Γιώργος Παπαδόπουλος

(~giwrgospap)

Αυτοί δεν πήγαν στο φεγγάρι;;;;

Posted by Γιώργος Παπαδόπουλος Thu, 04 Mar 2010 01:08:22 EET

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα πελώριο δέντρο. Το δέντρο αυτό λόγω μεγάλης ηλικίας ξέρανε αλλά ευτυχώς ένα άλλο κατάφερε να βλαστήσει κάπου πιο πέρα. Φαίνεται πως είναι απόγονός του από κάποιο παλιό καρπό που έπεσε στο έδαφος. Ο χρόνος κυλούσε όπως ξέρει καλά να κάνει. Το δεντράκι δανειζόταν ουσίες από το χώμα, από το νερό της βροχής, άνθιζε την άνοιξη, έριχνε την σκιά του στο χώμα το καλοκαίρι όταν ο ήλιος έκαιγε και το φθινόπωρο έριχνε τα φύλλα του για να μπορεί να βάζει νερό στη ρίζα το χειμώνα. Ο χρόνος κυλούσε. Το δεντράκι μεγάλωνε αργά και σταθερά. Ο κάθε χρόνος που έφευγε του άφηνε λέει ένα κυκλικό σημάδι στο κορμό του. Σιγά σιγά άρχισε να κάνει και άλλους φίλους εκεί στη γειτονιά. Γνώρισε μου είπε κάποτε, λίγα ποντίκια που αρέσκονταν να παίζουν τα βράδια στη ράχη του. Το γαργαλούσαν με τα νύχια τους καθώς έπαιζαν και αυτό έσκαγε στα γέλια. Έκανε καλή παρέα με τα ποντίκια. Ο χρόνος κυλούσε στο δικό του μοτίβο. Όταν το δέντρο ψήλωσε καλά, έκανε κι άλλους φίλους. Από ψηλά έβλεπε πιο μακριά και έκανε παρέα με πιο μεγάλους. Γνώρισε τη Τραμουντάνα, το Γραίγο, το Σιρόκο, το Νοτιά, το Γαρμπή, το Μαΐστρο, το Ζέφυρο και τον Απηλιώτη. Αυτοί οι οκτώ δρόσιζαν το δέντρο κατά καιρούς και παράλληλα του μάθαιναν πολλά και διάφορα. Του έμαθαν να είναι δυνατό, να έχει υπομονή με τα κόλπα κάθε εποχής, να απολαμβάνει τις ομορφιές της άνοιξης αλλά και όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά λόγο ανομβρίας το καλοκαίρι, να μάθει να απολαμβάνει την κάθε στιγμή που μπορεί να δροσίζεται από την υγρασία τα βράδια. Ο παλιόφιλος του, το χώμα εξακολουθούσε να του δίνει τροφή. Τα ποντίκια εξακολουθούσαν να του κάνουν συντροφιά τα βράδια γαργαλίζοντάς το με τα παιχνίδια τους. Όσο μεγάλωνε μιλούσε που και πού και με το φεγγάρι. Τα όμορφα πάντα ελκύουν. Έτσι και το δέντρο μέρα με τη μέρα αφού ωρίμαζε και μάθαινε περισσότερα έκανε όλο και περισσότερη παρέα με το φεγγάρι. Το όμορφο φεγγαράκι που έκανε κόλπα. Πότε μισό, πότε λειψό, πότε ολοστρόγγυλο και καμιά φορά το μήνα τη κοπανούσε. Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι λέει……

