Γεωργία Γεωργίου

(~georgia)

Τον τελευταίο καιρό περνώ κρίση. Οι λόγοι πολλοί, κάποιους τους γνωρίζω συνειδητά, άλλους υποσυνείδητα και αρκετούς τους αγνοώ πλήρως.

Σήμερα δεν απαντώ το τηλέφωνο, χάνομαι στον κόσμο του διαδικτύου. Νιώθω το δείκτη νοημοσύνης μου να χαμηλώνει, ο εγκέφαλος μου είναι σε στάδιο ρευστοποίησης. Ακόμα και οι λέξεις συγχύζονται στο μυαλό μου. Πανικός; Υστερία; ή μήπως είναι απλά θυμός; Για ποιο πράμα;

Απογοήτευση, νομίζω αυτή είναι η λέξη. Μην μιλάς, απλά σσhh.. Δεν ξέρεις να μιλάς, ή μάλλον αρέσκει μου να υπάρχω στη σιωπή. Παγιδευμένη στην απραξία, στην στασιμότητα.. όχι παγιδευμένη.. απλά αυτοεξόριστη.

Μονόλογος… αυτό που κάνω κάθε φορά που μιλώ στον τοίχο ή εσένα. Το καλό του τοίχου είναι ότι δεν απαντά με άδεια λόγια. Θυμώνω όταν πρέπει να αποφασίσω για σένα και η απόφαση επηρεάζει εμένα.

Ασυναρτησίες… οι λέξεις που σχηματίζονται στην οθόνη όταν είμαι σε κρίση. Η θεραπεία σε κάθε κρίση. Η αρνητική ενέργεια που κατακλυζει το νευρικό μου σύστημα γίνεται λέξεις και επιτίθεται στο πληκτρολόγιο. σσhh μεν μιλάς, δεν ξέρεις να μιλάς… ( ξέρω.. δεν προσπαθείς καν να μιλήσεις )…

Κρίση… η συνέπεια της απογοήτευσης όταν συνειδητοποιώ ότι έχω δίκαιο. Ελπίδα… κάποιος θα μου αποδείξει ότι έχω άδικο.