Οικογενειακές στιγμές
Posted by Γεωργία Γεωργίου Fri, 11 Jul 2008 14:35:40 EEST
Πριν δύο εβδομάδες είχαμε "οικογενειακή συνάντηση" με αφορμή φυσικά ένα μνημόσυνο. (ή μνημόσυνο, ή χριστούγεννα, ή πάσχα ή αρραβώνες ή γάμος θα είναι).
Μετά που ανταλλάσσονται οι συνηθισμένες κουβέντες (δουλεύεις ακόμα εκεί που δούλευες; είσαι ευχαριστημένη; άτε, πότε εννά σας παντρέψουμε), περνούμε στην επικαιρότητα.
Στην προηγούμενη μας συνάντηση στην επικαιρότητα ήταν οι εκλογές. Δυστυχώς διαφωνούσαμε στην προσέγγιση του όλου θέματος, και η συζήτηση έπαψε να έχει νόημα, αφού δεν συμφωνούσαμε σε τίποτα και εξελίχθηκε σε ένα διαγωνισμό, ποιος θα πείσει ποιον. Αφού πέρασαν οι εκλογές, πίστεψα ότι δε θα είχαμε οποιοδήποτε λόγο για να κοντραριστούμε. Κι όμως!
Η συζήτηση άρχισε από τη συνθήκη της Λισσαβώνας και κατέληξε στους ομοφυλόφιλους(εν ήταν πολλά απότομη η μετάβαση από το ένα θέμα στο άλλο, αλλά εν την επερίμενα).
Και όπως αναμενόταν, διαφωνούσαμε πάλι. Στη συζήτηση συμμετείχαν εγώ, η αδελφή μου, ο θείος και η θεία (ζευγάρι). Η θεία κι ο θείος ταγμένοι στον αγώνα ενάντια των ομοφυλοφίλων, κι εγώ να μην πιστεύω στα φτια μου.
Η θεία είπε ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων γιατί μετά θα αναπαράγονται, και αυτό είναι αφύσικο και πρέπει να σταματήσει. Εκατάλαβα τι ήθελε να πει, αλλά τα είπε πολύ λάθος. Ποια η απόδειξη ότι ένα παιδί που θα μεγαλώσει από δύο ομοφυλόφιλους θα γίνει ομοφυλόφιλο; Βασικά, από όλη τη συζήτηση κατάλαβα ότι ήθελε να πει "ας τους δυσκολέψουμε τη ζωή τους τόσο πολύ, που για να επιβιώσουν θα κρύβουν το γεγονός ότι είναι ομοφυλόφιλοι, και δε θα μας ενοχλούν". Που αυτό είναι απλά κακία! Μόνο ένας κακός άνθρωπος θα σκεφτόταν να περιθωριοποιεί ανθρώπους και να τους απομονώνει επειδή έχουν μια ιδιαιτερότητα. Δεν είναι εγκληματίες, ούτε δολοφόνοι, ούτε έμποροι ναρκωτικών. Δεν επεμβαίνουν στη ζωή μας, έννε;
Επειδή σε τέτοιου είδους συζητήσεις(με άτομα που βασικά δεν είναι διαθετιμένα να δεχθούν άλλη άποψη από τη δική τους) το να μιλάς με επιχειρήματα δεν βοηθά, απλά της έριξα μια πληροφορία, ότι ένας από τους ηθοποιούς που θαυμάζει είναι ομοφυλόφιλος. (όταν είναι κάποιος που ξέρεις και θαυμάζεις σίγουρα θα το σκεφτείς 2 φορές). Αυτό ήταν η αρχή του τέλους της συζήτησης.
Η θεία εξέφρασε την απογοήτευσή της που δύο κοπέλες που πήγαν πανεπιστήμιο, σκέφτονται με τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Δηλαδή, σεβόμαστε τις ιδιαιτερότητες των συνανθρώπων μας, και σεβόμαστε τις επιλογές τους, αφού αυτές δεν καταπατούν τα δικαιώματά μας. Εγώ απλά χαμογέλασα. Συνήθησα ο κόσμος να διαφωνεί μαζί μου.
