Γεωργία Γεωργίου

(~georgia)

Καλοκαίρι 2010

Posted by Γεωργία Γεωργίου Wed, 11 Aug 2010 19:12:21 EEST

Αυτό το καλοκαίρι ήταν αλλιώτικο.

Άρχισε με τις καλύτερες συνθήκες! Μια εβδομάδα στο Παρίσι, και σε συναυλία των Muse! Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα!

Μετά Κύπρο, εξόδοι, φίλοι. Όλα καλά. Απουσίαζε όμως η περιπέτεια από αυτό το καλοκαίρι. Δεν υπήρξαν προκλήσεις. Παρόλο που και φέτος έκανα αξιόλογες γνωριμίες, δεν υπήρξε το διαφορετικό όπως πέρσι.

Μάλλον πέρσι η κατάχρηση αλκοόλ με έκαμνε να βλέπω τα πράγματα με διαφορετικό μάτι. Ευτυχώς, φέτος σπάνια κάνω χρήση αλκοόλ!

Τέλη του Ιούλη είχα την τύχη να παρευρεθώ σε συναυλία του Παυλίδη και του Ανεστόπουλου. Εγώ για τον Παυλίδη πήγα φυσικά. Τα τραγούδια αυτού του ανθρώπου μπορούν να με κρατήσουν για ώρες, με ταξιδεύουν, με κάνουν να ερωτεύομαι. Μαγεία…

Πήγα και σε μια μικρή συναυλία της Ευριδίκης και του Κοριαλά. Η Ευριδίκη από τις αγαπημένες μου! Ήταν ωραία φάση!

Πήγα και στους Morandi, που μου αρέσουν ιδιαίτερα! Ελπίζω να ξανάρθουν παρόλο που το κοινό τους ξενέρωσε!

Την Πέμπτη και την Παρασκευή οι Περσίδες θα μας κάνουν και πάλι την τιμή, όπως κάθε χρονιά!

Το καλοκαίρι θα το αποχαιρετίσω με τον καλύτερο τρόπο! Με τους Locomondooooo!!!! Απογοητεύτηκα που δεν ήρθαν τον Ιούνιο όπως διάβασα ότι θα έρχονταν στη σελίδα τους. Αλλά τελικά, έρχονται στις 27 Αυγούστου στην Αγία Νάπα στα πλαίσια του Φεστιβάλ Νεολαίας της Αγίας Νάπας!

Αυτό το καλοκαίρι ήθελα να ήταν marvelous, όπως λέει και ο Κωνσταντίνος . (που παρεπιπτόντως δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό το τραγούδι δεν ακούεται στα ραδιόφωνα! Ίσως η δωρεάν διανομή τραγουδιών να μην "πουλάει" :P). Όμως, του έλειπε η κορύφωση.

Ίσως να μην έφυγα ποτέ από το Παρίσι και να μην μπήκα σε κυπριακούς καλοκαιρινούς ρυθμούς. Ίσως να φταίει που διαβάζω ειδήσεις. Ίσως φταίει το γεγονός ότι το Παρίσι,και ο Παυλίδης μου άνοιξαν τα μάτια και είδα ότι ακόμα υπάρχει αγάπη, ρομαντισμός, έρωτας… και με έκαναν κάπως μελαγχολική. Πολύ απλά επειδή τώρα που ξέρω ότι υπάρχουν, το παίρνω πιο κατακάρδα που δεν υπάρχουν γύρω μου. Καλύτερα όμως έτσι και ας μελαγχολώ κάποτε.

Πρόσφατα, απενεργοποίησα και τον λογαριασμό μου στο facebook. Για πολλούς και κανένα ιδιαίτερο λόγο. Για μένα τα social networks, τα chats είναι κάτι ιδιαίτερο. Στο facebook, ξεφτιλίστηκε λίγο η όλη έννοια. Μαζεύτηκαν πολλοί γνωστοί, που δεν είναι μέρος της ζωής μου βασικά. Στην αρχή και για μεγάλο διάστημα χάρηκα που βρεθήκαμε πάλι, έστω και διαδικτυακά, αλλά είναι πιο ωραίο να χάνεσαι παρά να βρέθεσαι τελικά.

