Μαρία Στυλιανού

(~marsty5)

Ραντεβού στο... γιατρό! ;ρ Επεισόδιο 2

Posted by Μαρία Στυλιανού Sun, 02 Nov 2008 17:10:29 EET

9 μήνες και 21 μέρες… Τόσος καιρός πέρασε από τη τελευταία φορά που με επισκέφθηκε η γρίππη μου η καλή. Εγώ και η γρίππη είμαστε φιλενάδες… Όχι του στύλ του να είμαστε όλη μέρα μαζί, αλλά του στυλ που θα μου κάνει επίσκεψη 1-2 φορές το χρόνο. Και πάνω που χαιρόμουνα ότι εν θα τη ξαναδώ φέτος, έκαμε μου ένα πππαααα και ελάωσε με!

Η άτιμη…. Εν εμπορούσε να βρει χειρότερο καιρό να'ρθει! Και τωρά να σκέφτουμε: "Πόσο καιρό εννά κάτσει;", "Εννά φύγει ώς τη Τετάρτη, ΜΠΑΣ και καταφέρω να διαβάσω για την ενδιάμεση της Παρασκευής;", "..ή θα μου κάνει τη ζωή δύσκολη για να μεν γράψω στο μίντερμ;" Η κακούργα…. Φίλη - φίδι!

Εκβιάζω την με ραντεβού στο γιατρό, αλλά εν ξέρω αν θα το χάψει… Επειδή, την τελευταία φορά ακύρωσα το ραντεβού μου, φοβάμαι μπας και το καταλάβει - η γρίππη - ότι εν θέλω να πάω στο γιατρό και κάτσει παραπάνω καιρό! Ελπίζω να πάει στο καλό και να μην χρειαστεί - ούτε αυτή τη φορά - ραντεβού στο γιατρό!

Χρόνος... Τι;;;;

Posted by Μαρία Στυλιανού Sun, 19 Oct 2008 16:59:00 EEST

Τώρα τελευταία ο χρόνος ολοένα και λιγοστεύει, και λιγοστεύει και λιγοστεύει.. Και ξανά, λιγοστεύει! Εργασία για το ένα, project για το άλλο, quiz για το παράλλο και ενδιάμεσες για όλα! Παίρνουν μας τριφτούς κανονικά και με το νόμο! Ξέρετε την έκφραση "Εν έσσιει έτσι πράμα!" ; Επειδή…Εν έσσιει έτσι πράμα! Αλήθκεια!

Πανεπιστήμιο Κύπρου λαλούν σου μετά… Τμήμα πληροφορικής λαλούν σου ΠΙΟ μετά… Και φυλακή λαλούν σου ΠΙΟ ΠΙΟ μετά. Γιατί κάποιον εννά σκοτώσεις που τα νεύρα που μαζεύεις μέρα με τη μέρα..

Ουφ.. Τώρα που έκανα και το δημόσιο μου παράπονο, πάω να συνεχίσω με τη εργασία της Java, το quiz των Δικτύων, την ενδιάμεση των Βάσεων, το project….. την άσκηση, το… τη…. κλπ κλπ κλπ.

(Κι όταν τα τελειώσω όλα θα συνεχίσω με τις μαζικές δολοφονίες..)

Προκήρυξη Θέσης

Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 30 Sep 2008 22:26:09 EEST

Το Επαρχιακό Συντονιστικό Συμβούλιο Εθελοντισμού Λευκωσίας (ΕΣΣΕ Λ/σίας) (Ανώτατο Συντονιστικό Σώμα των Εθελοντικών Οργανώσεων στην πόλη και επαρχία Λευκωσίας) δέχεται αιτήσεις για πλήρωση μιας θέσης Λειτουργού.

Βασικά προσόντα:

-> Πανεπιστημιακό Δίπλωμα στη Δημόσια Διοίκηση, Δημόσιες Σχέσεις ή τις Κοινωνικές Επιστήμες (Κοινωνιολογία, Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία).

-> Θετική αντίληψη για την εθελοντική προσφορά και την αντιμετώπιση ζητημάτων κοινωνικής πρόνοιας.

-> Πολύ καλή γνώση της Ελληνικής και καλή γνώση της Αγγλικής ή/και άλλης Ευρωπαϊκής γλώσσας.

