Κάποιος δακρύζει φωτιά
Posted by Κωνσταντίνος Γεωργίου Sun, 27 Aug 2006 17:23:29 EEST
[Για ένα φίλο που έμαθε πως η αγάπη είναι κυκλοθυμική.]
Εκείνη καθηλωμένη μέσα στην αγκαλιά του ,άπλωσε το χέρι της και χάιδεψε τα μαλλιά του. Έβγαλε ύστερα από πάνω της, το σακάκι του και κάθισε δίπλα του .Είχε πολλά να του πει ,δεν ήξερε από πού να αρχίσει .Αλλά ήξερε πως θα το τελείωνε. Ήδη είχε τελειώσει για εκείνη . Μετά από την απόφαση της….,την πράξη της αυτή. Τίποτε δεν την κρατούσε κοντά του, τίποτα δεν θα τη έδενε μαζί του. Του είπε να μην την κοιτάξει ξανά, να μην αγγίξει το ζεστό του βλέμμα το ψέμα της. Να την αφήσει να φύγει μακριά, να πει πως δεν την αγαπά, δεν την αγάπησε ποτέ. Η κοπέλα όμως ,έκανε να φύγει πρώτη .Εκείνος την σταμάτησε λέγοντας της: «Εσύ με αγαπάς;». Εκείνη γύρισε και του φώναξε δακρύζοντας βροχή: «Κοίταξε με ,δεν ταιριάζουμε! Έχεις στα μάτια σου πολύ φωτιά».
Καθώς έφευγε , της έριξε μια τελευταία ματιά και ένιωσε να πείσθηκε, ότι δεν άξιζε .Μέσα της ήτανε κάποτε κριμένο εκείνο το μικρό τους, …. το φως. Και όμως εκείνη ,σκότωσε την αλήθεια τούς.
Ήταν εκείνη την ώρα που ο ήλιος φιλούσε την θάλασσα , που η φωτιά έκανε έρωτα με το νερό. Η δυο αγκαλιασμένες σκιές χώρισαν. Η θάλασσα ζέστανε για λίγο το κρύο της νερό , μετά έπνιξε τον ήλιο ,που δεν διαμαρτυρήθηκε και σκοτείνιασε .
Εκείνος φόρεσε το σακάκι του. Πορεύτηκε προς την πόλη δακρύζοντας φωτιά … Χαράματα βρέθηκε σε μια καφετέρια .Παράγγειλε τσάι. Μια κοπέλα πλησίασε στο τραπέζι του για να τον σερβίρει. Εκείνος έβαλε στα χείλη του ένα τσιγάρο και πήγε να το ανάψει, αλλά διαπίστωσε ότι ξέμεινε από φωτιά. Η κοπέλα έβγαλε από την τσέπη ,της ποδιάς της ένα αναπτήρα ,άπλωσε το χέρι της και του άναψε το τσιγάρο. Εκείνος ξεφύσησε την πρώτη ρουφηξιά αναστενάζοντας ταυτόχρονα .Η κοπέλα έκανε να φύγει .Εκείνος την σταμάτησε λέγοντας της : «Δεσποινίς , ξεχάσατε την φωτιά σας ».Εκείνη τον κοίταξε για λίγο και του αποκρίθηκε χαμογελώντας χρώματα: «Κράτησε την ,γιατί έχεις όμορφα μάτια .Μάτια που ‘χουν το χρώμα του ηλιοβασιλέματος».
Καθώς έφευγε , της έριξε μια τελευταία ματιά και ένιωσε να πείσθηκε, ότι άξιζε .Μέσα της κάποτε θα μεγάλωνε άφοβα εκείνο το μικρό τους, …. το φως. Ήταν σίγουρος ότι αυτή ,θα κρατούσε την αλήθεια τους.
Εκείνη την ώρα ο ήλιος φυλούσε την θάλασσα , η φωτιά έκανε έρωτα με το νερό. Η δυο αγκαλιασμένες σκιές έγιναν ένα. Η θάλασσα ζέστανε το κρύο της νερό και μετά ο ήλιος σηκώθηκε φωτίζοντας τα πάντα.
