Γεωργία Γεωργίου

(~georgia)

Πολλές φορές όταν εκφράζω τις απόψεις μου και διατυπώνω κάποιες ιδέες για το πώς να χειριζόμαστε τους αμπάλατους (χούλιγκανς, αυτούς που παρκάρουν σε χώρο στάθμευσης για αναπήρους κτλ) οι οποίοι παρανομούν και αποτελούν καρκίνωμα σε μια υγιή κοινωνία εμποδίζοντας την να εξελιχθεί, οι συνομιλητές μου λένε ότι υπερβάλλω, ή ότι είμαι πολύ αυστηρή.

Ε λοιπόν, ξέρω πού μπορώ να βρω κι εγώ κατανόηση! Θα μετακομίσω στη Λιθουανία!!

Όσο τέλειοι και να (νομίζουμε ότι) είμαστε πιστεύω ότι πάντα υπάρχει περιθώριο εξέλιξης. Για να έρθει η εξέλιξη μετά από κάποια ηλικία πρέπει να την επιδιώκουμε. Βασικά μετά τα 24-25 νομίζω φτάνουμε σε ένα σημείο που η οποιαδήποτε αλλαγή πρέπει να έρχεται από εμάς, γιατί το περιβάλλον πλέον είναι ανίκανο να μας πιέσει στο βαθμό που μπορεί να μας αναγκάσει να αλλάξουμε.

Προσωπικά, τα τελευταία χρόνια "αναγκάζω" τον εαυτό μου να κάνει πράγματα που "δεν κάμνει συνήθως". Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να "αλλάζω συνεχώς άποψη" για κάποια πράγματα. Υπάρχουν περιόδοι που είμαι εξαιρετικά ήρεμη, άλλες που νιώθω συνέχεια καταπιεσμένη, και φάσεις που δεν σκέφτομαι απολύτως τίποτα. Σπουδαίο πράγμα να μην σκέφτεσαι απολύτως τίποτα!

"Όλοι οι ανθρώποι είναι ίσοι". Μεγάλη κουβέντα τούτη. Όποιος την είπε πρώτος είχε μεγάλη φαντασία και τόλμη! Δεν λέω ότι δεν ευσταθεί, αλλά σίγουρα αν κάποιος δεν "εκπαιδεύτηκε" να σκέφτεται "προοδευτικά" και "δημοκρατικά" θα δυσκολευτεί να το αποδείξει. Μια πρώτη σκέψη είναι ότι όταν κάποια πράγματα είναι ίδια, τότε είναι και ίσα. Που αυτό είναι μια σωστή πρόταση. Η παρεξήγηση έρχεται στην λανθασμένη παραλλαγή της συνεπαγωγής, που είναι ένα κοινό λάθος. Δηλαδή, αν δυο πράγματα δεν είναι ίδια, τότε δεν είναι ίσα. (η σωστή αντιστροφή θα ήταν: αν δύο πράγματα δεν είναι ίσα, τότε σίγουρα δεν είναι ίδια). Δέχομαι ότι όλοι οι άνθρωποι είναι  ίσοι, αλλά σε καμία περίπτωση ότι είναι οι ίδιοι. Διαφορετικοί άνθρωποι χρήζουν διαφορετικής μεταχείρισης!

Δυστυχώς όμως, υπάρχουν τόσοι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων που δυσκολευόμαστε να χειριστούμε με μαεστρία τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Άλλες ανάγκες, άλλες δυνατότητες.

Με μένα δουλεύει η πρόκληση. Να μου πει ο άλλος δηλαδή ότι υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό που ζω τώρα (και να με πείσει, εννοείται). Μόλις μάθω ότι υπάρχει κάτι καλύτερο, τότε θα τα βάλω όλα κάτω και θα καταστρώσω το επόμενό μου σχέδιο. Δεν είμαι και ο πιο αποφασιστικός άνθρωπος (θυμάστε το τρέξιμο τα πρωινά; ε..εγώ το ξέχασα), αλλά τουλάχιστο θα κάμω μια προσπάθεια.

Η αγαπημένη μου ατάκα είναι: " When in Rome , act like a Roman". Δεν λέω ότι προσποιούμαι, αλλά προσαρμόζομαι. Για να αποφασίσω αν θα μου άρεσκε μια κατάσταση, θέλω πρώτα να τη ζήσω και μετά να κρίνω. Εκτός φυσικά αν είναι κάτι πολλά εκτός του εαυτού μου.

