Θέση Εργασίας
Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 12 May 2008 09:08:39 EEST
Καλημέρα :).
Όποιος/α ενδιαφέρεται για θέση προγραμματιστή στη Λάρνακα, παρακαλώ όπως επικοινωνήσει μαζί μου (μέσω email) για να του/ης πω λεπτομέρειες.
Ευχαριστώ.
Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 12 May 2008 09:08:39 EEST
Καλημέρα :).
Όποιος/α ενδιαφέρεται για θέση προγραμματιστή στη Λάρνακα, παρακαλώ όπως επικοινωνήσει μαζί μου (μέσω email) για να του/ης πω λεπτομέρειες.
Ευχαριστώ.
Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 29 Apr 2008 03:10:33 EEST
Σήμερα, καθώς επέστρεφα από τις Φοινικούδες, σταματά με η αστυνομία για αλκοτεστ. Φυσικά εγώ ήπια το συνηθισμένο μου (Frozen Mocaccino) έτσι ήμουν καθαρή. :D. Συνήθως, μετά που την ερώτηση: "Κατανάλωσες αλκοόλ απόψε;" αφήνουν σε να φύγεις. Απόψε όμως ζητά μου, άδεια οδήγησης και ασφάλεια αυτοκινήτου. Ανοίγω το ερμαράκι του αυτοκινήτου, βρίσκω την άδεια μου ( πρώτη φορά εχρειάστηκε να την παρουσιάσω!) και μετά ψάχνω την ασφάλεια. Δεν μπορούσα να την βρω… αφού έψαξα όλο το αυτοκίνητο τους λέω ότι δεν την βρίσκω, και μου λένε να πάω αύριο στο σταθμό να την παρουσιάσω.
"Φτού" εσκέφτηκα, "αύριο έχω σχέδια, πότε να την έβρω και πότε να την παρουσιάσω;;". Αλλά το πιο μεγάλο ερώτημα ήταν: "Που στ' ανάθεμα την έβαλα και εχάθηκε;;;;". Ήρθα σπίτι, και έψαξα στο δωμάτιό μου ( ίσως την ξέχασα στο δωμάτιο όταν την έβγαλα από το αυτοκίνητο για να ανανεώσω την άδεια κυκλοφορίας ), αλλά το ήξερα ότι αποκλείεται να συνέβηκε τούτο, γιατί θυμούμαι να την έβαλα στο αυτοκίνητο μετά που ανανέωσα την άδεια κυκλοφορίας.
Μετά επέστρεψα στο αυτοκίνητο, και ξαναέψαξα. Τίποτα πάλι ( αλλά καθάρισα το ερμαράκι του αυτοκινήτου από όλες τις άχρηστες κολλούες ( αποδείξεις απο τα δελτία του τζόκερ και από αγορές)).
Μετά που το αποφάσισα ότι έχασα την ασφάλεια του αυτοκινήτου, σκέφτηκα ένα σύντομο σχέδιο δράσης ( να τηλεφωνήσω του ασφαλιστή να μου πει τι να κάμω).
Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο, και τι βλέπω;;Κάτι χαρτιά στο πάτωμα. "Κάμε χάζι", εσκέφτηκα. Και ναι! Τα έγγραφα της ασφάλειας του αυτοκινήτου μου ήταν χαμέ μες στο γκαράζ. ( Είχα τα μες στη θηκούα πάνω στην πόρτα του οδηγού και πρέπει να έπεσαν στο πάτωμα όταν έκλεισα/άνοιξα απότομα την πόρτα ή κάτι ).
Άρα αύριο, θα περάσω από τον αστυνομικό σταθμό για να παρουσιάσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου μου.
Συμπεράσματα:
1. Δεν ξέρεις ότι έχασες κάτι μέχρι να το χρειαστείς.
2. Το σύμπαν έχει παράξενους τρόπους για να σου πει: "Συγύρισε το ερμαράκι του αυτοκινήτου σου"
Απορίες:
1. Τι θέλουν την ασφάλεια; Αφού είχα άδεια κυκλοφορίας, δεν ήπια τίποτε, και είχα και άδεια οδήγησης(γιατί με ταλαιπωρούν;;; :( ).
