Hrad dick
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Sun, 21 Jan 2007 22:03:13 EET
Χωρίς να θέλω να διακωμωδήσω ένα σοβαρό γεγονός αλλά ο Κούρδος δημοσιογράφος που δολοφονήθηκε προχθές στην Τουρκία, το όνομα του ακούγεται σαν Hard Dick…. αλλά είναι Hrant Dink
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Sun, 21 Jan 2007 22:03:13 EET
Χωρίς να θέλω να διακωμωδήσω ένα σοβαρό γεγονός αλλά ο Κούρδος δημοσιογράφος που δολοφονήθηκε προχθές στην Τουρκία, το όνομα του ακούγεται σαν Hard Dick…. αλλά είναι Hrant Dink
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Fri, 20 Oct 2006 16:50:42 EEST
Πρόσφατα είδα τις δυο πιο πολυσυζητημένες ταινίες της περασμένης χρονιάς - το Brokeback Mountain και Crash. Απόλαυσα και τις δυο, αν και το γεγονός ότι ήξερα και για τις δυο πάρα πολλά πριν τις δώ ίσως επηρέασε την "εμπειρία"….
Μου είχε κάνει εντύπωση ότι από πριν είχε διαφανεί ότι το Crash είναι πιο crowd-pleasing ταινία - όλοι οι παρεές μου και το περιβάλλον μου πρότειναν αυτή ενώ όλοι οι κριτές, ο Κ.Σαρκάς (του time-out) o Μ.Νομικός (του tvmania) και διάφορες ιστοδελίδες στο ίντερνετ, υποδείκνυαν το Brokeback και μιλούσαν για αδικία στα φετινά βραβεία Όσκαρ όπου επιλέχθηκε το Crash σαν ταινία της χρονιάς…
Έχοντας αυτά κατα νου, μπορείς να καταλάβεις - βλέποντας τις ταινίες - γιατί υπήρξε αυτός ο διχασμός απόψεων - το Brokeback είναι πιο "κουλτουρέ", εμπεριέχοντας στοιχεία μακριά από το ίδιο το Χόλυγουντ, όπως μεγάλα διαστήματα χωρίς διάλογο (θυμίζοντας Ευρωπαικό κινηματογράφο όπου αυτό γίνεται ηθελημένα για να εμπεδωθούν καλύτερα τα συναισθήματα και να κατανοηθούν τα μηνύματα καλύτερα), ανυπαρξία happy ending και "controversial" θέμα. Αυτά ακριβώς (τα προαναφερθέντα) έκαναν την ταινία δύσπεπτη στο κοινό, (που οι περισσότεροι την σκάρταραν σαν μια ιστορία που απλώς δείχνει δυο άντρες να γαμ***νται πάνω στα βουνά) και πιο "εύπεπτη" στους σινεφίλ και κριτικούς (που την ανήγαγαν σε μια περίπλοκη μελέτη χαρακτήρων με ανεκπλήρωτα όνειρα - όπου ο πρωταγωνιστής επειδή μένει μια ζωή κλεισμένος στο καβούκι του, ζει μια επώδυνη και άχαρη ζωή)…
Το Crash από την άλλη είναι πιο στρωτό και "εύκολο" για τον μέσο θεατή, μελοδραματικό σε φάσεις προκαλώντας και στον πιο σκληρό άντρα δάκρυα αλλά και με το απαιτούμενο comic relief για να μην υπερ-κουραστεί ο θεατής… Στην ουσία τα δυο συνδυάζονται τέλεια και πραγματικά απολαμβάνεις να την βλέπεις. Αυτός όμως που ξένισε τους κριτές ήταν η υπερβολή της ιστορίας (ο σεναριογράφος-Haggis μοιάζει σαν του έθεσαν στο σχολείο να γράψει έκθεση για το ρατσισμό και δεν είχε σταματημό έμπνευσης) και η "λοξοδρόμηση στους δρόμους της καθόλου πιστευτής σύμπτωσης" (όπως λέει και ο Σαρκάς) είναι προφανές σε όλη τη διάρκεια της ταινίας…
