Συναίσθημα και Λογική
Posted by Χρίστος Ευαγγέλου Mon, 26 Sep 2005 22:13:47 EEST
Ενδιαφέρον απόσπασμα από ένα άρθρο
A person can react to emotions in two ways: (1) The mystical, erroneous, harmful reaction that ranges from repressing emotions to overtly injecting emotions into the decision-making process. And (2), the nonmystical, beneficial reaction that recognizes and freely feels emotions, but then separates them from reality in order to make reasoned, logical judgments undistorted by emotions, whims, or feelings
[…]
Because no one is infallible or omniscient, errors are always possible. But errors from honest, objectively based thinking are less frequent, less severe, and easier to correct than are errors from mystical, emotionally based thinking.
[…]
Because no one is infallible or omniscient, errors are always possible. But errors from honest, objectively based thinking are less frequent, less severe, and easier to correct than are errors from mystical, emotionally based thinking.
Υ.Γ.: Έπεσα πάνω του τυχαία καθώς έξαχνα στο Google. Φαίνεται πως η ιστοσελίδα ανήκει σε ομάδα ατόμων τα οποία προωθούν μια φιλοσοφία η οποία λέγεται "Neo-Tech". Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Reader's Comments
Πραγματικά ενδιαφέρον. Αλλά ,θα ήθελα να μάθω γιατί σου τράβηξε τη προσοχή, και τις απόψεις σου πάνω σε αυτή την φιλοσοφία;
(Απολογούμαι για τις ερωτήσεις ,αλλά θα με βοηθήσουν οι απαντήσεις σου ώστε να καταλάβω και την ουσία της θεωρίας-φιλοσοφίας αυτής, γιατί δε βρίσκω κάτι το πρωτοποριακό, μα ούτε και το κατανοείτο για μένα (Δεν είναι μετάφραση που θέλω). Τι σημαίνει για εσένα ¨mystical¨ εδώ και ,τι ¨onmystical¨(πως το αντιλαμβάνεσαι);
{Άσχετο: Τι σημαίνει ¨γούγλιζα¨;}
Για σου Κωνσταντίνε.
Λέγοντας "γούγλιζα" ήθελα να πω ότι έψαχνα στη μηχανή αναζήτησης Google για πληροφορίες (άσχετες με το συγκεκριμένο θέμα). Μέσα στα πολλά αποτελέσματα που μου έβγαλε, ήτανε και αυτό το οποίο μου παρακίνησε το ενδιαφέρον.
Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, mystisicm (μυστικισμός) είναι η προσπάθεια απόκτησης γνώσης μέσω μή ορθολογιστικών (μη λογικών) διαδικασιών. Για παράδειγμα, όταν οι αρχαίοι απέδιδαν μια πλημμύρα στην οργή κάποιου Θεού, ή όταν ο Ιπποκράτης έλεγε ότι το φαγητό μετακινείται στο κεφάλι και βαραίνει τα βλέφαρα. Απ' ότι κατάλαβα, η φιλοσοφία που περιγράφεται στην σελίδα αυτή, υποστηρίζει ότι ο μυστικισμός πρέπει να εξαλειφθεί από την ζωή μας για να μπορέσουμε να προοδεύσουμε.
Επειδή δεν είμαι και πολύ της φιλοσοφίας, προτίμησα να τοποθετήσω σύνδεσμο προς το σχετικό άρθρο της Wikipedia—μια online, δωρεάν εγκυκλοπαίδεια. Αν εξαιρέσεις τα φιλοσοφικά σούπα-μούπες που πονοκεφαλιάζουν, νομίζω αυτό που περιγράφει το πιο πάνω απόσπασμα είναι αληθές, και σίγουρα όλοι μας το βιώνουμε.
Πόσες φορές μας έτυχε να πούμε πράγματα πάνω στην συναισθηματική μας φόρτιση, και μετά να ευχόμαστε να μην τα είχαμε πει ποτέ; Πόσες φορές οδηγούμαστε σε λανθασμένες ενέργειες επειδή τυφλωνόμαστε από το συναίσθημα; Και τι γίνεται όταν τα κρατάμε όλα μέσα μας; Δεν θα γυρίσουν κάποια μέρα να μας στοιχειώσουν, πιθανώς με ισχύ πολλαπλασιασμένη; Άρα, μάλλον είναι προτιμώτερο να αποδεχώμαστε τα συναισθήματά μας, αλλά να τα χαλιναγωγούμε.