2. Να πάρω το αυτοκίνητο μου για πλύμμα, ή θα ξαναβρέξει σύντομα;
3. Αν δεν έβρισκα τα έγγραφα, και δεν πήγαινα αύριο, θα πλήρωνα πρόστιμο ( που βασικά εν σαν να πληρώνεις πρόστιμο επειδή είσαι αφηρημένος ή κάτι )
4. ( Το σημαντικότερο) Τα χαρτιά ήταν καιρό χαμέ; και πόσες φορές τα πάτησα;;
5. Τελικά είμαι τυχερή;.. νομίζω ναι..
Άσχετα αλλά πιο σημαντικά:
1. Νεόφυτε είναι καταπληκτικό το "Agenda"!!! και πολύ χρήσιμο! :-). Ευχαριστούμε!
2. Κωνσταντίνε, το "Salsa 4 All" είναι μια καταπληκτική ιδέα, και ελπίζω να υπάρξει η απαραίτητη ανταπόκριση ( μπορεί να χρειαστεί να έρθουμε με λεωφορείο από τη Λάρνακα ;-) )
Άτε κανεί για σήμερα :-) … Καληνύχτα!
Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 21 Apr 2008 12:34:28 EEST
Δύσκολα τους βρίσκεις, εύκολα τους χάνεις.
Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 15 Apr 2008 13:14:52 EEST
Επειδή αυτές τις μέρες είμαι ιδιαίτερα αδκιασερή, ψες έμεινα ως αργά και έβλεπα τηλεόραση. Πέτυχα μια εκπομπή της Χαραλαμπίδου. Πρέπει να ήταν το "Το Συζητάμε". Δεν άντεξα και πολύ. Το θέμα ήταν, από τα λίγα λεπτά που παρακολούθησα, η ΑΗΚ και οι αυξήσεις που έρχονται!
Παρών ήταν και ο νυν πρόεδρος της ΑΗΚ, κύριος Θράσου (λαμπρό να τον κάψει, πόσο μέσο;;). Δεν μπόρεσα να βγάλω και πολύ νόημα από τη "συζήτηση" και δεν πιστεύω γι' αυτό να φταίει ο δείκτης νοημοσύνης μου.
Ας πούμε, εάν ο άλλος λέει ότι μείναμε πίσω στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με ανανεώσιμες πηγές σε σχέση με άλλες χώρες της ευρώπης, με τι σκεπτικό απαντά ο άλλος ότι επενδύουμε πολλά λεφτά ( 3 εκατομύρια τον μήνα ) για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Δηλαδή, τα λεφτά πάνε, αλλά πού πάνε αγαπητέ κύριε;; Αφού με αιολικά πάρκα είδαμε, με τίποτε. Άσε που είπε και το θεεικό, ότι δηλαδή κερδίσαμε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό που έγινε για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ε τι θέλει ας πούμε; Σελινούι; Επιχορηγήστε τα σωστά άτομα, να γίνουν τα σωστά έργα!
Και να μην τολμήσει κανένας να πει ότι φταίει η κυβέρνηση. Είναι ταμπού! Αυτή η κυβέρνηση σίγουρα δε φταίει, αλίμονο να προσπαθούσε κάποιος να επιρρήψει ευθύνες σε μια κυβέρνηση 2 μηνών. Αλλά όποτε γινόταν προσπάθεια να λεχθεί η φράση "φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση" (τροπάριο που είχε τρομερό σουξέ στα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης της προηγούμενης κυβέρνησης ) η πλειοψηφία ( και η παρουσιάστρια ) σπεύδαν να διορθώσουν.. "φταίν όλες οι κυβερνήσεις".
Ότι φταίνε, φταίνε. Τα άτομα είναι τα ίδια, απλά παίζουν μουσικές καρέκλες. Αναρωτιέμαι πότε εννά τους τα διαλύσουμε και να τους στείλουμε σπίτι τους. Όλους!
