Ελένη Γεωργίου

(~geleni)

χθες ήταν η προ-τελευταία νύχτα στο διαμέρισμα μας. Αποχαιρετίσαμε το παρκούι και το περιπτερά.. βασικά αυτά που μάλλον θα πεθυμήσω .. επιστρέφουμε στη μάμμα. Τα συναισθήματα ανάμικτα. Υπάρχει πολλή χαρά για τα αυτονόητα, υπάρχει κ λίγος φόβος ότι δε θα με φορεί ο τόπος. Όπως οι περισσότεροι, κ εγώ έκαμα αρκετές μετακομίσεις σαν φοιτήτρια. Τούτη τη φορά επέταξα πολλά πράγματα, ακόμα κ τα μαύρα χαρτόνια μου με τα υπαρξιακά συνθήματα που έγραψε το 18χρονο version του εαυτού μου. Το 25χρονο version μου δε ρωτά τέτοια πλέον - στα τσακίδια. Και έτσι, ενώ οι περισσότεροι της ηλικίας μου προετοιμάζονται για τη μεγάλη έξοδο, εγώ ετοιμάζομαι να μπουκάρω.

Ειδικά αφιερωμένο σε όλους όσους φεύγουν από οτιδήποτε από τη Julieta Venegas, Me Voy