Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

(~constandinos)

Στην δουλειά είναι μια όμορφη και σέξυ σερβιτόρα. Είναι κοινωνική, ευχάριστη, παιχνιδιάρα, χαιρετά όλο τον κόσμο και είναι πάντα με το χαμόγελο στο στόμα.

Προχτές άκουσα ότι εκδίδεται! Δεν εννοώ ότι εκδίδεται σαν γραμματόσημο ή βιβλίο αλλά σαν πουτάνα. Αυτό άκουσα από κάποιον συνάδελφο ο οποίος το άκουσε από άλλο συνάδελφο. Ρώτησα πώς το ήξερε ο άλλος και αν το ήξερε από πρώτο χέρι, αν δηλαδή ήταν πελάτης ή αν προσφέρθηκε να του παρέχει τις υπηρεσίες της.

Η απάντηση ήταν αρνητική. Αυτός που διέδιδε τις πληροφορίες ήταν σοβαρός, νεόνυμφος και δεν ενδιαφέρεται για κάτι τέτοια! Δεν το ήξερε από πρώτο χέρι αλλά το κατάλαβε από την συμπεριφορά και τον χαρακτήρα της!

Προσπάθησα να εξηγήσω στον συνάδελφο την διαφορά της υπόθεσης και του συμπεράσματος χωρίς όμως επιτυχία. Η αλήθεια είναι ότι ορισμένα άτομα θεωρούν ότι 'ξέρουν' κάτι χωρίς να ξεχωρίζουν την υπόθεση από το συμπέρασμα.

Υπόθεση είναι να δέχεσαι κάτι ως αληθές χωρίς να έχεις αποδείξεις. Συμπέρασμα είναι να ξέρεις ότι κάτι ισχύει βάσει στοιχείων που οδηγούν στην απόδειξή του.

Για παράδειγμα ένας ντετέκτιβ που διερευνά μια δολοφονία μπορεί να πιστεύει (υποθέτει) ότι η γυναίκα του θύματος ήταν αυτή που τον σκότωσε. Ο ντετέκτιβ βρίσκει στο μαχαίρι τα δακτυλικά αποτυπώματα του συνεταίρου του (απόδειξη 1) και το dna του ιδίου στα νύχια του μακαρίτη (απόδειξη 2). Έτσι μπορεί να συμπεράνει ότι ο δολοφόνος ήταν ο συνέταιρος.

Η υπόθεση μπορεί να είναι αληθής μπορεί και να μην είναι. Μπορεί να υπάρχουν ενδείξεις που να την υποστηρίζουν. Μπορεί οι ενδείξεις να είναι πειστικές. Αν κάποιος επιλέξει να τις πιστέψει πρέπει να καταλαβαίνει ακριβώς τι έκανε. Υπέθεσε! Δέχτηκε μια πρόταση σαν αληθινή χωρίς να έχει αποδείξεις!