Για τα αιολικά πάρκα, όλοι έβαλαν το χεράκι τους (το ποδάρι τους). Ξεσήκωσαν τον κόσμο και τα πάρκα ακόμα δεν έγιναν. Θα γίνουν ποτέ άραγε; Το φυσικο αέριο… πονεμένη ιστορία. Και η ΑΗΚ να λαλεί ότι για να διασφαλίσει την βιωσιμότητά της, πρέπει να βάλει αυξήσεις.Νοικοκυρευτείτε αγαπητοί, και να δείτε πόσο εύκολα θα επιβιώσετε (τουλάχιστο).
Και επειδή καλό είναι και το γέλιο…
Posted by Γεωργία Γεωργίου Sun, 13 Apr 2008 18:37:12 EEST
Την Πέμπτη αφαίρεσα τους φρονιμήτες μου ( και τους 4). Στην κλινική με πήρε η αδελφούλα μου.
Πρόλογος
Δεν έχω ιδιαίτερη εμπειρία με οδοντιάτρους, αφού ευτυχώς δεν υπήρξε ποτέ η ανάγκη να επισκεφτώ οδοντίατρο μέχρι τώρα. Τον τελευταίο χρόνο πρόσεξα ότι ένα από τα ολόισια δόντια μου άρχισε να ζαβώνει… Υποψιάστηκα ότι θα ήταν οι φρονιμήτες που θα προκαλούσαν αυτή την αλλαγή. Έπεζα πελλό μέχρι που στις αρχές Μαρτίου αιμορραγούσαν τα ούλη μου. Πήγα σε ένα οδοντίατρο, ο οποίος με έστειλε να κάμω πανοραμική, για να δει ποιο ήταν το πρόβλημα.
Τελικά, ο ένας φρονιμήτης ήταν θεόζαβος, ο άλλος δε χωρούσε να βγεικαι οι άλλοι δύο δεν αποφασίζαν να κατεβούν, και όταν θα το αποφασίζαν δεν θα είχαν χώρο. Ο οδοντίατρος με παρέμπευσε σε γναθοχειρούργο. Ο γναθοχειρούργος με συμβούλεψε να αφαιρέσω και τους 4, γιατί αργά ή γρήγορα θα μου δημιουργούσαν όλοι πρόβλημα. Έτσι πήρα την απόφαση να τους βγάλω και τους 4.
Κεφάλαιο 1 - Οι αντιδράσεις
Όταν έλεγα σε φίλους και γνωστούς για την απόφασή μου πρόσεξα ότι οι άντρες ήταν τρομοκρατημένοι, και οι περισσότεροι είχαν και από μία ιστορία τρόμου να εξιστορίσουν. Οι γυναίκες ήταν πιο ψύχραιμες, και απλά έλεγαν ό,τι έλεγα κι εγώ ("θα περάσει και αυτό").
Κεφάλαιο 2 - Η άφιξη στην κλινική
Την Πέμπτη το απόγευμα καταφθάνω στην κλινική. Στην κλινική επικρατούσε ένα χάος. Υπήρχαν παντού εργάτες που έκαμναν επισκευές στο κτίριο, μέσα και έξω. Αφού απέτυχα να συνεννοηθώ με τις γραμματείς, αποφάσισα να πάω απευθείας στο γραφείο του γιατρού (αφού είχα ραντεβού). Κτυπώ την πόρτα, μπαίνω στο γραφείο. Ο γιατρός με περίμενε και μου λέει:
"Τελικά τι αποφάσισες; Τι θα βγάλουμε;"
"Και τους 4", του απαντώ.
"Θα χρειαστείς κάποια άδεια ασθενείας για τη δούλεια;", με ρωτά.
"Εμ, όχι… σταμάτησα χθες, είμαι άνεργη :) ", του απάντησα.
"Οκέυ, κάθισε να ξεκινήσουμε"
Σε αυτό το σημείο είπα της αδελφούλας να με περιμένει έξω - ήρθε προετοιμασμένη, με το βιβλίο της, να διαβάσει καθώς περίμενε.
Κεφάλαιο 3 - Η επέμβαση
Κάθισα στην καρέκλα, την ανέβασε λίγο πάνω και μετά την έγυρε προς τα πίσω. Καθώς ξάπλωνα πέρασε από το μυαλό μου η εξής πληροφορία "Το ήξερες ότι η ηλεκτρική καρέκλα εφευρέθηκε από οδοντίατρο;" - άσχετο, το ξέρω :P.
