Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

(~constandinos)

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Μόλις βγω έξω από το σπίτι μου το πρωί για να πάω δουλειά βλέπω αυτά:

Τα περισσότερα βρίσκονται σε αυτό τον ανθώνα. Αν προσέξετε έχει μερικά αγριόχορτα μέσα. Δυστυχώς στην τελευταία προσπάθεια μου να αφαιρέσω μερικά έβγαλα και 2 βολβούς οπότε είπα να τα αφήσω. Ο καλός ντετέκτιβ θα παρατηρήσει το καφέ χρώμα που μοιάζει με ξύλο γύρω από τους βολβούς. Αυτό είναι για να εμποδίσει τα αγριόχορτα και να προστατεύσει τα λουλούδια. Δεν ήταν απόλυτη επιτυχία αλλά σίγουρα βοήθησε!

Πέρσι οι αντίστοιχοι βολβοί που φύτεψα άνοιξαν μεγάλωσαν άνθισαν και ξέραναν σε περίπου μια με δυο βδομάδες. Φέτος διανύουν ήδη την τρίτη βδομάδα τους.

Πάντα είχα μια συμπάθεια προς τα καρποφόρα φυτά και δέντρα. Φέτος ήδη έχω φάει μια φράουλα (ουάο!) και έχω και ένα ανθώνα γεμάτο φραουλιές που επιβίωσαν από πέρσι.

Οι επόμενες δυο είναι οι πιο αγαπημένες μου φωτογραφίες. Μοιάζουν σαν να έχουν ώρες επεξεργασίας στο photoshop αλλά στην πραγματικότητα ήταν 2 casual φωτογραφίες. Ο καλός ντετέκτιβ θα παρατηρήσει και το καφέ χρώμα στον τοίχο από το νερό της βροχής. Αυτές είναι από τις πιο πρόσφατες φωτογραφίες μου. Παρόλη την ομορφία τους οι τουλίπες αυτές δεν αντέχουν το κλίμα της Κύπρου και όπως φαίνεται δεν θα αντέξουν για πολύ ακόμα. Τουλάχιστον θα τις θυμάμαι από τις φωτογραφίες!

EDIT: Πληροφοριακά τις φωτογραφίες τις έβγαλα με το κινητό μου. Μερικές από αυτές είναι ήδη μερικών βδομάδων και τα λουλούδια δεν είναι έτσι πια. Οι νάρκισσοι (τα κίτρινα λουλούδια που βλέπουν προς τα κάτω) είναι ήδη μαραμένα και το ίδιο και τα ζουμπούλια.

Κάποια μέρα πριν μερικούς μήνες καθώς εποσκολιούμουν στο διαδίκτυο διάβασα ένα σχόλιου κάποιου που έλεγε ότι χρησιμοποιεί το vimperator και εν πολλά χαρούμενος. Έχει παραπάνω χώρο στον browser του, εν πιο γρήγορη η πλοήγηση του και κυρίως ότι σχεδόν δεν χρησιμοποιεί το mouse του πλέον.

Ο τελευταίος λόγος ήταν αρκετός για μένα τουλάχιστον για να το δοκιμάσω. Έβαλα το vimperator και μετά το πρώτο σοκ, άρχισα να διαβάζω την τεκμηρίωση. Χωρίς αυτήν η χρήση του είναι δύσκολη εώς και αδύνατη αν δεν είσαι έμπειρος με vi/vim! Η πείρα με vi/vim μικρή αλλά σχεδόν καθημερινή οπότε είχα ένα μίνι πλεονέκτημα.

Μια δυο βδομάδες μετά και ακόμα να συνηθίσω το vimperator και βλέπω ακόμα ένα σχόλιο από κάποιον άλλο που μιλά για ένα fork του vimperator που είναι πολύ καλύτερο από αυτό και ονομάζεται pentadactyl. Λέει ότι το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας του υλοποιούσε το vimperator έφυγε λόγω του αρχηγού του έργου. Διαβάζω λίγο για αυτό το θέμα και τελικά λέω να το δοκιμάσω.

