Ελένη Γεωργίου

(~geleni)

Αγαπημένο μου Φίτζιτα,

επειδή κλείνει ένας κύκλος 10 χρόνων για τη κοινότητα μας, νιώθω την ανάγκη να πω ένα ευχαριστώ σε όλους για όλα τα πράγματα που μοιραστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Το Phigita ήταν το πρώτο μου blog, και πιθανόν το τελευταίο μου. Εμένα εβοήθησε με πάρα πολλά ένα διάστημα που το χρειαζόμουν πολύ. Εκράτησεν με κοντά στην πραγματικότητα, κυρίως επειδή εγράφαμε επωνύμος κ ξέραμε ο ένας τον άλλο. Εν δύσκολο να ξεφύγεις από τη ταυτότητα σου όταν σε ξέρουν. Πάντος, εμένα ανάγκασεν με να την ενισχύσω. Τούτο το μπλοκ είδε με να τελειώνω το πανεπιστήμιο, να πιάννω τη πρώτη μου δουλειά, να ερωτεύκουμε, να τρώω χυλόπιττα, να κάμνω χιλιάδες γενναίες αλλαγές αλλά πάντα να παραμένω κοντά στην ταυτότητα μου. Ήταν ο ψυχολόγος μου. Εν γι' αυτό που λέω ένα τεράστιο ευχαριστώ Φύτο μου, επειδή τούτος ο κώδικας που δημιούργησες, επροκάλεσε αλλαγές στη ζωή μου. Μετανιώνω που με έπιανναν τόσο συχνά οι αγοραφοβίες μου, και δεν έγραφα δημόσια. Κρίμα. Μπορούσα να μοιραστώ πολύ περισσότερα πράγματα. Κρίμα. Επίσης, ελπίζω να μεν έκανα ορθογραφικά, επειδή θα με κράξει η κατζιασμένη η g.

Επειδή όμως όλα είναι προσωρινά, ήρτεν η ώρα του να κλείσει. Ελπίζω να βρούμε ένα νέο τόπο να εγκατασταθούμε όλοι, να είμαστε κάπου συνδεδεμένοι. Ξανανοίγω το μισητό (για μένα) facebook μου, αν εκεί πάτε οι περισσότεροι.. τι να κάνω; αφού έχω σας αδυναμία.