-> Καλή γνώση χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή (ιδιαίτερα MS Office). Χειρισμός ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ικανότητα εξεύρεσης και αξιοποίησης πληροφοριών από το διαδίκτυο.

-> Βασική γνώση λογιστικής (book keeping)

Καθήκοντα & Ευθύνες: Σύνταξη εκθέσεων, συντονισμός, τήρηση πρακτικών, οργάνωση, προώθηση και επίβλεψη εκδηλώσεων, υλοποίηση των αποφάσεων των συλλογικών οργάνων του EΣΣΕ Λ/σίας, συλλογή και ανάλυση στοιχείων, παρακολούθηση σεμιναρίων και όποια άλλα συναφή καθήκοντα του ανατεθούν.

Έδρα θα είναι η Λευκωσία.

Απολαβές: Ανάλογα πείρας και προσόντων.

Σημείωση: Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν το βιογραφικό τους σημείωμα στα γραφεία του Επαρχιακού Συντονιστικού Συμβουλίου Εθελοντισμού Λ/σίας (οδός Ανδρέα Αβρααμίδη 9, 3ος οροφος, Διαμ. 301, 2024 Στρόβολος – Λευκωσία), ή μέσω Φάξ: 22 512 598 ή μέσω email: <email protected> μέχρι την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2008 μέχρι 14:00. Τηλέφωνο επικοινωνίας: Τηλ. 22 512 602

Έρημος παντού!

Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 23 Sep 2008 20:11:03 EEST

Έρημος στη μπλογκόσφαιρα του φιτζιτα. Καλέ τι συμβαίνει; Ερήμωσε η σκέψις; Καλέ ξυπνάτε! Γιά γράψτε κάτι καινούργιο! Γιά να δω κίνηση στο χώρο! Τελείωσε το καλοκαιράκι και η έμπνευση βυθίστηκε σε λήθαργο; Έτσι θα βγάλουμε τη χρονιά; Άπαπα…. Χάλια, πλήρης απογοήτευση! Γιά μιλήστε λίγο! Μ' έχουν πάρει κι αυτά τα καλαμαρίστικα μου και δεν σωπαίνω με τίποτα! Άντε! Περιμένω… :)

Αλκίνοος 14 και 15 Σεπτεμβρίου 2008 στο Αρχοντικό της Αξιοθέας

Posted by Μαρία Στυλιανού Fri, 19 Sep 2008 19:29:18 EEST

Τη Δευτέρα πήγα να δω και να ακούσω τον Αλκίνοο in real action :Ρ. Στις 8:30 ξεκινούσε το πρόγραμμα και ήμουν εκεί 8:10. Μόλις και βρήκα θέση. Τα τραγούδια τέλεια, ίσως και καλύτερα από ότι περίμενα να ακούσω. Η φωνή μελωδική, φωνή αγγέλου. Μιλούσε με μια απλότητα, με μια μετριοφροσύνη… Τι σπουδαίος άνθρωπος. Κατάφερε κάτι που μόνο λίγοι καλλιτέχνες κατάφεραν. Να διατηρήσει τον εαυτό του. Να μη χαθεί μέσα στην αίγλη της δημοσιότητας. Μιλούσε και τον έβλεπε κανείς πως ένιωθε κάπως άβολα! Τον χειροκροτούσαμε και έσκυβε το κεφάλι! Καλά μιλούμε…. Τέλειος ο άνθρωπος! :)

10 μέρες στην Αγγλία!

Posted by Μαρία Στυλιανού Thu, 18 Sep 2008 20:59:51 EEST

Τον Αύγουστο, εγώ, ο Γιώργος(Μιχαήλ) και ο Φίλιππος(Χατζημιχαήλ) πήγαμε Αγγλία για ένα συνέδριο του ΙΕΕΕ που αφορούσε τα φοιτητικά παραρτήματα σε κάθε χώρα.

10 μέρες Αγγλία! 10 μέρες Αγγλία! (Το ξαναλέω :Ρ) Μα πόσα πράγματα είδα, άκουσα, έζησα! Ήταν τέλεια! Αν σκεφτείτε πως μόνο στην Ελλάδα πήγα, η Αγγλία δεν έχανε!

Πρώτα απ' όλα, 10 μέρες χωρίς ήλιο! Μου άρεσε που έβλεπα σύννεφα μέρα-νύχτα. Αν και συγχυζόμουν και νόμιζα πως και το πρωί ήταν απόγευμα!