Φεύγει το vimperator και έρχεται το pentadactyl. Παρόλο που είναι πολύ παρόμοια λόγω της κοινής βάσης κώδικα τους έχουν μικρές διαφορές. Οπότε διαβάζω ξανά την τεκμηρίωση. Όπως φαίνεται εδώ είναι σχετικά καλύτερη. Ίσως βοήθησε και η προηγούμενη πείρα μου με το vimperator αλλά όλα πάνε καλά και πολύ σύντομα το συνηθίζω και ουσιαστικά δυσκολεύομαι πλέον να χρησιμοποιήσω browser χωρίς pentadactyl.

Χωρίς να είμαι έξπερτ στο pentadactyl (ή στο vim από όπου στηρίζεται η ιδέα/έμπνευσή του) θα προσπαθήσω να δώσω μια μικρή εισαγωγή με την ελπίδα να πείσω κάποιους να το δοκιμάσουν και να έχουν μια πιο γρήγορη εξοικείωση.

Το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσει ο χρήστης όταν εγκαταστήσει το pentadactyl είναι ότι κρύβονται όλα τα toolbars (address bar, bookmarks bar και ότι άλλα έχει ο χρήστης). Οπότε η πρώτη ερώτηση του χρήστη φαντάζομαι θα είναι πώς επισκέπτομαι σελίδες; Η απάντηση είναι τρέχουμε μια εντολή! Αυτή είναι ":open" ή ":tabopen" και στην συνέχεια την σελίδα που θέλουμε να επισκεφτούμε π.χ.

• :open phigita.net θα ανοίξει το phigita σε αυτή την σελίδα
• :tabopen reddit.com θα ανοίξει το reddit σε ένα νέο tab

Τώρα οι εντολές αυτές είναι μεγάλες οπότε θα πρέπει να υπάρχει πιο σύντομος τρόπος. Μιας και οι εντολές open και tabopen είναι πολύ συνηθισμένες υπάρχει η συντόμευση. Για το ":open" είναι το "o" και το ":tabopen" είναι το "t". Ουσιαστικά πατώντας το t όταν είμαστε σε normal mode ο pentadactyl πάει σε command mode και γράφει την εντολή tabopen και περιμένει τον χρήστη να γράψει ή να διαλέξει την ιστοσελίδα που θέλει να επισκεφτεί.

Μα τι γίνεται με τις σελίδες που επισκεπτόμαστε συχνά; Εδώ μπορούμε να βελτιώσουμε ακόμα την ταχύτητά μας. Αν επισκεφτούμε μια από τις αγαπημένες μας ιστοσελίδες, έστω το phigita.net και εκτελέσουμε την εντολή "Mp" προσθέτουμε το mark με γράμμα p στην σελίδα phigita.net. Κατά την διάρκεια του browser session μας πατώντας gnp θα ανοίγει το phigita.net σε ένα νέο tab και πατώντας gop θα ανοίγει στο ίδιο tab. Αν θέλουμε να φυλάξουμε το mark μας τότε τρέχουμε την εντολή ":mkpentadactylrc" (με θαυμαστικό στο τέλος για να γράψουμε πάνω από το τρέχον).

Τώρα θα σκεφτεί ο καλός χρήστης ότι αυτό δεν είναι ικανοποιητικό. Χρειάζομαι και άλλες συντομεύσεις! Πολύ ωραία:

• Πήγαινε σε κάθε μια μηχανή αναζήτησης που χρησιμοποιείς και πρόσθεσε keyword για αυτή την αναζήτηση. Π.χ. στο google.com στο text box του κειμένου αναζήτησης κάνεις right click και επιλέγεις "Add a keyword for this search". Στην συνέχεια γράφεις τον χαρακτήρα "g" στο keyword και κάνεις save. Με την εντολή ":tabopen g dactyl" κάνεις αναζήτηση για τον όρο "dactyl" στο google. Εδώ ο προσεκτικός χρήστης οφείλει να θυμηθεί την συντόμευση του "t" που αναφέραμε προηγουμένως και να τρέξει το "tg dactyl". Μικρή προσοχή όμως επειδή το "t" ουσιαστικά εκτελά το ":tabopen" πρέπει να γραφτεί το ":tabopen" στο command line πριν γράψουμε το "g dactyl". Αντίστοιχα ο χρήστης μπορεί να κάνει το ίδιο με το duckduckgo.com χρησιμοποιώντας το keyword "ddg", μπορεί να κάνει μετάφραση όρου από αγγλικά σε ελληνικά με το http://translate.google.com/#en|el|%s έστω με το keyword "trg" κτλ κτλ.
• Η μετακίνηση στα tabs γίνεται πιο εύκολη. Αν θέλω να πάω στο πρώτο tab που έχω ανοικτό (από τα 301 που έχω ανοικτά αυτή την στιγμή) τότε απλά πατώ "g0". Αν θέλω να πάω στο τελευταίο εκτελώ το "g$", στο επόμενο το "gt" και στο προηγούμενο το "gT". Για περισσότερες πληροφορίες.
• Η μετακίνηση εντός μιας σελίδας είναι όπως και στο vi/vim. Με hjkl μετακινήσε αντίστοιχα αριστερά, κάτω, πάνω, δεξιά. Με control-b, control-u, control-d, space μετακινήσε μια σελίδα πάνω, μισή σελίδα πάνω, μισή σελίδα κάτω και μια σελίδα κάτω. Μπόνους το control-o και control-i που σε παίρνουν πίσω και μπροστά στο ιστορικό της σελίδας συμπεριλαμβανομένου και της πλοήγησης σου στην σελίδα πλην των μετακινήσεων με hjkl.
• Με d διαγράφεις το τρέχον buffer (κλείνεις το tab). Με u κάνεις undo (πολλές φορές θέλω να πατήσω f και πατώ d, οπότε το u είναι πολύ χρήσιμο).
• Με το f κάνει highlight όλα τα links
• Με control-v κάνει disable τον pentadactyl για το επόμενο συνδιασμό πλήκτρων και με control-z γίνεται disabled μέχρι να πατηθεί το ESC. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο σε κάποιες εφαρμογές που χρησιμοποιούν keyboard shortcuts όπως παραδείγματος χάρην το gmail.
• Με :tbh {όνομα toolbar} και :tbs {όνομα toolbar} εμφανίζεται και κρύβεται κάποιο toolbar. Έτσι το ":tbs Navigation Toolbar" θα εμφανίσει το navigation toolbar (tbs = ToolBar Show και tbh = ToolBar Hide)
• Πολλά πολλά άλλα που ακόμα τα μαθαίνω.

Ένα πολύ ωραίο πλεονέκτημα που έρχεται με την χρήση του pentadactyl είναι ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις όλα από την αρχή, όταν χρειαστείς κάτι δίνεις ένα ":helpall" κάνεις αναζήτηση (με το / όπως vi/vim) και βρίσκεις την εντολή ή συντόμευση που χρειάζεσαι. Αν δεν το βρεις ή αν χρειάζεσαι κάτι πολύ συγκεκριμένο τότε κάνεις google αναζήτηση ή αναζήτηση στον issue tracker. Ένα επίσης χρήσιμο πλεονέκτημα είναι ότι βοηθά πολύ τον χρήστη να μάθει vim. Μπορεί πολλές εντολές/συντομεύσεις του vim να μην είναι διαθέσιμες αλλά ο χρήστης μαθαίνει πολλές χρήσιμες. Επίσης άλλα πλεονεκτήματα είναι ότι ο χρήστης μπορεί να τρέξει javascript από το status line, π.χ. το ":javascript alert(1);" θα εμφανίζει ένα alert box με το κείμενο "1".

Μερικά από τα μειονεκτήματα είναι:

