Posted by Φανή Αθηαινίτου Sun, 27 Feb 2005 01:39:55 EET
…ούτε τρεις, αλλά… έντεκα! Μάλιστα, έντεκα! Έντεκα αναπάντητες κλήσεις! Έντεκα αναπάντητες κλήσεις από τον ίδιο αριθμό. Έντεκα αναπάντητες κλήσεις από τη γιαγιά μου…
Τελικά σε αυτό τον τόπο όσο και να μεγαλώσεις πάντα κάποιος θα ανησυχεί για σένα. Είμαι 25 χρονών και μένω με τους γονείς μου (οκ, το ξέρω ότι γέρασα εδώ, θα φύγω σε 2-3 μήνες αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Μένω λοιπόν με τους γονείς μου οι οποίοι έφυγαν για το Σαββατοκύριακο και με άφησαν να προσέχω την δεκατετράχρονη αδερφή μου. Όπως τώρα συνειδητοποιώ, η γιαγιά μου μάλλον θα θεώρησε ότι είναι υπεύθυνη για μας το Σαββατοκύριακο αφού οι γονείς μας θα ήταν τοοοοοοοόσο μακριά (βλ. Πάφος) και αφού η επικοινωνία μαζί τους θα ήταν δύσκολη (βλ. ένα κινητό ανά μέλος της οικογένειας). Εγώ και η αδερφή μου φύγαμε από σπίτι στις 5 το απόγευμα και επιστρέψαμε στις 12 το βράδυ, για να δούμε ότι (ζήτω η αναγνώριση κλήσης!) η γιαγιά μου μας πήρε έντεκα φορές!!
Επαληθεύεται όντως αυτό που λένε πως οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας, μας θεωρούν δυο φορές παιδιά τους και ανησυχούν διπλά για μας! Εντάξει… ίσως καμιά φορά υπερβολικά! ;)
[Άσχετο αλλά ένα από τα δύο 'μας' που γράφω πιο πάνω έπρεπε να είναι τονισμένο. Ξέρει κανείς να με διορθώσει; :)]
Άλλη φορά θα εξηγήσω στην γιαγιά σου ότι δεν πρέπει να ανησυχεί σε παρόμοιες περιπτώσεις, διότι έχει μια full δυναμική, ανεξάρτητη, διεκδικητική, μια super αγγώνισσα ! :)
Μάλλον θα έπρεπε να πάρεις το κινητό μαζί σου (εξου και η ονομασία κινητό), φαντάζομαι την αγωνία της γιαγιάς σου.