Ευτυχία είναι που δείχνει ξανά S1ngles! Η καλύτερη σειρά ever (τολμώ να πω και καλύτερη από τον dr who!..εμ.. καλά, το ίδιο καλή). Ο μόνος λόγος για να ανάβω την τηλεόραση!

Καλοκαίρι του 2010. Όμορφα ναι, έντονα όχι… Παράπονο κανένα, έστω και αν δίνω άλλη εντύπωση κάποτε :).

Περιμένω πώς και πώς να έρθει το Φθινόπωρο. Μου λειψαν οι βροχές, το βρεγμένο χώμα.. και να αναπληρώσω όλο το χαμένο ύπνο!

Αν άντεξες να διαβάσεις μέχρι εδώ, πάλε καλά. Θα σε αφήσω με τον αγαπημένο μου στίχο αυτό το διάστημα από ένα πανέμορφο τραγούδι .

".. αν το θες εσύ, μες στα όνειρά σου.. γίνομαι σκιά..γίνομαι η σκιά σου.."

Θέλω να μιλήσω

Posted by Γεωργία Γεωργίου Wed, 28 Jul 2010 00:47:21 EEST

Εγώ θυμούμαι που κάποτε ήταν τιμή σου να είσαι Έλληνας, για μένα ακόμα είναι. (Μην συγχύσετε το έθνος με το κράτος τωρά και να πρέπει να κάμουμε μαθήματα γλωσσολογίας - και ξεκαθαρίζω ότι δεν θέλω ένωση με το Ελληνικό κράτος, για να μεν μπούμε ούτε σε έτσι συζήτηση άσκοπα). Τα τελευταία χρόνια όμως, φοβάσαι να πεις ότι είσαι Έλληνας της Κύπρου. Πολλοί θα βρεθούν να δώκουν πάνω σου να σε φαν! Και βάζουν την κασέττα για το πραξικόπημα, την εισβολή και για το ότι είμαστε Κύπριοι - σκέττο νέττο!

Καλά ρε σαΐνια, διεθνιστές, πολίτες του κόσμου, αφού είμαστε όλοι Κύπριοι χωρίς έθνη και πελλάρες, τότε τι συζητούμε για λύση με βάση τα έθνη των μόνιμων κατοίκων αυτού του τόπου αφού εσείς μιλάτε μόνο για Κυπρίους-σκέττο-νέττο; Τόσα χρόνια παίζουμε κουμέρες δηλαδή στις διαπραγματεύσεις; (αστεία-αστεία τωρά που το εκάμαμε "δικοινοτικό πρόβλημα" πολλοί δικαιούνται να συγχύζουνται).

Κάποιος μια φορά μου είπε ότι δεν γράφει πουθενά ότι είμαι Ελληνίδα, κανένα επίσημο έγγραφο της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν με αναγνωρίζει σαν Ελληνίδα. Του υπέβαλα την εξής ερώτηση: Στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αναφέρει ότι η Ελληνοκυπριακή κοινότητα ψηφίζει πρόεδρο και η Τουρκοκυπριακή αντιπρόεδρο. Από τη στιγμή που ψηφίζω στις προεδρικές δεν σημαίνει ότι κάπου γράφει ότι ανήκω στην ελληνοκυπριακή κοινότητα;

Δεν καταλαβαίνεις ότι με το να μου ζητάς να αρνηθώ την ελληνικότητά μου, με αναγκάζεις να απαιτήσω και από τον Τουρκοκύπριο να αρνηθεί ότι είναι Τούρκος; Τούτο είναι λογικό για σένα; Δεν θα έπρεπε να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλο; την διαφορετικότητα του καθενός; Πώς σε κάμνει εσένα λιγότερο ρατσιστή από τους τραμπούκκους που δέρνουν κόσμο απλά επειδή είναι από άλλη χώρα; Αντιλαμβάνεσαι ότι προκαλείς τον άνθρωπο που στην ψυχή του νιώθει Έλληνας να αρνηθεί αυτά που τον καθορίζουν; Με ποιο δικαίωμα του υποδεικνύεις τι είναι σαν ένας παντογνώστης;

Μισάς με εμένα, επειδή δεν αρνούμαι το έθνος μου; Επειδή αγαπώ αυτό που είμαι; Σκέφτομαι, αισθάνομαι ελληνικά (με την υπέροχη κυπριακή διάλεκτο που εν έσσιει λάθος!). Τόσο πολλά σε ενοχλεί και το νιώθεις σαν την πηγή όλων των κακών της χώρας μας;

