Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

(~constandinos)

Αυτή η ατάκα της Θεοπούλας έχει μείνει πλέον στην ιστορία. Έχει γίνει και τραγούδι (remix) μαζί με άλλες ατάκες της.

Όσοι δεν παρακολουθείτε το 'Παρά 5' από το Μέγα, κάθε Τρίτη μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων (γύρω στις 9:15), χάνετε την καλύτερη ελληνική κωμική σειρά όλων των εποχών! Η σειρά καταρχήν στηρίζεται σε μια πολύ έξυπνη πλοκή. Σίγουρα αξίζουν συγχαρητήρια στον σεναριογράφο, Γιώργο Καπουτζίδη, επειδή έδωσε έμφαση σε λεπτομέρειες[1] και έφτιαξε πολύ επιτυχημένους χαρακτήρες. Οι ατάκες που ακούγονται από αυτούς τους χαρακτήρες είναι πολύ έξυπνες και βγαίνουν πολύ φυσικές για αυτούς. Πραγματικά εξαιρετική δουλειά.

Το καστ είναι το δεύτερο δυνατό σημείο της σειράς. Καταπληκτικές στους ρόλους τους είναι και οι τρεις γυναίκες Ντάλια (Σμαράγδα Καρύδη), Ζουμπουλία (Ελισάβετ Κωνσταντινίδου) και Αγγέλα (Αγγελική Λάμπρη). Επίσης πολύ καλή είναι και η guest star Ζέτα Μακρυπούλια σαν Αμαλία.

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, την πρώτη φορά που το είδα δεν ενθουσιάστηκα! Είχα ακούσει πάρα πολύ καλά λόγια για την σειρά και είδα ένα επεισόδιο (δεν ήταν το πρώτο ή το δεύτερο) και μου φάνηκε κάπως παιδική, κάπως μπερδεμένη και μιας και δεν είχα και κάποιο χαρακτήρα να ταυτιστώ μαζί του[2], την απέρριψα. Είδα και το επόμενο επεισόδιο τυχαία και μου άρεσε περισσότερο και τότε το Μέγα αποφάσισε να ξαναδείξει την σειρά από την αρχή. Ήταν καλή απόφαση, την είδα από την αρχή και σιγά σιγά έγινα ο πιο μεγάλος φαν και παροτρύνω όλο τον κόσμο να την βλέπει!

Αυτή είναι η μόνη σειρά που βλέπω στην τηλεόραση! Ουσιαστικά βλέπω champions league και 'Παρά 5' και μέσα μέσα βλέπω και ειδήσεις…

Την περασμένη βδομάδα όταν έπαιζε Άρσεναλ-Ρεάλ για το champions league, είχα στην ατζέντα μου 8:00-9:10 φούτσαλ, 9:10-9:15 διαδρομή, 9:15-10:15 Παρά πέντε, 10:15 και μετά champions league. Αυτό που δεν φαίνεται είναι ότι μετά το φούτσαλ δεν ήρθα σπίτι αλλά πήγα στο πατρικό μου επειδή ήταν μόνο 5 λεπτά η διαδρομή ενώ για να έρθω εδώ θέλω 15 λεπτά και έτσι θα έχανα 10 λεπτά από την σειρά, έκανα ντους στο διάλειμμα για να μην χάσω ούτε μια σκηνή και θυσίασα τα πρώτα 30 λεπτά από ένα πολύ ωραίο παιχνίδι για να δω το επεισόδιο μέχρι το τέλος!

[1]: μικρές λεπτομέρειες που ομορφαίνουν πολύ την πλοκή, όπως η κοντή, το νι και λι της Αμαλίας, ο άντρας που δεν είδαμε το πρόσωπο του αλλά και οι ιδιαιτερότητες των πρωταγωνιστών, όπως η μανία της Ντάλιας με της σαπουνόπερες, η τρέλα των γιαγιάδων με τα αθλήματα/δραστηριότητες κτλ. κτλ.

[2]: παρόλο που ακόμα δεν ταυτίζομαι με κανένα νοιώθω ιδιαίτερη συμπάθεια στις γιαγιάδες λόγω των δραστηριοτήτων τους επειδή μου θυμίζουν εμένα! Φαντάζομαι και εγώ στην ηλικία τους μπορεί να αρχίζω νέες δραστηριότητες! Νοιώθω συμπάθεια για την Αγγέλα λόγω της τρέλας της και τέλος συμπαθώ πάρα πολύ την Ντάλια επειδή είναι ευχάριστη, χαρούμενη, γελαστή, αθώα, αφελής, είναι από τους χαρακτήρες που δεν χρειάζεται να κάνει και πολλά για να με κάνει να γελάσω!