• Κάποια πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά και πιθανόν να δυσκολέψουν κάποιους χρήστες, ενδεχομένως τους χρήστες με πολλά χρόνια με windows. Ουσιαστικά με τον pentadactyl δεν έχεις πλέον copy (control-c) και paste (control-v), οπότε είτε θα χρησιμοποιείς το right click copy, right click paste (τεράστιο μειονέκτημα), είτε θα μάθεις να χρησιμοποιάς το control-insert και shift-insert. Για μπόνους χρησιμοποιείς visual mode και διαλέγεις το κείμενο και μετά κάνεις yank (Y) και paste (p).
• Ένα θέμα που απέφυγα να αναφέρω επειδή δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω με απλά λόγια είναι τα modes. Όπως και το vim, έτσι και ο pentadactyl έχει modes. Τα κύρια είναι τα normal mode, insert mode και visual mode. Δυστυχώς επειδή η τεκμηρίωση του pentadactyl θεωρεί ότι ξέρεις κάποια πράγματα για το vim δεν πολύ ασχολείται να εξηγήσει τα modes. Ο καλύτερος τρόπος για ένα χρήστη να καταλάβει τι είναι τα modes είναι μέσω το vim/gvim να τρέξει την εντολή ":help vim-modes". Εναλλακτικά μπορεί να αναζητήσει στο ίντερνετ.
• Δεν τα πάει καλά με τα Ελληνικά. Επειδή αλλάζω γλώσσα από ελληνικά σε αγγλικά πολύ συχνά, καμιά φορά ξεχνώ τα ελληνικά και πάω να τρέξω κάποια εντολή και περιμένω περιμένω και τίποτε. Τόσο ελληνικό όνομα (πενταδάκτυλος) και δεν καταλάβει ελληνικά!
• Τέλος το κύριο μειονέκτημα είναι ότι όταν το συνηθίσεις δεν μπορείς να επιστρέψεις πίσω. Καμιά φορά που έχω να χρησιμοποιήσω κάποιου άλλου τον browser βάζω τα χέρια μου στο keyboard και μετά σκέφτομαι "οχ, πρέπει να χρησιμοποιήσω το ποντίκι"!

  

Χρήσιμες σελίδες:

• Pentadactyl homepage
• Issue Tracker
• Τεκμηρίωση

  

Μπόνους:

Άφησα πίσω πολλά σημεία. Θα μπορούσα να αναφέρω τα plugins ή mappings στο .pentadactylrc αρχείο. Θα εισηγούμουν στον νέο χρήστη να τα αφήσει προς το παρόν και όταν θα συνηθίσει τον pentadactyl να αρχίσει να τα ερευνά.

Άρεσε μου η ιστορία με το γάλα του Αυγουστίνου. Έχω και εγώ μια παρόμοια από Νότια Αφρική. Η ιστορία εξελίσσεται σε μια πολύ απόμερη περιοχή στα Νοτιανατολικά παράλια που ονομάζεται Τρανσκάι. Βασικά αυτή η περιοχή (Τρανς Κάι δηλαδή πιο πέρα από τον ποταμό Κάι) ανεξαρτητοποιήθηκε από την Νότια Αφρική και έμεινε στάσιμη μέχρι που ενσωματώθηκε ξανά στην Νότια Αφρική το 1994.

Όταν έγινε αυτό η κυβέρνηση προσπάθησε να βοηθήσει την περιοχή να αναπτυχθεί και ένα μέτρο ήταν η προσθήκη τρεχούμενου νερού στα σπίτια. Μέχρι τότε, στο συγκεκριμένο χωριό που μας είπαν την ιστορία, ομάδες γυναικών ξεκινούσαν το πρωί και για 8 ώρες η δουλειά τους ήταν να πάει στην πηγή με το καθαρό νερό, να γεμίσει με νερό την κούζα της και να το πάρει στο σπίτι για αυτήν και την οικογένειά της. Η κούζα δεν ήταν των 2-3 λίτρων, ήταν μεγάλη και το νερό ήταν για πόσιμο αλλά και για καθαριότητα.

Αυτό σήμαινε ότι οι γυναίκες θα είχαν στην διάθεσή τους 8 ώρες την ημέρα περισσότερες για οτιδήποτε άλλες ασχολίες ήθελαν! Αυτό δούλεψε για μερικούς μήνες και στην συνέχεια οι γηραιότεροι του χωριού αποφάσισαν να ξηλώσουν το σύστημα του νερού. Γιατί; Ο επίσημος λόγος ήταν ότι στα πνεύματα δεν άρεσε το νερό της βρύσης επειδή δεν είναι ευλογημένο ή κάτι τέτοιο. Κατά την μεταφορά του νερού στο χωριό τα πνεύματα είχαν όλο τον χρόνο να εξαγνίσουν το νερό, το τρεχούμενο όμως δεν μπορούσαν. Ο ανεπίσημος λόγος, όπως μας τον είπαν αυτοί που μας έλεγαν την ιστορία, είναι επειδή οι άντρες είχαν τις γυναίκες στα πόδια τους όλη μέρα...