"Κινήματα" όπως το ΕΛΑΜ, ενισχύονται που έτσι ιδέες. Σκεφτείτε το και θα δείτε πώς. Το αντίπαλο δέος, το άλλο άκρο! Η μεν να θέλουν να αρνηθούμε την Ελληνικότητά μας, οι δε να την "ενισχύσουμε" με το να ξηλείψουμε ούλλους τους υπόλοιπους! Αν είναι δυνατόν! Ρε παιδκιά, να σοβαρευτούμε λίο γίνεται;

Που τη μια ακούω την άποψη να "μεν κλαιούμαστε για την εισβολή επειδή επεράσαν τόσα χρόνια, τζαι εθέλαμεν τα τζαι επάθαμεν τα. Είμαστε οι χαμένοι τζαι πρέπει να συμβιβαστούμε", τζαι που την άλλη, κλαίουνται ότι η προηγούμενη γενιά εκατάστρεψε τους την αθωώτητά τους τζαι ανάγκασέ τους να μισούν χωρίς λόγο και αιτία. Πόλεμος ξέρεις τι είναι; Ξέρεις καμιά αθωώτητα να επιβιώνει μετά που μια τόσο φρικτή εμπειρία;

Είμαι σίουρη ότι ο καθένας εδκιάβασε τζαι εκατάλαβε ό,τι έθελε σε τούτη την καταχώρηση. Εγώ απλά ήθελα να τα πω.

Καληνύχτα.

Πρίγκηπες και Βάτραχοι ΙΙ

Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 22 Jun 2010 18:29:21 EEST

Λένε ότι πρέπει να φιλήσεις πολλούς βάτραχους μέχρι να βρεις τον πρίγκηπά σου.

So far, so good :P.

Παρίσι

Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 14 Jun 2010 13:22:49 EEST

Πέρσι έτσι καιρό αποφάσισα ότι ήθελα να πάω σε συναυλία των Muse! Ευτυχώς την ίδια επιθυμία είχε και η αγαπημένη μου αδελφή. Έτσι ψάξαμε και βρήκαμε που θα είχε συναυλία των Muse! Ανάλογα με τις μέρες που μας βόλευε να ταξιδέψουμε και το "προϋπολογισμό" μας, καταλήξαμε στο Παρίσι.

Μείναμε μια εβδομάδα στο Παρίσι. Αυτή την πόλη την έχω ερωτευτεί. Όμορφη πόλη, μαγική..ανθρώπινη.

Επισκεφτήκαμε όλα τα αξιοθέατα που μας είπε το google, και περπατήσαμε αρκετά (τα ποδαράκια μου το ξέρουν καλά). Σηκουάνας, πύργος του Άιφελ, αψίδα του θριάμβου, Λούβρο, μουσείο φυσικής ιστορίας, Παναγία των Παρισίων, Ντίσνευλαντ.

Όλη η πόλη ήταν ένα αξιοθέατο. Εντύπωση μου έκανε η αψίδα του θριάμβου, στην οποία είναι γραμμένα τα ονόματα όσων σκοτώθηκαν για την πατρίδα, καθώς και το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη. Πολύ συγκινητικό, και σαφώς ομορφότερο από τον πύργο του Άιφελ, που είναι ένα τερατούργημα κατά τη δική μου άποψη!

Στους δρόμους του Παρισιού, ένιωσα άνθρωπος. Πλατιοί πεζόδρομοι, με δέντρα για σκιά, διαβάσεις. Η πόλη είναι απαλλαγμένη από τη ρύπανση των διαφημιστικών πινακίδων, και από την ηχορύπανση των αυτοκινήτων ( μια εβδομάδα άκουσα μόνο ένα κορνάρισμα!).

Οι άνθρωποι είναι φιλικοί, ήρεμοι, πανέμορφοι. Μιλούν σε αγνώστους, και είναι υπερβολικά οικείοι. Είδαμε αρκετά ζευγαράκια, και ομολογώ ζήλεψα την τρυφερότητα με την οποία συμπεριφέρονταν ο ένας στον άλλο. Αυτό το ταξίδι με έκανε να πιστέψω ξανά ότι υπάρχει αγάπη, υπάρχει ο έρωτας όπως ακριβώς τον ονειρεύτηκα.

