Χρύσω Μαυρομμάτη

(~chryso)

Με αφορμή ένα βιβλίο που διαβάζω τώρα, κατέληξα στο γενικό συμπέρασμα-παρατήρηση ότι αυτό που σε αφήνει συνήθως αδιάφορο, αυτό που δε σε εκφράζει τελοσπάντων, είναι συνήθως αυτό που δε μπορείς να ταυτιστείς μαζί του. Είναι δηλαδή σαν ένα ρούχο που το φοράς και δε σου ταιριάζει, μια 'κατάσταση' στην οποία δε χωράς ή δεν κολλάς γενικότερα, μια ιδεολογία στην οποία δεν ανήκεις…

Το βιβλίο είναι μια απλή ιστοριούλα με συμβολικό χαρακτήρα, μια παραβολή κατά κάποιο τρόπο που θέλει να διδάξει κάτι. Υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσα να ταυτιστώ μαζί της, να ενθουσιαστώ, να διδαχτώ από αυτήν, όπως παραδέχονται πολλοί αναγνώστες του συγκεκριμένου βιβλίου. Αντίθετα όμως βρίσκομαι στην απ’ έξω. Διαβάζω την ιστορία και όλα μου φαίνονται καθαρά, λογικοφανή, σαν να μου λέει κάτι που ήδη γνωρίζω, που ξέρω μάλλον και τη συνέχεια! Διαβάζοντας την μάλιστα σκέφτομαι ότι θα μπορούσα κάλλιστα να την είχα σκεφτεί και να την είχα γράψει από μόνη μου, γι' αυτό μάλλον δε με ενθουσιάζει…

Μιλώντας όμως με το άτομο που μου δάνεισε το βιβλίο και αναφέροντας του το πως αντιμετωπίζω το διάβασμα του εν λόγο βιβλίου, με βοήθησε με μια πρόταση να αντιληφθώ καλύτερα και την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, αυτήν που ουσιαστικά μαρτυρούν οι καταθέσεις των άλλων αναγνωστών. Η γενική ιδέα θα έλεγα ότι είναι "πόσο εύκολο είναι να παγιδέψεις τη σκέψη σου και τα συναισθήματα σου σε μια 'κατάσταση', πόσο εύκολο είναι να 'φας κόλλημα' και πόσο δύσκολο είναι να βγεις από αυτήν". Οπότε συνειδητοποιώ ξαφνικά… χμμ… I've been there… μπορεί όχι ακριβώς στην ίδια κατάσταση που περιγράφει το βιβλίο, ίσως ούτε στην κατάσταση που εννοεί ο συνομιλητής μου, σε κάποια άλλη ίσως… αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία! Σημασία έχει το κόλλημα! Και ότι συνήθως φταίει το μυαλουδάκι μας που σε συνδυασμό με αυτό που νιώθουμε κάνουν τα πάντα να φαίνονται δύσκολα.

Κι όμως, οι απαντήσεις είναι στον καθένα μας, έτσι δεν είναι; Τι είναι σωστό, τι είναι λάθος, που βρίσκεται η ισορροπία… όλα είναι σχετικά… όλα μέσα στο δικό μας μυαλό… μετρημένα με το δικό μας μέτρο…

…everybody knows what is right, but everybody is wrong…