  

Πάντως οι γυναίκες που είδα στους δρόμους να κουβαλούν πράματα ήταν πολύ δυνατές. Θυμάμαι που είδαμε δυο γυναίκες να κουβαλούν η κάθε μια από μια στοίβα/δέσμη ξύλα στο κεφάλι τους. Σταμάτησαν για λίγο και έβαλαν τα ξύλα κάτω. Από περιέργεια μαζί με ακόμα ένα δοκιμάσαμε να σηκώσουμε την μια δέσμη μαζί και δεν τα καταφέραμε. Υπολογίζω ότι μέχρι 100 κιλά θα μπορούσα να τα σηκώσω μόνος μου. Δεν ξέρω πόσο βάρος είχε για να μην μπορέσουμε και οι δυο μαζί να τα σηκώσουμε. Στην συνέχεια οι γυναίκες φόρτωσαν τα ξύλα στο κεφάλι και έφυγαν, λίγο πιο κάτω άφησαν τα ξύλα να ισορροπήσουν και περπατούσαν χωρίς καν να κρατούν το τεράστιο βάρος που είχαν στο κεφάλι τους!

Πριν από λίγο πήγα να πάρω ένα καφέ από την καφετέρια κάτω. Η κοπέλα στο ταμείο είναι πολύ εξυπηρετική και έμαθε ήδη πώς πίνω τον καφέ μου και με το που με βλέπει πάει μέσα και τον ετοιμάζει.

Εγώ μιλώ στο τηλέφωνο και μέχρι να το κλείσω έρχεται και ο καφές μου. Είδε το κινητό μου άρεσε της και μου λέει ότι και ο σύζυγος της είχε ένα παρόμοιο αλλά το πούλησε για να αγοράσει ένα νέο μοντέλο. Μου λέει ότι θέλει και αυτή ένα αλλά προτιμά με μικρή οθόνη επειδή το βρίσκει πιο γυναικείο.

Στην συνέχεια μου λέει ότι λογάριαζε ότι θα αγόρασει ένα με τον 13ο της αλλά αυτό δεν θα γίνει. Όταν την ρώτησα γιατί μου απάντησε επειδή εχτές τους ενημέρωσε η εταιρεία ότι τους έκοψαν τον 13ο μισθό τους. Όταν την ρώτησα τι θα κάνουν μου είπε ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε. Κάποιες από τις κοπέλες θα φύγουν αλλά όπου και να πάνε αυτή την χρονική στιγμή δεν μπορούν να έχουν το μπόνους του 13ου μισθού.

Της είπα ότι είναι πολύ άσχημο και πρέπει να κάνουν κάτι. Μου απάντησε ότι αυτό δεν ήταν το μόνο που τους έκαναν τελευταίως. Τους αναγκάζουν να πέρνουν 5 days off τον μήνα. Εγώ δεν κατάλαβα γιατί αυτό είναι κακό και μου εξήγησε ότι έτσι τους κόβουν €150 ευρώ από τον μισθό τους.

Φεύγοντας άρχισα να μελετώ στο μυαλό μου τα νούμερα αυτά. Ο μέσος μήνας είναι 22 εργάσιμες μέρες. Αν οι 5 στοιχίζουν στοιχίζουν €150, τότε η μια στοιχίζει €30. Άρα από τις 22 αφαιρούμε 5 και μας μένουν 17 επί €30 μας κάνουν €510 τον μήνα. Ας βάλουμε και μερικά φιλοδωρήματα τότε αυτό γίνεται €550.

Το βρίσκω πολύ λυπηρό που εργάζονται για τόσο χαμηλό μισθό. Το βρίσκω ακόμα πιο λυπηρό που παρόλο που έχουν τόσο χαμηλό μισθό τους κόβουν και από τον μισθό τους και τον 13ο τους. Τέλος το βρίσκω ενοχλητικό που ουσιαστικά ο λόγος που γίνονται οι αποκοπές δεν είναι η οικονομική κρίση αλλά οι λανθασμένες επιλογές της διεύθυνσης της εταιρείας. Αντί όμως να έχει επιπτώσεις σε αυτούς έχει επιπτώσεις στους υφιστάμενους τους.