Καθώς χάζευα το ταβάνι, μου λέει "Άνοιξε το στόμα σου". Το ανοίγω και κάτι κάνει. Αυτό το έκανε 3 φορές για να αντιληφθώ ότι μου έβαλε ενέσεις. Δεν ξέρω τι νεύρα κτυπούσε, αλλά έτρεμαν τα πόδια μου ( ευαίσθητα ανακλαστικά ). Μετά την 4η ένεση έκανε ένα μικρό διάλειμα και με ενημερώνει ότι θα αρχίσει να μουδιάζει το κάτω χείλος μου, η γλώσσα μου και θα έχω την εντύπωση ότι δε θα μπορώ να καταπιώ. Ε, είχε δίκαιο. Έκαμνα χάζι με τη μουδιασμένη μου γλώσσα, και το αίσθημα που είχα όταν την κινούσα μέσα στο στόμα μου.
Μετά που κανένα 5λεπτο, θυμάται να επιστρέψει. Έρχεται από πάνω μου ( με τον βοηθό του) και μου λέει:
"Νιώθεις να έχεις μουδιάσεις;"
Του κάνω νεύμα "Ναι"(δεν μπορούσα να μιλήσω). Και τότε, μου βάζει ακόμα 2 ενέσεις. Η τελευταία μπορώ να πω με πόνεσε ( δεν ξέρω που την έβαλε, εγώ την ένιωσα στον ουρανίσκο). Μετά από λίγα δευτερόλεπτα μούδιασα εντελώς. Σε εκείνη τη φάση γυρίσει και με ρωτά:
"Τι δουλειά έκανες και σταμάτησες;"
Να μιλήσω δεν μπορούσα. Ήθελε και απάντηση :P. Του κάμω νόημα "γράφω στο πληκτρολόγιο".
"Typist?"
Με νεύμα κι πάλι του κάνω όχι.
"Στο computer?.. Programmer?"
Με νεύμα του απαντώ "ναι".
Μετά από αυτή τη σύντομη συνομιλία ήμασταν έτοιμοι για την επέμβαση. Ο βοηθός ανεβάζει ακόμα λίγο την καρέκλα πάνω και μου λέει:
"Don' t cry"
"I ll try", του απαντώ - όσο μπορούσα να αρθρώσω λέξεις.
Έρχεται ο γιατρός και μου λέει:
"Άνοιξε το στόμα σου. Δε θα πονάς, θα νιώθεις απλά πίεση"
Έκλεισα τα μάτια μου και προσπάθησα να παραμείνω ψύχραιμη. Ακούω κάτι, κάτι σαν το κάνγκο (δεν ξέρω πώς το λένε ). Πρέπει να έκανε ανασκαφές. Μετά πρέπει να χρησιμοποίησε κάτι σαν το δίσκο που κόβει τα σίδερα Μετά είμαι σίγουρη ότι έπιασε λοστό. Ο πρώτος ήταν εύκολος! Δεν κατάλαβα τίποτα! Στο δεύτερο δυσκολεύτηκε λίο να τον βγάλει, πρέπει να έπιασε και πέσσα :P. Η διαδικασία απλή ( για μένα ). Σκεφτόμουν ότι άξιζε τον κόπο, αν δεν τους έβγαζα και τους 4 θα ζάβωνναν κι άλλα δόντια. Δε θα το άντεχα. Στο τελευταίο είχα κάποιες αναγούλες (είμαι και ευαίσθητη). Την ώρα που έπιασε το δισκο που έκοβε τα σίδερα, και θρυμμάτιζε το φρονιμήτη, κάτι κατάπια, κάτι κρύο, και ήθελα να κάνω εμετό.
"Σε ενοχλεί το νερό. Δεν ξαναπήγες οδοντίατρο να συνηθίσεις", μου λέει. Πήρα μια βαθιά ανάσα και συνεχίσαμε.
