Brokeback vs Crash
Posted by Ανδρέας Λαζάρου Fri, 20 Oct 2006 16:50:42 EEST
Πρόσφατα είδα τις δυο πιο πολυσυζητημένες ταινίες της περασμένης χρονιάς - το Brokeback Mountain και Crash. Απόλαυσα και τις δυο, αν και το γεγονός ότι ήξερα και για τις δυο πάρα πολλά πριν τις δώ ίσως επηρέασε την "εμπειρία"….
Μου είχε κάνει εντύπωση ότι από πριν είχε διαφανεί ότι το Crash είναι πιο crowd-pleasing ταινία - όλοι οι παρεές μου και το περιβάλλον μου πρότειναν αυτή ενώ όλοι οι κριτές, ο Κ.Σαρκάς (του time-out) o Μ.Νομικός (του tvmania) και διάφορες ιστοδελίδες στο ίντερνετ, υποδείκνυαν το Brokeback και μιλούσαν για αδικία στα φετινά βραβεία Όσκαρ όπου επιλέχθηκε το Crash σαν ταινία της χρονιάς…
Έχοντας αυτά κατα νου, μπορείς να καταλάβεις - βλέποντας τις ταινίες - γιατί υπήρξε αυτός ο διχασμός απόψεων - το Brokeback είναι πιο "κουλτουρέ", εμπεριέχοντας στοιχεία μακριά από το ίδιο το Χόλυγουντ, όπως μεγάλα διαστήματα χωρίς διάλογο (θυμίζοντας Ευρωπαικό κινηματογράφο όπου αυτό γίνεται ηθελημένα για να εμπεδωθούν καλύτερα τα συναισθήματα και να κατανοηθούν τα μηνύματα καλύτερα), ανυπαρξία happy ending και "controversial" θέμα. Αυτά ακριβώς (τα προαναφερθέντα) έκαναν την ταινία δύσπεπτη στο κοινό, (που οι περισσότεροι την σκάρταραν σαν μια ιστορία που απλώς δείχνει δυο άντρες να γαμ***νται πάνω στα βουνά) και πιο "εύπεπτη" στους σινεφίλ και κριτικούς (που την ανήγαγαν σε μια περίπλοκη μελέτη χαρακτήρων με ανεκπλήρωτα όνειρα - όπου ο πρωταγωνιστής επειδή μένει μια ζωή κλεισμένος στο καβούκι του, ζει μια επώδυνη και άχαρη ζωή)…
Το Crash από την άλλη είναι πιο στρωτό και "εύκολο" για τον μέσο θεατή, μελοδραματικό σε φάσεις προκαλώντας και στον πιο σκληρό άντρα δάκρυα αλλά και με το απαιτούμενο comic relief για να μην υπερ-κουραστεί ο θεατής… Στην ουσία τα δυο συνδυάζονται τέλεια και πραγματικά απολαμβάνεις να την βλέπεις. Αυτός όμως που ξένισε τους κριτές ήταν η υπερβολή της ιστορίας (ο σεναριογράφος-Haggis μοιάζει σαν του έθεσαν στο σχολείο να γράψει έκθεση για το ρατσισμό και δεν είχε σταματημό έμπνευσης) και η "λοξοδρόμηση στους δρόμους της καθόλου πιστευτής σύμπτωσης" (όπως λέει και ο Σαρκάς) είναι προφανές σε όλη τη διάρκεια της ταινίας…
Σαν και αύτες τις 2 ταινίες είναι και ο λόγος που με συναρπάζει το σινεμά - όχι, δεν κατενθουσιάστηκα με καμία από τις 2 και καμία από τις 2 δεν τις θεωρώ μέσα στις αγαπημένες μου - αλλά μ'αρέσει πως ένα έργο που προβάλεις σε 10 διαφορετικούς ανθρώπους, ο καθένας θα σου την "εξηγήσει" με εντελώς διαφορετικό τρόπο - 10 διαφορετικές εντυπώσεις θα υπάρξουν γι'αυτή… Και μ'αρεσεί να βλέπω τις ταινίες και να κατανοώ τι άρεσε και τί δεν άρεσε σε κάθε ομάδα ανθρώπων είτε λόγω φυλής, φύλου, age group, διαφορετικού προφίλ (κριτής και απλός θεατής) κλπ…