Σαν και αύτες τις 2 ταινίες είναι και ο λόγος που με συναρπάζει το σινεμά - όχι, δεν κατενθουσιάστηκα με καμία από τις 2 και καμία από τις 2 δεν τις θεωρώ μέσα στις αγαπημένες μου - αλλά μ'αρέσει πως ένα έργο που προβάλεις σε 10 διαφορετικούς ανθρώπους, ο καθένας θα σου την "εξηγήσει" με εντελώς διαφορετικό τρόπο - 10 διαφορετικές εντυπώσεις θα υπάρξουν γι'αυτή… Και μ'αρεσεί να βλέπω τις ταινίες και να κατανοώ τι άρεσε και τί δεν άρεσε σε κάθε ομάδα ανθρώπων είτε λόγω φυλής, φύλου, age group, διαφορετικού προφίλ (κριτής και απλός θεατής) κλπ…
Πάντως ένα είναι το σίγουρο ότι ο απόλυτος κριτής είναι ο χρόνος… η αναθεώρηση πολλών ταινιών της τελευταίας δεκαετίας έχει αλλάξει πολλά πράγματα στο κόσμο του κινηματογράφου… π.χ. το 1994 η ταινία της χρονιάς (εμπορικά και Οσκαρικά) ήταν το Forrest Gump ενώ σήμερα, τα διαμαντάκια αυτής της χρονιάς θεωρούνται, μακράν, το Shawshank Redemption (τελευταία κάνει την εμφάνιση του σε πολλές λίστες top 5 καλύτερων ταινιών όλων των εποχών! - και μάλιστα από λίστες θεατών και όχι κριτών) και το Pulp Fiction που ανέδειξε το φοβερό Quentin Tarantino…
Άρα θα πρέπει να περιμένουμε καμιά δεκαετία για να δούμε ποιος θα αντεπεξέλθει από τη μάχη: Brokeback vs Crash…
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Sun, 11 Jun 2006 20:29:49 EEST
Ακόμη μια πολύ καλή συναυλία εψές. Ο Sting με την εκπληκτική φωνή του εντυπωσίασε και είπε όλα τα γνωστά του τραγούδια αφήνοντας το κατάμεστο (κυρίως από 30+ τουρίστες) ευχαριστημένο… Είχε και τα μειονεκτήματα της - όπως σύντομη διάρκεια, το απαίσιο Τσίρειο στάδιο (λυπούμαι εκείνους που είδαν τη συναυλία από τις κερκίδες) και το ότι δεν είπε το Mad About You και Still my beating heart (το τελευταίο όχι και τόσο μεγάλη απώλεια…)… Κατα τα άλλα ήταν άκρως ικανοποιητική - μια από τις καλύτερες συναυλίες που έζησα (όχι ότι πήγα και σε πάρα πολλές…).
Επόμενη μεγάλη συναυλία (ξένου καλλιτέχνη) είναι εκείνη των Scorpions που θα γίνει στις 23 Ιουλίου. Το συγκρότημα θα περάσει από δω στα πλαίσια της περιοδείας τους που κάνουν επ'ευκαιρίας των 35 χρόνων τους. Θα'θελα να τους δω (μάλιστα νομίζω opening act τους θα είναι οι Whitesnake) αλλά τους ξαναείδα πριν 2 χρόνια όταν ήρθαν από δω (ευκαιρία να φυλάξω το 25λιρο για κάποια μελλοντική συναυλία) και το γεγονός ότι θα είναι στο απαίσιο Τσίρειο μάλλον δεν θα πάω να τους δω….