Ακόμα και οι πιο έξυπνοι, χαρισματικοί, αποτελεσματικοί και εργατικοί άνθρωποι μπορούν να ξεγελαστούν από εναλλακτικές "θεραπείες". Δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι δεν μελετούν/ερευνούν σε βάθος τις επιλογές τους. Κάποιοι δεν διαβάζουν τις συμφωνίες χρήσης των προγραμμάτων που χρησιμοποιούν, δεν κοιτάζουν τον κώδικα των προγραμμάτων τους (και δεν ανησυχούν αν αυτός δεν είναι διαθέσιμος), δεν διαβάζουν τις οδηγίες χρήσης των φαρμάκων τους, δεν ερευνούν για να βρουν είτε αποδείξεις είτε αντιπαραδείγματα για οτιδήποτε έχουν αμφιβολία και το χειρότερο μπορούν να πειστούν για κάτι χωρίς αποδείξεις.

Ο Στιβ Τζιοπς ήταν ένας από αυτούς.

Έλεος! Πρέπει να το ξαναέγραψα κάπου αλλά αρέσκει μου πολλά:

Στην Νορβηγία ένας τρομοκράτης ακροδεξιός σκότωσε 93 άτομα. Η επίθεση δεν έχει τίποτα κοινό με την πρόσφατη κυπριακή τραγωδία.

Στην Νορβηγία έχουν Δημοκρατία. Η αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να φταίξει την δεξιά (ή άλλους πολιτικούς αντίπαλους), να θυματοποιηθεί (μιας και η νεολαία της και τα γραφεία του πρωθυπουργού ήταν στόχος του τρομοκράτη), να λαϊκίσει, να φωνάξει, να παραπονεθεί αλλά δεν το έκαναν. Αυτή ήταν η απάντηση στο τρομοκρατικό κτύπημα. Ο πρωθυπουργός αντί να διχάσει, προτίμησε να ενώσει τον λαό. Στην Νορβηγία έχουν Δημοκρατία, εμείς δεν έχουμε.

Τι ωραία που θα ήταν αν μπορούσαμε να προβλέπουμε το μέλλον! Θα ήταν ακόμα καλύτερα αν υπήρχε μια μαθηματική φόρμουλα, να την εφαρμόζουμε και να ξέρουμε με ακρίβεια αν και πότε θα γίνει κάτι!

Τι;;; Υπάρχει; Απίστευτο! Το Royal Pingdom μελετώντας τα στατιστικά χρήσης των browsers, προβλέπει το ακριβές χρονικό σημείο που ο Chrome θα περάσει τον Firefox, το ακριβές χρονικό σημείο που θα περάσει και τον Internet Explorer και το ακριβές χρονικό σημείο που ο Chrome θα αγγίξει το 50% των χρηστών!

Γουάο! Ας μελετήσουμε τι έρευνα έκαμαν και κατάληξαν σε αυτό το συμπέρασμα. Δημιούργησαν μια γραφική παράσταση με τα στατιστικά χρήσης του τελευταίου χρόνου με τους 3 πιο πολυχρησιμοποιημένους browsers, τον Internet Explorer, τον Firefox και τον Chrome. Στην συνέχεια ισιώσαν λίγο τις γραμμές και τις επεκτείναν.

Χμμμ... Κάτι δεν πάει καλά. Αν συνεχίσει η αύξηση του Chrome σύντομα θα περάσει το 100% των χρηστών, για να μην αναφέρω ότι ο Firefox και ο Internet Explorer θα έχουν αρνητικό ποσοστό χρηστών. Χμμμ, ίσως στα 100% η γραφική παράσταση να αλλάξει και να κολλήσει ο Chrome στα 100 και οι Firefox και Internet Explorer στο 0. Χμμμ... Αν δούμε όλους τους browsers θα παρατηρήσουμε ότι και ο Safari έχει αύξηση. Τι θα γίνει; Θα συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό και ο Safari και θα φτάσει (και θα ξεπεράσει;) και αυτός το 100%; Μα πώς γίνει 2 browsers να έχουν από 100% ποσοστό χρηστών;

