Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

(~constandinos)

Θα γράψω πάλι για ποδόσφαιρο…. Φαίνεται ότι η ομάδα είναι ανεβασμένη και ασταμάτητη! Χτες παίξαμε τους μόνιμους αντιπάλους μας και κερδίσαμε με το επιβλητικό σκορ του τίτλου! Παίξαμε πολύ καλά και ήμασταν κυρίαρχοι σε όλο το παιχνίδι. Η νίκη ήταν δίκαιη!

Το παιχνίδι είχε δυο ιδιαιτερότητες που έπαιξαν μεγάλη σημασία στην εξέλιξή του. Η πρώτη ήταν ότι παίξαμε 6 παίκτες σε κάθε ομάδα αντί για 5. Αυτό συνήθως έχει σαν αποτέλεσμα το χαμηλό σκορ. Αυτό δεν έγινε στην περίπτωσή μας. Η δεύτερη ιδιαιτερότητα που είχε ήταν οι κεντρικοί αμυντικοί. Η άλλη ομάδα έχει το μεγάλο ταλέντο της που είναι ο κεντρικός αμυντικός της και έναν άλλο πολύ καλό στην θέση του κεντρικού αμυντικού.

Αφού ήμασταν πολλοί και θα παίζαμε 6 με 6 εγώ ήθελα τον δεύτερο κεντρικό αμυντικό της άλλης ομάδας μαζί μας μιας και ο δικός μας είναι τραυματίας. Έτσι δεν θα αναγκαζόμουν να παίξω εγώ στην θέση αυτή και θα μπορούσα να βοηθήσω περισσότερο επιθετικά. Όλα κύλησαν όπως τα υπολογίσαμε. Προηγηθήκαμε με 2 ή 3-0 και τότε ο κεντρικός τους αμυντικός ζήτησε να μπει τερματοφύλακας.

Δεν το ξέραμε τότε εμείς αλλά είχε τραυματιστεί! Αυτό έφερε την κατρακύλα για τους αντίπαλους επειδή στηρίζονταν σε αυτό τον παίχτη! Όταν στο 5-0 δεχτήκαμε το πρώτο γκολ απογοητεύτηκα επειδή ολιγώρησα και έφερα ευθύνη. Ίσως ήταν το μόνο παιχνίδι που θα μπορούσε να λήξει με μηδέν τέρματα για μια από τις δυο ομάδες. Η διαφορά δυναμικότητας ήταν τεράστια. Αν ήμασταν λίγο πιο προσεχτικοί θα μπορούσαμε να σκοράρουμε ακόμα 5-10 τέρματα. Αντικειμενικά όμως αν ο τερματοφύλακας τους δεν ήταν τραυματίας θα είχαμε σκοράρει λιγότερα τέρματα.

Εν πάση περίπτωση, σε ακόμα ένα παιχνίδι μπορέσαμε να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο και να μάθουμε κάποια νέα πράματα και να βελτιωθούμε! Την Πέμπτη πιθανόν να ξαναπαίξουμε!