Πολλοί όμως λειτουργούν διαφορετικά. Θέλουν πράγματα, αλλά περιμένουν τις αλλαγές να συμβούν χωρίς καμμιά υπέρβαση, καμμία ουσιαστική προσπάθεια . Αυτό δεν γίνεται όμως. Ακόμα κι εγώ που μιλώ και το σύμπαν μου στα στέλνει μπροστά μου, κάνω την προσπάθεια να αποδεκτώ τις προκλήσεις (τελικά το σύμπαν έννεν κουφό ;) ).

Γιατί τα γράφω όλα αυτά. Επειδή κτες το youtube μου εισηγήθηκε ένα βιντεάκι, το οποίο βρήκα αρκετά διασκεδαστικό και με έκανε να σκεφτώ λίγο. Του χρόνου πάλε :P

Επιλεκτική ταξινόμηση σε stored procedure (δοκιμασμένο σε SQL Server)

Σε ένα Select statement μπορούμε δυναμικά να καθορίσουμε το Order By.

Υποθετικό πρόβλημα:

Έχω ένα stored procedure που φέρνει όλους τους πελάτες και το χρησιμοποιώ για να δώσω δεδομένα σε ένα report. Έστω ότι για την παρουσίαση των δεδομένων έχω δύο διαφορετικές επιλογές

• Flat layout
• Κατηγοριοποιημένα ανά έτος και μήνα γέννησης

Για να είναι ευανάγνωστη η αναφορά και στις δύο περιπτώσεις, στην πρώτη περίπτωση τα δεδομένα πρέπει να είναι ταξινομημένα με βάση το όνομα, ενώ στη δεύτερη περίπτωση με βάση την ημερομηνία γέννησης!

Αυτό μπορεί εύκολα να επιτευχθεί ως εξής:

Νευριάζουν με:

1. Οι ανθρώποι που νομίζουν ότι έχουν χιούμορ και λαλούν μαλακίες και δεν καταλάβουν από ψυχρά χαμόγελα.

2. Οι ανθρώποι που δεν σέβονται τον χρόνο μου.

3. Όταν μου τηλεφωνούν, απαντώ το τηλέφωνο,  και με ρωτούν αν κοιμάμαι, ή αν εξύπνησα. (αφού μιλώ σου ρε βλάκα!)

4. Η μάνα μου που μονίμως με ρωτά εάν έφαα και προσπαθεί συνέχεια να με ταΐσει με τα πιο κουφά επιχειρήματα! (έλα να φάεις τωρά που βράζει, έλα να φάεις να μου κάμνεις παρέα).

5. Οι ανθρώποι που προσπαθούν να μου την πουν επειδή δεν απάντησα στο τηλέφωνο ή στο μήνυμα (αν θέλω απαντώ, έννε; έζησα και την εποχή που δεν είχαμε όλοι κινητά και επέζησα! δοκίμασ' το!)

6. Οι φίλοι που παραπονιούνται ότι χαθήκαμε και δεν τους παίρνω τηλέφωνο να βγούμε! (κάποτε κουράζεσαι να κανονίζεις μόνο εσύ! εν θυμούμαι να με πληρώνει κανένας να είμαι ο διοργανωτής εξόδων!)

7. Το γεγονός ότι 20 ευρώ την ώρα είναι πολλά φυσιολογική, αποδεκτή και φτηνή τιμή για φροντιστήρια! Τι κίνητρο να έχει κάποιος να ασχοληθεί με κάτι επικοδομητικό δηλαδή; Άσε που τους καλοκαιρινούς μήνες μπορούν να κάνουν αίτηση μη-απασχόλησης και τους εγκρίνουν αμέσως, ενώ οι άλλοι αυτοεργοδοτούμενοι το πιο πιθανόν να μην εγκριθούν! Εσείς που το αποφασίσετε τούτο και το συντηράτε είσαστε βλάκες! Πολλά απλό! Εσείς που στέλνετε τα μωρά σας φροντιστήρια που πολλά μικρή ηλικία, τζαι χωρίς να έχουν και αδυναμίες αντί να διαμαρτυρηθείτε για το επίπεδο της δημόσιας παιδείας τζαι να απαιτήσετε αναβάθμιση είσαστε παραπάνω βλάκες!