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Thu, 01 Jun 2006 23:34:39 EEST
Παρακολουθώντας τα 4 (ίσως και παραπάνω αν συνυπολογίσεις τα TV spots και teasers) τρέιλερ από 150 φορές το κάθε ένα, η ανυπομονησία μου να ανεβαίνει σαν μικρού παιδιού και η 30 Ιουνίου (που θα βγει η ταινία) να έχει κοντέψει - ανακάλυψα ότι θα πρέπει να περιμένω παραπάνω…
Τελικά στην Αμερική θα βγει στις 28 Ιουνιού (για να έχουν περισσότερες μέρες "μονοπώλιο" μέχρι να βγει ο ανταγωνισμός pirates2 στις 7 Ιουλιού) ενώ στην Ευρώπη θα βγει στις 14 Ιουλίου!!!! ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ εβδομάδες αργότερα…. Τουλάχιστον ως τότε θα έχουν τελειώσει οι εξετάσεις μου και θα έχω νοικιάσει την 3η και 4η σεζόν του Smallville για να "ποσκολιούμαι" τις 2 βασανιστικές εβδομάδες καρτερικότητας….
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Sun, 21 May 2006 21:54:43 EEST
Είπα και γω με τη σειρά μου να γράψω κάτι για το "μέγα πολιτιστικό υπερθέαμα" (σιγά!!!) που ονομάζουμε Eurovision.
Σαν κάθε χρονιά (μιλώντας για την τελευταία 5ετία) δεν υπήρχε το στοιχείο της πρωτοτυπίας στη μουσική και τραγουδοποιία καθόλου - η ροκιά θύμιζει παλιές ροκιές, τα ποπ ήταν σαν άλλα ποπ παλαιότερα, υπήρχε και κάντρι (η πλήρης Αμερικανοποίηση) τραγούδι που ήταν πάλι μια-απ'τα-ίδια…. κ.ο.κ
Πρωτοτυπία όμως, υπήρχε σε ότι αφορά το παρουσιστικό των τραγουδιών - όλα προσπαθούσαν με (σχεδόν) γυμνές γυναίκες που έκαναν διάφορα "εντυπωσιακά" χορευτικά να κερδίσουν τις εντυπώσεις… Επόμενο ήταν, σε μια διοργάνωση βασισμένη στο οπτικό της κομμάτι να κερδίσουν τα πιο "σκέδια" (όπως λέμε στην Κυπριακή) - δηλ. οι Φιλλανδοί…
Όπως όλοι οι μεταλλάδες από την απαρχή της μέταλ (πριν καμιά 30ριά χρόνια) χρησιμοποιήσαν σαν μαρκετιγνκ-όργανο το "σατανισμό"… Αν αφαιρέσεις τα κοστούμια τεράτων και τις φωνές του τραγουδιστή - το τραγούδι είναι ένα τραγούδι που οποισδήποτε θα άκουγε στο ραδιόφωνο χωρίς παράπονο… Ούτε στιχουργικά είναι σατανιστικό (όποιο τραγούδι έχει μέσα τις λέξεις hell, angels και demon δεν σημαίνει ότι είναι σατανιστικό).
Από ότι καταλαμβαίνω από το στίχο μας μιλάει για την κατάντεια του ανθρώπου σήμερα χαρακτηρίζοντας τον αρνί (Lost are the lambs with no guiding light), και ότι η ροκ μπορεί να μας "σώσει" κατα κάποιο τρόπο (The rocks about to roll It's The Arockalypse/ Rock 'n roll angels bring thyn hard rock hallelujah In God's creation supernatural high/ The true believers Thou shall be saved keep strong in the faith/Not quite an angel or the one that fell Now choose to join us or go straight to Hell)…. Δεν είναι λογοτεχνία ο στίχος αλλά καλός σχετικά με άλλα (βλ. FYROM: Dance with me nananinananajna Sing with me nananinananajna) Στο μόνο πράγμα που προσπαθεί να προσυλητίσει αυτό το τραγούδι είναι στη ροκ και όχι στο σατανισμό…
Αυτό που με ενόχλησε ήταν ότι άκουσα από πολλούς ότι ενοχλήθηκαν από το αποτέλεσμα σε σημείο που είπαν ότι δεν θα ξαναέβλεπαν eurovision… Αυτό δείχνει πόσο φοβόμαστε το διαφορετικό και ότι προτιμούμε την άνεση και το χαίδευμα των αυτιών μας από τη ποπ…. Οι Lordi μπορεί να μην ήταν ότι καλύτερο και εγώ προσωπικά πίστευα ότι δεν θα νικούσαν αφού κι οι περσινοί ροκάδες -φαβορί για νίκη- δεν νίκησαν… Αλλά μιας και νίκησαν (και αφού λέει ο στίχος έτσι) ας την θεωρήσουμε μια νίκη της ροκ πάνω από τη ποπ που μας έπρισε τα αρχ**** τα τελευταία χρόνια…
Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll ain't gonna die
Rock 'n' roll ain't noise pollution
Rock 'n' roll it will survive ACDC
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Tue, 16 May 2006 11:33:26 EEST
Αναμνήσεις μου έφερε αυτό που διάβασα εψές - μπείτε σε όλα τα links που έβαλε ο τύπος, κάποια είναι πολύ αστεία…
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Fri, 14 Apr 2006 22:08:04 EEST
Μόλις έμαθα κάτι νέο - το ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί μόνο το 10% της δυνατότητας του είναι μύθος (urban legend)….