Camden Town, η πόλη των φρικιών :Ρ (όπως τη βάπτισα τούτη τη πόλη). Οι άνθρωποι ένας τζαι ένας. Σε μια κεφαλή μπορούσες να δεις 5 χρώματα μαλλιών και - χωρίς υπερβολή - 10 σκουλαρίκια και στρασάκια. (το 10 είναι μέσος όρος! υπήρχαν και περισσότερα!) Έβλεπες σχισμένα ρούχα, νεκατωμένα μαλλιά, δεκάποντα παππούτσια, ασυνδύαστα ρούχα και ότι άλλο ΔΕΝ μπορούσα να φανταστώ! Το τοπ, βέβαια, ήταν όταν ήθελε κάποιος να μας πουλήσει χόρτο.. Μετά από λίγο πέρασε και αστυνομία αλλά εν τον είδαν να τον συνάξουν!

Οξφόρδη, η πανεπιστημιούπολη! Πήγαμε στον αδελφό του Φίλιππου και έμαθε μας punting! (σαν τη βαρκάδα) Ήταν η πρώτη μου φορά, άρα δικαιολογούμε που εττούμπαρα με μια άλλη βάρκα :Ρ Εγώ βέβαια εζήτησα συγνώμη - φιρμένη στο γέλιο! Αλλά ο άλλος… βαρκάρης εφένετουν αρκετά σοβαρός.. Άστε που παρολίγο να πέσω μέσα στο νερό και οι άλλοι ήταν έτοιμοι να με φκάλουν φωτογραφία! (Φίλοι να σου πετύχουν!)

Επεράσαμε πολλά ωραία… Το να βρίσκεσαι σε μια τόση μεγάλη χώρα, σου δίνει το πλεονέκτημα/μειονέκτημα της ανωνυμίας. Πλεονέκτημα γιατί νιώθεις πιο ελεύθερος να κάνεις αυτά που θες και να μην σε ενδιαφέρει (όπως για παράδειγμα να φορείς τα converse και να πηγαίνεις μπαράκι, να (προσπαθείς να) κάμεις κατακόρυφα στο γρασίδι ενός πανεπιστημίου κ.α.). Μειονέκτημα γιατί που τη πολλή ελευθερία κάποιοι φτάνουν στα άλλα άκρα και συμπεριφέρονται χωρίς ήθος και αρχές.

Btw, το ξέρατε ότι μοιάζουμε τόσο πολύ με τους Ισπανούς; :Ρ

Στο συνέδριο γνωρίσαμε άτομα από Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Γερμανία, Κροατία, Βουλγαρία, Σερβία, Λευκορωσία, Τουρκία, Αγγλία, Γαλλία, Λίβανο κλπ κλπ κλπ

Η αλήθεια να λέγεται, οι μεσογειακές χώρες ξεχωρίζουν όπου κι αν πάνε! Καταλαβαίνονται που το μίλι!

Υ.Γ.Οι διαφημίσεις στην Αγγλία είναι τέλειες, δεν εχάναν! Ήταν τόσο όμορφες, τόσο έξυπνες, τόσο πρωτότυπες που δεν μπορούσαν να μείνουν απαρατήρητες!

I love the underground! "Please mind the gap between the train and the platform" (!!!)

(Πριν 17 μέρες δεν είχα έμπνευση, ε τώρα που τα επεθύμησα, τα θυμήθηκα όλα!)

Πραγματική Ξεκούραση

Posted by Μαρία Στυλιανού Thu, 14 Aug 2008 17:16:25 EEST

Καλοκαιράκι. Περίοδος ξεκούρασης και ανανέωσης. Πόσοι όμως πραγματικά ξεκουράζονται; Πολλές φορές, απλά ζούμε σε διαφορετικό περιβάλλον, με διαφορετικό πρόγραμμα - που σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τη ρουτίνα που ζούμε καθημερινά - ή ακόμη χωρίς πρόγραμμα. Απλά όπως τα φέρει η επόμενη μέρα. Χωρίς να σημαίνει πως θα ξεκουραστούμε.