8. που κάποιοι ανθρώποι έχουν την τάση να υποτιμούν κάποια επαγγέλματα, επειδή ακριβώς εν λίος ο νους τους! Χαρακτηριστικά θυμούμαι:

• μια δασκάλα στο δημοτικό να μας λαλεί να δκιαβάζουμε για να μεν καταντήσουμε σκουπιδκιάριες. Μακάρι να εθυμούμουν ποια ήταν για της πω ότι τζίνο που είπε ήταν χαζομάρα! Πρώτον, επειδή εν τούτη η στάση που μας έκαμε να έχουμε τόσους πτυχιούχους άνεργους, δεύτερον επειδή εν έλαβε υπόψην καθόλου (όπως όφειλε) το ενδεχόμενο κάποιο μωρό στην τάξη να είχε γονιό που ασχολείτω με το συγκεκριμένο επάγγελμα και τρίτον επειδή είναι καθαρή αυταπόδεικτη βλακεία!
• η αντίδραση μιας γυναίκας που εδούλευκε σε ένα βιβλιοπωλείο όταν ήμουν φοιτήτρια. Ερώτησε με αν εσπούδαζα δασκάλα, και που της είπα ότι σπούδαζα πληροφορική, απάντησε με ένα παρηγορητικό: "εν πειράζει" (άτε ολάν;)

----

Έχω ένα φίλο που λαλεί χωρίς αναστολές ότι κάποιος είναι βλάκας! Εγώ πάντα ένιωθα ανεπαρκής να χαρακτηρίσω κάποιο βλάκα, εκτός από κάποιες περιπτώσεις που είχα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία. :P. Σήμερα είπα να το δοκιμάσω. Νιώθω ήδη καλύτερα και σκέφτομαι να κρατήσω αυτή την στάση για λίγο!

Ο βασιλιάς είναι γυμνός!

Καθώς γύριζα στο youtube, έδωσα πάνω στο πιο κάτω βιντεάκι:

Στην αρχή το έβρισκα αστείο, αλλά όταν το είδα μέχρι το τέλος εκνευρίστηκα. Δεν γίνεται να υπάρχει αυτό το φαινόμενο το 2010, και να επαναλαμβάνεται το 2011! (Το βιντεάκι τραβήκτηκε στο χωριό Εργάτες).

Ποιος φωνάζει, ποιος τα λέει, ποιος τα ακούει, ποιος μπορεί να κάνει κάτι, ποιος πρέπει να κάνει κάτι και ποιος στ' ανάθεμα μπορεί να διασφαλίσει ότι θα γίνει κάτι;

Εισηγήθηκα στον uploader να το αναφέρει στο http://fixcyprus.com/ . Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει, από ποιον να γίνει και πώς θα γίνει.

Δεν λυπάμαι, εκνευρίζουμαι. Για να υπάρχουν έτσι καταστάσεις σημαίνει ότι κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Το ξέρω, δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να είμαστε ανεκτικοί. Οποιαδήποτε κατάσταση μπορεί να αποτελέσει απειλή για την υγεία και την ζωή έστω και ενός ανθρώπου πρέπει να καταγγέλεται.

Αν κάποιος έχει κι άλλες εισήγησεις για το πώς και πού θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να προβεί σε καταγγελία και να εισπράξει κάποια οποιαδήποτε σημασία ή αν έχει παρόμοιες εμπειρίες, να το γράψει για να ενημερώνεται ο κόσμος!

Δεν έχω σπουδάσει οικονομικά, ούτε μπορώ να ισχυριστώ ότι κατέχω το θέμα. Έτσι, το πιο πιθανόν να μου διαφεύγουν κάποια πράγματα επειδή δεν καταλαβαίνω τη λογική της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας.

