Τελευταία φορά
Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 15 Jan 2008 22:48:58 EET
Κάποιες φορές απλά νιώθεις χαρούμενος, ελεύθερος, ευτυχισμένος.
Μπορεί το να νιώθεις ευτυχισμένος και να χορεύεις στους ρυθμούς αυτής της ευφορίας για κάποιους να είναι ανωριμότητες. Όταν απελευθερώνεσαι από βασανιστικές σκέψεις και αντιλαμβάνεσαι ότι μπορείς απλά να είσαι ο εαυτός σου χωρίς να απολογήσε τότε σίγουρα αλλάζεις προς το καλύτερο, ή μάλλον εξελίσσεσαι.
Από καιρό έμαθα να μην κατακρίνω. Να κρίνω μεν, να έχω κάποια θέση για το εάν μια πράξη είναι σωστή ή λάθος αλλά να μην κατακρίνω και να μην ταπελώνω ανθρώπους για κάποιες πράξεις τους. Φυσικά με τους ανθρώπους που είναι κοντά μου είμαι πιο αυστηρή. Εάν για παράδειγμα κάποιος φίλος συμπεριφερθεί αφιλότιμα, αυτό που λέμε "δεν είσαι αντάξει", τότε σίγουρα θα με επηρεάσει και ίσως το κρατήσω στα πρακτικά.
Πολλές φορές νιώθω ότι κάποιοι άνθρωποι με κατακρίνουν. Συνήθως το κάνουν όταν είμαι ευτυχισμένη. Σαν μια σκιά που θέλει να κατοικεί πάνω από τις χαρές μου.
Είμαι μόνο 23 χρονών. Δεν έφαγα τη ζωή με το κουτάλι. Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν έζησα και πολλά που δεν ξέρω.. αλλά ρε φίλε γουστάρω τη ζωή. Γουστάρω να ζω με επιλογές της στιγμής, με μεγάλες δηλώσεις που ανατρέπονται στο λεπτό. Γουστάρω να τρώω τα μούτρα μου, και να αφιερώνω κάποια λεπτά, ώρες ίσως και χρόνια για να αποδώσω φόρο τιμής σε όλα αυτά που τελιώνουν. Γουστάρω να κάμνω πράγματα απρογραμμάτιστα.
"Εγώ τα σπάω, εγώ πληρώνω", λέει και το τραγούδι."Για ό,τι κάνω δεν μετανιώνω… είναι η ζωή μια πλάνη.." και δεν αποποιούμαι τις ευθύνες μου. Απλά δεν μετανιώνω.
"Για να κερδίσεις, πρέπει να παίξεις", κι εγώ μωρό μου θέλω να κερδίσω γι ' αυτό θα παίζω μέχρι να κερδίσω.
Για να ξεφύγεις από τη σκιά σου, είτε πρέπει να ζεις στο σκοτάδι, ή να σταθείς κάτω από το φως. Στέκομαι κάτω από το φως, τελευταία φορά που ζω κάτω από σκιές.