Κάτι άλλο που μου έκανε θετική εντύπωση, ήταν η αντίδραση των πωλητών όταν έπαιζε ο συναγερμός άμα έβγαινες από το κατάστημα. Στο ένα κατάστημα η κοπέλα απλά εχαμογέλασέ μου (εκατάλαβε ότι ήταν λάθος), και στο άλλο επλησίασε μας ο υπεύθυνος όλο χαμόγελο και ερώτησε μας αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Είπαμε του ότι εσταμάτησε να κτυπα, και με χαμόγελο πάλε λέει μας "Δεν υπάρχει πρόβλημα τότε :), Καλημέρα!". Στην Κύπρο και στην Ελλάδα που μου έτυχε αυτό το πράμα, εδώκαν πάνω μου με μιας, άρπαξαν τις τσάντες που κρατούσα για έλεγχο, με πολλά αγενή τρόπο.

Στην Ντίσνευλαντ ήταν γεμάτο τουρίστες. Είχε ωραία πράματα στο Walt Disney Studios. Ανάμεσα σε άλλα, ανεβήκαμε σε roller coaster, μπήκαμε στον ανελκυστήρα του Hotel of Terror, βιώσαμε ειδικά εφφέ και είδαμε μια τέλεια παράσταση από κασκαντέρς! Τέλεια ήταν! :D

Έπαθα όμως και κάποια πολιτισμικά σοκ! Την πρώτη μέρα, γινόταν παρέλαση για τον… Χριστό! Ένα σοκ το έπαθα. Ήταν όπως τα ανθεστήρια. Μεγάλα οχήματα με μπάντες να παίζουν χριστιανικά τραγούδια, και αρκετοί πεζοί να τραγουδούν. Κάθε όχημα είχε και μια σημαία. Είδαμε σημαίες της Γαλλίας, της Βραζιλίας, της Πορτογαλίας, του Ισραήλ ( ;;;).

Το δεύτερο σοκ, το έπαθα με το πόσο δεν νεκατσιούν! Στη συναυλία στεκόμασταν από τις 6 μες στον ήλιο, και λογικό ήταν πολλοί να διψάσουν. Τι έκαναν; Έλεγαν στον φρουρό ότι διψούσαν, και αυτός τους έδινε μια μικρή μπουκάλα νερό.. την οποία μοιράζονταν αρκετοί μέχρι να αδειάσει… την έδιναν πίσω στον φρουρό, και αυτός την ξαναγέμιζε και την έδινε στους υπόλοιπους! Μια παρέα που ήταν δίπλα μας, όποιος επερνούσε με μπύρα εσταματούσαν τον και ελαλούσαν του: "Να πιούμε λιο;; " και επίναν! Σοκ, σοκ, σοκ!

Την τελευταία μας νύκτα στο Παρίσι, την περάσαμε στη συναυλία! Οι Muse ήταν εξαιρετικοί, υπέροχοι, τέλειοι, άψογοι! Δεν κατάφερα να βγάλω καλές φωτογραφίες, αλλά φωτογράφησα πολλά χέρια :P.

Ήταν πολλά ωραία εμπειρία αυτό το ταξίδι, από την αρχή μέχρι το τέλος. Ένας υπέροχος τρόπος να ξεκινήσει το καλοκαίρι μου!!

Για φωτογραφίες εδώ και για ένα βίντεο από την παράσταση με τους κασκαντέρς στη Ντίσνευλαντ εδώ .

Δημοκρατικός Μονόλογος

Posted by Γεωργία Γεωργίου Sun, 23 May 2010 16:04:30 EEST

Τον τελευταίο καιρό προβληματίζομαι πάρα πολύ για τη δημοκρατικότητά μου ως άτομο.

Επρόσεξα ότι δεν είμαι ιδιαίτερα ανεκτική σε άτομα που εκφράζουν κατ' εμένα παράλογες και ίσως και επικίνδυνες απόψεις, και εξηγούμαι.

