Γεωργία Γεωργίου

(~georgia)

Κάποια βράδια μιλώ με ένα ξένο που ζει στο μυαλό μου..

Μου μιλά για του κόσμου τις ασχημιές..

Προσπαθεί να μου μάθει να ζω με το λίγο

και πάντα να ψάχνω μικρές χαρές..

Κάποιες βραδιές, δεν το κρύβω..με πείθει

πώς μάταια ψάχνω ζεστές αγκαλιές

και τότε βυθίζομαι κι εγώ στο λίγο

αναζητώντας λόγια φτηνά

Αυτό το λίγο όμως με πνίγει

και γυρνώ στα ίδια μέρη ξανά

αναζητώντας αλήθεια, αγάπη, αξίες

δύναμη να ζήσω αληθινά

Αλλά εγώ γυρνώ στου μυαλού μου τα βάθη

να συναντήσω τον ξένο ξανά

επειδή καταβάθος εκεί θέλω να ανήκω

στη δική του ζεστή αγκαλιά…

Αυτός ξανά θα με διώξει

θα με στείλει να ψάξω για φτηνές χαρές

κι εγώ πάντα εδώ θα επιστρέφω,

στου μυαλού μου τις απότομες κορφές.

Το ξέρω ο ξένος αυτός δεν υπάρχει

κι όμως υπάρχει.. αφού μου απαντά..

Η αγκαλιά του κρύα φαντάζει

μα το νιώθω πώς η καρδιά του δυνατά κτυπά

Η φαντασία συγχύζει τη σκέψη

Η επιθυμία θολώνει το μυαλό

κι εγώ το πρωί μόνη ξυπνάω

σε ένα δωμάτιο αδειανό

Αυτά τα βράδια που μιλώ με τον ξένο

που ζει στου μυαλού μου τις γωνιές

φοβάμαι μη μάθει πως γι 'αυτόν επιστρέφω

πως πάντα στη σκέψη μου ζει

γιατί τότε ίσως τρομάξει

και για πάντα χαθεί…