Αυγά και ντομάτες για τα μούτρα σας
Posted by Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου Wed, 14 Dec 2005 21:44:27 EET
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που με κάνουν να τσαντίζομαι. Παραδέχομαι ότι θέλω να τους ρίξω αυγά και ντομάτες στα μούτρα τους. Θα μπορούσα να τους δέρω κιόλας αλλά ελπίζω να μην φτάσω ποτέ σε αυτό το σημείο.
Είμαι αρκετά υπομονετικός νομίζω, δεν τσαντίζομαι εύκολα, αυτοί οι άνθρωποι όμως ίσως βρήκαν το ευαίσθητο μου σημείο…
Χτες σαν παίζαμε φούτσαλ, σε μια διεκδίκηση της μπάλας στραμπούληξα τον αστράγαλο μου. Δεν έφταιγε ο άλλος, μάλλον δικό μου ήταν το λάθος. Πήγα σπίτι, έκανα ντους και έβαλα πάγο για πολύ ώρα και ήμουν μια χαρά. Ξύπνησα σήμερα το πρωί και πονούσα πολύ. Μάλλον ήταν πιο σοβαρό από ότι νόμιζα.
Παίρνω τον παθολόγο μου τηλέφωνο για να τον ρωτήσω αν ξέρει κάποιο καλό αθλητίατρο. Μου λέει ότι ξέρει κάποιον και μου δίνει το τηλέφωνό του. Παίρνω εγώ αυτόν τον κύριο και μου λέει ότι έχει πολύ δουλειά σήμερα και να πάω αύριο το πρωί. Του λέω ότι δεν θα μπορέσω αύριο και προτιμώ σήμερα. Μου λέει έλα η ώρα 4:30 και θα σε κανονίσω στο κενό μου.
Η ώρα 4:30 ακριβώς ήμουν εκεί, στην πολυκλινική, έξω από το γραφείο του. Η κοπέλα στην ρεσεψιόν μου λέει να περιμένω. Τι να κάνω και εγώ, περιμένω. Βγαίνει ο ασθενής που ήταν μέσα και μπαίνει το ζευγάρι που ήταν πριν από εμένα. Περιμένω πάλι εγώ. Έρχεται ένας τύπος μετά από εμένα. Ανοίγει η πόρτα βγαίνει το ζευγάρι, βγαίνει και ο γιατρός και λέει 'έλα μέσα Δημήτρη' και ο τύπος που ήρθε μετά από εμένα μπαίνει μέσα.
Ενοχλημένος εγώ, δεν είπα κάτι. Σκέφτηκα ότι μάλλον θα ήξερε τον γιατρό ή κάτι και του έδωσε προτεραιότητα. Βγαίνει ο Δημήτρης από μέσα, βγαίνει και ο γιατρός και πάω για να μπω και μου λέει ο γιατρός να περιμένω. Του λέω ότι έχω ραντεβού για τις 4:30 και είναι περασμένες 5. Μου απαντά ότι το ζευγάρι που ήταν πίσω μου ήταν πριν μέσα και έφυγαν για να βγάλουν ακτινογραφίες. Δεν θυμόμουν φάτσες εγώ, σιώπησα και έκατσα.
Περνά η ώρα, γίνεται 5:30 και ξαναανοίγει η πόρτα. Βγαίνει το ζευγάρι, βγαίνει και ο γιατρός. Ξανασηκώνομαι, ετοιμάζομαι να μπω. Ανοίγει το στόμα του ο γιατρός και μου με ρωτά αν είμαι ο Κωνσταντίνος. Απαντώ θετικά. Μου λέει ότι δεν έχω ραντεβού και μου είπε να έρθω η ώρα 4:30 για να με στριμώξει μεταξύ άλλων ραντεβού. Απαντώ ότι μου είπε να έρθω η ώρα 4:30 και εγώ πήγα η ώρα 4:30 και είναι πλέον 5:30. Χαμογελώντας μου λέει να μην ανησυχώ και θα με δει σε λίγο. Βλέπει στο βάθος δύο κοπέλες και τις φωνάζει να μπουν μέσα…
Στον χώρο αναμονής πρέπει να ήταν περίπου 20 άτομα που περίμεναν να δουν διάφορους γιατρούς. Ήξερα ότι αν άνοιγα το στόμα μου εκείνη την στιγμή θα γινόταν το χάος. Θυμήθηκα την προηγούμενη φορά που έγινε το ίδιο σενάριο σε διαφορετικό γιατρό. Εκεί, δεν κράτησα το στόμα μου κλειστό, ήμουν ιδιαίτερα ομιλητικός και τους τα είπα ένα χεράκι και μας άκουσε όλη η γειτονιά. Τέλος πάντων, έφυγα από την πολυκλινική και λέω να πάει να γαμηθεί ο μαλάκας. Γιατί να του δώσω τα λεφτά μου; Δεν τα αξίζει και δεν αξίζει την μια ώρα που καθόμουν και περίμενα!
