Αλέξανδρος Κυριακίδης

(~alex)

Έχει λίγες μέρες που ήθελα να βάλω αυτό το σχόλιο. Τώρα που βρήκα λίγο χρόνο γράφω μια σύνοψη αυτού που κάποτε θα γίνει βιβλίο.

Πριν τέσσερα περίπου χρόνια ανακάλυψα στο διαδίκτυο τα γραπτά του Philip. Όταν ένας ερευνητής, σε ένα από τα ιστορικότερα και πιο φημισμένα εργαστήρια πληροφορικής του MIT, τιτλοφορεί ένα από τα συγγράμματα του με το «Πώς να γίνεις μια διαδικτυακή πόρνη σαν κι εμένα» δεν μπορεί παρά να σου κινήσει την περιέργια.

Εκεί ακριβώς ξεκίνησε ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου. Είναι αυτό που λέμε ότι ήμουν στον σωστό τόπο, τη σωστή ώρα. Έτσι, εμπλάκηκα σε ένα έργο ελεύθερου λογισμικού παρά τις προειδοποιήσεις ένος καθηγητή μου που πίστευε ότι χαράμιζα τις ικανότητες μου και λοξοδρομούσα από αυτό που θα έπρεπε να ήταν ο πραγματικός μου στόχος, δηλαδή τα τρία γράμματα – Ph.D.. Εγώ όμως, δεν το έβλεπα έτσι. Πόσες φορές σου δίνεται η ευκαιρία να «αναμετρηθείς» με απόφοιτους του διδακτορικού προγράμματος του MIT, του UCLA, του Caltech και του Berkeley; Είναι λίγο άτοπο να το γράφω αυτό τώρα, σε κάποιον που έχει κάνει όλα του τα πτυχία στο MIT αλλά για μένα τότε ήταν ζήτημα μείζονος σημασίας.

Δυστυχώς, ο ενθουσιασμός πέρασε γρήγορα και κατάληξα στο ίδιο συμπέρασμα όπως πάντα: «Τα ράσα δεν κάνουν το παπά». Στο διάστημα που ακολούθησε, από αρχάριος είχα γίνει προχωρημένος κι από νέος είχα γίνει παλιός μέσα στο project. Τι σήμαινε αυτό; Πολλά!

Έκανα καλούς φίλους αλλά και ορκισμένους εχθρούς όταν διαφώνησα με μια απόφαση που οδήγησε το project να χάσει την ιδεολογική του ταυτότητα και τη σύνδεση του με το παρελθόν. Μπορώ τώρα να πω εκ του ασφαλούς ότι το όνομα μου είχε γίνει γνωστό σε τόσο κόσμο όσο θα μπορούσε να ήταν για κάποιο προπτυχιακό φοιτήτη που έπρεπε να ανεχτεί τα καμώματα του κάθε καθηγητή που νόμιζε ότι ήξερε πέντε πράγματα. Πως αλλιώς είναι δυνατό να εξασφάλισε ένα συμβόλαιο 80,000 ευρώ από κάποιο που δεν ήξερε τίποτα γι αυτόν παρά μια διεύθυνση email; [Σημειώνεται ότι τελικά δεν αποδέχθηκα το συμβόλαιο για προσωπικούς λόγους που δεν είναι της ώρας να αναφερθούν.]

Τελειώνοντας, θέλω να κλείσω λέγοντας δυο κουβέντες ακόμα για τον Philip:

Το μόνο που δεν μπορεί να αποδοθεί στον Philip είναι ότι δεν ξέρει να μιλά. Αντίθετα, ξέρει και παρά-ξέρει. Από τον καιρό που έχω να ασχοληθώ μαζί του έχει αλλάξει τις πεποιθήσεις του. Τώρα, είναι υπέρ της Microsoft ή καλύτερα υπέρ των λεφτών της Microsoft. Γι αυτό όσοι έχουν αυτιά ν'ακούσουν, ας ακούσουν: Προσοχή, τα φαινόμενα απατούν!