Όταν τελιώσαμε ο βοηθός μου καθάριζε το στόμα, από έξω. Προσπαθούσα να του πω "I didn't cry" αλλά δεν μπορούσα. Με βλέπει που προσπαθώ να πώ κάτι, και νόμισε ότι τον ρωτούσα τι κάνει. Και μου λέει: "Blood".
Στέλνω sms της αδελφούλας να έρθει μέσα. Ο γιατρός μου λέει:
"Μέχρι την επόμενη εβδομάδα θα πονάς. Σου έγραψα χάπια για τον πόνο και αντιβίωση. Δε θα μπορείς να φας. Πέρασε στην γραματέα να πληρώσεις, και να κλείσεις ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα να σου αφαιρέσω τις ραφες.".. Με αυτά τα λόγια, και κάποιες οδηγίες έφυγα από το γραφείο του γιατρού, με 4 δόντια λιγότερα και σαφώς 4 μπελάδες λιγότερους.
Κεφάλαιο 4 - Η επιστροφή
Στο δρόμο για το σπίτι, η αγαπημένη μου αδελφούλα εκμεταλεύτηκε το γεγονός ότι δεν μπορούσα να μιλήσω και έβαλε ένα από τα αγαπημένα της CD να μας συνοδεύει, Ευτυχώς που δεν έβαλε αυτό με τα ringtones. Μετά από 2-3 πορτοκαλιά φανάρια καταφέραμε να έρθουμε σπίτι.
Κεφάλαιο 5 - Το Μαρτύριο
Από την Πέμπτη μπορώ να πω ότι δεν πονώ. Απλά νιώθα τις ραφές. Οι βούκκες μου έχουν διογκωθεί και δεν μπορώ με κανένα τρόπο να χαμογελάσω. Αντιλαμβάνεστε πόσο δύσκολα περνώ στο σπίτι, αφού την περισσότερη ώρα, απλά γελάμε ( από τις ατάκες που πέφτουν - ιδίως από τη μάμα ). Αλλά θα περάσουμε!
Επίλογος
Σήμερα, βγήκα για πρώτη φορά από το σπίτι. Έπρεπε να βγω - απόψε είναι η κλήρωση. Στο πρακτορείο προσπάθησα να περάσω απαρατήρητη, να μην φανούν οι διογκωμένες βούκκες και το μαυρισμένο μάτι ( τωρά γιατί εμαύρισε, μεν με ρωτάτε, εν έχω ιδέα ). Το ζαβό μου δόντι επανήλθε στη θέση του, όχι εντελώς, αλλά δεν είναι θεόζαβο! Και όταν αφαιρέσω και τις ραφές θα είμαι εντελώς καλά. Χωρίς να πονώ τα ούλη μου, και χωρίς ένταση στα δόντια. Μου έχουν μείνει ακόμα 3 εβδομάδες διακοπών !!!
Η αφαίρεση των φρονιμήτων ήταν πολλά τρελλή φάση. Άσε που έχασα ήδη και ένα κιλό επειδή δεν μασώ ακόμα :P..
Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 17 Mar 2008 09:38:43 EET
Καλημέρα,
εάν ενδιαφέρεται κανένας για θέση προγραμματιστή, μόνιμη απασχόληση στη Λευκωσία, παρακαλώ όπως επικοινωνήσει μαζί μου μέσω e-mail.
Posted by Γεωργία Γεωργίου Thu, 21 Feb 2008 23:04:31 EET
Σήμερα θυμήθηκα μια φράση που είπε ο Στάθης Ψάλτης:
"Είναι ανάγωγο να αφήνεις μια γυναίκα να σε πλησιάσει".
Το νόημα ξεκάθαρο. Οι άντρες έχουν τραγούδια του ύφους: "στην υγειά της αχάριστης". Ίσως θα έπρεπε να γραφτεί κανένα τραγούδι: "Στην υγειά του ανάγωγου", αλλά από την άλλη, για να γράψεις τραγούδι πρέπει να αξίζει και τον κόπο.
Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 12 Feb 2008 22:23:03 EET
Και κάποια στιγμή τα όμορφα λόγια θα μοιάζουν με άτσαλες παιδικές ζωγραφιές, που προκαλούν ένα μειδίαμα που επιβραβεύει την προσπάθεια.