Με ενοχλεί πολύ που κάποιοι δεν εκτιμούν. Ο γιατρός αυτός αλλά και ο άλλος δεν εκτιμούν ότι τους προτίμησα. Δεν εκτιμούν το χρόνο μου. Θα μπορούσε να μου πει, ξέρεις δεν θα μπορέσω να σε δω σήμερα ή να μου πει να πάω αλλά να ξέρω ότι θα περιμένω πολλή ώρα. Θα εκτιμούσα την ειλικρίνεια του.
Την επόμενη φορά που θα πάω γιατρό σκέφτομαι να πάρω και καμιά εξάδα αυγά μαζί μου, just in case!
Reader's Comments
Περαστικά σου Κωνσταντίνε.
Περαστικά Κωνσταντίνε! Φύλαξε μου και εμένα 1-2 αυγά επειδή κάποιους έχω και εγω στο μυαλό μου! (Χμ.. Τώρα που το σκέφτομαι ακύρωσέ το!Καλύτερα να αγοράσω από μόνος μου τις ντουζίνες που χρειάζομαι…)
Αφού υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να ρίξουν αυγά σε κόσμο, ας διοργανώσουμε την παγκόσμια μέρα 'ρίξτε αυγά σε αυτούς που σας τσαντίζουν'. Η παγκόσμια μέρα 'ρίξτε αυγά σε αυτούς που σας τσαντίζουν' θα γίνεται κάθε χρόνο στις 14 Δεκεμβρίου και θα πρέπει να κανονίσουμε το νομοθετικό πλαίσιο για να μην μπορούν να μας κατηγορήσουν.
Ραντεβού λοιπόν, έξω από το ιατρείο γνωστού γιατρού[1], στις 14 Δεκεμβρίου 2006, με μια ντουζίνα αυγά ο καθένας μας, για να γιορτάσουμε την σημαντική αυτή μέρα.
[1]: θα δώσω λεπτομέρειες όταν πλησιάσει η μέρα ;-)
Να καλέσουμε και τα κανάλια; :D
Εκτός από γιατρούς γίνεται να ρίξουμε αυγά και σε καθηγητές πανεπιστήμιου σας παρακαλώ;;;; Έχει ένα δυο που τους αξίζουν και αυγά και τομάτες και σφαλιάρες!!!
Όχι! Στέλλα δεν δέχομαι! Αν είναι μόνο ένα δύο, τι αξία έχει; Αν είναι τουλάχιστον 5-10 να τους βάλουμε όλους σε ένα δωμάτιο τάχα για συνάντηση και εκεί θα συναντήσουν τα αυγά στα μούτρα τους! Θα καλέσουμε και τα κανάλια να καλύψουν το γεγονός! Ε, τι να χάσουν αυτό το ανεπανάληπτο event; Θα έχουν μεγάλα νούμερα σε τηλεθέαση και θα έχουν ακόμα μεγαλύτερα νούμερα με αυγά στα μούτρα τους!
Έχω ένα όραμα[1], να κάνουμε αυτό το event μεγαλύτερο και από το τοματίνα στην Μπουνιόλ της Ισπανίας. Θα το κάνουμε παγκόσμιο και την νύχτα θα βλέπουμε στις ειδήσεις τον Μπους και τον Μπλερ, τον Μπερλουσκόνι[2], τον Παπαδόπουλο και τον Ταλάτ αυγολουσμένους.
