grand slam pagman
Posted by Ελένη Γεωργίου Mon, 30 Jan 2006 15:31:08 EET
Το μεσημέρι παραλίγο να πατήσω με το ροζ σίφουνα μου ένα κοριτσάκι που κυνηγούσε δυο μπάλες του τένις μέσα στο χώρο στάθμευσης. Μετά το αρχικό ταράκουλο, κατέβασα το τζάμι τζαι λαλώ της : "Εγυρίσαμεν το στο τένις τωρά;" "Ναι" λαλεί μου. "Εγώ μαζεύκω τις μπάλες τζαι παίρνω τες του Παγδατή". (νευριάζει με τζείνος ο μιτσής, επειδή επρόσεξα ότι πάντα βάζει τη μιτσιά να βουρά τες μπάλες του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ και τώρα του τένις, τέλοσπαντον..).
Αυτή η γενιά(της μιτσιάς) έζησε πολλές γιορτές χαράς μαζεμένες. Επιτυχίες στο τραγούδι και στον αθλητισμό, περισσότερο της Ελλάδας. Και τώρα αυτή η χαρά, μέσα στο σπίτι μας. Τι επιπτώσεις να έχει αυτό στη ψυχολογία της; Μια ολόκληρη γενιά που τώρα αρχίζει, έχει αποδείξεις ότι όλα είναι πιθανά, φτάνει να πιστεύκεις στον εαυτό σου, να δουλεύκεις σκληρά και να μην το βάζεις κάτω. Εκατοντάδες μπόμπιρες οπλισμένοι με θετικότητα και αυτοπεποίθηση. Ξέρω ότι ο Μάρκος απλά έπαιξε καλό τένις, αλλά οι συνέπειες αυτού, είναι μεγαλύτερες και σημαντικότερες από εκείνο το δίσκο που κέρδισε τελικά. Η τελετή απονομής μετά τον αγώνα, ήταν ότι πιο συγκινητικό είδα ποτέ στη τηλεόραση και τώρα θέλω και εγώ να γίνω Μάρκος, κάπου.
Reader's Comments
Ήταν όντως συγκινητική η τελετή και οι ομιλίες των πρωταγωνιστών. Νομίζω ο Μάρκος τα είχε κάπου χαμένα. Ίσως να είχε στο μυαλό του ότι θα κερδίσει και έλεγε ότι όλα ήταν φανταστικά σαν να κέρδισε. Ξέχασε να ευχαριστήσει τον αντίπαλο του και την φιλενάδα του. Τον περίμενα να την πει μέσα σε όλους αυτούς που ευχαρίστησε και την ξέχασε!!! Πώς μπόρεσε να την ξεχάσει; Εδώ όλη η Κύπρος την συζητά και ήταν το πρόσωπο που εμφανιζόταν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στην κερκίδα. Η κάμερα συνέχεια έκανε ζουμ πάνω της. Βέβαια από την άλλη ο Φέντερερ τα είχε εντελώς χαμένα. Δεν ήξερε τι θα πει και ο πρώτος που ευχαρίστησε ήταν ο Μάρκος!!!
Μέσα σε όλη αυτή την σύγχυση, όλα όσα ακούστηκαν ήταν συγκινητικά και εμπνευστηκά. Νομίζω και εγώ εμπνεύστηκα για να δημιουργήσω και εγώ κάτι από εμένα. Βέβαια, έχω ψηλούς στόχους, θέλω να γίνω Ρότζερ και πάνω! ;-)
Ελένη, καλή επιτυχία σε ότι θέλεις να γίνεις!
Πραγματικά, όλοι θέλουμε να γίνουμε Μάρκοι κάπου:) . Εκείνο που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι ότι οι μικροί έχουν για ίνδαλμα τους τον Μάρκο και θέλουν να του μοιάσουν, ένα δικό μας συμπολίτη.
Καλή επιτυχία Κωνσταντίνε (εξάλλου εσύ θα γίνεις ζάμπλουτος). Ελπίζω να μην βάλεις τα κλάματα όταν φτάσεις εκεί :p Ο Federer σε όλο το παιχνίδι είχε ύφος ψυχρού εκτελεστή, αλλά στην απονομή έλιωσε σε τρίχρονο παιδάκι και φάνηκε ότι το ήθελε πάρα πολλά αυτό το κύπελλο..
Μα δεν με πειράζει να βάλω τα κλάματα όταν φτάσω εκεί. Έτσι θα δείξω και στα εκατομμύρια των θαυμαστών μου την ευαίσθητη μου πλευρά! ;-) Θα φτάσω εκεί και θα είμαι και ζάμπλουτος!