Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

(~constandinos)

Κατά διαστήματα πέρασα από πολλή άγχος και ένταση τους τελευταίους μήνες. Το αποκορύφωμα του άγχους μου ήταν σήμερα όταν πήγα για εξέταση για κανονική άδεια μοτοσυκλέτας!

Μετά από 3 χρόνια που έχω την μοτόρα τώρα χρειάστηκα να βγάλω την άδεια! Είναι απαραίτητη για το ταξίδι στην Αφρική. Δεν μπορώ να έχω ασφάλεια χωρίς κανονική άδεια.

Όταν πήγα να κόψω τεστ τον Ιούνη μου είπε η κοπέλα όταν την ρώτησα ότι δεν χρειάζομαι επίσπευση και ότι το πολύ σε ένα μήνα θα με καλέσουν για την εξέταση. Σε μια εβδομάδα πήρα επιστολή για το τεστ μου που θα ήταν τον Δεκέμβριο!!! Αμέσως, μέσω ενός φίλου που εργάζεται στο ΤΟΜ έμαθα ότι πρέπει να κάνω μια επιστολή να μου την εγκρίνουν και θα με βάλουν όποτε είχε ακύρωση. Έτσι το τεστ μου ήταν σήμερα στις 17:15.

Διάβασα την επιστολή που μου έστειλαν τουλάχιστον 5 φορές. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είδα και τις 5 ότι το τεστ μου ήταν 17:30! Έφυγα από την δουλειά κατά τις 17:00 και ίσως για πρώτη φορά έκανα την μια τόσο μεγάλη διαδρομή ακολουθώντας όλους τους κανόνες του ΚΟΚ! :)

Ο λόγος είναι πολύ απλός, στην εξέταση ένα μέρος οδηγάς με την μοτοσυκλέτα και ο εξεταστής οδηγά από πίσω σου και σε παρακολουθεί. Έπρεπε να συνηθίσω να οδηγώ κανονικά.

Η εξέταση φυσικά ξεκίνησε στραβά. Μόλις μπαίνω στο κτίριο κάποιοι φώναζαν, πιθανόν να μην πέρασε ο γιος της ή κάτι τέτοιο και τα άτομα στο γραφείο κλείνουν βίαια την πόρτα και αυτοί φεύγουν. Δεν υπήρχε άλλο άτομο εκεί! Χτυπώ την πόρτα και μου ανοίγει κάποια νευριασμένη. Της λέω έχω εξέταση η ώρα 17:30 και μου λέει δεν κάνουμε τεστ τόσο αργά!

Της λέω ότι έτσι γράφει το χαρτί και μου λέει πήγαινε στην πόρτα 6 και μου κλείνει την πόρτα. Πάω στην πόρτα 6 και βλέπω ένα τύπο και του λέω ότι έχω εξέταση η ώρα 17:30. Μου επανέλαβε και αυτός ότι δεν κάνουν εξετάσεις τόσο αργά. Βγάζω το χαρτί και του το δείχνω. Το βλέπει και μου λέει ότι γράφει 17:15. Δεν το πίστευα ότι τόσες φορές το είδα και δεν το πρόσεξα!

Κοιτάζω το ρολόι μου και είναι 17:20. Του λέω, ευτυχώς μόλις τώρα έγινε 17:15! Μου ζητά τα χαρτιά μου, μαθητική άδεια, ασφάλεια για την εξέταση, κοτσιάνι και άδεια κυκλοφορίας. Του τα δείχνω όλα και τα τσεκάρει πολύ προσεχτικά. Φαινόταν πολύ αυστηρός!

Η αυστηρότητα μου πρόσθεσε στο άγχος μου! Με ρωτά αν διάβασα τα σήματα. Τα διάβασα εψές και σήμερα. Τα ήξερα ήδη. Με ρωτά 7 σήματα και τα απαντώ όλα αστραπιαία. Τόσο πολύ άγχος είχα που ούτε καν σκεφτόμουν, απλά άνοιγα το στόμα μου και οι απαντήσεις έβγαιναν αυθόρμητα!

Έχω την εντύπωση ότι απάντησα σε όλα σωστά. Μετά μου ζητά να πάμε έξω και μου δείχνει τις ασκήσεις που πρέπει να κάνω. Πρέπει να περάσω ανάμεσα σε κώνους και μετά να μπω σε ένα σχήμα καράολου που ήταν ζωγραφισμένο στον δρόμο, από τα έξω προς τα μέσα.

Την Τετάρτη το βράδυ πήγα εκεί να κάνω λίγη εξάσκηση. Μου είπε ένας φίλος ότι αυτά ζητούν και ότι μπορώ να πάω εκεί να τα δω για να είμαι άνετος στην εξέταση. Πήγα αλλά ήταν κλειδωμένος όλος ο χώρος και δεν μπορούσα να μπω.