Αφού η ακίνητη περιουσία αν δεν εκμεταλλεύεται δεν φέρνει μέσα εισόδημα, πώς ο κάτοχός της θα μπορεί να πληρώνει την οποιαδήποτε φορολόγηση;

Απορώ που πολλοί έχουν την εντύπωση ότι η ακίνητη περιουσία είναι ταυτόσημη με τον πλούτο. Δηλαδή αν μια οικογένεια έχει τρία παιδιά και τρία οικόπεδα, και τα εισοδήματά της είναι χαμηλά, σημαίνει ότι θα πληρώνει και φόρους για τα τρία αυτά οικόπεδα - και αν δεν έχει να πληρώσει τι γίνεται; Να πουλήσει σε αυτούς που μπορούν να πληρώνουν τους φόρους;

Ελπίζω το ότι δεν καταλαβαίνω μέχρι τώρα να έγκειται σε άγνοια και να μου διαφεύγει κάτι. Επειδή όπως το βλέπω τώρα δεν μου αρέσει καθόλου!

Πέρσι, ο διαγωνισμός επιλογής του τραγουδιού που θα μας αντιπροσώπευε στην γιουροβίσιον έγινε αφορμή να γίνω fan ενός πολύ ταλαντούχου παιδιού, του Κωνσταντίνου Κοντοζή.

Στο διαγωνισμό πήγε με αυτό το τραγούδι:

Ψάχνοντας στο youtube, βρήκα το κανάλι του και από τότε τον παρακολουθώ!

Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι το στούντιό του είναι το δωμάτιό του, και είναι αυτοδίδακτος κιθαρίστας, μπασίστας, ντράμερ και πιανίστας!!

Κάνει τρομερά covers ενώ πέρσι έβγαλε 5 δικά του τραγούδια. Όλα είναι αγαπημένα, αλλά ενδεικτικά θα βάλω αυτό:

Τελευταίως μας έκανε την τιμή και μάζεψε όλα τα covers που έκανε και μπορεί οποιοσδήποτε να τα κατεβάσει δωρεάν από εδώ .

Αντιγράφω όπως ο ίδιος γράφει στο "Do not read me" file. :P

Ανάσα..

Στο μουσείο του Πικασό κατάλαβα πόσο α-κουλτουριάρα είμαι. Αφού ξεδίπλωσα τις λιγοστές γνώσεις μου περί κυβισμού, πρόσεξα τους πίνακες που είχα μπροστά μου. Σε χρόνο dt πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη ότι: "Για περίμενε μια στιγμή. Αυτός ο πίνακας... δεν είναι ωραίος :-|." Άρχισα να παρατηρώ με μεγαλύτερη προσοχή τους πίνακες και ... (ντρέπομαι που το ομολογώ) έπιασε με το γέλιο.. τι σου κάμνει το μάρκετινγκ όμως α;

Εκπνοή..

Ο κόσμος στην πλατεία πολύς. Με πανό, πλακάτ, .. μπύρες και χόρτο. Αξιώνουν την αλλαγή. Ο νεαρός στην υποδοχή του ξενοδοχείου μοιράζεται τον ενθουσιασμό μας για την κινητοποίηση. Ο μεσήλικας επισκέπτης από τις Ηνωμένες Πολιτείες να τις χαρακτηρίζει άστοχες και να τις παρομοιάζει με τους χίππηδες της Αμερικής τότε... δεύτερες σκέψεις.

Κοιτάζοντας το ταβάνι..

Η πόλη γεμάτη από ζωή. Μια δίγλωσση πόλη. Εμένα δεν μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση αυτό, επειδή τα Ισπανικά και τα Καταλανικά το ίδιο μου ακούγονταν :P. Οι μετανάστες είτε ήταν πολύ λίγοι, είτε είχαν εντελώς αφομιωθεί από την πόλη.

Το πανηγύρι..

Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης κατέκτησε το κύπελο πρωταθλητριών Ευρώπης. Όλος ο κόσμος στους δρόμους.. και πάνω στους στύλους.. και πάνω στους τηλεφωνικούς θαλάμους..  Ο κόσμος της πλατείας αμετακίνητος.

Η αμηχανία..

Όπως και να το κάνουμε η Βαρκελώνη δεν είναι Παρίσι. Τα βλέματα αλλάζουν φορά αν καταλάθος συναντηθούν.. Ο κόσμος δεν μιλάει σε αγνώστους, αδιαφορεί για το τι γίνεται έξω από την παρέα του. Ένα ζευγάρι τουριστών κάποιας ηλικίας απελπισμένα προσπαθεί να μιλήσει με κάποιο για οδηγίες (στα ισπανικά). Ο κόσμος τους προσπερνά... (εμείς το προσπαθήσαμε αλλά δεν ξέραμε να βοηθήσουμε).

