Εγώ και ο κόσμος μου
Posted by Γεωργία Γεωργίου Sat, 15 Oct 2005 22:07:35 EEST
Φέτος, οι περισσότεροι συμφοιτητές μου τρέχουν σε φροντιστήρια αγγλικών και ψάχνουν πανεπιστήμια για να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Για μένα όλα αυτά τα τρεχάματα αναβάλλονται για ένα χρόνο, αφού αποφάσισα να μην κάμω απευθείας μεταπτυχιακό.
Φυσικά, δεν είμαι άτομο που μένει πιστό στις αποφάσεις του, άρα μπορεί να αλλάξουν πολλά μέχρι να αποφοιτήσω.
Πριν περίπου 4 χρόνια, έπρεπε να συμπληρώσω την αίτηση με τις επιλογές μου για τις προεισαγωγικές. Αυτό που θα μου άρεσε να σπουδάσω, είναι η φυσική. Αλλά, επειδή δεν μπορούσα να αντιληφθώ πόσο ελεύθερη ήμουν(και είμαι) να κάνω αυτό που θέλω, σαν πρώτη επιλογή έβαλα Πληροφορική(καθαρά για την μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση).
Φυσικά, σαν δεύτερη επιλογή έβαλα Φυσική, και ευχόμουν να γίνει ότι έπρεπε να γίνει:).
Τώρα είμαι στο τέταρτο έτος πληροφορικής. Δεν περνώ άσχημα, καλά είναι. Έμαθα πράγματα. Δεν ξέρω όμως αν θέλω να το συνεχίσω αυτό το πράγμα.
Κάποτε ονειρευόμουν τη σίγουρη δουλειά, τα καλά λεφτά και ένα μεταπτυχιακό σίγουρα μπορεί να σου εξασφαλίσει καλύτερα λεφτά.
Αλλά τώρα, δε με νοιάζει. Θέλω απλώς να μαθαίνω πράγματα. Θέλω να μάθω ξένες γλώσσες(ήδη προσπαθώ να αυτοδιδακτώ γερμανικά χρησιμοποιώντας υλικό από το διαδίκτυο -προσπαθώ είπα :/ ), να πάω σε χώρες με ιστορία, να γνωρίσω αυτό τον κόσμο στον οποίο ζω.
Για μένα τώρα στο πρόγραμμα της ζωής υπάρχει μόνο μια εντολή:
γεωργία.κάνεΑυτόΠουΘες();
Ο υπόλοιπος κώδικας είναι σε σχόλια.
:).
"Να χαμογελάτε συχνά, θα κάνετε ρυτίδες που θα σας θυμίζουν όταν μεγαλώσετε ότι ήσασταν ευτυχισμένοι στα νιάτα σας…"
Reader's Comments
Κάνε catch και κανένα Εxception μικρή. :)
Λες; Άστο να γίνει το exception και βλέπουμε ;).
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να την αφήνουμε να πηγαίνει χαμένη. Κι εγώ μαζί ου Γεωργία…seize the day (αν και εγώ προς το παρόν δεν έχω την ευχέρεια με τα computers και το μαστερ που έμπλεξα!!!:P) για να θυμόμαστε μετά από χρόνια όταν κοιτάζουμε στον καθρέφτη ότι οι ρυτίδες είναι από το γέλιο. Τελικά ναι, αυτό που κάνω φέτος είναι αυτό που πραγματικά θέλω να κάνω στη ζωή μου. Και όταν πραγματικά μεγαλώσω (τελειώσω το μάστερ…) θέλω να γίνω μια δασκαλα :D.Ευχαριστώ, για τις σκέψεις που μου προκάλεσες :)
Αυτό δεν ισχύει στη δική μου περίπτωση. Η διαφορά στο μισθό που θα έπαιρνα αν είχα το master όταν έπιασα δουλεία από αυτά που παίρνω τώρα είναι πολύ μικρή. Κατάλαβα ότι αυτό που μετράει έξω στην αγορά είναι πείρα και όχι τα χαρτιά.
Είχαμε μια συζήτηση κάποτε … ακούγεσαι διαφορετικά ! Τη δική μου φιλοσοφία την ξέρεις : Ζήσε όσα περισσότερα μπορείς, μάθε όσα περισσότερα μπορείς, ο χρόνος μιας ζωής είναι πολύ λίγος.
Όσο για το exception …
try
{
γεωργία.κανεΑυτόΠουΘες();
}
catch(Exception e)
{
γεωργία.learnAndMoveOn(e);
}
Μα δεν έχουμε μόνο μια ζωή!…Έννε;
Εάν σου έλεγα ότι δεν μπορείς να κανείς αυτό που θέλεις, θα με έβριζες , και θα είχες και δίκιο. Και όμως στην ζωή αλλιώς τα σχεδιάζουμε, δίχως τον ξενοδόχο. Να λοιπόν που υπάρχουν και οι εναλλακτικές λύσεις .Όπως να καθόμαστε στα αυγά μας μαζεύοντας δύναμη και χρήμα.