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Fri, 24 Mar 2006 23:19:18 EET
Παράξενα πράγματα - συνήθως μπαίνεις στο phigita μετά από αποχή 2 μέρες και βλέπεις 2 με 3 νέα blogs, πράγμα συνηθισμένο… Σήμερα είναι από τις φορές που γυρεύεις το blog που έγραψες προχτές και είναι εξαφανισμένο λόγω του ότι γραφτήκαν γύρω στα 15 blogs το τελευταίο 45-ωρο….
Anyway, επειδή στο τελευταίο μου blog άφησα αναπάντητες ερωτήσεις, είπα να τις απαντήσω:
Καλλιτέχνης: Sting
Τόπος: Τσίρειο
Τιμή εισόδου: 25 λίρες (κάπως ακριβούτσικα - αλλά για τον Sting είναι καλά)
Μέρα: Σάββατο - 10 Ιουνίου, άγνωστη ώρα (μάλλον κατα τις 21:00 - θα σας πω όταν αγοράσω εισητήριο)
Για εισητήρια: Για εμάς τους Λευκωσιάτες θα πρέπει να πάμε στο Mega Mad (που είναι ένα cdάδικο απέναντι από το City Plaza) - τα εισητήρια προπωλούνται από την περασμένη Τετάρτη (23/3) στην Λευκωσία - στην Λεμεσό όμως νομίζω έχει παραπάνω καιρό αλλά δεν ξέρω πού…
Εγώ πάντως ακόμη να αγοράσω εισητήριο μιας και δεν έχει διαφημηστεί (εκτός από τις εφημερίδες) ακόμα και δεν φοβάμαι ότι θα εξαντληθούν - ελπίζω όμως να προλάβω…
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Thu, 23 Mar 2006 00:08:57 EET
…………….Από σήμερα άρχισε η προπώληση εισητηρίων του γεγονότος της χρονιάς…
Ο φοβερός Sting θα είναι στο Τσίρειο στάδιο στις 10 Ιουνίου…. Δεν υπάρχει περίπτωση να χάσω αυτή τη συναυλία…. Γαμώτο - όμως στις εξετάσεις μου (5 και 8 Ιουνίου) θα σκέφτομαι συνεχώς τη συναυλία και όχι τα διαβάσματα….