Κάτι παρόμοιο είχα διαβάσει και σε ένα άλλο βιβλίο παλαιότερα, αλλά δυστυχώς δεν το έχω μαζί μου και έτσι δεν μπορώ να παραθέσω σχετικό απόσπασμα.
“…ο μυστικισμός πρέπει να εξαλειφθεί από την ζωή μας για να μπορέσουμε να προοδεύσουμε.”
Δηλαδή εσύ πιστεύεις ότι πρέπει να εξαλειφθεί ο μυστικισμός από τη ζωή μας για να προοδεύσει; Α ναι τότε υποστήριξε το. Και δώσε παραδείγματα που θα μπορούσε να υπάρχει πρόοδος δίχως μυστικισμό.
Και πριν δώσεις αυτή την απάντηση σκέψου την δύναμη, του να ¨πιστεύω¨ σε κάτι . Καθώς και την ουσία, του να ¨ελπίζω¨. Σου υπενθυμίζω ότι ο ιδίως ο άνθρωπος είναι ένα μυστήριο και μετά η γη, και το συμπάν.
Μη ξεχνάς επίσης ότι δίχως το μυστικισμό δε θα υπήρχαν λαοί, έθνη (για παράδειγμα Ελληνισμός, κ.τ.λ).
Και προπαντός νόημα για να ζει ένας άνθρωπος
¨…να αποδεχόμαστε τα συναισθήματά μας, αλλά να τα χαλιναγωγούμε.¨
Προσωπικά οι μονοί Άνθρωποι που γνωρίζω στα σίγουρα από τη ιστορία που κατάφεραν να αποδεχτούν τα συναισθήματα τους, αλλά και να τα χαλιναγωγήσουνε "είχαν άμεση σχέση με τον μυστικισμό"( Χριστός, Σωκράτης ,Μαχάμα Γκάντι, ασκητές, μοναχοί…).
Για αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν, υπάρχει μια εκδοχή που είναι σχετική με τον μυστικισμό. Ότι τους αγάπησαν ,αλλά τους σκότωσαν για να δουν αν όντως θα αναβλύσουν τον μυστικισμό που εκφράζανε. Διότι φέρνετε αυτόν των(μυστικισμό ) αγαπάμε περισσότερο για αυτό και σε αυτούς δίνουμε διαχρονικότητα.
Πάνω σε αυτό θα σου πρότεινα ένα εξαίσιο βιβλίο που δεν αναλύει φιλοσοφίες, ούτε φιλοσοφεί. Αλλά δίνει κάποιες διεξόδους στις συναισθηματικές φορτίσεις και αναλύει τις πιθανές αντιδράσεις ενός ανθρώπου και κάποια από τα συναισθήματα του. Το βιβλίο ονομάζετε:
¨ΑΦΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕΣ… ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ !¨
Συγραφέας : ΠΕΤΡΟΣ ΒΕΝΕΤΗΣ
Περισσότερες πληροφορίες για το συγκεκριμένο βιβλίο θα σου γράψω μετά αν χιάζεσαι ,όσο αφορά το περιεχόμενο του φυσικά.
[Και μην πορώνεστε με ιδέες κάποιων βιβλίων, μην ξεχνάτε άνθρωποι τα γραφούν και μπορεί να έχουν κάπου λάθος].