Καλοκαιράκι. Κάθε καλοκαίρι, για μένα, είναι συνδυασμένο με την πολυαγαπημένη μου κατασκήνωση. Εδώ και 8 χρόνια, ένα πολύ μεγάλο μέρος του καλοκαιριού το περνώ στη κατασκήνωση του Αγίου Νικολάου της Στέγης, στη Κακοπετριά. Η φύση, το περιβάλλον, οι φιλίες, το ίδιο το πρόγραμμα, απλά με κάνουν να αναζωογονούμαι πλήρως. Οι σκέψεις μου μπαίνουν σε μια σειρά. Τι θέλω σ' αυτή τη ζωή, τι αναζητώ, τι ποθώ. Όλα αποκτούν μια λογική και φαίνονται τόσο απλά - ενώ ως χθες μπορεί να ήταν και τα πιο περίπλοκα πράγματα στη ζωή μου.

Καλοκαιράκι. Πολύ λίγες μέρες κάθομαι στο σπίτι. Ταξιδάκια πολλά είτε εντός είτε εκτός Κύπρου (κυρίως εντός γιατί εν μπορώ να πλουτίσω τις αεροπορικές εταιρείες :Ρ) Από όσους τόπους κι αν πάω δεν νιώθω να ξεκουράζομαι, εκτός από… την κατασκήνωση μου! :) Πέρσι το καλοκαιράκι, μόλις επέστρεψα από τη Κακοπετριά, θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ένα καλό μου φίλο να μου λέει "Κόρη, μα εξεκουράστηκες!" Και εκείνη ήταν η στιγμή που το συνειδητοποίησα κι εγώ. Εξεκουράστηκα! Ένιωθα ήρεμη, ανάλαφρη (χωρίς να έχω χάσει ούτε ένα κιλό :Ρ) Εξεκουράστηκα με ένα τρόπο, που μόνο εκεί μπορώ!

Σαν την κατασκήνωση τζιπάνω εν έχει!

Βοήθεια! Λύμπουροι!

Posted by Μαρία Στυλιανού Mon, 14 Jul 2008 00:46:55 EEST

e-mail από φίλη:

Έχει τόση ώρα που διαβάζω αυτό το μήνυμα και δεν μπορώ να σταματήσω να γελώ! Εν πολλά αστείο! :Ρ

Απορία: Εν επύρωναν οι λύμπουροι μες στο μωρό? Είναι και καλοκαίρι, βράζει και άλλο τόσο το laptop! Αναίσθητα πλάσματα!

Μια μέρα στη Πάφο!

Posted by Μαρία Στυλιανού Mon, 16 Jun 2008 00:52:47 EEST

10:30 - Εκκίνηση από τη Λευκωσία με προορισμό τη Πάφο.

Άτομα στο αυτοκίνητο 1: Ο αδελφός μου, η γυναίκα του, η αδελφότεκνη μου, η αδελφή μου κι εγώ!

Άτομα στο αυτοκίνητο 2: Φίλος του αδελφού μου με την οικογένεια του.

12:κάτι - Άφιξη στο Aphrodite Hills. Πρώτη φορά βλέπουν τέτοια πράγματα τα ματάκια μου.. Από τι να αρχίσω! Από τα ομορφα σπιτάκια, από τα περιποιημένα λουλούδια και δέντρα, από τις πισίνες? Από το μπουφέ που εφάγαμε και εσπάσαμε και εν είχε λάθος? Από το παιχνιδότοπο που επήραμε τα μωρά και επέζαν? Και εν τέλη επαίζαν μαζί τους και οι μάμμες τους και οι παπάκηδες τους? (Εγώ έπαιζα ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ μαζί τους για λόγους προστασίας των μωρών ;Ρ). Να πω και για τα γήπεδα γκολφ που τα έβλεπα που μακριά και εζήλεφκα?? (μακρυά κι αγαπημένα - ένα πράμα) Ή να πω για τα αυτοκινητάκια που τριγυρνούσαν μέσα σ'αυτό το "παράδεισο" και εμεταφέραν ανθρώπους, βαλίτσες κτλ..