Όταν ακούσω κάποιο να εκφράζει τέτοιου είδους απόψεις, η πρώτη μου αντίδραση είναι να του επισημάνω ότι είναι ηλίθιος ( φραστική επίθεση). Μετά ξεκαθαρίζω ότι πιστεύω ότι οι απόψεις του είναι ηλίθιες. Όταν όμως ο ίδιος επιμένει να ταυτίζεται με τις απόψεις του, τότε κι εγώ καταλήγω και πάλι στο συμπέρασμα ότι είναι ηλίθιος! Ξεκαθαρίζω ότι για μένα, το ότι είναι ηλίθιες οι απόψεις και οι θέσεις του είναι η απόλυτη αλήθεια!

Δεν είναι πολύ δημοκρατικό εκ μέρους μου, έννε; Από την άλλη όμως, δεν είναι η ίδια η δημοκρατία που μας επιτρέπει και στην ουσία μας "επιβάλλει" να διαφωνούμε;

Διαβάζοντας τα πάρα πάνω, σε πολλά γενικές γραμμές, είμαι σχεδόν σίγουρη ότι οι περισσότεροι το πήρατε και σαν ευθυμογράφημα. Τώρα ας αφήσουμε τις γενικότητες και ας μιλήσουμε με πραγματικά γεγονότα.

Έτυχε τελευταίως να είμαι παρούσα όταν κάποιος εξέφρασε την άποψη ότι τα παιδιά τα οποία πάνε σε τεχνικές σχολές είναι "κατακάθια της κοινωνίας". Μόλις το άκουσα τούτο ανάψαν τα λαμπάκια μου. Αφού είδε την αντίδρασή μου, προσπάθησε να το μετριάσει το πράμα, ξεκαθαρίζοντάς μου ότι δεν εννοεί όλους τους μαθητές, απλά εκείνους που ακολουθούν την επαγγελματική κατεύθυνση. Υπάρχουν και οι άλλοι που κάνουν τεχνικό σχέδιο και ξέρω γω, και εκείνοι είναι καλοί. Δυστυχώς δεν το έκανε καλύτερο, απλά εθύμωσα παραπάνω. Άρχισα την "επίθεση". Προσπάθησα να του υποδείξω ότι κάνει λάθος με ένα αρκετά ενοχλημένο ύφος. (δημοκρατικό;). Έσπευσε να μου επισημάνει ότι είναι η άποψή του και ότι δεν απαιτεί να την υιοθετήσω, προφανώς για να σταματήσω την "επίθεση".

Ενοχλήθηκα που κάποιος είχε αντίθετη άποψη από μένα; Προσπάθησα να τον φιμώσω;

Θυμήθηκα ένα καθηγητή στο πανεπιστήμιο, ο οποίος άφησε να νοηθεί ότι οι ποδοσφαιριστές έχουν χαμηλή νοημοσύνη. Θυμάμαι θύμωσα πάρα πολύ, δυστυχώς το νεαρό της ηλικίας μου τότε με απέτρεψε από το να του πω τι πιστεύω για αυτή του την ειρωνική δήλωση.

Θυμώνω με τους δήθεν, αυτούς που νομίζουν ότι είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους.

Επειδή δεν θέλω να μείνουν απορίες, γνωρίζω ότι το να κάνεις φραστική και προσωπική επίθεση σε κάποιο επειδή εκφράζει αντίθετες απόψεις από σένα δεν είναι και ό,τι πιο δημοκρατικό. Προτιμώ όμως να είμαι εγώ το φασιστούι της υπόθεσης.

Επίσης, όσο και να διαφωνούσα με κάποιο δεν θα έκανα γκρουπ στο facebook και να ζητούσα την φυσική του εξόντωση. Δεν θέλω να αναπαράξω ολόκληρο τον τίτλο του γκρουπ που υπέπεσε στην αντίληψη μου εκτές, για να μην προκαλέσω θέμα. Από τότε όμως έχω μια ανησυχία. Ανησύχησα ιδιαίτερα όταν πρόσεξα ότι το γκρουπ είναι κάτω από την κατηγορία Organizations - Political Organizations.

Έχω αξιοποιήσει το δικαίωμα που μου παραχωρεί το facebook και έκανα report το συγκεκριμένο γκρουπ. Για λόγο επέλεξα: Direct call for violence, και για abuse location επέλεξα τον τίτλο. Ο τίτλος ξεκινά κάπως "Κρεμμάστε τον ….".

Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Πιστεύω στην ελευθερία του λόγου, και στην ελευθερία έκφρασης. Τα γκρουπς στο facebook μαζεύουν "οπαδούς" είτε για σκοπούς είτε για πλάκα, είτε για μουσική είτε για οτιδήποτε. Όταν έχουν μαζευτεί 70 κάτι "οπαδοί" σε ένα τέτοιο γκρουπ τότε ανησυχώ. Δεν πιστεύω ότι ο οποιοσδήποτε θα προχωρήσει στο να κρεμμάσει το συγκεκριμένο άτομο, δεν πιστεύω ότι απειλείται η ζωή του συγκεκριμένου ατόμου. Ανησυχώ όμως για την ποιότητα της κοινωνίας μας, και ανησυχώ για τα όρια της ανθρωπιάς μας. Αν θέλεις να διαμαρτυρηθείς για τις πράξεις και τις απόψεις κάποιου ατόμου, καλώς.

Επίσης, ένα γκρουπ στο facebook που μαζεύει οπαδούς, είναι σαφώς πιο επικίνδυνο από ένα ανώνυμο σχόλιο σε ένα ιστιολόγιο.

Προσωπικά, δεν θέλω να συλληφθεί οποιοσδήποτε, ούτε να φιμωθεί. Θέλω η ίδια η κοινωνία να περιθωριοποιήσει τέτοιου είδους δηλώσεις και απόψεις. Δε συμμετέχεις σε έτσι γκρουπ ούτε για πλάκα! Κάποτε πρέπει να σταματήσουμε να τα παίρνουμε όλα στο ντούκου! Τώρα, αν δεν συμφωνεί αρκετός κόσμος μαζί μου, σημαίνει ότι η δική μου αντίληψη είναι λανθασμένη.

Χαιρετίζω την σημείωση που αφήνει το facebook όταν κάνεις report ένα γκρουπ: "We will NOT remove groups just because you disagree with the statement being made."

Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει ολόκληρο τον τίτλο του γκρουπ, να μου στείλει email - δεν πρόκειται να τον αναπαραγάγω σε μια καταχώρηση, προσβάσιμη σε όλους. Να παρακαλέσω να μην γίνουν υποθέσεις για το άτομο το οποίο "γίνεται στόχος". Δεν είναι σωστό να δώσουμε διαστάσεις σε κάτι που προσωπικά θα ήθελα να μπει στο περιθώριο.

Σκέψεις

Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 17 May 2010 00:34:55 EEST

Θέλω να πω πολλά σήμερα.

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Εψές είδα καπνούς προς τη μεριά του ΓΣΖ και έλπιζα να ήταν από αθώους πανηγυρισμούς. (ναι, σιγά).

Σήμερα στις ειδήσεις είδα και τις εικόνες από το Σαββατόβραδο στη Λεμεσό. Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι νέοι άνθρωποι θα διαμαρτύρονταν το ίδιο έντονα και το ίδιο ζημιογόνα αν τους καταπατούσαν ουσιαστικά δικαιώματα. Αναρωτιέμαι τι κάνουν αυτοί οι νέοι άνθρωποι τον Ιούλιο.

Γιατί πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να προκαλούν ζημιές, οχλαγωγία, σωματική βλάβη σε αστυνομικούς και όχι μόνο; Γιατί πιστεύουν ότι έχουν αυτά τα δικαιώματα;

Οι νέοι, τα παιδιά, θα έπρεπε να είναι η ελπίδα ενός τόπου. Η Κύπρος μεγαλώνει ανθρώπους ιδιοτελείς που ζουν σε μικρά κουτάκια. Πέραν από το "δικό τους" δεν υπάρχει τίποτα.

Ακούει κανείς;

Σε ποιον συμφέρει ο φανατισμός και γιατί συντηρείται αυτή η κατάσταση; Αυτό θέλω να μάθω! Γιατί δεν γίνεται κάτι ουσιαστικό για την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού; Γιατί να μην εργαζόμαστε όλοι για το καλό του τόπου μας; Τι μπορεί να κάμει ο καθένας από μας; Βαρέθηκα να μην μπορώ να κάμω τίποτε!! Δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω, θέλω να αλλάξει αυτή η κατάσταση! Τι μπορούμε να κάμουμε εμείς;

Σκέψεις ποδά-ποτζί

Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 06 Apr 2010 18:38:29 EEST

Έχει πάρα πολύ καιρό να σκεφτώ. Να φιλοσοφήσω θα έλεγα καλύτερα. Ίσως από την πολλή σκέψη και φιλοσοφία σε μικρότερες ηλικίες να κάηκαν κάποιες ασφάλειες, και να μην έχω πια την δυνατότητα (να πέφτει το αυτόματο).

