Η Ποταπότητα των ΜΜΕ (στην Κύπρο) - Μέρος ΙΙ
Posted by Χρίστος Ευαγγέλου Sat, 03 May 2008 12:16:49 EEST
Στην προηγούμενη μου δημοσίευση, διατυπώθηκε η άποψη ότι η χειραγώγηση των ΜΜΕ είναι ένα παράπλευρο, δευτερεύων ζήτημα. Και παρόλο που είχα τοποθετήσει την απάντηση στην προηγούμενη δημοσίευση, λόγο της σοβαρότητας του θέματος, προτίμησα να δημιουργήσω νέα.
Διαφωνώ παντελώς με την άποψη ότι πρόκειται για παράπλευρο, δευτερεύων ζήτημα.
Ας μη ξεχνάμε ότι τα ΜΜΕ συμβάλουν ουσιαστικά στην διαμόρφωση της Κυπριακής κοινής γνώμης και δράσης, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Επιπρόσθετα, ας μην ξεχνάμε ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται από συγκεκριμένα άτομα των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται. Αν θέλουμε να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε ελεύθερα, πρέπει να είμαστε σε θέση να εντοπίζουμε, σε πρώτο στάδιο, και έπειτα να επισημαίνουμε και να κατακρίνουμε τις απόπειρες χειραγώγησης από τα ΜΜΕ.
Το απαξιωτικό και αλαζονικό ύφος των ΜΜΕ προκύπτει από ένα επικίνδυνο κλίμα αριβισμού το οποίο προωθείται στους κύκλους της δημοσιογραφίας.Οι δημοσιογράφοι φαίνονται να έχουν πείσει τους εαυτούς τους ότι θα προωθηθεί η καριέρα τους μέσω του υποκρινόμενου συναισθηματισμού και αδιάντροπης παραπληροφόρησης.
Να ένα παράδειγμα: είδα ένα παρουσιαστή δελτίου ειδήσεων προ ημερών, ο οποίος καλύπτοντας την ιστορία του Josef Fritzl (πατέρα-βιαστή) στην Αυστρία, αποφάσισε να διακηρύξει με "αγανάκτηση" προς το τέλος του δελτίου ότι είναι για τέτοιους λόγους που δεν θα έπρεπε καταργηθεί η θανατική ποινή. Ε τζιαι κανεί σε ρε Darth Vader! Παρουσίασε τα γεγονότα, αλλά κράτα τις απόψεις σου για τον εαυτό σου — δεν έχουν χώρο σε ένα δελτίο ειδήσεων, το οποίο παρακολουθεί εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος. Η δουλειά σου είναι να παρουσιάζεις τα γεγονότα, και όχι τις απόψεις σου.
Περίτρανο παράδειγμα, ήταν και η απροκάλυπτη διαστρέβλωση των θέσεων ξένων αντιπροσώπων, κατά την περίοδο του σχεδίου Ανάν. Δείτε την "Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα" [ ΜΔ | YouTube ] του Μακάριου Δρουσιώτη: καταγράφει σε βίντεο τις διασκέψεις τύπου ξένων αντιπροσώπων, καθώς επίσης και τον τρόπο με τον οποίο μεταδόθηκαν από συγκεκριμένους δημοσιογράφους στην Κυπριακή κοινή γνώμη. Αν δεν είστε σε θέση να εντοπίσετε την τρομακτική διαστρέβλωση, τότε εισηγούμαι ένα καλό ψυχίατρο.
Υ.Γ.: Σχόλια τα οποία θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν την δημοσίευση σε χώρο μάχης για το σχέδιο Ανάν ή το ΝΑΙ και το ΟΧΙ θα αποκρυφτούν ασυζητητί. Παραμείνετε στο θέμα παρακαλώ πολύ.
Reader's Comments
Αμερόληπτη δημοσιογραφία στην Κύπρο δεν υπάρχει. Κι αν υπάρχει πρόκειται για κάποιες λαμπρές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Κατά κάποιο τρόπο οι δημοσιογράφοι στην Κύπρο ανακάλυψαν τα blogs πριν απ' όλους μας (ακούω τους μες τ' αυτιά μου "ε πρωτοτυπήσαμε τζιαι δαμέ").
Την ίδια στιγμή κατάφεραν να δημιουργήσουν στην Κύπρο Κοινωνία της Δημοσιογραφίας (αντί Κοινωνία της Πληροφορίας ή Κοινωνία της Γνώσης). Ότι πει η εφημερίδα ε σωστό ("αφού έγραψε το η εφημερίδα"). Από την άλλη, κι ότι πουν οι σταθμοί ε σωστό ("είδα το στες ειδήσεις"). Ή, το πιο ωραίο όταν κάποιοι πιάνουν πτυχία που την τηλεόραση: "εφκήκε τζιαι στην τηλεόραση τζιαι μίλησε" (διάβαζε, επειδή δήλωσε ότι εν Ψ στον αέρα, σημαίνει ότι είναι).
Το πρόβλημα (όπως και σε άλλες περιπτώσεις) είναι και πρόβλημα παιδείας. Γιατί αν δεν είχαμε πρόβλημα παιδείας, δεν θα ευδοκιμούσαν τέτοια "φρούτα". Που είναι οι δημοσιογράφοι όπως εκείνους του Al Jazeera που στον τσαμπουκά που πήγε να περάσει ο John Bolton (πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη) με ένα "I don't know what you 've been smoking…" στη δημοσιογράφο, του 'κόψε τη φόρα με ένα "you were saying about, Joseph Stieglitz, recipient of the Nobel Prize in Economic Sciences, Former Senior Vice President and Chief Economist of the World Bank, have been smoking what?". Στην Κύπρο, χαμογελούν τους (εν το ίδιο με τα επιχειρήματα).
Από τη συνέντευξη ενός ιδιοκτήτη εφημερίδας περίπου την ίδια περίοδο στην οποία αναφέρεσαι, κράτησα δύο πράγματα: Το ένα είχε να κάνει με το γεγονός ότι αποφάσισαν να είναι η εφημερίδα με άποψη σε αντίθεση με τις κομματικές εφημερίδες (διάβαζε, προπαγανδιστικά όργανα) και τις ανεξάρτητες εφημερίδες (διάβαζε, εκατομμυριούχου τζιαι παπά τζιαι τατά όργανο για φοροαπαλλαγή εκατομμυρίων χωρίς να ρωτούν πολλές-πολλές ερωτήσεις). Το δεύτερο ήταν ότι οι δημοσιογράφοι "μιλούν" με διάφορους (διάβαζε, εν οι πηγές τους — αλλά, στην ουσία, παραδεχόταν έμμεσα ότι επηρεάζονται αναλόγως συμφερόντων).
Όταν δεν μπορείς να πεις και δεν μπορείς να γράψεις τίποτα για τον πολιτικό που σε βοήθησε, για τον μάστρο σου που σε ταϊζει, για τον εγκληματία που θα σου βάλει πόμπα, τότε λαλείς μαλακίες για να περνά η ώρα.