Ελένη Γεωργίου

(~geleni)

Θυμάσαι εκείνη τη σειρά κινουμένων σχεδίων με το γεροντάκο που είχε γένια που κάλυπταν ολόκληρο το σώμα του; Αυτός ο τυπάκος εργαζόταν σα γενικός διευθυντής στο κεντρικό τμήμα του εγκεφάλου και συντόνιζε ολόκληρο το σώμα. Ήταν μεταγλωττισμένη αυτή η σειρά, κ παρόλο που ήταν ο χάρος μου να βλέπω μεταγλωττισμένες σειρές, τούτο έβλεπα το φανατισμένα. Σε κάθε επεισόδιο συνέβαινε κάτι στο σώμα, ας πούμε γδάρσιμο, και έβλεπες τα λευκά αιμοσφαίρια που έτρεχαν να κολλήσουν μεταξύ τους για να κάνουν ένα τοίχο και να σταματήσουν τα μικρόβια να μπαίνουν στο σώμα. Τα λεμφοκύτταρα ήταν επίσης παρόν, σε κατάσταση πολέμου και μάχονταν σώμα με σώμα με τα μικρόβια. Τα κόκκινα αιμοσφαίρια κουβαλούσαν πάντα από μια μπαλίτσα οξυγόνου και σχημάτιζαν ουρές ταξιδεύοντας στους ιστούς και τα όργανα του σώματος, για να το ανταλλάξουν με διοξείδιο του άνθρακα (γκρίζες μπαλίτσες). Όλες αυτές οι οντότητες δρούσαν κατόπιν εντολών του γεροντάκου.

Ε, σήμερα θα γράψω τι γίνεται στο σώμα μας, όταν νιώθει ότι απειλείτε το equilibrium του. Με αυτή τη λέξη, ο ποιητής εννοεί την κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός βρίσκεται σε μια ουδέτερη φάση. Αν υπάρχουν κάποιες δυνάμεις, αλληλοεξοντώνονται και έτσι η μια αναιρεί την άλλη. Το σώμα είναι ήρεμο, ο γεροντάκος με το μακρύ λευκό γένι είναι τόσο ήρεμος που αντί να παρακολουθεί το κεντρικό σύστημα του εγκεφάλου, παίζει τάβλι online. Ο εγκέφαλος δεν παίρνει σήματα από το ανώτερο αρχηγείο της σκέψης για ρίσκα, αισθήματα υψηλής συντήρησης, έκθεσης.. και όλα βαίνουν καλώς, σα να οδηγούσε το σώμα ο αυτόματος πιλότος.

Μια νύχτα, οι ειδικές δυνάμεις κατασκοπίας του εγκεφάλου έλαβαν κάτι περίεργα μηνύματα για κάποια απροσδιόριστη δύναμη σαν ιός, που σχεδίαζε εισβολή στο σώμα. Ο γεροντάκος αγχώθηκε, δεν ήξερε τι να κάνει για να θωρακίσει το σώμα απέναντι σε αυτή την απειλή, αλλά ορκίστηκε να κάνει τα πάντα για να προστατέψει το equilibrium του. Όχι πολύ μετά, ο αόρατος εχθρός άρχισε να χτυπά σε διάφορα σημεία και να προκαλεί δυσλειτουργίες σε διάφορα όργανα. Τα πράγματα στο αρχηγείο ήταν άσχημα, πλήρης αποδιοργάνωση. Ο γεροντάκος αποφάσισε να παίξει το τελευταίο του χαρτί: το Φόβο. Το σώμα ήταν παραδομένο σε ένα εσωτερικό πόλεμο ανάμεσα στο παντοδύναμο Φόβο και αυτής της μυστηριώδης αόρατης δύναμης. Ο πόλεμος καλά κρατεί, όμως φοβάμαι ότι θα νικήσει ο Φόβος τελικά και θα ξαναπεράσει το σώμα σε equilibrium. Σε αυτή τη κατάσταση που το σώμα είναι ασφαλές και όλα τα όργανα κάμνουν τη δουλειά τους χαρούμενα και ο γεροντάκος με το μακρύ λευκό γένι παίζει τάβλι, και εγώ θα νιώθω πεθαμένη.