Έτσι, πρώτη φορά τα έκανα. Ουσιαστικά ήταν πολύ εύκολες οι ασκήσεις. Δεν δυσκολεύτηκα σε κάτι αλλά ήμουν πολύ προσεχτικός, να μην πατήσω της γραμμές να μην ανοίξω πολύ τον καράολο, να μην βάλω το πόδι μου κάτω. Πέρασα από τις ασκήσεις με την δευτέρα και κρατούσα ελαφρά το κλατς για να μην κάνει πολύ θόρυβο η μηχανή. Γενικά ότι μπορούσα να κάνω για να το κάνω καλά το έκανα!

Στην συνέχεια με καλεί μπροστά από το κτίριο και με ενημερώνει ότι δεν θα πάμε εκτός με τις μοτόρες επειδή η δική τους έχει πρόβλημα με την μπαταρία. Μου ζητά όμως να ακολουθήσω μια διαδρομή εκεί με πολύ απότομες στροφές. Πηγαίνω εκεί και λόγο της βλάστησης δεν φαινόταν ότι οι στροφές ήταν τόσο απότομες. Βέβαια με χαμηλή ταχύτητα δεν ήταν και τίποτε το ιδιαίτερο!

Τελειώνοντας μου είπε να πάμε μέσα. Ήμουν αρκετά αισιόδοξος αλλά πάλι είχα μια μικρή αμφιβολία. Ο τύπος ήταν ακόμα πολύ σοβαρός και αυστηρός! Δεν ήθελα να τον ρωτήσω αν πέρασα. Καθώς κάθεται στο γραφείο του τον ρωτώ: θα μου τυπώσετε τώρα την άδεια μου; Η απάντηση του ήταν κάπως περίεργη. Απάντησε μονολεκτικά: Επιτυχία. Παρόλο που ήταν θετική η απάντηση δεν κατάλαβα. Τον ρώτησα: Δηλαδή; Ξαναείπε το ίδιο πράμα: Επιτυχία! Και τυπώνει ένα χαρτί[1]. Μου το δίνει. Το βλέπω και μου λέει να πας αύριο να σου τυπώσουν την άδειά σου. Τον ευχαριστώ και φεύγω χαρούμενος!

Ένοιωθα ότι έφυγε ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου! Πολύ μεγάλο! Στην συνέχεια πήρα ένα τηλέφωνο σε ένα από τους συμμετέχοντες στην Αγγλία και μου είπε ότι μπορεί να με φιλοξενήσει για μια νύχτα και μπορεί να με πάρει σε ένα κατάστημα για να αγοράσω όλο τον εξοπλισμό μου.

Ο εξοπλισμός είναι αρκετά μεγάλο κονδύλι. Πήγα σε 2 καταστήματα που εξειδικεύονται σε αυτού του είδους τον εξοπλισμό, είχαν καλές μάρκες, καλή ποιότητα αλλά ψηλές τιμές. Ο βασικός εξοπλισμός στοίχιζε μετά την έκπτωση (επειδή θα έπαιρνα πολλά πράματα) γύρω στα 900 ευρώ και στα δυο καταστήματα. Υπολογίζω ότι όλος ο εξοπλισμός θα μου στοίχιζε γύρω στα 1100 και περισσότερα αν έπαιρνα ότι καλύτερο έχουν.

Θα μπορούσα να τα αγοράσω όλα από το ebay ή από αλλού online. Δυστυχώς όμως δεν είναι τόσο απλά τα πράματα. Ο περισσότερος εξοπλισμός πρέπει να εφαρμόζει πάνω μου για θέματα ασφάλειας και άνεσης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι μπότες. Δοκίμασα διάφορες στα 2 καταστήματα και μόνο ένα μοντέλο ήταν καλό πάνω μου. Δεν θα μπορούσα να φορώ 8 ώρες την ημέρα μπότες που δεν είναι άνετες και να παρέχουν την απαιτούμενη προστασία!

Τέλος πάντων, θα με πάρει σε ένα δικό του dealer από όπου ψωνίζει εδώ και πολύ καιρό και μου είπε ότι οι τιμές είναι τουλάχιστον μισή τιμή από την Κύπρο. Ο τύπος ασχολείται με εντούρο μηχανές εδώ και 30 χρόνια! Είδα από το facebook του φωτογραφίες από τις διαδρομές που κάνει με την παρέα του. Στο προφίλ του έχει φωτογραφία της μοτόρας του.

Τελικά, σιγά σιγά όλα πάνε καλά! Ευχαριστώ πολύ όσους με βοήθησαν και συνεχίζουν να βοηθούν!

[1]: Ακόμα να διαβάσω το χαρτί! Τι να γράφει άραγε;