Κωνσταντίνος Γεωργίου

(~constantin7geo)

Συγγνώμη, ποιοι ανήκουμε στην ίδια οικογένεια (εδώ δεν ειρωνεύομαι, δεν κατάλαβα);

Δυο σημαίες; Να τις εκατοστήσεις.

Το μαύρο της ψυχής μας φυσικά το θυμηθήκαμε σήμερα. Τέλεια. Με κάνεις να νοιώθω πιο Έλληνας. Σ'ευχαριστώ.

TODO list: να στήσω ένα άγαλμα του Μεταξά… είπε όχι, μέγας δημοκράτης

Είβα

Σίγουρα ο Μεταξάς δεν ήταν ο δημοκρατικότερος άνθρωπος που γέννησε η Ελλάδα, αλλά ένας δικτάτορας και είναι μεγάλο λάθος να τον εκθειάζουμε.

Όμως καλά είναι να τιμούμε τους ιδεαλιστές που έδωσαν την ζωή τους για ένα καλύτερο μέλλον, άσχετα από το ποιόν των ηγετών τους.

Είσαι θεός Αγγίζεις τα όρια του cult. Ό,τι και να πω είναι λίγο. Η γραφή σου καλπάζει σε τρελούς ρυθμούς ανείδωτων ονείρων. Παρασέρνει, γκρεμίζει, καθαγιάζει. Ύφος και περιεχόμενο αρμονικά, άρρητα και εντούτοις αξεδιάλεχτα δεμένα.

-Ξέρω εκείνο το κόκκινο που λες. Του ζεστού αίματος. Του πολέμου. Του Άη-Βασίλη.

Πραγματικά, να σας ευχαριστήσω που ασχοληθήκατε μαζί μου και μου άρεσε που το κείμενο μου αυτό , κατάφερε να αγγίξει διαφορετικές οπτικές.

Γιώργο ,στο πρώτο σου ερώτημα απαντώ ότι αναφέρομαι («… αφού ανήκουμε στο ίδιο είδος…») για το ανθρώπινο είδος , την οικογένεια του ανθρώπου. Πέρα από εθνικότητες, φυλές, κόμματα, ομάδες, … Φυσικά όπως υποστηρίζει κάπως έτσι και κάποιος φιλόσοφος ,τον οποίο συγχώραμε δεν θυμάμαι τώρα: «…Τα ζώα επιτίθονται ,σκοτώνονται μεταξύ τους ,ακόμη και του ίδιου είδους, μόνο για επιβίωση. Ο δε άνθρωπος, για να είναι ο καλύτερος, να αποκτήσει δόξα….Αλλά και από καπρίτσιο…»

Οι σημαίες που αναφέρω στο συγκεκριμένο σημείο είναι η Κυπριακή και η Ελληνική. Θέλοντας έτσι να αναφέρω την εθνική μου ταυτότητα και τον όρκο που έδωσα σ’ αυτές για την διαφύλαξη ,της ελευθερίας της πατρίδας μου .

Χαίρομαι να νιώθουν οι άνθρωποι . Αλλά ακόμα και να αφήνουν τους άλλους να εκφράζουν αυτά που νιώθουν. Στο συγκεκριμένο σημείο μιλώ για το ΚΑΘΙΜΕΡΙΝΟ μαύρο της ψυχής….Όχι για την συγκεκριμένη μέρα μόνο (,«Δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι»).

Δεν κατάλαβα φυσικά αν υποστηρίζεις ,ή όχι τον Μεταξά ;Θα ήθελες να ήσουν πιο ευδιάκριτος;

Χάρυ, συμφωνώ απόλυτα με την άποψη σου .Και ακριβώς υποστηρίζω τους απλούς ανθρώπους που έδωσαν την ζωή τους και όχι τον ηγέτη. Αυτή κατά κάποιο τρόπο είναι και η ουσία της σκέψης μου. Αλλά και να μην συμφωνούσα σε συγχαίρω ( και ας μην χρειάζεσαι τα συγχαρητήρια μου) .Διότι έθεσες την θέση και την άποψη σου με ευγένεια. Δίχως να έχεις σκοπό να μειώσεις ,ή να πουλήσεις πνεύμα.

Ιωάννη ,πραγματικά έχω φειρτεί στα γέλια με τη τελευταία πρόταση του σχόλιου σου. Από την άλλη οφείλω να πω ότι μάλλον έχεις παρεξηγήσει τα γραφόμενα μου ,διότι ορισμένα κείμενα μου είναι λίγο λακωνικά.

Διευκρίνηση: Κάνοντας αναφορά για το συγκεκριμένο χρώμα ( ,στο συγκεκριμένο σημείο,)δεν έχω κάτι εναντίον στο χρώμα αυτό (αντιθέτως ,το χρησιμοποιώ και πολύ μάλιστα στους πίνακες μου).Ούτε εντάσσομαι κάπου ομαδικά, κομματικά ( , όντας και καλλιτέχνης δεν έχω καμιά σχέση με τέτοια). Αναφέρομαι για την τούρκικη σημαία.

Επίσης στα στάδια της Ρώμης( προ βυζαντινής εποχής) γινότανε έπαρση μιας κατακόκκινης σημαίας για να ξεκινήσουν οι πάλεις μέχρι θανάτου. Και πραγματικά συμβόλιζε το χρώμα του αίματος. Δήλωνε ότι κάποιος πρέπει να είναι αιμοβόρος ,στο χώρο ,αυτό για να αποχτήσει την νίκη ( ,λάφυρα , δόξα, εξουσία).

…………………………………………………………………………………………………………………………………….

Εδώ επειδή τυγχάνει να είναι και το ιστολόγιο μου και όχι καμιά αρένα . Σας παρακαλώ να είστε λίγο πιο ευγενικοί . Αλλά ακόμα και αν δεν είστε, «κρίνετε τα γραφόμενα όχι τον συγγραφέα» ,όπως είπε και ο Σεφέρης. Σε αυτό το λάθος επέπεσα και εγώ κάποιες φορές ,γι’ αυτό καταλαβαίνω .Αλλά απολογήθηκα με ειλικρίνεια ,δημοσίως.

Θα ήθελα να εξηγήσω περισσότερο αν κάπου δεν είμαι κατανοητός όσο αναφορά το κείμενο μου. Για υπαινιγμούς χαρακτηρισμών που αποβαίνουν προς το πρόσωπο μου, παιδιά λυπάμαι αλλά δεν πρόκριτε να μπω στην διαδικασία σε δημόσιο χώρο να συζητήσω.