Γεια σας, είμαι κάπως καινούρια στην κοινότητα σας. Ουσιαστικά είναι η πρώτη φόρα που μπαίνω. Ούτε εγώ είμαι πολύ της φιλοσοφίας αλλά πιστεύω πως όλοι σε κάποια φάσης της ζωής μας θα το κάνουμε. Πιστεύω πως ο κυριότερος λόγος, που καταφεύγουμε στην φιλοσοφήσει της ζωής και γενικότερα της ύπαρξης του ανθρώπου / κόσμου είναι η συναισθηματική φόρτιση στην οποία βρισκόμαστε την δεδομένη στιγμή. Ο μυστικισμός πιστεύω πηγάζει από την ανάγκη του ανθρώπου να ψάχνει τον εαυτό του και τον σκοπό της ύπαρξής του. Έτσι, έχει σαν αποτέλεσμα να κλείνετε και να «φυλακίζει» κάποια συναισθήματα για τον εαυτό του. Επίσης, μπορεί αυτά τα συναισθήματα να είναι σημαντικά για τον ίδιο και να φοβάται να τα «μοιραστεί» με κάποιους άλλους (φοβάται τον χλευασμό και την humiliation (δεν θυμούμαι την ελληνική σημασία της)). Καταλήγω στο θέμα που αναφέρεστε, πως ο μυστικισμός δεν μπορεί να εξαλειφθεί ούτε και να σταματήσει να υπάρχει για τον λόγο πως ο κάθε άνθρωπος θέλει - για δικούς του λόγους φυσικά - να κρατάει κάποια πράματα για τον εαυτό του. Ίσως αυτά να τον επιβαρύνουν(δημιουργία ενοχών, ντροπής κ.λ.π) και όταν αυτά στοιβαχτού να ξεσπάσει (με ολέθριες συνέπειες φυσικά για τον ίδιο) άλλα ο κάθε άνθρωπος πιστεύω γνωρίζει τα όρια του.
[Καλωσόρισες Στέλλα στο phigita (μην ανησυχείς δε θα το παίξω παλιός ,γιατί και εγώ πρόσφατα μπήκα στην κοινότητα. Aσε που σε συμπάθησα από το ~gatoua,. Άτε ας συνεχίσουμε την συζήτηση μας)].
Θα συμφωνήσω Στέλλα μαζί σου ότι ο μυστικισμός παίρνει και ένα μέρος όσο αφορά την μοναξιά ,γιατί μιλάμε πρώτα για το άτομο και μετά για το σύνολο Πολύ ωραία και τα άλλα που γραφείς.
Επέτρεψε μου ώμος να μην υποστηρίξω την τελευταία σου πρόταση: ¨… άλλα ο κάθε άνθρωπος πιστεύω γνωρίζει τα όρια του.¨
Άραγε τα γνωρίζει; Αμφιβάλω, και ο λόγος είναι απλός, πόσες φορές μας εξέπληξε. Μην ξεχνάς ότι γερνάμε(και στο μυαλό) και εκτός τούτου αποτελούμαστε και από ύλη. Που αυτό το σώμα έχει κάποιες ανάγκες. Ακόμα, και αισθητήρια όργανα ,δρουν ακούσια. ¨Ο χειρότερος σου εχθρός είναι ο εαυτός σου¨ (που δε ξέρεις ποτέ θα σου την φέρει).
Αν δεν ήταν οι νομοί ,και η σκληρή κοινωνία, φίλη Στέλλα, κανείς δε θα γνώριζε από όρια( για παράδειγμα ,σκότωσε κύριε τάδε και θα στερηθείς ελευθερία, με όλες τις δήθεν απολαύσεις της).¨Πρέπει να τιμωρείτε ο άνθρωπος για να μπει σε καλούπι ¨(και πάλε εν μπαίνει).
[Χρίστο έπρεπε να καλωσορίσω την Στέλλα ελπίζω να μην πειράζει που το έκανα στο ιστολόγιο σου. Απολογούμαι εκ τον προτέρων και περιμένω τα σχόλια σου πάνω στην προηγούμενη μου άποψη (και πες μου αν πρόκειται να ψάξεις για το βιβλίο που σου πρότεινα ,για να σου γράψω και κάποιο απόσπασμα )].
Δεν υπάρχει κανένας λόγος για απολογίες, για όνομα του Θεού. Θα σχολιάσω Κωνσταντίνε, αλλά αργότερα επειδή αυτή τη στιγμή που σου γράφω, ταυτόχρονα δουλεύω και δεν έχω χρόνο να διαβάσω και να σκεφτώ προσεκτικά.
Καλωσόρισες Στέλλα :)
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ :) :)