Posted by Έλενα Γεωργίου Sat, 04 Aug 2007 15:37:55 EEST
“I am enclosing two tickets to the first night of my new play. Bring a friend… if you have one.” – George Bernard Shaw to Winston Churchill
“Cannot possibly attend first night, will attend second… if there is one.” – Winston Churchill, in response
Ομολογώ ότι νιώθω εντυπωσιασμένη από το πόσο ευγενικά κατάφεραν να προσβάλουν ο ένας τον άλλο.
Permanent Link [+ 3 comments] - Add a Comment
Posted by Έλενα Γεωργίου Thu, 25 May 2006 13:03:39 EEST
Όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν
λειώνουν τελειώνουν
και ξαναρχίζουνε
Permanent Link [+ 7 comments] - Add a Comment
Posted by Έλενα Γεωργίου Tue, 31 Jan 2006 18:06:55 EET
Ζούμε σ' έναν κόσμο μαγικό
με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό
Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια
Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια
κι ευτυχισμένα χρόνια
Κι εσύ Ελένη και καθ' Ελένη
της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη
Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη
Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει
Κι εσύ Ελένη και κάθ' Ελένη
της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη
Ζούμε σ' ένα κόσμο μαγικό
Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό
Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει
Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει
Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο
δεν του φτάνει ετούτο μόνο
Με γλυκόλογα σε παίρνει απ' το χέρι
Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη
Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι
Αρπάζει, κλέβει τ' όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι
Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment
Posted by Έλενα Γεωργίου Wed, 25 Jan 2006 12:35:36 EET
Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο και αχνό στον αέρα κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι το φεγγάρι πιο πέρα σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι μου κρατούσες το χέρι ότι ζούμε μου λες δεν μου φτάνει
Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη
Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη
Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι στο ρυθμό σου που καίει ακόμα αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία
Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω
Permanent Link [+ 4 comments] - Add a Comment
Posted by Έλενα Γεωργίου Tue, 10 Jan 2006 18:28:36 EET
Υπάρχουν κακές μέρες και σήμερα σίγουρα είναι μια από τις δικές μου κακές μέρες.
Ξεκίνησε με το σκηνικό: "Κ. Προγραμματιστή, θα ήθελα να κάνω εγώ όσο το δυνατό λιγότερα (ή και τίποτα) καιτο πρόγραμμα να φαντάζεται από μόνο του όλα όσα πρέπει να γίνουν και να τα κάνει. Γίνεται; Θέλω να δουλεύουν όλα τέλεια αλλά να μην χρειάζεται καμιά δική μου παρέμβαση. Δεν νομίζω πως είμαι παράλογος. Απλά, βαριέμαι να δουλέψω και να κάνω οτιδήποτε εγώ." και τελιώνει με την απίστευτη διαπίστωση ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι πολύ καλοί σου φίλοι όσο σε χρειάζονται αλλά όταν έρθει η ώρα να ζητήσεις εσύ τη βοήθεια τους αυτοί εξαφανίζονται.
Όμως αυρίο είναι μια καινούρια μέρα και εχώ σκοπό να βάλλω τα πράγματα στη θέση τους.
Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment
Posted by Έλενα Γεωργίου Wed, 04 Jan 2006 08:24:04 EET
Σημέρα πέθανε το ψαράκι μου. Όταν το είδα νεκρό ένιωσα πολύ άσχημα. Ήταν μια μικροσκοπική ζωή που εξαρτιόταν από εμένα και τώρα χάθηκε.
Permanent Link [+ 4 comments] - Add a Comment
Posted by Έλενα Γεωργίου Thu, 10 Nov 2005 11:11:20 EET
Αυτό λέει στην ιστοσελίδα με το profile μου. Τελικά μου πήρε πολύ (πάρα , πάρα πολύ) καιρό για να αποφασίσω να κάνω την πρώτη μου καταχώρηση. Σημέρα όμως το αποφάσισα.
Χαιρετώ την κοινότητα λοιπόν.
Permanent Link [+ 13 comments] - Add a Comment