Reader's Comments
Πολύ όμορφο!!! ή μάλλον θα πρέπει να πω Πόλι ώμορφο… Τόσο όμορφο κείμενο δεν πρέπει να έχει ουτέ ένα λάθος!!!
Ο! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Κυριάκο( έγραψε μου σχόλιο ο Κυριάκος γουάο!).Αλλά βοήθαμε λίγο για το "λάθος" :http://www.phigita.net/~constantin7geo/blog/102 (για να το διορθώσουμε εννοείτε) και εν το βρίσκω.
Κωνσταντίνο το σχόλιο σου, κατά την αντίληψή των άλλων, φαντάζομαι ακούγεται ειρωνικό. Ξέρω όμως ότι το έγραψες επειδή σπάνια γράφω σχόλια. Αν όχι τότε θα σε ειρωνεύομαι μια ζωή ;-)
Κωνσταντίνο το κείμενο σου φυσικά χρειάζεται διορθώσεις. Θεωρώ όμως λάθος να μπω στη διαδικασία να υποδείξω λάθη που υπάρχουν, μιας και κάνοντας αυτό, γίνομαι και εγώ συνεργός με αυτούς που αντί να προσπαθούν να ζωντανέψουν τις πολύ όμορφες εικόνες που υπάρχουν στις προτάσεις σου, αντί να νοιώσουν την συγκίνηση που εκπέμπει η ιστορία, συγκεντρώνονται στον εντοπισμό λαθών, αντιμετωπίζοντας το κείμενο σαν μια ανούσια αλληλουχία λέξεων.
Το κείμενο είναι πολύ όμορφο για να δεχτεί υποδείξεις διόρθωσης. Θα του πούμε κατ ιδίαν για ότι διορθώσεις έχω εντοπίσει και που πιστεύω ότι χρειάζονται.
Σίγουρα δια το λόγο ότι σπάνια γράφεις και θα σε παρακινήσω να μας δημοσιεύσεις και κάποιο από τα εξαίρετα κομμάτια των μυθιστορημάτων σου που πράγματι μας έχουν λείψει. Τώρα για ειρωνεία με ξέρεις ούτε λόγος .Σέβομαι πολύ την αντίληψη όλων .Ακόμα και του πιο μικροσκοπικού οργανισμού πάνω στην γη .Εξάλλου επωφελούμαι από αυτή για να γραφώ τις ιστορίες τους. Αλλά εσένα σου επιτρέπω να με ειρωνεύεσαι ; ).
Το ξερώ Κυριάκο ότι δεν έχεις πολύ χρόνο και το εκτιμώ αφάνταστα που θα μου πεις για τα λάθη στο κείμενο μου. Και φυσικά όποιος θέλει μπορεί να εκφράσει την γνώμη του ελευθέρα για τα κείμενα μου ,θα είναι χαρά μου να ακούσω γνώμες και συμβουλές (για την βελτίωση μου), ακόμα και κακόγουστα ,ή καλα σχόλια .Αλώστε για αυτό ρισκάρω και δημοσιεύω.
Όντως πολύ ωραίο το κείμενο. Κρίμα που συμβαίνει και στην πραγματικότητα σε άπειρους ανθρώπους. Λίγο θάρρος χρειάζεται να λέει ο καθένας ξεκάθαρα τι θέλει/ψάχνει, αντί να σκέφτεται τι θέλει ο άλλος. Ακόμα και όταν τα λέμε, συνήθως τα λέμε με πλάγιο τρόπο και έτσι καταλήγει η συζήτηση σε θέματα εκτός των προτεραιοτήτων μας, οπότε σπάνια γεφυρώνετε το χάσμα. Όταν είμαστε και συναισθηματικά φορτισμένοι εκεί γίνετε το έλα να δεις. Αλλά τι να γίνει, δεν μπορούμε να υπερβούμε την φύση μας εύκολα.