"Πώς μ' αρέσει αυτός ο ήλιος..."
Posted by Γεωργία Γεωργίου Mon, 08 Aug 2005 16:28:13 EEST
«Πήρα κόκκινα γυαλιά, κι όλα γύρω σινεμά τα βλέπω…»
Οι σκέψεις πολλές και βιαστικές.
Η θάλασσα χτες ήταν γκρίζα, τα κύμματα διακριτικά. Ο ουρανός γλυκός, μουντός, τρυφερός.
Ο κόσμος γύρω αδιάφορος, όπως πάντα. Πάει πολύς καιρός να ονειρευτώ ότι πετάω, τα πόδια μου φαίνεται να τα πάνε καλύτερα με τη βαρύτητα. Οι αναμνήσεις σαν ταινία περνούν από το μυαλό… πράγματα μικρά, άσχετα επιθυμούν και πάλι να δώσουν το παρόν τους.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια κουβέντα που μας είπε στην τάξη μια καθηγήτριά μου στο λύκειο. Προσπαθώντας να είναι στο πλάι μας στον αγώνα μας(προεισαγωγικές), μας είπε: «Μην ανησυχείτε, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε εσείς είναι να διαβάζετε.» Και ξέρεις, είχε δίκαιο. Κάθε αγώνας έχει και το «όπλο» του. Όταν εσύ είσαι εκεί, προσπαθάς και νιώθεις ασφαλής με τις επιλογές σου, τότε τα πράγματα κυλούν. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και χιούμορ. Το χιούμορ το χρειάζεσαι για να σκας στα γέλια κάθε φορά που γλυστρά ο τεράστιος λίθος από τα χέρια σου και καταλήγει στο κενό, και ξέρεις ότι θα πρέπει να πας κάτω και να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή.
Νηφαλιότητα, ψυχραιμία, σωφροσύνη. Οι τρεις «σωματοφύλακες» του μυαλού.
Εσύ απλά χρειάζεται να δίνεις το παρόν σου.
«… κι ούτε ξέρω πώς να ζω, ούτε και πώς ν’ αγαπώ… τη ζωή μου επιβλέπω…»
Reader's Comments
Μου αρέσει η αντιμετώπιση σου, είμαι μαζί σου. Και είναι Δευτέρα 4:48, ότι πρέπει για καινούριες αρχές. Ακολουθώ σε :-) Ο καθένας το ρότσο του παρακαλώ!
Κι αν εσύ πάρεις τον "ρότσο" σου αλλα κάποιοι άλλοι σου τον κουντάνε στο κενό και όχι εσύ ο ίδιος τότε τι γίνεται; Ε τότε ταιριάζει αυτό που λένε "τα πήρα στο κρανίο" ή το "επιάσαμε τα ιχλιχλι μου" ή το "τα νευρα μου, τα χάπια μου κι ένα ταξί να φύγω" ή το "εγυρισε μουυυυυυυυυυυυυυυυ" και άλλα πολλά…