Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

(~constandinos)

Διάβασα πρόσφατα για την κατάθλιψη μετά το μουντιάλ και παρόλο που δεν την έχω την καταλαβαίνω.

Νομίζω ότι ήμουν από τους τυχερούς και το βράδυ του τελικού ήμουν στην πλατεία των μουσείων στο Άμστερνταμ και παρακολούθησα τον τελικό σε γιγαντοοθόνες μαζί με 50 χιλιάδες άλλους φίλαθλους ντυμένους με πορτοκαλί. Παρόλο που εγώ νοιώθω τυχερός που ήμουν εκεί, αυτοί δεν ήταν τόσο μιας και έχασαν αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εκτίμησαν την προσπάθεια των αθλητών τους.

Το ματς ξεκινούσε η ώρα 20:30 τοπική ώρα και για να είμαι σίγουρος ότι θα βρω τον τόπο πήγα για μια αναγνωριστική βόλτα με το ποδήλατό μου το μεσημέρι γύρω στις 12. Οι οθόνες είχαν στηθεί, η περίφραξη ήταν έτοιμη, τα κιόσκια που πουλούσαν ποτά και τα κιόσκια που πουλούσαν φαγητό έκαναν τις τελευταίες ετοιμασίες, οι αστυνομικοί έλεγχαν την περιοχή αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν ότι ήδη 1000-2000 άτομα ήταν εκεί!

Τυχαία κατά τις 4 είδα μια πορτοκαλί θάλασσα κόσμου να περπατά από τον σταθμό των τρένων να κατευθύνεται προς την πλατεία και σκέφτηκα ότι ίσως να ήταν καλή ιδέα να πάω και εγώ να πιάσω τόπο. Φτάνοντας, πάρκαρα το ποδήλατό μου πολύ μακριά μιας και όλες οι θέσεις ήταν πιασμένες και μπήκα στην πλατεία όπου ο κόσμος πλέον ήταν ήδη τόσος όσο δεν μπορούσες να κάτσεις στο χορτάρι επειδή μπορούσε κάποιος να σε ποδοπατήσει!

Έτσι για 3 ώρες πριν από το ματς στεκόμουν και όταν ξεκίνησε το ματς για να μπορώ να βλέπω στις οθόνες έπρεπε να είμαι στις μύτες των ποδιών μου (ήταν όλοι ψηλοί γύρω μου). Κοντεύοντας στο τέλος του δεύτερου ημιχρόνου σκεφτόμουν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να μπει γκολ, έστω και από τους αντίπαλους, επειδή δεν άντεχα άλλο! Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε και πήγαμε στην παράταση.

Κοντά στο τέλος της παράτασης ήρθε το γκολ από τους Ισπανούς και για περίπου 20 δευτερόλεπτα είχαμε απόλυτη σιγή! Σοκ! Δεν μπορούσαν να το πιστέψουν! Ξαφνικά για λίγο ακούστηκαν κάποιες φωνές και βρισιές αλλά πολύ περιορισμένες. Εγώ χάρηκα που δεν θα έπρεπε να στέκομαι περισσότερο και για πέναλτι αλλά δεν έδειξα κανένα σημάδι!

Όταν τελείωσε το ματς, είδα ένα δυο άτομα να κλαίνε αλλά οι περισσότεροι ήταν απλά λυπημένοι, ίσως και κάποιοι να ήταν ανέκφραστοι. Η αστυνομία έλεγχε την έξοδο του κόσμου και έτσι η έξοδος των χιλιάδων πορτοκαλί φιλάθλων ήταν πολύ αργή. Μετά από μια απόπειρα να βγω αποφάσισα ότι ήταν καλύτερα να μείνω και να φύγω όταν είναι πιο άνετα, δεν βιαζόμουν να πάω κάπου άλλωστε!

Έμεινα περίπου ακόμα 2 ώρες εκεί. Είδα τα σκουπίδια που άφησαν πίσω τους και ήταν τόνοι! Δεν υπήρχε σημείο χωρίς σκουπίδια! Εκείνη την ώρα στην πλατεία είχαν μείνει μερικοί που απλά κάθονταν και έπιναν ακόμα και μερικοί που δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. Έβγαλα φωτογραφίες και νομίζω είναι πολύ καλές παρόλο που τις έβγαλα από το κινητό μου!

Επιστρέφοντας ήμουν στον δρόμο με μια ομάδα καμιά 50αριά φιλάθλους. Ήμουν ξανά στο ποδήλατό μου και χαρούμενος που επιτέλους θα κοιμηθώ. Αυτοί δεν ήταν χαρούμενοι! Σταματώντας στον δρόμο για να πιάσω μια μπουκάλα νερό (στην πλατεία ένα ποτήρι νερό στοίχιζε 2.5 ευρώ και αποφάσισα να πιω μπύρα), με ρωτά ο περιπτεράς 'Are you Spanish?' και γύρω μου έχει καμιά 10αριά πορτοκαλί! Βρήκα πολύ παράξενη την ερώτησή του μιας και φορούσα και εγώ πορτοκαλί (δεν έγραφε όμως πούποτε Ολλανδία ή Ρομπέν ή Σνάιτερ όπως οι άλλες φανέλες). Του απάντησα αρνητικά και έφυγα.

Τέλος, επιστρέφοντας στην μουντοκατάθλιψη, νομίζω δεν με έπιασε επειδή δεν νοιώθω να μου λείπει κάτι, νομίζω την νοιώθουν περισσότερο αυτοί που ήθελαν περισσότερα από την ομάδα τους π.χ. οι Άγγλοι, οι Ιταλοί και οι Γάλλοι. Εγώ υποστήριζα την Αργεντινή κυρίως επειδή μου άρεσε το επιθετικό παιχνίδι της.

Συγχαρητήρια στην Ισπανία για την κατάκτηση του τίτλου, συγχαρητήρια στην Ολλανδία, Γερμανία και Ουρουγουάη για την δεύτερη, τρίτη και τέταρτη θέση αντίστοιχα και ελπίζουμε σε ακόμα καλύτερες διοργανώσεις στο μέλλον! Μπράβο και στην Αφρικανική ήπειρο που για πρώτη φορά διοργάνωσε μουντιάλ και πιο συγκεκριμένα στην Νότια Αφρική που όπως όλα δείχνουν φιλοξένησε μια πολύ καλή διοργάνωση!