Το μόνο πράγμα που δεν θέλω να πω είναι για τις τιμές :Ρ Ας είναι καλά ο αδελφούλης μου! Αν θέλετε να πάτε κάπου για μια μέρα, να φάτε και να δέιτε όλα αυτά που σας είπα, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Πληρώσαμε, για το μπουφέ, 25 ευρώ και απολαύσαμε και τα υπόλοιπα για τις επόμενες 5 ώρες που είμασταν εκεί! Άξιζε τα λεφτά του (άμα σκεφτείς πως δίνουμε τα ίδια χρήματα για να φάμε μια νύχτα σε ένα εστιατόριο, ταβέρνα, μπουζούκια..) Τώρα αν θέλετε να πάτε για 2-3 μέρες… Ε.. Εξαρτάται πόσα αντέχει το πορτοφόλι σας! Εμένα εν αντέχει ούτε για μια νύχτα… (300 ευρώ)

Μετά πήγαμε στη Λεμεσό για παγωτό και κατά το βραδάκι επιστρέψαμε πίσω..

Τρύπησε και το λάστιχο, καθυστερώντας κανένα μισάωρο να πάμε σπίτι, αλλά δεν έπαψε να είναι η πιο τέλεια μέρα για μένα! Πέρασα καταπληκτικά!

Ατάκα της ημέρας:

Ελλάδα(νύφη μου): Ρε Γιώργο(αδελφός μου), μπλα μπλα μπλα, πόσες φορές να σου το πω?Έφκαλε η γλώσσα μου μαλλιά!

Ειρήνη(αδελφότεκνη μου): Και εμένα σάλλια! (Πελλή μου.. αλήθεια? :Ρ)

Τι είναι παράνομο και τι παράλογο;

Posted by Μαρία Στυλιανού Sat, 14 Jun 2008 17:47:55 EEST

Τι είναι παράνομο και τι παράλογο;

Ηταν ένας αιώνιος φοιτητής στη Νομική, ονόματι Παπαδόπουλος. Είχε πλέον μετά από χρόνια περάσει σ'όλα τα μαθήματα εκτός από ένα. Το έδινε, το ξαναέδινε, όμως ο καθηγητής τον έκοβε κάθε φορά. Ετσι αποφάσισε να πάει να βρει τον καθηγητή και να του προτείνει μια διαπραγμάτευση στο θέμα του βαθμού.

Μπαίνει ένα πρωί στο γραφείο του λοιπόν και του διηγείται την κατάσταση:

-Ααα, παιδί μου Παπαδόπουλε δεν είναι σωστό το διάβασμα σου γι'αυτό και κόβεσαι.

-Όχι κύριε καθηγητά δεν ισχύει αυτό που λέτε κι επειδή κουράστηκα με αυτό το μάθημα έχω να σας προτείνω μια συμφωνία.

-Τι λες τώρα Παπαδόπουλε;

-Ακούστε με παρακαλώ. Θα σας θέσω ένα ερώτημα. Αν αύριο το πρωί μου δώσετε τη σωστή απάντηση δε θα σας ξαναενοχλήσω. Αν όμως όχι θα με περάσετε και μάλιστα με 10.

-Παπαδόπουλε, δεν είσαι καλά. Αυτά τα πράγματα δε γίνονται.

-Λοιπόν το ερώτημα: τι είναι παράλογο αλλά δεν είναι παράνομο; Τι είναι παράνομο, αλλά δεν είναι παράλογο; Τι είναι και παράνομο και παράλογο; Θα τα πούμε αύριο κύριε καθηγητά.

Ο φοιτητής αφήνει τον καθηγητή να συλλογιέται την ερώτηση… Μια μέρα πέρασε και δεν μπόρεσε να βρει μια άκρη. Κι ας κατέβασε τόμους από την βιβλιοθήκη κι ας πήρε τηλέφωνο συναδέλφους καθηγητές να ζητήσει τη γνώμη τους. Ήρθε το επόμενο πρωί κι ο Παπαδόπουλος συνάντησε τον καθηγητή για μια ακόμη φορά.

-Κύριε καθηγητά βρήκατε την απάντηση;

-Ποια απάντηση; Λοιπόν παιδί μου Παπαδόπουλε δεν είσαι καλά. Μόνο και μόνο επειδή βαρέθηκα να σε βλέπω πάρε το 10 σου και φύγε από μπροστά μου.