Εμπρός λοιπόν όλοι μαζί, ενωμένοι, να ρίξουμε αυγά στα μούτρα τους!
[1]: έχω το όραμα, ελπίζω να μην έχω και την ίδια κατάληξη
[2]: πολύ πιθανόν ο πιο αντιπαθητικός άνθρωπος στον κόσμο. Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί τον αντιπαθώ τόσο, δεν έχω ιδιαίτερες σχέσεις με την Ιταλία. Οι λόγοι δεν είναι μόνο πολιτικοί.
Κωνσταντίνε, πιστεύω ότι το να ρίχνεις μπογιά είναι ακόμα πιο μεγάλη απόλαυση από το να ρίχνεις αυγά… Βέβαια όταν ρίχνεις αυγά ακούεις και το "τακ" και βλέπεις και τα τσόφλια που σπάζουν… αλλά η μπογιά είναι απόλαυση επειδή 1. είναι πηχτή και πέφτει αργά αργά σε όλο το μήκος και πλάτος του στόχου 2.καθαρίζει δύσκολα 3. υπάρχει χύμα σε μεγάλες συσκευασίες (του κιλού είναι οι μικρότερες!) 4. δεν υπάρχει περίπτωση να αστοχήσεις ! Σίγουρα 5-6 λίτρα θα είναι εντός στόχου! 5. νομίζω ότι αναλογικά είναι και πιο φτηνές 6. μπορεί να είναι και αφορμή για καλλιτεχνική δημιουργία. (Ας πούμε κόκκινη μπογιά με σταγόνες κίτρινου)
Κωνσταντίνο μου, είναι χατιρικός οι 1-2 καθηγητές που είπα… Επικροτώ την εισήγηση σου και συμφωνώ με τον Μαρίνο… Η μπογιά θα τους κάνει περισσότερη ζημία από τα αυγά!! (Τα αυγά θα πάνε σπίτι τους, θα κάνουν μπάνιο και θα τους περάσει… ενώ μπογιά μπορεί Μέτα από κανένα μήνα να έχουν ακόμη μπογιά μέσα στα αυτιά τους και την μεγάλη κεφάλα τους!!!!)
Ακόμη, στα κανάλια θα δείξουμε την αναρχία που επικρατεί από τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Κύπρου και από ορισμένους γιατρούς και τους λόγους που χρειάζεται η γη να εξόριστουν στον Άρη δια πάντως!!!!!! Απαιτώ δικαιοσύνη!!!
Τέλος, ένα βασανιστήριο που πάντα ήθελα να κάνω είναι να διαλύσω τους Η/Υ των καθηγητών με όλη την ερευνά τους μπροστά στα γεμάτα μπογιά μάτια τους!!!!!
Καλύτερα να σταματήσω γιατί όσο συνεχίζω μου έρχονται νέες σαδιστικές ιδέες και δεν θέλω να παρεξηγηθώ!!!
Περαστικά καταρχήν Κωνσταντίνε. Πάντως κανείς πολλές ομελέτες με αυγά και ντομάτες και μπορείς κάλλιστα να τις στείλεις στα φτωχά παιδάκια, μέρες που είναι. ¨Σκέψου θετικά¨ ,χαλάρωσε και μην αφήνεις τον θυμό να σε καταβάλει. Σκέψου υπάρχουν και άλλοι τρόποι να τραβήξεις την προσοχή ενός γιατρού. Δεν έχεις ακουστά την μέθοδο ¨φακελάκια¨; Στην Ελλάδα ιδίως είναι οπωσδήποτε εφαρμόσιμο ,άσε που είναι και οικολογικό το χαρτί και δεν λερώνει.
Κωνσταντίνο, δεν είναι μόνο θυμός είναι και αδικία! Δεν είναι σωστό να επικροτούμε αυτό που κάνουν και με τα φακελάκια είναι σαν να επικροτούμε αυτή την συμπεριφορά τους…
Δεν δέχουμε αυτό που λες… είναι λάθος!!! Έξαλλου η ιδέα μας είναι πιο διασκεδαστική από αυτή με τα φακελάκια και θα μάθουν το μάθημα τους!!!