Πάντως ένα είναι το σίγουρο ότι ο απόλυτος κριτής είναι ο χρόνος… η αναθεώρηση πολλών ταινιών της τελευταίας δεκαετίας έχει αλλάξει πολλά πράγματα στο κόσμο του κινηματογράφου… π.χ. το 1994 η ταινία της χρονιάς (εμπορικά και Οσκαρικά) ήταν το Forrest Gump ενώ σήμερα, τα διαμαντάκια αυτής της χρονιάς θεωρούνται, μακράν, το Shawshank Redemption (τελευταία κάνει την εμφάνιση του σε πολλές λίστες top 5 καλύτερων ταινιών όλων των εποχών! - και μάλιστα από λίστες θεατών και όχι κριτών) και το Pulp Fiction που ανέδειξε το φοβερό Quentin Tarantino…
Άρα θα πρέπει να περιμένουμε καμιά δεκαετία για να δούμε ποιος θα αντεπεξέλθει από τη μάχη: Brokeback vs Crash…
Reader's Comments
Δεν νομίζω ότι θα αντέξει καμιά από τες δυο πιο πάνω ταινίες το τεστ του χρόνου :P Όπως είπες, καμιά δεν είναι γουάου ταινία αλλά ούτε και είναι κάτι καινούριο σαν ιδέα.
Το 1994 ήταν εξαιρετική χρονιά … Shawshank Redemption και Pulp Fiction είναι στην δίκη μου λίστα Top 5.
…AND THE BEST MOVIE AWARD GOES TO…
(COMING SOON…)
http://www.youtube.com/watch?v=dPTUMyWnlOI
Το Shawshank εν τζινο με την φυλακη; Αν ναι, καταπληκτικο εργο.
Ενα αλλο που ειδα εγω σχετικα προσφατα (το καλοκαιρι μαλλον) εν τζινο με τον Tom Hanks που εν gangster τη δεκαετια του 50 (πανω κατω).. Road to perdition νομιζω; Εργαρα!
Οσο αφορα το Crash, εσιει τζερο που θελω να το δω αλλα εν ετυχε ακομα
Ο Μιχάλης έχει δίκαιο. Το Crash το βρήκα πολύ "προσεγμένο" από πλευράς πολιτικής ορθότητας. Έβαλε τους χαρακτήρες σε ένα πολύ στενό, καλά ορισμένο πλαίσιο και προσπάθησε να κάνει την πλοκή όσο πιο μακαρονάδα γίνεται και να προσθέσει και κανένα twist για να μη χαλαρώνουμε. Λυπήθηκα όταν το είδα γιατί περίμενα κάτι πολύ πιο κοντινό στην πραγματικότητα του γκέτο.
Το Brokeback ήταν απλά μια αποτυχία. Σωστά λες ότι προσπάθησε να γίνει και λίγο ευρωπαϊκό, αγνοώντας όμως ότι ο λόγος που υπάρχουν τα μεγάλα χρονικά διαστήματα σιωπής στο μη Αμερικάνικο κινηματογράφο (δεν είναι μόνο οι Ευρωπαίοι, αν δεις Ασιατικές ταινίες, κυρίως Ιαπωνέζικες θα βρεις τις ίδιες τεχνοτροπίες) είναι επειδή το σενάριο είναι συμπυκνωμένο και με πολλές ιδέες ανάμεσα στις γραμμές (πως λέμε subtext στα καλαμαρίστικα;). Προσωπικά βρήκα ότι δεν είχε τίποτα νέο να μου πει.
Από τα δύο μάλλον προτιμώ το Crash.