Θα έρθει και εκείνη η στιγμή που θα υπάρχουν κατηγορίες φιλιών:
και μετά τι να μένει άραγε; Πας στο επόμενο επίπεδο; Υπάρχουν επίπεδα ή απλά κάνουμε κύκλους; Κύκλους ή κύκλο; Και θα 'ρθει η στιγμή που θα σταματήσεις να συμμετέχεις στο πρωτάθλημα των φιλιών. Απλά αποσύρεσαι, για λόγους προσωπικούς, ασυναισθηματικούς. Θα έχεις κάποια τραύματα από προηγούμενες αγωνιστικές που θα σε ενοχλούν, ίσως και να σε πονάνε με την αλλαγή του καιρού. Τα περισσότερα από αυτά τα έπαθες σε μεγάλα ντέρπι, με αντάξιους αντίπαλους, σε αγώνες που ακόμα κι αν έχασες σε κάποιους από αυτούς, χάρηκες το παιχνίδι.
και μετά, συνειδητοποιάς ότι η εξίσωση καταλήγει σε απροσδιοριστία, και μένεις εκεί… μετέωρος, άδειος και συνάμα ολοκληρωμένος και αληθινός, αν είναι ποτέ δυνατόν. Φτάνεις σε αδιέξοδο, ένας τοίχος ορθόνεται μπροστά σου και σε αναγκάζει να τον κοιτάζεις. Ούτε καν σου περνά η σκέψη να τον περάσεις. Σιγά να μην κρύβεται μια διαφορετική πόλη πίσω από αυτό τον τοίχο.
και τότε τι; Τότε απλά κάθεσαι ακουμπώντας στον τοίχο και βλέπεις την μόνη διέξοδο, η διαδρομή που σε έφερε μέχρι εδώ. Κουράστηκες, και απλά χαζεύεις στο κενό. Όμως δεν ανησυχάς, Θα έρθει η στιγμή που είτε θα σηκωθείς και να πας πίσω να ψάξεις μια καλύτερη διαδρομή, είτε θα πλημυρίσει η πόλη, και ένα μεγάλο κύμα να σε μεταφέρει στην άλλη πλευρά, πίσω από τον τοίχο (ή μπροστα;;). (note to self: μάθε κολύμπι)
Posted by Γεωργία Γεωργίου Sun, 03 Feb 2008 15:55:41 EET
Οι πολιτικοί μας, όμορφοι κι ωραίοι (όχι κυριολεκτικά), κάνουν δηλώσεις για τα επεισόδια στο Τσίρειο. Μιλήσαν για "ομάδα" νεαρών αφήνοντας να νοηθεί ότι είναι οι εξαιρέσεις που προκαλούν αυτά τα επεισόδια. Ας μιλήσουμε για εξαιρέσεις αγαπητοί κύριοι.
Αποτελούν εξαίρεση οι νεαροί που πίνουν και οδηγούν μεθυσμένοι. Οι νεαροί που προκαλούν επεισόδια στα γήπεδα. Οι νεαροί που εκβιάζουν συμμαθητές τους. Οι νεαροί που οδηγούν επικίνδυνα προκαλώντας μέχρι και τον θάνατο σε ανυποψίαστους περαστικούς.
Έρχονται εκλογές. Αλλά κύριοι δεν φοβάστε. Επειδή βλέπετε το επίπεδο της αναμέτρησης. Έχω μια ψήφο να δώσω, ίσως να μην κάνει διαφορά σε ποιο θα τη δώσω. Σίγουρα όμως δε θα τη δώσω σε ένα από τους τρεις σας, επειδή είσαστε στον κόσμο σας.
Posted by Γεωργία Γεωργίου Thu, 03 Jan 2008 19:59:39 EET
Άλλαξα πορτοφόλι(με περισσότερο χώρο για τα κέρματα),
παίζω με λιγότερα και συμμετέχω περισσότερο (τέλεια!!!)
και, ξαφνικά νιώθω ότι ακρίβωσε η ζωή… και έπιασα πολλή αύξηση