phigita.net! Homepage

Dreaming Outside the Box

Posted by Χρίστος Ευαγγέλου Wed, 15 Apr 2009 21:28:13 EEST

Εψές είδα ένα περίεργο όνειρο.

Ήμουν, λέει, μαθητής σε ένα σχολείο μέσα στην ζούγκλα, και είχα καθηγητή τον Στρατή

Είχαμε διαγώνισμα, αλλά το διαγώνισμα του Στρατή ήταν απίστευτο. Οι ερωτήσεις ήταν του στυλ "Αν ο μέσος Αμερικανός χρησιμοποιεί 1000 ξυλαράκια για τα αυτιά τον χρόνο, πόσα ξυλαράκια χρειάζονται για να γεμίσει ένα φορτηγό;" Άτε φκάλε άκρη…

Τελοσπάντων, φαίνεται μόνον εγώ συνειδητοποιούσα ότι ο καθηγητής μου ήταν σχιζοφρενής, διότι οι συμμαθητές μου απαντούσαν χωρίς πρόβλημα.

Ύστερα, παραλίγο να με φάει ένα cougar με τα μωρά της, κάποιος έσωσε την τάξη από επίθεση εντόμων χρησιμοποιώντας ένα flash φωτογραφικής, και τέλος την έπεσα σε ένα συμμαθητή μου :P

Τι σου είναι τα όνειρα ρε παιδί μου….

P.S.: Catchy τίτλος, έννεν;

4 comments

    Reader's Comments

  1. Catchy!!

    Κάποτε βλέπω κι εγώ κάτι τέτοια σε όνειρα. Όλοι να καταλαβαίνουν κάτι που εγώ δεν καταλαβαίνω, μέχρι που μιλώ με τον καθένα ξεχωριστά και πλέον είναι η σειρά μου να καταλάβω… να καταλάβω ότι κανένας δεν καταλαβαίνει, απλά όπως μάθει ο καθένας!

    Νομίζω το υποσυνείδητό σου προσπαθεί να σου πει κάτι. Αυτό με τον τύπο με το φλας να το ψάξεις! Ίσως κάποιος (δεν λέμε ονόματα) να θέλει να κάνει φωτογράφιση σε στούντιο και ψάχνει κάποιο να ποζάρει!

    Τα υπόλοιπα απολύτως φυσιολογικά! :)

    -- Γεωργία Γεωργίου ~georgia, April 15, 2009

  2. Είδα κι εγώ ένα όνειρο με το Στρατή. Ήταν αξιωματικός στο στρατό τζι έβαλλε με να κάμνω κάμψεις.

    .

    .

    Just kidding ;)

    -- Νεόφυτος Δημητρίου ~k2pts, April 16, 2009

  3. […] και τέλος την έπεσα σε ένα συμμαθητή μου :P

    Το τέλειο σενάριο ταινίας τρόμου . . .

    -- Χάρης Μιλητός ~harry, April 20, 2009

  4. Ύστερα, παραλίγο να με φάει ένα cougar με τα μωρά της,

    Να πω κατζίαν, να μεν πω, να πω κατζίαν, να μεν πω . . .

    -- Χάρης Μιλητός ~harry, April 20, 2009

Nearby

« newer | up | older »


Copyright © 2000-2010 phigita. All rights reserved.
Powered by the blood, sweat, and tears of the phigita.net community.