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Tue, 07 Mar 2006 21:47:16 EET
Κάλλιο αργά παρά ποτέ… Θα κάνω μια περιληψούλα των Oscars… 4 ταινίες (Memoirs of a Geisha, King Kong, Crash και Brokeback mountain) κέρδισαν από τρία Όσκαρ…
Τα μέλη της ακαδημίας φαίνεται ότι ευχαριστηθήκαν με το Geisha σε ότι αφορά την "εικόνα" και την αισθητική της ταινίας αφού έπιασε για τη Φωτογραφία (cinematography) της, Καλλιτεχνική Διέυθυνση (σκηνικά - art direction) και Κουστούμια…
To Kong για την ακαδημία ήταν η "τεχνικά" άρτια ταινία - αφού απέσπασε το Sound Mixing, Sound Editing και Visual Effects…
Και μετά ερχόμαστε στις άλλες δυο που ήταν και οι εκπλήξεις της βραδιάς… Αξιοσημείωτο το ότι η ταινία που κέρδισε για την σκηνοθεσία δεν έπιασε το Best Picture πράγμα πολύ σπάνιο… Το Crash ήταν εκείνο που έπιασε το Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κάνοντας την έκπληξη - επίσης έπιασε ακόμα δυο σημαντικά βραβεία - αυτά του Editing και Πρωτότυπου σεναρίου… Το διακευασμένο σενάριο το έπιασε το Brokeback μαζί με εκείνα της Μουσικής και Σκηνοθεσίας…
Τα Όσκαρ ηθοποιίας μοιράστηκαν σε 4 διαφορετικές ταινίες (ταινίες που δεν απέσπασαν αλλά βραβεία) - Philip Seymour Hoffman για Capote, Reesee Witherspoon για το Walk the line (οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι αυτοί και για συμπρωταγωνιστικούς….), η Rachel Weiz για The Constant Gardener και ο George Clooney για το Syriana…….
Ωραία χρονιά πάντως για ταινιές…. Πολλές indie (ανεξάρτητες) τανίες με κοινωνικό χαρακτήρα - ταινίες για ρατσισμό, ομοφυλοφιλία, αλλαγή φύλου ή και με πολιτικό χαρακτήρα (syriana και good night and good luck) ήταν εκείνες που ήταν και επίκεντρο στα βραβεία… Είναι καλό σημάδι αυτό για τις ταινίες που ίσως από δω και πέρα δεν θα μας ψυχαγωγούν μόνο αλλά θα μας κάμνουν να σκεφτόμαστε και να προβληματιζόμαστε για καίρια θέματα στην ζωή μας… Ότι δηλαδή πρέπει να κάνει μια τέχνη…. Μάλιστα ο "πατέρας" του blockbuster (μαζί με τον Spielberg) George Lucas προβλέπει ότι τα blockbusters θα πεθάνουν και θα έχουμε πλέον παραπάνω indie movies… Ίσως να έχει δίκαιο αλλά φαίνεται ότι αυτή η χρονιά θα τον διαψεύσει αφού προβλέπονται ήδη πολλά blockbusters (όπως Superman returns, X-men3, Spiderman 3, Da vinci code και πολλά άλλα…)
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Thu, 16 Feb 2006 12:23:30 EET
Εψές ήμουν στο "Ελευθέρια" για να δω μια μετριότατη συναυλία με έξι φωνές σκάρτες - όλες πλαστικές και χωρίς έκφραση και ερμηνευτικότητα… Μάλιστα αυτές οι δήθεν μεγάλες φωνές ξέχασαν να πουν μερικά από τα σπουδαιότερα ελλ. τραγούδια - όπως το Sex, το Nylon και το Υποφέρω…. Η μια χειρότερη από την άλλη… τουλάχιστον έβαλαν την πιο ταλαντούχα (και με πιο αξόλογη πορεία), Μπάμαλη πρώτα και άφησαν τις ατάλαντες Γαλάνη και Αρβανιτάκη για το τέλος….. Ου…. κανεί δεν μου πάει το ειρωνικό….
Η συναυλία ήταν φοβερή… Η κάθε τραγουδίστρια εντυπωσίαζε και σου σηκώνονταν η τρίχα κάθε φορά που κάποια έκανε την είσοδο της στην σκηνή…. Φοβερά τραγούδια από φοβερές φωνές κάνουν μια φοβερή συναυλία όπως ήταν και εκείνη πριν 2 εβδομάδες με το Θ.Μικρούτσικο… Υπάρχουν και άνθρωποι που δεν προτιμούν έτσι μουσική και που από ότι είδα δεν τους άρεσε καθόλου η προηγούμενη συναυλία (2 )…Ο κάθενας με τα γούστα του βασικά…. Το τελευταίο link είναι που με ενέπνευσε (!) να γράψω και την πρώτη παράγραφο….