Πλέον λειτουργώ με διαίσθηση. Έννεν πάντα καλό τούτο, επειδή οι αντιδράσεις είναι αυτόματες. Γέλιο, κλάμα, χαρά, λύπη. Κλαίω πιο εύκολα τωρά, ιδίως άμα βλέπω ταινίες ή το "πάμε πακέτο"! Συγκινούμε πάρα πολλά εύκολα, είτε από χαρά είτε από λύπη.

Καταβάθος όμως διατηρώ την ίδια αναισθησία. Πολλά παράξενος συνδυασμός. Το καλό όμως που τούτη την αλλαγή που παρατήρησα πάνω μου, είναι ότι εν έχω νεύρα. Εν μεινίσκει τίποτε μέσα μου, που να μεγαλώνει τζαι σε κάποια φάση να κάμνει μπαμ!

Φέτος είπα εννά μου δώκω την ευκαιρία να καταλάβω τι πραγματικά θέλω που μένα τζαι τη ζωή μου. Ως τωρά, εν είχα καμιά επιφοίτηση, δυστυχώς. Εν ανησυχώ όμως. Ανησύχησα πολλά στη ζωή μου, κανεί.

Τζίνο που κατάλαβα είναι ότι στον κόσμο υπάρχει το φαινόμενο της πολλαπλής πραγματικότητας. Για ένα γεγονός έννεν τόσο σημαντικό το πώς έγινε, αλλά το πώς ερμηνεύεται, τζαι ο καθένας διαμορφώνει την δική του ερμηνεία, αναλόγως των δικών του βιωμάτων.Το να είσαι ευτυχισμένος είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.

Παλιά είχα όνειρα δανεικά, επειδή δεν μπορούσα να ξεφύγω από την πραγματικότητα της μάζας. Μια πραγματικότητα ιδεατή, εικονική. Ένας παραλογισμός βασικά. Αλλά τώρα, αρχίζουν τα πάντα να γίνονται πιο καθαρά. Όλα είναι ρευστά! Δεν υπάρχει κατεστημένο. Ανακάλυψα ότι ανήκει μου ο κόσμος, τζαι βάλλω στοίχημα ότι ανήκει σου τζαι εσένα τζαι του γείτονα.

Εξωτερικά φαίνουμαι λιο χαμένη, αλλά μέσα μου είναι απίστευτα γαλήνια.. τζαι εν πίννω τίποτε! :P

Καλή ανάσταση

Posted by Γεωργία Γεωργίου Sat, 03 Apr 2010 21:43:01 EEST

Καλή ανάσταση phigito-κόσμε :)

Πολιτικοί Διάλογοι

Posted by Γεωργία Γεωργίου Wed, 31 Mar 2010 01:37:11 EEST

Μια μικρή απλοποίηση των διαλόγων των πολιτικών μας στα παράθυρα.

Α: Αυτό το κουτί είναι άσπρο!

Β: Αυτό το κουτί είναι μαύρο και εσείς επειδή δεν έχετε επιχειρήματα λέτε ότι είναι άσπρο.

Α: Μα αφού το βλέπω και είναι άσπρο! Εδώ είναι!

Β: Είναι καθαρό ότι είναι μαύρο, δεν χωράει αμφιβολία! Λαϊκίζετε!

Απορία θεατή: Ποιο κουτί;;;

Είδα τηλεόραση αυτές τις μέρες

Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 29 Mar 2010 01:58:19 EEST

Δεν είναι εύκολο να κάνεις μια καλή, πετυχημένη εκπομπή.

Τα τελευταία τόσα χρόνια, γίνονται εκπομπές και προγράμματα βασισμένα πάνω στο αυθόρμητο και το αληθινό. Τουλάχιστο αυτό υποθέτω να ήταν ο αρχικός στόχος των εκπομπών που έχουν καλεσμένους -χωρίς ιδιαίτερη ατζέντα- με ορχήστρα και ποτό.

