Γεωργία Γεωργίου

(~georgia)

Την Παρασκευή πήγα ένα περίπατο Μακαρείου και ένιωσα ότι κατέβηκα στον κατακλυσμό της Λάρνακας. Για την ατμόσφαιρα αυτή συνέβαλαν τα τραγούδια που είχαν στη διαπασών οι υποψήφιοι βουλευτές. Συγκεκριμένα μου έκανε εντύπωση που έβαλαν το τραγούδι "Πρόβατα ξυπνάτε", που το τραγουδά ο Σφακιανάκης. Όλο νόημα φυσικά το τραγούδι, αλλά δεν ξέρω… ένιωσα σαν αρνί καθώς περπατούσα. Ίσως δεν ήταν και τόσο καλό marketing.

Ποιοι τα "καταφέρνουν" σε τούτοι τη ζωή;

Ακολουθεί απλήρωτη προσωπική άποψη:

Τα σημαντικό είναι να έχεις τη δική σου αγέλη. Το δικό σου club, τη δική σου κλίκκα! Μην ανησυχείς, και άσχετος να είσαι σε αυτό που κάμνεις η κλίκκα θα σε αναδείξει, και θα σε βοηθήσει να ανέβεις. Πολλοί ψάχνουν για την ιδανική κλίκκα, άρα δε θα δυσκολευτείς να βρεις μια για να ενταχθείς. Πρέπει απλά να θυσιάσεις κάποια "μικρής" σημασίας πράγματα. Πρώτα απ΄όλα πρέπει να θυσιάσεις την αρετή της αυτοκριτικής. Η αυτοκριτική δεν χωράει στην αγέλη. Αυτό έχει συνέπεια να λες ψέματα στον εαυτό σου. Μην ανησυχείς όμως, το πιο πιθανόν είναι να μην τα βρεις μπροστά σου, ποτέ!

Το σύνθημα σου(να το κολλήσεις στη γωνιά του καθρέφτη σου να το βλέπεις καθημερινά) σε ελεύθερη μετάφραση είναι: "όποιος δεν ντρέπεται, ο κόσμος του ανήκει".

Σημαντικό είναι καθιερώσεις το δικό σου "χαρακτήρα" στην αγέλη. Μην ταράζεσαι, δεν εννοώ να έχεις άποψη πέραν από την άποψη της αγέλης. Με τον όρο χαρακτήρα, εννοώ να είσαι είτε ο σοβαρός της παρέας, ο λιγομίλητος, είτε η γλυκιά της παρέας που όλοι αγαπάνε, είτε ο/η δυναμικός/ή που ξέρει να διεκδικεί.

Γύρω σου θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ξέρουν τι κάμνουν. Φρόντισε να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητές τους. Μην βοηθάς κανένα σε τίποτε, εκτός αν έχεις το σύνδρομο του καλού Σαμαρείτη που σε ελεύθερη μετάφραση είναι:"εγώ μπορώ να σε βοηθήσω αδύναμο ανθρωπάκι γιατί είμαι πανέξυπνος κι εσύ δεν ξέρεις τίποτε."

Στις αποτυχίες σου μην παραλείψεις να αναφέρεις πόσο αδικήθηκες και παρακαλώ μην πεις ποτέ ότι προσπάθησες να επιτύχεις μέσω παράνομων οδών. Δεν κάνει καλό στο image.

Αυτά κάνουν οι "νικητές"…

Α! και πριν ξεχάσω, εγώ τα μόνα τέρατα που είδα τον τελευταίο καιρό ήταν οι "άνθρωποι" που κτυπούσαν τον άνθρωπο έξω που το γήπεδο, που εκαταφέραν να επέμβουν στη ζωή ενός παιδιού προκαλώντας του ψυχολογικά και οι άλλοι οι ψευδοαστυνομικοί που κτυπούσαν δύο ανθρώπους στο πεζοδρόμιο ενώ ήδη τους συνέλαβαν. Αυτά είναι τα τέρατα.(Για να μην ξεχνιόμαστε)

Και κλείνω με μια φράση που μου άρεσε πάντοτε και δυστυχώς τα τελευταία 5-6 χρόνια την ξέχασα για χάριν της ωριμότητας(ιμίσσσχιι μου..νννα μαννή)

"Γούστο μου καππέλο μου, κλάτσα μου παπούτσι μου", αίγεια μου κουέλλα μου"