Χρίστος Ευαγγέλου

(~christose)

Αν κατάλαβα καλά σταδιακά ο Χρίστος θα στραφεί προς τον αθεϊσμό;

Εξωθεματικέ σχολιαστή/ολιγόστροφε φίλε, πιστεύω ότι οι διάφορες δυνάμεις οι οποίες κυβερνούν, σε οποιοδήποτε τομέα και με οποιαδήποτε μορφή (βιομηχανία φαγητού, θρησκευτικές οργανώσεις, οργανισμοί παροχής ιατρικών υπηρεσιών, χρηματοοικονομικοί οργανισμοί κοκ κλπ) κινούνται πάρα πολύ οργανωμένα, ελέγχοντας τα πλήθη με τρόπους υποχθόνιους και χιλιομελετημένους.

Οι δυνάμεις αυτές επενδύουν τεράστια ποσά στην επιστήμη της χειραγώγησης. Προσλαμβάνουν ολόκληρες ομάδες από επαγγελματίες των οποίων δουλειά είναι η αποτελεσματική παραπληροφόρηση και το σπρώξιμο του κοινού προς συγκεκριμένες οδούς. Απώτερος στόχος βέβαια είναι η επίτευξη των επιχειρησιακών στόχων των οργανισμών αυτών — κατά κανόναν, η μεγιστοποίηση του κέρδους.

Καθημερινά ζούμε ένα καταιγισμό προπαγάνδας, παραπληροφόρησης και αναμόχλευσης ανασφαλειών, ο οποιός στοχεύει να μας κρατήσει δέσμιους των δυνάμεων αυτών. Κατά την άποψη μου, η θρησκεία είναι ένας αποτελεσματικότατος τρόπος χειραγώγησης του κοινού.

Αν θέλουμε να είμαστε άνθρωποι ελεύθεροι, πρέπει να μάθουμε να αμφισβητούμε τις βλακείες οι οποίες μας σερβίρονται. Πρέπει να εξασκούμε την κρίση μας, και να βάζουμε τον νου μας να δουλεύει.

Ευχαριστώ πολύ για το link Χρίστο! :)

Το να πιστεύεις όμως δεν σημαίνει πως δεν είσαι ελεύθερος. Επιλέγεις να πιστεύεις ΚΑΙ νιώθεις ελεύθερος γιατί συμφωνείς με αυτά που πιστεύεις.

Δεν είναι λίγο αντίφαση αυτό; Όταν αυτό το οποίο πιστεύουμε (ελεύθερα μεν) μας επιβάλλει περιορισμούς, τότε είμαστε ελεύθεροι πραγματικά;

Κανένας δεν είναι πραγματικά ελεύθερος αν δεν επιλέξει τα όρια του. Ίσως να ακούγεται αντιφατικό και ανόητο, αλλά πιστεύω ότι όταν δεν έχεις τα όρια σου, τότε γίνεσαι σκλάβος των παθών σου.

Όσο για την πίστη και την ελευθερία.. για αρχή θα αντιστοιχίσω την πίστη με την αγάπη. Άλλο να πιστεύω ότι υπάρχει Θεός, και άλλο να είμαι πιστός σε αυτόν. Για να είμαι πιστός πρέπει να τον αγαπώ, και όχι να τον φοβάμαι.

Ο Θεός μου εμένα είναι η αγάπη. Και επειδή θέλω να αγαπώ, περιορίζομαι. Τώρα αν έρθει κάποιος να χρησιμοποιήσει την επιλογή μου αυτή για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, τότε αυτό δεν σημαίνει ότι έκανα λάθος επιλογή. Άρα βασικά, συμφωνώ εν μέρη, ότι δεν πρέπει να αφήνουμε επιτήδειους να εκμεταλλεύονται την πίστη μας ( όπου και αν πιστεύει ο καθένας ).