Ο πτυχιούχος πια φοιτητής βγήκε ευχαριστημένος από το γραφείο του καθηγητή αφήνοντας τον με την απορία… 'Τι είναι παράλογο, αλλά δεν είναι παράνομο; Τι είναι παράνομο, αλλά δεν είναι παράλογο; Τι και τα δύο;'

Ο καθηγητής μπαϊλντισμένος αποφάσισε να πάει στην καντίνα να πιει έναν καφέ. Εκεί τον πλησιάζει ένας νεαρός φοιτητάκος και του αρχίζει το γλείψιμο:

-Τι κάνετε κύριε καθηγητά; Πώς είστε; Κάπως συλλογισμένο σας βλέπω. Συνέβηκάτι;

-Να, λέει ο καθηγητής, ήρθε αυτός ο χαμένος ο Παπαδόπουλος και με ρώτησε…

-Πείτε μου την ερώτηση, μήπως σας βοηθήσω.Ο καθηγητής επανέλαβε την ερώτηση στον νεαρό στραβοκοιτώντας τον κάπως κι ευθύς ο φοιτητής απαντά:

-Αα να σας πω. Το ότι εσείς, 55 χρονών άνθρωπος είστε παντρεμένος με μια 23άρα δεν είναι παράνομο, αλλά είναι παράλογο. Το ότι η γυναίκα σας έχει έναν 25άρη γκόμενο δεν είναι παράλογο, αλλά είναι παράνομο. Τώρα το ότι εσείς περάσατε τον γκόμενο της γυναίκας σας χωρίς εξετάσεις και μάλιστα με 10… ε αυτό είναι και παράνομο και παράλογο!

:P:P

Ο μαύρος καλόγερος

Posted by Μαρία Στυλιανού Sun, 08 Jun 2008 14:01:56 EEST

"Όμως το ξέρω: όταν θα φύγεις, θα αναρωτιέμαι αν υπάρχεις πραγματικά. Είσαι φάντασμα, είσαι παραίσθηση; Που σημαίνει, είμαι άρρωστος; Είμαι ψυχασθενής;"

"Μπορεί να' ναι κι έτσι. Τι σε στεναχωρεί; Είσαι ασθενής γιατί εργάστηκες υπερβολικά και εξαντλήθηκες, κι αυτό σημαίνει ότι θυσίασες την υγεία σου για τις ιδέες σου και πλησιάζει ο καιρός που θα τους προσφέρεις και την ίδια τη ζωή σου. Άλλωστε προς τα εκεί ρέπουν όλα τα προικισμένα, τα χαρισματικά πλάσματα."

"Εάν όμως γνωρίζω ότι είμαι ψυχικά άρρωστος, πως μπορώ να'χω πίστη στον εαυτό μου;"

"Και πως μπορείς να είσαι σίγουρος ότι όλοι οι ιδιοφυείς άνθρωποι, στους οποίους εναποθέτει τις ελπίδες της ολόκληρη η ανθρωπότητα, δεν έχουν δει κι αυτοί φαντάσματα; Οι επιστήμονες λένε σήμερα, ότι οι ιδιοφυΐες πάσχουν από πνευματικές διαταραχές. Φίλε μου, φυσιολογικοί και υγιείς είναι μόνο οι μετριότητες και οι αγελαίοι άνθρωποι Οι σκέψεις γύρω από την εξαλλοσύνη της εποχής, την υπερκόπωση, τον εκφυλισμό κ.λ.π., μπορούν να απασχολούν σοβαρά μόνον αυτούς που οι ορίζοντες τους δεν ξεπερνούν το παρόν, με άλλα λόγια, ανθρώπους του συρμού"…."Επαναλαμβάνω: εάν θέλεις να είσαι υγιής και φυσιολογικός πήγαινε με το κοπάδι".

Ο Τσέχωφ θέλει να παρουσιάσει ένα άνθρωπο που πάσχει από μεγαλομανία. Ο Κόβριν, ένας καταξιωμένος, πολυσπουδασμένος άντρας, αρχίζει να βλέπει ένα φάντασμα - το μαύρο καλόγερο. Νιώθει υπεράνω από τους άλλους επειδή μπορεί να τον δει. Συζητά μαζί με το μαύρο καλόγερο - που δεν είναι τίποτα άλλο παρά αποκύημα της φαντασίας του - και γίνεται όλο και πιο μανιακός, μεγαλομανής και περήφανος για τον εαυτό του.

Υ.Γ. Δεν βλέπω φαντάσματα… Αυτό σημαίνει πως είμαι μια μετριότητα; :( :Ρ