Στην κυπριακή τηλεόραση ξεπήδησαν δύο εκπομπές τελευταίως, μια στο ΡΙΚ και μια στο Μέγα. Τις βαριέμαι αφόρητα αυτές τις εκπομπές (εκτός την "Στην υγειά μας", που για κάποιο λόγο κρατά το χέρι μου μακριά από το τηλεχειριστήριο για αρκετή ώρα).

Μια άλλη εκπομπή που έχει καιρό που την βαρέθηκα είναι του Λαζόπουλου. Κατάντησε κουραστικό το κοινό του που ξεκαρδίζεται στα γέλια για πράγματα που δεν είναι και τόσο αστεία, και να βγάζουν μάτι οι προσωπικές εμπάθειες. Τελευταία, άρχισα να βαριέμαι και το Ράδιο Αρβύλα, που κάποτε μου άρεσε πάρα πολύ. Τέσσερα κοπέλια να κάνουν χαβαλέ μεταξύ τους, να δείχνουν αποσπάσματα από άλλες εκπομπές και να κοροϊδεύουν. Να τους γλυτώσω χρόνο και να βλέπω απευθείας τις εκπομπές που κοροϊδεύουν καλύτερα ( όπως σωστά επεσήμανε η αδελφή μου).

Μια άλλη ενότητα εκπομπών που είναι καιρός να αποσυρθούν, είναι αυτά τα reality. Μια νύφη για το γιο μου, greek idol, ελλάδα έχεις ταλέντο κτλ κτλ.. κι εγώ να σπάσω το τηλεχειριστήριο. Το greek idol το εξευτέλισε τελείως! Κάνει εισαγωγή των 4-5 λεπτών για κάθε παίκτη, για πράγματα άσχετα. Τους δείχνει να μπαίνουν στην μπανιέρα, να κάνουν μασσάζ, να χοροπηδάνε σε κορμούς δέντρων. Έλεος! Πού είναι το X-factor!!;;;

Πεθύμησα να δω μια σειρά, καλογραμμένη. Ένα καλό σενάριο, ευχάριστο με μια δόση φαντασίας! Γιατί, τηλεόραση θα δω άμα θέλω να ξεφύγω λίγο, όχι να βλέπω τη ζωή να επαναλαμβάνεται στην οθόνη!

Ψες έδειξε μια ταινία που πρωτοείδα όταν ήμουν μικρή! Το Honey i shrunk the kids και μπορώ να πω ότι το απόλαυσα! :) Λίγη φαντασία κανείς;

Απόψε έτυχε και παρακολούθησα μια εκπομπή, το Chart Show με την Ναταλία Γερμανού! Αυτό μάλιστα! Καλοδουλεμένη εκπομπή με ποιότητα! Ελπίζω να μην ήταν εξαίρεση αυτό το συγκεκριμένο επεισόδιο που είδα!

Και κάτι πολλά άσχετο, αλλά το να καπνίζεις σε κλειστό δημόσιο χώρο, εκτός από παράνομο σε καθιστά και γάααρο.

Τυποποίηση. Βοηθά ξέρεις!

Posted by Γεωργία Γεωργίου Wed, 17 Mar 2010 00:34:33 EET

Εν γίνεται ρε κουμπάρε! Εχω 3 κινητά τζαι μια φάουσα καλώδια! Όι το ένα έσσιει πιο λεπτή υποδοχή, εν χωρεί να μπει η προεξοχή του σύρματος. Όι το άλλο έσσει στενή υποδοχή, εν χωρεί η προεξοχή στο πλάτος! Το άλλο πού σου νέφκω πού πάεις!

Τζαι να πιένεις σε κατάστημα που πουλά κινητά τζαι σύρματα, τζαι να σε κοιτάζουν τζαι παράξενα άμα τους λαλείς να σου δώκουν σύρμα για κινητό που επουλιέτουν καινούριο μέχρι πέρσι ας πούμε.

Δηλαδή, έν μπορείτε κύριοι κατασκευαστές να συμφωνήσετε σε μία υποδοχή τζαι μία προεξοχή; Πρέπει σσιού τζαι καλά ο καθένας να έσσιει τα δικά του, τζαι μετά που λία μοντέλα, να αλλάσσετε πάλε;;;

Ούφφου!