Ακόμα μια δύσκολη μέρα
Posted by Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου Tue, 06 Dec 2005 23:22:44 EET
Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Έτσι και η σημερινή, φάνηκε από το πρωί. Τα σημάδια ήταν εμφανέστατα. Με το που ανοίγω τα μάτια μου, γυρίζω για να πάρω το κινητό και να δω την ώρα. Η ώρα ήταν 9:55π.μ. Κανονικά πρέπει να είμαι η ώρα 9 στην δουλειά. Την προηγούμενη νύχτα ξενύχτησα και ξέχασα να βάλω το ξυπνητήρι μου.
Πετάγομαι, τρέχω να κάνω ντους, να ντυθώ, να ετοιμαστώ, να φάω το πρόγευμα μου… όλα τα κάνω στα γρήγορα. Η μικρή πρωινή απόλαυση του ζεστού ντους έγινε ακόμα πιο μικρή λόγω του περιορισμένου χρόνου. Ξεκινώ να πάω με το αυτοκίνητο στην δουλειά και παίρνω και την κιθάρα μαζί μου. Τα σχέδια μου είναι να πάω στο μάθημα κιθάρας απευθείας μόλις σχολάσω και έτσι αφήνω το μωρό σπίτι.
Η κίνηση είναι απίστευτη. Είναι εξωφρενικό πόσα αυτοκίνητα είναι στους δρόμους. Σκέφτομαι και εγώ σαν οδηγώ, μα καλά πόσοι αποκοιμήθηκαν σήμερα; Φτάνω αργάμιση στην δουλειά και πρέπει να προλάβω να τελειώσω όλα τα pending tasks μου για σήμερα. Η πίεση είναι μεγάλη. Κατά τις 7 φεύγουν όλοι και με αφήνουν μόνο. Μου είπαν ότι σε 5-10 λεπτά θα έρθει ο διευθυντής και μπορώ να φύγω. Γίνεται 7:30 και είμαι ακόμα μόνος. Ε, τι να κάνω και εγώ; Εντάξει άργησα να πάω αλλά η ώρα 8 έχω μάθημα κιθάρας.
Φεύγω και ξαναμπαίνω στην κίνηση. Κατά τις 7:50 φτάνω στο μάθημα. Έφτασα νωρίς. Η κούραση όλη της ημέρας αρχίζει να με χτυπά. Μπαίνω στο κτίριο και γυρεύω την Έλενα, την δασκάλα μας. Ρωτώ και μαθαίνω ότι είναι στην αίθουσα. Πάω στην αίθουσα και βλέπω μια άλλη δασκάλα που επίσης ονομάζεται Έλενα αλλά αυτή κάνει μάθημα πιάνου.
Τέλος πάντων, η καλή κυρία δασκάλα δεν ήρθε και έτσι έφυγα. Δεν πολυλυπήθηκα επειδή ήμουν διαλυμένος. Ήρθα σπίτι χωρίς ίχνος ενέργειας. Έχω όμως ένα προσωπικό deadine για απόψε. Πρέπει να βάλω την παραγγελία μου για την κάμερα. Το παράκανα με τις καθυστερήσεις.
Χρειάζομαι κάτι για να μου δώσει ενέργεια, όρεξη, ένα λόγο για να μην πάω απευθείας στο κρεβάτι μου. Ανοίγω το ψυγείο και μου έρχεται μια ιδέα. Θα κάνω μια ομελέτα. Από τον καιρό που ήμουν μικρός θεωρούσα την ομελέτα ένα από τα πιο αγαπημένα μου φαγητά.
Έφτιαξα μια μεγάλη ομελέτα, όπως μου αρέσει, με έξτρα τυρί, γαλοπούλα, παστράμι και για συνοδευτικό γιαούρτι. Ευτυχώς την πέτυχα και μου έδωσε λίγη ενέργεια, λίγη όρεξη και αρκετή ικανοποίηση. Ήταν ακόμα μια μικρή απόλαυση σε μια δύσκολη μέρα.
Πέρασαν οι ώρες και δεν με βλέπω να κάνω την παραγγελία. Έχασα το deadline για ακόμα μια φορά. Το κρεβάτι μου με καλεί. Πρέπει να πάω… αν αργήσω και απόψε να κοιμηθώ τότε πάλι θα αργήσω να ξυπνήσω και πάλι θα αργήσω να πάω στην δουλειά και πάλι θα αργήσω να φύγω κ.ο.κ.
Έχει ένα παλιό τραγούδι ο Κηλαηδόνης (νομίζω) με μια παρόμοια ιστορία αλλά δεν είμαι σε θέση να την θυμηθώ… καληνύχτα
Reader's Comments
θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς,
αν κοιμηθώ αργά, θα σηκωθώ αργά,
και όταν θα ψάχνω για θέση θα 'ναι αργά!
:-)