Κρίνε την Γεωργία όπως της αξίζει. Και μετά αν οι ρυτιδούλες δεν εισχωρήσουν στην ψυχή σου προχώρα.
Όλοι τρέχουν, τρέχουν να απολαύσουν τάχα πράγματα, με το να προλάβουν τον χρόνο. Τελικά οι περισσότεροι τρώνε και το φαγητό τους μέσα στον δρόμο(αν πας ποτέ σε χώρες εξευγενισμένες θα το διαπιστώσεις).
Μερικοί όμως που ξερόυν από απλότητα κρατάνε την ουσία της ζωής τους. Αρκούντε στα λίγα, πολλά τους.
Ώρα λοιπόν να ψάξεις να βρεις κάτι που σου αρέσει. Η άποψη μου είναι να εκτιμήσεις, τι πρόκειται να θυσιάσεις για χάρη του μεταπτυχιακού. Κοίταξε γύρο σου αυτούς που αγαπάς, φίλους, το χώρο που ζεις , την χωρά που ζεις. Και αν όλα εκείνα σου εμπνέουν να τα εγκαταλείψεις κάνε το. Το κόστος πίστεψε με είναι μεγάλο, έπονται συνέπιες και μάλιστα αρνητικές. Ένας χρόνος, δυο, είναι πολύς καιρός, πολλά μπορούν να συμβούν και να αλλάξουν.
Παρόλα αυτά άνθρωποι είμαστε κάνουμε λάθη για να τραφεί η βαριεστιμάρα μας (ιδίως όταν δεν έχουμε μεγάλα προβλήματα) ,ενώ άλλοι διπλά μας θα έδιναν τα πάντα για να είναι στην θέση μας.
Αυτή είναι η άποψη μου.
Καλή η απόφασή σου για το exception handling!
Μαρία μου, πάντα έρχονται ευκαιρίες! Είμαι σίγουρη ότι θα είσαι καταπληκτική δασκάλα… καλή τύχη με τα μικρά διαβολάκια :/.
Ανδρέα (~antrikkos), νόμιζα ότι έτσι ήταν τα πράγματα με τους μισθούς, επειδή παραπληροφορήθηκα από τη μεγάλη μου αδελφή. :/. Ευχαριστώ που αποκατέστησες την αλήθεια ;).
Κωνσταντίνε( ~constantin7geo) δεν υπήρχε περίπτωση να σε βρίσω, αφού δεν το επιτρέπουν οι κανόνες της κοινότητας μας! Βασικά δέχομαι συμβουλές και απόψεις, κάθε μέρα εξετάζω τις επιλογές μου και είμαι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να αλλάξω πορεία. Αν δεν κατάλαβες τι έγραψα στην αρχή, θα προσπαθήσω να το ξεκαθαρίσω. Δε με απασχολεί τώρα αν θα κάνω μεταπτυχιακό ή όχι, αλλά κατά πόσο αν κάνω μεταπτυχιακό θα είναι στον κλάδο της πληροφορικής. Χαλαραααααά :).
Κωνσταντίνε (~constandinos), εγώ δεν είπα τίποτε για exception handling(ο Χάρης και ο Ανδρέας φταίνε !!!). Νομίζω ούτε εσύ το σκέφτεσαι ιδιαίτερα όταν κάνεις βουτιές στο κενό… ναι; ;) ( Εντομεταξύ θέλω!!! Του χρόνου όμως, θέλω να πιάσω πτυχίο πρώτα).
Εννοούσα αυτή την απόφαση: Άστο να γίνει το exception και βλέπουμε ;)
;)
Πίστευω πως όταν κάνεις κάτι που σου αρέσει και αγαπάς ιδιαίτερα το κάνεις καλύτερα… Έγω δεν αποφάσισα ακόμα τι θέλω να κάνω στην υπόλοιπη μου ζώη, το μόνο όμως σίγουρο είναι να πάρω επιτέλους το πτυχίο!!!
Γι’ αυτό Γεωργία μου, η συμβουλή μου (και το λέω εκ πόλυ κακής εμπειρίας) ακολούθησε αυτό που σου αρέσει και αγαπάς!!! Μην ‘‘σκοτώσεις‘‘ τα ονειρά σου για κανένα ή για οποιοδήποτε λόγο (και αυτό το λεώ εκ πείρας…)!!!!
Επίσης δεν μπορω να καταλάβω από που μπορεί κάποιος να καταλάβει οτι όλοι είσαστε πληροφορικάριοι!!!!