Γεωργία Γεωργίου

(~georgia)

Πέρσι έτσι καιρό, ξεκίνησα να φέρνω ένα-ένα τα πράγματά μου σπίτι… Η όλη διαδικασία πήρε 3 μήνες. Δεν ήταν ότι είχα πολλά πράγματα, απλά το διαμέρισμα θα το είχα για ακόμα 3 μήνες και καθυστερούσα επίτηδες. Η μετακόμιση δεν ήταν ιδιαίτερα εύκολη. Τα πράγματά μας (εμένα και της άλλης), στοιβάστηκαν στο σπίτι. Κουτιά το ένα πάνω στο άλλο! Η άλλη, έπαιξε πελλό… Κάθε σαββατοκυρίακο καθαριότητα και συγύρισμα… και γύρισμα. Η μετακόμιση συνέπεσε με την ανακαίνιση, γι' αυτό το χάος μεγάλωνε κάθε λεπτό.

Όταν τέλειωσαν τα πολλά πολλά, ανέβηκα και στο σέντε. (Λόγο ύψους, ήμουν το καταλληλότερο άτομο να αναλάβει δράση εκεί πάνω). Κουτιά παντού! Για μέρες, ακολούθησε μια γενική εκκαθάριση. Πολλά πράγματα(ρούχα περισσότερο) τα δώσαμε, άλλα τα πετάξαμε (δεν ήταν πλέον χρήσιμα). Αν τα δίναμε πριν περάσει η δεκαετία και δεν τα φυλάγαμε εκεί πάνω τώρα δε θα τα πετούσαμε.

Από τότε κατάλαβα ότι δεν κρατάς φυλαγμένο σε κουτιά ό,τι δεν αντιστέκεται στο χρόνο.

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που σε βοηθά να τα ισοπεδώνεις όλα. Βγαίνεις έξω από το άγχος, έξω από τη ρουτίνα και μπορείς να δεις καθαρά τις επιλογές σου. Το καλοκαίρι πλησιάζει. Αποφάσισα να σκέφτομαι λιγότερο τι θα κάμω στη ζωή μου. Πρόσεξα ότι σπαταλώ παραπάνω χρόνο να σκέφτομαι τα πράματα που θα κάμω, παρά να τα κάμνω. Συνειδητοποίησα ότι δεν έχω υπόθεση. Καλό είναι αυτό. Τουλάχιστο δε θα με απασχολήσει ξανά αν χαραμίζομαι σε αυτά που κάνω και δεν κάνω.

Θέλω να φεύγω, απλά να φεύγω. Δε μου πάει να επιμένω, να σκαλίζω. Όταν κλείνω κεφάλαια στη ζωή μου, είμαι στα καλύτερά μου. Όταν έφυγα από το νηπιαγωγείο, το δημοτικό, το γυμνάσιο, το λύκειο, το πανεπιστήμιο… τέλεια!

Κάθε φορά που σκέφτομαι "αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο…"… Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω… θα διεκδικούσα με περισσότερο σθένος το δικαίωμα να είμαι εγωίστρια, να είμαι ιδιοτελής… θα προσπαθούσα να αποβάλω τα στερεότυπα που σιγά-σιγά εγκαταστάθηκαν στο μυαλό μου για το τι είναι σωστό, και τι είναι λάθος… θα προσπαθούσα να είμαι ελεύθερη από όλα αυτά που με προσδιορίζουν.

Επανέρχομαι. Κάθε φορά που σκέφτομαι "αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο" συνειδητοποιώ ότι απορρίπτω τον εαυτό μου, τις επιλογές μου.. τη ζωή μου. Υπήρξαν φάσεις που έκανα μόνο λάθη… αυτές τις φάσεις ανακάλυψα πόσο εύκολο είναι κάνεις λάθος, και ποιους τρόπους πρέπει να αποφεύγεις για να χειρίζεσαι καταστάσεις και ανθρώπους.

Προκτές μετροφύλλησα ένα από τα βιβλία που διαβάζει η αδελφή μου(η μόνη σχέση που έχω με τα βιβλία είναι το μετροφύλλημα, εκτός εάν μιλούν για φυσική και εφευρέσεις) και έππεσα πάνω στην πρόταση: "Τίποτα δεν έχει σημασία για κείνον που λέει ότι τίποτα δεν έχει σημασία". Δε θέλω να είμαι κυνικός άνθρωπος. Ο κυνισμός αν δεν είναι εκ φύσεως είναι άτσαλος, γελοίος. Πολλά έχουν σημασία.

Πολλές φορές συμβαίνουν πράματα γύρω μας, δίπλα μας που μας θυμίζουν ότι φανήκαμε δυνατοί, ότι τα καταφέραμε να ξεπεράσουμε εμπόδια που φάνταζαν ανυπέρβλητα. Ο χρόνος δε γυρίζει πίσω, προχωράμε μπροστά. Ένα δευτερόλεπτο είναι αρκετό να αναποδογυρίσει ζωές αλλά κοιτάμε μπροστά. Μακάρι να μπορούσα να τα πω όλα αυτά σε αυτούς που θα έβγαζαν νόημα… όπως περίμενα κι εγώ να ακούσω ότι όλα θα πάνε καλά εκείνη τη στιγμή.