Συμφωνώ απόλυτα με τη πρώτη παράγραφο της Γεωργίας! Διαλέγω που θέλω να πιστεύω και με βάση τους "περιορισμούς" που μου ορίζουν - όχι επιβάλλουν, γιατί ένε με το ζόρι - χαλιναγωγώ τον εαυτό μου και σταδιακά γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Χωρίς αυτούς τους περιορισμούς, ο άνθρωπος γίνεται πραγματικά σκλάβος των παθών του και δύσκολα ελευθερώνεται από αυτά..

Γεωργία μου νομίζω ότι δεν είναι κακό να Τον φοβάσαι. Ο φόβος είναι το πρώτο βήμα. Όταν πιστέυεις ότι υπάρχει (ή ακόμη κι όταν έχεις τις αμφιβολίες σου), μελετάς, συζητάς (με άτομα που μπορούν όντος να βοηθήσουν), έχεις τη καλή διάθεση να Τον γνωρίσεις και Τον γνωρίζεις.. Μέσα από καταστάσεις, από συναισθήματα, από γεγονότα που είναι ανθρωπίνως αδύνατον να συμβούν κι όμως συμβαίνουν!! Και τότε ο φόβος χάνεται και μένει μόνο η αγάπη, η πίστη και η σιγουριά, η ασφάλεια..

Αυτά είναι που πιστεύω εγώ.. Και παρακαλώ να μην γίνει "επίθεση" εναντίον μου :p

(Παρενθετικά: νομίζω οι "επιθέσεις" που κάνω προς το Χάρη παρεξηγούνται, για αυτό εξηγώ: Εγώ και ο Χάρης είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια, και απλώς μας αρέσει να πειράζουμε ο ένας τον άλλο. Διαφωνούμε μεν σε πάμπολλα θέματα, αλλά μην παρεξηγάτε το ύφος μας. Απλώς αστειευόμαστε.)

Νομίζω διαφέρει όταν ως πιστός θέτεις κάποιους περιορισμούς στον εαυτό σου, από το να προσπαθείς να επιβάλεις αυτά τα οποία πιστεύεις και στον υπόλοιπο κόσμο, καταπατώντας βασικά δικαιώματα και την αρχή της ισότητας μεταξύ όλων.

Η θρησκεία είναι εύπλαστη: έκαστος μπορεί να την ερμηνεύσει κατά το δοκούν, για να προωθήσει τα συμφέροντα/βίτσια του. Για παράδειγμα, στο σχολείο ένας θεολόγος μας είπε ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα θρησκείας μπορούν να μπουν στον παράδεισο. Πρόσφατα, η οικογένεια κάποιου φανατικά άθεου φίλου μου κάλεσε για γεύμα ένα "φωτισμένο πατέρα" για να "προσηλυτίσει" τον εν λόγο φίλο. Όταν ο φίλος μου ρώτησε για το ίδιο θέμα, η απάντηση ήταν ότι στον παράδεισο θα μπουν μόνο χριστιανοί.

Ο ένας δηλαδή το κοντό του, ο άλλος το μακρύ του.

Η βασική αρχή της θρησκείας είναι η πίστη. Ως αποτέλεσμα, δεν χρειάζεται και πολύ ώστε ένα άτομο να παρασύρει μαζί του ένα μπουλούκι τυφλωμένους, και να διαπραχθούν στο όνομα της θρησκείας αποτρόπαιες πράξεις. Η ιστορία βρίθει από τέτοια παραδείγματα.

Θυμηθείτε τον Γαλιλαίο και την επίπεδη Γη. Θυμηθείτε τις σταυροφορίες και την Ιερά Εξέταση. Θυμηθείτε την εισβολή όχλου, υποκινούμενου από ιερείς, σε ιδιωτικό χώρο και το ξυλοκόπημα γυμνιστών τουριστών στην Ελλάδα - μέχρι και μικρά παιδιά ξυλοκοπήθηκαν. Είμαι βέβαιος ότι οι χειροδικούντες έπεισαν τους εαυτούς τους ότι ήταν "για το καλό των αμαρτωλών"… Θυμηθείτε τον ιερέα Σάββα Μιχαηλίδη που απειλούσε ότι "εάν ο Αρχιεπίσκοπος καλέσει τον κόσμο να βγει στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί εναντίον της νομιμοποίησης της ομοφυλοφιλίας θα ανταποκριθεί η μισή Κύπρος".