Βασικά η ρίζα του προβλήματος είναι ότι η ιδέα να προβλέπεις το μέλλον μελετώντας στατιστικά είναι ηλίθια. Κατακρίβεια εδώ φαίνεται ότι ο αρθρογράφος ήθελε πραγματικά να κάνει τον Chrome να φαίνεται γουάο που ακόμα και για τα στατιστικά χρήσης χρησιμοποίησε μόνο αυτά που τον βόλευαν, αυτά του τελευταίου χρόνου μόνο και μόνο των ανταγωνιστών του που φαίνεται να έχουν μείωση.

Το καθήκον μας καλεί

Πρόσφατα συζητούσαμε με ένα συνάδελφο για ένα ματς φούτσαλ που παίξαμε. Μου έλεγε ότι ο Α και ο Β είναι αδύνατοι και ίσως να τους παίζουμε αλλαγή. Του απάντησα ότι συμφωνώ ότι και οι δυο είναι αδύνατοι αλλά έχουν μια τεράστια διαφορά, ο Α δεν συνειδητοποιά ότι είναι αδύνατος ενώ ο Β ξέρει τις αδυναμίες του και παίζει ανάλογα. Για εμένα ο Β είναι πολύ καλύτερος από τον Α.

Φαντάστου ένα python προγραμματιστή που το καλύτερο του πρόγραμμα ήταν ένα "hello world" και σου παρουσιάζεται σαν γκουρού της python. Τώρα φαντάστου ένα αντίστοιχο προγραμματιστή που σου δηλώνει ότι είναι αρχάριος και τώρα άρχισε να μαθαίνει. Ποια είναι η μεγάλη τους διαφορά; Ο πρώτος φαίνεται να νομίζει ότι δεν έχει περιθώρια βελτίωσης ενώ ο δεύτερος καταλαβαίνει απόλυτα που βρίσκεται. Ο δεύτερος μπορεί να βελτιωθεί. Σε υλοποιήσεις έργων ο πρώτος μπορεί να ξεκινήσει ένα πολύ φιλόδοξο έργο και να μην το τελειώσει ποτέ, πολύ πιθανόν επειδή δεν θα μπορέσει, ο εγωισμός του δεν θα τον αφήνει να ψάξει για βοήθεια και ξαφνικά θα φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από αυτόν. Τον δεύτερο τον φαντάζομαι να ξεκινά ένα πιο απλό έργο με σκοπό να μάθει περισσότερο.

Αν αλλάξουμε για λίγο σπορ και πάμε στο τένις, θα δούμε ότι οι καλύτεροι παίκτες είναι αυτοί που δεν επαναπάβονται και προσπαθούν συνέχεια να βελτιωθούν. Για να βελτιωθούν βέβαια πρέπει να βρουν τις αδυναμίες τους. Ο Ναδάλ τα τελευταία χρόνια βελτίωσε πολύ το σερβίς του, ο Τζιόκοβιτς βελτίωσε (ακόμα) περισσότερο την κίνηση και την στρατηγική του, ο Φέντερερ βελτίωσε το backhand του κ.ο.κ.

Θυμάμαι σε μια συνέντευξη του Τιερύ Ανρί όταν ήταν ακόμα στην Άρσεναλ που είπε μια κουβέντα που μου άρεσε πολύ. Είπε: δεν μπορώ να βελτιώσω τους συμπαίκτες μου, μπορώ όμως να βελτιώσω τον εαυτό μου.

Τώρα, ας πάμε πίσω στο αδύνατο παίκτη ο οποίος δεν συνειδητοποιά τις αδυναμίες του. Σκέφτου να τον έχεις συμπαίκτη και να σου συμπεριφέρεται σαν να είναι αυτός ο Κριστιάνο Ρονάλντο και εσύ είσαι ο Χριστόδουλος από την Αραδίππου[1], να φωνάζει στο γήπεδο, να παραπονιέται, να δίνει οδηγίες και γενικά να είναι ανυπόφορος. Θεωρώ ότι η καλύτερη λύση είναι το σχόλιο του Ανρί, να τον αγνοούμε και να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τον εαυτό μας. Μακάρι να έκανε το ίδιο και αυτός.