Η πατρίδα..

Ζήλεια (με την καλή έννοια) για την πόλη... το μετρό, τους ποδηλατόδρομους, τις πλατείες, τα λεωφορία.. τα μνημεία..

Η ευτυχία..

...

Η ευκαιρία..

Το τηλεφώνημα. Πλησιάζω. Δεν υπάρχουν έντονα συναισθήματα. Η αλλαγή ίσως είναι κοντά, ίσως να μην έρθει ποτέ. Αύριο θα ξέρω..

Καλοκαίρι στην Κύπρο! Το καλύτερό μου! Σε δύο μέρες είναι επίσημα εδώ! Όμορφη πατρίδα, όμορφος παραπλανημένος κόσμος.. με δικαίωμα στην ευτυχία που δεν έμαθε ποτέ ότι το έχει... Κύπρος, όμορφη μου.

Υ.Γ. κάπως έτσι..

Πότε θα ήταν μια καλή περίοδος να πάεις Βαρκελώνη;

α. Όταν σε όλες τις μεγάλες πόλεις τις Ισπανίας γίνονται διαμαρτυρίες με σκοπό την αλλαγή του κατεστημένου.

β. Όταν η Μπαρτσελόνα παίζει τελικό champions league

γ. Όλα τα πιο πάνω.

Σίγουρα θα είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία...

Υ.Γ.  πανό στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην Ισπανία: "Κάντε ησυχία να μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες".

Από τις 15 Μαΐου - όπου 150000 Ισπανοί ξεχύθηκαν στους δρόμους - και κάθε μέρα οι Ισπανοί διαδηλώνουν ενάντια στο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς της χώρας τους.

Ήταν μια εξαιρετική διοργάνωση. Ήταν πολλά καλή κίνηση στα φιλμάκια πριν από κάθε τραγούδι να έχουν μετανάστες από τη χώρα που θα διαγωνιζόταν!

Πράματα που δεν μου αρέσαν ιδιαίτερα (που δεν είχαν σχέση με την διοργανώτρια χώρα) είναι:

1. Το γιουχάισμα που εισπράξαμε όταν δώσαμε το 12άρι στην Ελλάδα. Τι περιμέναν δηλαδή; Την ίδια γλώσσα μιλάμε, και ο Λούκας δικό μας παιδί είναι!

2. Η κοπελιά που έλεγε τις βαθμολογίες της FYROM. Μα τι σπαστική ήταν κάθε φορά που έλεγε Macedonia. Παλαβή, ενευρίασε με! :P.

Το επίπεδο του διαγωνισμού φέτος ήταν καλύτερο, οι παρουσιαστές εξαιρετικοί (έχω αδυναμία στους ανθρώπους που μιλούν πολλές γλώσσες!) και τα τραγούδια ήταν στην πλειοψηφία τους πολύ καλά.

Ψήφισα Φινλανδία, Δανία, Ελλάδα, Ρουμανία, Ιρλανδία. Μετά που εκατάλαβα ότι έδωκα ήδη 5 ευρώ εσταμάτησα να ψηφίζω, παρόλο που θα ήθελα να ψηφίσω και την Ιταλία.

Άρεσε μου το 10άρι της Ελλάδας στην Ιταλία, και το 12άρι στη Γαλλία! Μα είδες επίπεδο;  (εν μου άρεσε η ερμηνεία της Γαλλίας, παρόλο που το μωρό πιάνει 12αρι :P). Εμείς όπως αναμενόταν εδώκαμεν το 10αρι στην Σουηδία.

Η έβδομη θέση της Ελλάδας, αλλά και η πρώτη της θέση στον ημιτελικό είναι απόδειξη ότι οι ανθρώποι σέβονται τους ήχους και τη γλώσσα της κάθε χώρας.

Η προτελευταία θέση της Κύπρου νομίζω δεν είχε να κάνει τόσο με το τραγούδι όσο με τις χώρες με τις οποίες συναγωνιζόμασταν και από τις οποίες καρτερούσαμε ψήφους.

Άτε, και του χρόνου στο Αζερπαϊζάν.