Reader's Comments
Ποια η απόδειξη ότι ένα παιδί που θα μεγαλώσει από δύο ομοφυλόφιλους θα γίνει ομοφυλόφιλο;
Ένα παιδί που μεγαλώνει με ομοφυλόφιλους γονείς θα γίνει σίγουρα ομοφυλόφιλος όπως και ένα παιδί που μεγαλώνει με ετεροφυλόφιλους γονείς γίνεται σίγουρα ετεροφυλόφιλος! ;)
Βέβαια από την άλλη θα έλεγα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην ανάπτυξη του παιδιού από ομοφυλόφιλους γονείς. Υποτίθεται το παιδί έχει σαν πρότυπα τους γονείς του. Ο γιος παίρνει τον πατέρα σαν πρότυπο άντρα και την μητέρα σαν πρότυπο συντρόφου και το αντίστοιχο για την κόρη. Τα ομοφυλοφιλικά ζευγάρια είναι είτε δυο άντρες είτε δυο γυναίκες και η αντίληψη ότι ο ένας από τους δυο 'γεμίζει' τον ρόλο του άλλου φύλου είναι λανθασμένη.
Επιπλέον είναι και οι επιπτώσεις στο παιδί. Στο σχολείο όταν τα άλλα παιδιά μάθουν ότι το υιοθετημένο παιδί έχει π.χ. δυο πατέρες, θα το βασανίσουν ψυχολογικά.
Νομίζω αυτό είναι ένα ζήτημα που δεν μπορεί να βρεθεί εύκολα λύση που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές.
Συμφωνώ, αλλά πολλές οικογένειες δεν ανταποκρίνονται στο "ιδανικό" πρότυπο οικογένειας Παπάς - Μάμμα - Μωρά. Πολλές οικογένειες μεγαλώνουν με ένα γονιό, ή ακόμα με 4 (χωρισμός των φυσικών γονιών και μετά ξαναπαντρεύονται με άλλους) .
Είπες: Υποτίθεται το παιδί έχει σαν πρότυπα τους γονείς του. Ο γιος παίρνει τον πατέρα σαν πρότυπο άντρα και την μητέρα σαν πρότυπο συντρόφου και το αντίστοιχο για την κόρη.
Τι γίνεται με τις μονογονικές οικογένειες; Τα παιδιά αυτών των οικογενειών είναι καταδικασμένα να μεγαλώσουν χωρίς πρότυπα;; Εκ πείρας, να πω ότι αν μεγαλώσεις χωρίς πρότυπο συντρόφου, αντιλαμβάνεσαι καλύτερα τι θέλεις από το σύντροφό σου. Τα πρότυπα απλά μπαίνουν στο μυαλό σου από μικρή ηλικία και σου σμικρύνουν τους ορίζοντες και τις επιλογές σου.
Το ερώτημα αν κάποιο άτομο που μεγαλώνει με ομοφυλόφιλους γονιούς γίνεται τζιαι το ίδιο ομοφυλόφιλο εν ήδη απαντημένο τζιαι είναι όχι. Η ανατροφή μας εν έσσιει καμιά σχέση με την σεξουαλικότητα μας τζιαι δεν την επηρεάζει καθόλου. Άτομα που εμεγαλώσαν με ομοφυλόφιλους γονιούς στην συντριπτική πλειοψηφία τους καταλήγουν ετεροφυλόφιλα, με μόνο 7-8% (αν θυμούμαι καλά) να καταλήγουν ομοφυλόφιλα, ποσοστό που εν απέχει τζιαι πολλά που αρκετά δημογραφικά ποσοστά. Τα μόνα κοινά που έχουν μεταξύ τους άτομα που εμεγαλώσαν με ομοφυλόφιλους γονιούς εν το ότι εν θεωρούν την ομοφυλοφιλία κακό (μάλιστα θεωρούν την απόλυτα φυσιολογική) τζιαι εν πιο ανοικτά σε νέες εμπειρίες. Το μόνο ψυχολογικό στρες που σχετίζεται με την ανατροφή τους εν η αντιμετώπιση που έχουν που τους κοινωνικούς τους ετέρους τζιαι γενικότερα η εμπειρία του οι γονείς σου να είναι ομοφυλόφιλοι σε μια ομοφυλοφοβική κοινωνία. Τα ίδια τα άτομα εν τα πειράζει, ούτε τα επηρεάζει που εν έχουν ένα γονιό που το κάθε φύλο καθόλου.
