Χρύσω Μαυρομμάτη

(~chryso)

Τα όρια σου σε σχέση με περιορισμούς που έχουν μπει στο ΄εγώ΄ σου κατά την διάρκεια της παιδικής σου ηλικίας (αρχές αν θέλεις) είναι δύσκολο να τα ξεπεράσεις, επειδή αυτό θα σου δημιουργήσει ενοχές, τύψεις και ψυχολογικό άγχος. Έτσι αυτά μπορεί κάποιος να τα αναγνωρίσει εύκολα και να τα ΄ξέρει΄. Για καταστάσεις που δεν έχουμε ακόμα γνώση δεν ξέρουμε, συνειδητά τουλάχιστον, τα όρια μας, γι΄αυτό και έχουμε ΄επιλογή΄ στην τοποθέτηση τους. Αυτά, βέβαια, αλλάζουν κατ΄επιλογή και πάλι, ή κατ' ανάγκη.

Τα όρια των ικανοτήτων μας είναι φυσικά άλλη συζήτηση. ;-)

Τι έχουμε εδώ ; Ακόμα έναν φιλόσοφο. Καλωσόρισες Παναγιώτης Διονυσίου στην ζεστή παρέα μας. Σου εύχομαι μια καλή διαμονή. Αν και δεν συμφωνώ με την άποψη σου μου άρεσε ο τρόπος έκφρασης της γνώμης σου , δείχνει άτομο ψαγμένο για τον εαυτό του και ευγενικό συνάμα.

Τώρα Χρύσω μου συμφωνώ μαζί σου διότι κανείς δεν ξέρει τα όρια του, απλά τα υπολογίζει . Είναι όπως να οδηγείς το αυτοκίνητο σου και υπολογίζεις ότι είσαι μεταξύ της κίτρινης και της άσπρης γραμμής του ασφάλτου. Η καλύτερα όπως να υπολογίζεις ότι έπραξες το σωστό. Κάποτε περπάτησα μια λεωφόρο με μια κοπέλα και φτάσαμε στον μόλο. Της είπα ως εδώ ήταν το όριο μας ,δεν μπορούμε να προχωρήσουμε πάρα πέρα. Μπορούμε μου είπε και ανέβηκε πάνω σε ένα βράχο από αυτούς που τοποθετούνε διαμετρικά του κούνκρενου τοίχου για να σπάζει τα κύματα της θάλασσας. Τα όρια πιστεύω εμείς τα βάζουμε στον εαυτό μας και για τον καθένα είναι διαφορετικά .αλλά πραγματικά δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως οι κοινωνίες των ανθρώπων και οι θρησκείες που τα τοποθετούν.

Θα σταθώ ακόμα μονό σε αυτό που είπες: «…Είμαι σίγουρη ότι όσοι την είπαν ή την έχουν απλά σκεφτεί, έχουν διαψευστεί με την πάροδο του χρόνου…». Πράγματι έχουν διαψευστεί και χαίρομε για αυτό. Άλλωστε σε μια κοινότητα τα πάντα φαίνονται , δεν κρύβετε για πολύ κάτι γιατί όπως υποστήριξαν πολλοί και μαζί με αυτούς και εγώ ο χρόνος πάντα δείχνει . Αλλά και πάλι και αυτό ποιος το ορίζει .Άντε πάλι με όριο έχει να κάνει η κάθε υπόθεση.

Το μονό που μπορώ να πω με σιγουριά ότι έχει όριο που δεν παρεμβαίνετε είναι η ζωή. Και είναι κωμικοτραγικό διότι αυτό το όριο δεν γνωρίζουμε πότε θα έρθει από ότι ξέρω (οι πλείστοι από μας). Τέλος πάντων, τι θες και εσύ και ανοίγεις οριοκουβέντα πάμε για φραπεδάκι να ωραιοκουβεντιάσουμε καλύτερα.

Ευχαριστώ, καλώς σας βρήκα :-).

Η συγκεκριμένη παράγραφος είναι ψυχαναλυτικό συμπέρασμα και δεν έχει σχέση με φιλοσοφία. Ούτε εκφράζει πλήρως την άποψή μου, αλλά μια αποδεχτή επιστημονική άποψη που σαν ερασιτέχνης στην ψυχανάλυση δεν μπορώ να αψηφήσω. Επίσης, έπρεπε να αρχίσω τη συμμετοχή μου από κάπου :-).

Χρόνια Πολλά σε όλους!