Χρίστος Ευαγγέλου

(~christose)

Το άρθρο αυτό το δημοσιεύω επ'ευκαιρίαν των δημοσιεύσεων του φίλου Γιάννη (βλ. http://www.phigita.net/~yiannis/blog/67, http://www.phigita.net/~yiannis/blog/59, http://www.phigita.net/~yiannis/blog/53, http://www.phigita.net/~yiannis/blog/52, http://www.phigita.net/~yiannis/blog/50).

Συμφωνώ απόλυτα ότι η πολιτιστική μας κληρονομιά και η παράδοση είναι μεστές σοφίας. Επικροτώ επίσης και υποστηρίζω την μελέτη και σε ορισμένες περιπτώσεις την επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες.

Εντούτοις, νομίζω ότι είναι πάντοτε ωφέλιμο να παρουσιάζουμε μια ισορροπημένη θέαση των πραγμάτων. Για αυτό και δημοσιεύω αυτή την ζεύξη.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η παράδοση δεν μας δίδει μονάχα παραδείγματα προς μίμηση, αλλά και παραδείγματα προς αποφυγή. Δεν είναι όλη η λαϊκή ποίηση μεστή σοφίας και καλής προαίρεσης. Δεν έχουν όλες οι παραδόσεις θέση στην σύγχρονη πραγματικότητα. Πρέπει να είμαστε σε θέση να κρίνουμε και αν και όταν χρειάζεται να κατακρίνουμε το παρελθόν, και να μαθένουμε από τα λάθη των προγόνων μας.

Έχουμε αρχίσει με πολύ ωραία ποιήματα και τσατιστά. Η τελευταία ζεύξη για το ντύσιμο νομίζω είναι οπωσδήποτε επίκερη. Για μια ισορροπημένη όμως άποψη, ρίξτε και μια ματιά σε αυτό εδώ το ποίημα: http://www.avacom.net/music/sti-myll19.html. Όπως βλέπετε, η παράδοσή μας (αν βέβαια μπορούμε να αποκαλέσουμε το "ποίημα" αυτό παράδοση) έχει και την σκοτεινή της πλευρά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, παρακινεί το μίσος.

Είναι ευθύνη και καθήκον μας να είμαστε επιλεκτικοί, και με κρίση και λογική να συγκεράσουμε τις παραδοσιακές αξίες με την σύγχρονη πραγματικότητα.