Αλλά τζιαι να επηρέαζε η ανατροφή τον σεξουαλικό προσανατολισμό τζιαι αν άτομα που εμεγαλώναν με ομοφυλόφιλους γονιούς εκαταλήγαν τζιαι τζίνα ομοφυλόφιλα, so what?
Το κυριότερο ζήτημα για εμένα δεν εν το αν έχουν δικαίωμα οι ομοφυλόφιλων να υιοθετούν μωρά τζιαι να τα μεγαλώνουν αλλά το αν έσσιει δικαίωμα η κοινωνία να στερήσει σε ένα μωρό ένα σταθερό σπίτι που εννά έβρει αγάπη τζιαι στοργή, το οποίο διαφορετικά εννά εμεγάλωνε ορφανό.
Στη Κύπρο οι ομοφυλόφιλοι δυστυχώς είναι ακόμη κοινωνικά απομονωμένοι. Σιγά σιγά όμως εξαλείφεται αυτό το πρόβλημα (της μη αποδοχής των ομοφυλοφίλων).
Ναι, υπάρχει… Αν κάποιος ζει στην Κύπρο, όπου η μαλακία παίρνει και δίνει.
Το πρόβλημα δεν έγκειται, όπως ορισμένοι θέλουν να πιστεύουν, στην ανικανότητα ενός ομοφυλοφιλικού ζευγαριού να παρέχει φροντίδα και αγάπη σε ένα παιδί. Επιστημονικές μελέτες καταδεικνύουν ότι ομοφυλόφιλα ζευγάρια είναι τουλάχιστον (!) το ίδιο ικανά όσο και ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, στην παροχή φροντίδας και αγάπης σε ένα παιδί. Παρόμοια, όσον αφορά το θέμα προτύπων, μελέτες επιβεβαιώνουν ότι παιδιά τα οποία μεγαλώνουν σε μια ομοφυλοφιλική οικογένεια δεν τείνουν να αποκλίνουν από τα συνηθισμένα σεξουαλικά μοτίβα.
Φυσικά, υπάρχουν και μελέτες οι οποίες αντιτίθενται στα πιο πάνω. Εγώ, όμως, εμπιστεύομαι περισσότερο μια μελέτη η οποία διεξάγεται από ένα επιστημονικό οργανισμό (π.χ. APA:"http://en.wikipedia.org/wiki/American_Psychological_Association"), παρά μια μελέτη από π.χ. μια Χριστιανική οργάνωση.
Στην Κύπρο, ναι, μια τέτοια οικογένεια θα έχει πρόβλημα. Όχι επειδή δεν είναι ικανή να παρέχει, ως οικογένεια, αλλά επειδή η κυπριακή κοινωνία βασανίζεται από προκαταλήψεις και ηλίθια στερεότυπα.
Η εμπειρία σου, Γεωργία, είναι ενδεικτική της στάσης του μέσου κύπριου: χωρίς οποιαδήποτε κατάρτιση, χωρίς οποιαδήποτε διερεύνηση, αβασάνιστα και χωρίς οποιαδήποτε σοβαρή σκέψη, ο κάθε ένας ανοίγει το στόμα και διαδίδει ο,τι του καπνίσει. Το ότι οι ισχυρισμοί αυτοί καταρρίπτονται μέσα από επιστημονικές μελέτες είναι παντελώς άσχετο: ο κόσμος αρέσκεται να δακτυλοδείχνει, προκειμένου να νιώσει καλύτερα για τον εαυτό του και τις ανασφάλειες του.