Μου έκανε εντύπωση ένα ντοκιμαντέρ το οποίο είδα παλαιότερα, αλλά δυστυχώς δεν θυμάμαι τον τίτλο. Ο δημοσιογράφος είχε πάει στην Μέση Ανατολή, και ρώτησε κάποιο μουσουλμάνο κάτι. Η απάντηση ήταν ότι "δεν ξέρουμε εμείς από αυτά τα πράγματα, τέτοιες ερωτήσεις είναι για τον μουλλά (θρησκευτικός μελετητής;) μου".

Οι άνθρωποι δηλαδή πείθονται να παραμένουν και να λατρεύουν το σκοτάδι, και αυτό γίνεται με τρόπο συστηματικό. Όταν το σύστημα σε αρπάξει από μικρή ηλικία, είναι δύσκολο να ξεφύγεις.

Νομίζω η παράγραφος του Bill Maher μπορεί να εξηγηθεί καλύτερα με ένα παράδειγμα. Το καλύτερο παράδειγμα είναι ο ένας, ο μοναδικός, ο ανεπανάληπτος Τζορτζ Ντάπλουγιου Μπους.

Δήλωσε ότι ο Θεός του είπε να κάνει εισβολή στο Ιράκ

Πρόσφατα εξήγησε τις θρησκευτικές του απόψεις. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ότι θρησκεία και να ακολουθεί το κάθε άτομο προσεύχεται στον ίδιο Θεό. Μετά από ερώτηση για τους ταλιμπάν, ανέφερε ότι αυτοί δεν είναι θρήσκοι και δεν πιστεύει ότι προσεύχονται κ.α.μ.

Ο σχολιαστής λέει ότι τον θεωρεί χαζό που λέει τόσο αντιφατικά πράματα αλλά το θέμα είναι άλλο. Δηλώνει αυτά που δηλώνει, όσα ηλίθια και να είναι, και οι θρήσκοι τα δέχονται και τα πιστεύουν μόνο και μόνο επειδή αναφέρει τον Θεό!

Ακόμα ένα ενδιαφέρον παράδειγμα είναι η αγαπημένη μου Μισιέλ Μπάκμαν. Πανηλίθια, θρήσκα, συντηρητική (φυσικά) και ξαναεκλέγηκε!

Επειδή μου αρέσουν οι ορισμοί, για να ξέρουμε για τι πράμα μιλάμε καλύτερα να δούμε μερικούς:

Faith

Confident belief in the truth, value, or trustworthiness of a person, idea, or thing.

Belief

Something believed or accepted as true, especially a particular tenet or a body of tenets accepted by a group of persons.

Με απλά λόγια πίστη είναι να πιστεύεις, δηλαδή να δέχεσαι ως αληθή, κάτι το οποίο δεν μπορείς να αποδείξεις ότι ισχύει.

Παράδειγμα: έστω ότι είμαι αστυνομικός, μπορεί να πιστεύω ότι ο ύποπτος είναι ένοχος αλλά δεν έχω τα απαραίτητα στοιχεία για να το αποδείξω. Όταν βρω τα στοιχεία τότε θα ξέρω (δεν θα πιστεύω πια) ότι ο ύποπτος είναι είτε ένοχος είτε αθώος.

Ενεργώντας με μόνο κριτήριο την πίστη είναι ο σίγουρος δρόμος να γίνουν μεγάλα λάθη. Μερικά παραδείγματα αυτών:

-Γαλιλέος

-232 αθωώσεις καταδίκων μετά από dna έλεγχο

Και κάτι πιο πρόσφατο

Επίσης πρόσφατο

Και ακόμα ένα

Κάτι μου θυμίζει αυτό