  

[1]: ο Χριστόδουλος από την Αραδίππου είναι ένας φανταστικός ποδοσφαιριστής ο οποίος είναι άσημος και άσχετος. Βασικά τον χρησιμοποίησα αντί κάποιου γνωστού επειδή δεν έχει πολλούς γνωστούς άσχετους.

Διάβασα στον Πολίτη ότι ο Γιαννάκης «ψήφισε» Χρυσόστομο και πραγματικά έπαθα σοκ!

Τι είπε τώρα; Ότι υπάρχει ο χωρισμός εκκλησίας και κράτους αλλά δεν μπορεί η εκκλησία να απουσιάσει από το κράτος; Εν σοβαρά που το λέει; Σαν να μας λέει ότι μπορεί να σταματήσαμε τα junk food αλλά με τόσες πίτσες, παγωτά, fried chicken που εφάμεν δεν μπορούν τα junk food να απουσιάσουν από την εθνική δίαιτα!

#@$%@#^$%@#%%^%^@#$%^%@#%^&%^^$^#@%#@$%&^&

Από πρόσφατη συζήτηση στο αυτοκίνητο:

Πριν από λίγες μέρες διάβασα σε διάφορα μπλογκς ότι το Dropbox είναι insecure και ότι τα δεδομένα μας δεν είναι ασφαλή εκεί. Αυτό δεν έπρεπε να είναι μεγάλη είδηση επειδή θα έπρεπε να το καταλαβαίνουμε ήδη.

Έτσι εδώ και λίγο καιρό σκεφτόμουν πώς μπορώ να προστατεύσω τα δεδομένα μου. Δεν συμφωνώ ότι αυτό είναι δουλειά του Dropbox να κάνει. Αν εγώ έχω έννοια για αυτά τότε εγώ μπορώ να κάνω κάτι για αυτό! Δοκίμασα 2 επιλογές, η πρώτη είναι GNU Privacy Guard και η δεύτερη το TrueCrypt. Και οι δυο επιλογές φαίνεται να είναι ασφαλείς, τρέχουν σε πολλά λειτουργικά και είναι πολύ εύκολα στην χρήση. Έχουν όμως μια βασική διαφορά. Με το GPG κρυπτογραφείται ένα ένα αρχείο και με το TrueCrypt ένα volume με πολλά. Δοκίμασα να κρυπτογραφήσω ένα ένα τα αρχεία μου με το GPG και μετά από 3-4 βαρέθηκα. Με το TrueCrypt δημιούργησα ένα volume 500 ΜΒ και έβαλα μέσα πολλά από τα αρχεία μου. Μετά πήγα δουλειά και συνειδητοποίησα ότι για να χρησιμοποιήσω κάποια από αυτά πρέπει να κατεβάσω τα 500 MB (όταν θα συγχρονίζει το dropbox), να τα αποκρυπτογραφήσω, να αλλάξω οποιοδήποτε από αυτά, να ξανααποθηκευτεί το volume και να συγχρονίσει με το dropbox (upload τα 500 MB).

Καμιά από τις 2 επιλογές δεν με ενθουσίασε από μόνη της. Σε συνδιασμό όμως κάτι γίνεται. Η επόμενη κίνηση είναι να έχω ένα truecrypt volume με αρχεία που δεν θέλω να αλλάζω συχνά π.χ. τα αρχεία με μουσική που έχω, συν να κρυπτογραφώ με το gpg τα αρχεία που θέλω να χρησιμοποιώ και θέλω να τα έχω προσωπικά. Τα υπόλοιπα, κάτι φωτογραφίας μου, δεν με πειράζει και τόσο. Το πολύ πολύ κάποιος προγραμματιστής του dropbox να δει πόσο όμορφος είμαι!

  

Update: έγραψα το νύχτα και μάλλον ενύσταζα. Γιατί να θέλω να κρυπτογραφήσω την μουσική μου συλλογή; Ούτε και εγώ ξέρω, μάλλον το εννοούσα σαν παράδειγμα. Συν, ένα πρόβλημα που έχω και με το gpg και με το truecrypt είναι με το android κινητό μου.