… η το στόμα οποιουδήποτε αρχιεπισκόπου ο οποίος εν ηξέρει να μιλήσει.
Σχετικά με την εκκλησία, πιστεύω ότι η εκκλησία δεν υποχρεούται να παντρεύει ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Ο θρησκευτικός γάμος έχει άλλες διαστάσεις και δεν πιστεύω να έχει οποιαδήποτε ωφελίματα. Άρα, πιστεύω ότι η Εκκλησία δεν έχει κάτι να μοιράσει με τους ομοφυλόφιλους.
Η εκκλησία όμως δεν το βλέπει έτσι.
Πάντα έκανε ο,τι μπορούσε για να αποτρέψει κάτι τέτοιο, και ακόμη και σήμερα, αυτή είναι η επίσημη στάση της, δια στόματος αρχιεπισκόπου.
Το πρόβλημα εδώ είναι ότι η εκκλησία επιδιώκει να επιβάλει τις απόψεις της στον κόσμο. Όχι μόνο στο θέμα των ομοφυλοφίλων, αλλά σε οποιοδήποτε άλλο θέμα.
Στην "Μηχανή του Χρόνου" πριν μερικές εβδομάδες, μιλούσαν για τον γυμνισμό στην Ελλάδα. Λέει είχαν έρθει εκατοντάδες τουρίστες, και πήγαν σε μια απομονωμένη, φραγμένη παραλία για να μπορέσουν να εξασκήσουν γυμνισμό. Κάποιοι κληρικοί που τους μυρίστηκαν, φρόντισαν να φανατίσουν κάμποσο κόσμο, κατέβηκαν στην παραλία, και έβρισαν και έσπασαν στο ξύλο τους γυμνιστές.
Και ας μη μιλήσουμε για την Μέση Ανατολή…
Ο κίνδυνος του θρησκευτικού φανατισμού είναι υπαρκτός στην Κύπρο, και δεν πρέπει να αγνοείται. Ο μόνος τρόπος να καταπολεμηθεί, είναι με τον περιορισμό της δύναμης της εκκλησίας.
Δεν νομίζω "να περιοριστεί η δύναμή της" να είναι η λύση. Ίσως θα ήταν καλύτερα να επικεντρωθούμε στο πώς οι άνθρωποι να αποκτήσουν παιδεία. Άσε που ο θρησκευτικός φανατισμός κατ' εμένα απέχει κατά πολύ από τους Κυπρίους. Στην Κύπρο υμνείται το lifestyle. Δεν υπάρχει χώρος για θρησκευτικό φανατισμό.
Αν ποτέ οργανωθεί καμιά ομάδα να επιτεθεί σε μια άλλη ομάδα ατόμων στην Κύπρο δε θα είναι επειδή είναι φανατισμένοι με την εκκλησία, αλλά επειδή έχουν αποθημένο να δέρουν. Είμαστε καταπιεσμένοι από το lifestyle και η βία είναι ένας τρόπος εκτόνωσης.
Στην Κύπρο που πλήθη επιένναν στο τραχώνι για να φιλίσουν σχέδια πάνω σε τοίχους που εζωγράφισε ένα ψυχικά άρρωστο άτομο το οποίο ενόμιζεν ότι ήταν ο μεσσίας; Στην Κύπρο που σκηνοθετούνται θαύματα σε κατεχόμενες εκκλησίες με παράλυτους που ξαναπερπατούν; Έχουμε αρκετό δρόμο ακόμα.
Μα σε παρακαλώ Βαλεντίνε… Να αναφέρεσαι με ευλάβεια στο Τραχώνι! Είναι το χωριό μου. ;)
Eσένα τζιαι του μισού υπόκοσμου της Λεμεσού. Όπως θα ελάλε τζιαι ο Λιακόπουλος (ο οποίος ασχολήθηκε εντατικά με τα "σημεία" στο τραχώνι): "Σύμπτωση;;;;; εεεεεεε;;;;;;;;;; εεεεεεε;;;;;;;;;"
:p