Το δέντρο ωρίμασε για τα καλά και τότε κατάλαβε πως το φεγγάρι δεν ήταν απλά φίλος του αλλά πως ήταν ερωτευμένο μαζί του. Κάτι κρυφό το μαγνήτιζε να ανέβει τόσο ψηλά που να μπορεί να αγγίξει το φεγγάρι. Το πάθος τύφλωσε το δέντρο. Άρχισε να θυμώνει με τα ποντίκια τα βράδια. Μια, δύο και άλλη μια, ήταν η τελευταία. Τα ποντίκια δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους στο δέντρο. Τα έδιωξε μια για πάντα. Μάλιστα το δέντρο απόκτησε τόσο πολύ εγωισμό που όλο ζητούσε από τον παλιόφιλο του, το χώμα να του δίνει όλο και πιο πολλά συστατικά ώστε να μπορεί να μεγαλώσει πιο γρήγορα και να φτάσει το φεγγάρι. Από τους οκτώ φίλους ζήτησε να μην ξαναπεράσουν και να μην το ενοχλούν με τις συμβουλές τους. Το ενοχλούσε ακόμα και το θρόισμα των φύλλων του. Στη συνέχεια μάλωσε και με τον ήλιο. Να μη βγαίνει. Ήθελε να είναι μόνο νύχτα. Να βλέπει το φεγγάρι. Το δέντρο τυφλώθηκε. Απαρνήθηκε τα πάντα. Ήθελε μόνο να φτάσει το φεγγάρι. Ο ήλιος του έκανε τη χάρη και δεν ξαναβγήκε, τα ποντίκια δεν το διασκέδαζαν πια, οι οκτώ άνεμοι δεν του τραγουδούσαν μα ούτε το ξανά συμβούλεψαν, το χώμα στέρεψε αφού και η βροχή το έσκασε.

Το δέντρο το μετάνιωσε πικρά μόλις λίγα λεπτά πριν να σωριαστεί στο έδαφος και να καεί σ’ ένα τζάκι κάποιο βράδυ που έκανε κρύο. Έλειπε και το φεγγάρι εκείνο το βράδυ. Δε βγήκε. Αυτή η μικρή ιστορία είναι αφιερωμένη στους μικρούς ανθρώπους για την τύφλωση στον υπέρμετρο πλούτο και την άγνοια για τη ζωή. Αυτοί δεν πήγαν στο φεγγάρι ;;;;

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

Σκουριά................

Posted by Γιώργος Παπαδόπουλος Fri, 13 Nov 2009 22:14:53 EET

Τι θα μπορούσε ένα φυσιολογικό άτομο να πράξει όταν του στερούν την ελευθερία τού; Ανάφερα φυσιολογικό; Πολύ σχετική έννοια και μπερδεμένη πολλές φορές . Τι εστί φυσιολογικό; Δεν μπορώ να διαχωρίσω μεταξύ ανθρώπων ή μεταξύ ζώων το φυσιολογικό οπτικά .Εγώ θα χαρακτήριζα κάτι φυσιολογικό όν, αυτό που δεν ανέχεται να του στερούν την ελευθερία. Δεν αναφέρομαι στο χαίρε ω χαίρε ελευθερία, ούτε στο άγαλμα της ελευθερίας στο Νιου Γιόρκυ. Όποτε το αντικείμενο ανάλυσης δεν είναι πολιτικό, εθνικό ή κάτι παρόμοιο. Αναφέρομαι φυσικά στην προσωπική ελευθερία του κάθε ενός. Αν δεν παραβιαζόταν η προσωπική ελευθερία του κάθε ανθρώπου από άλλους ανθρώπους τότε θα ζούσαμε στον παράδεισο. Άρα ή προσωπική μας ελευθερία θα παραβιαστεί σε κάποια φάση της ζωής μας και αυτό είναι αναπόφευκτο. Τελειώνει η ελευθερία μου όταν αρχίζει η δική σου. Ένας κανόνας χρειάζεται. Όχι ένα τσούρμο νόμοι, αστυνόμοι ,δασονόμοι και τα όλα τα καταλήγοντας σε …νόμος/οι. Δεν τα έχω με το νόμο. Πολύ καλώς υπάρχει, αν και μπορεί να αναλυθεί κι αυτό εφόσον υπολειτουργεί. Αυτό που με προβληματίζει είναι τα σκουριασμένα μυαλά κάποιων ανθρώπων που τους κάνω και τιμή που τους λέω ανθρώπους. Είναι άτομα που ενεργούν με τέτοιο τρόπο που σκόπιμα επεμβαίνουν στην προσωπική ελευθερία κάποιου για να ικανοποιήσουν αυτό που ζητά το σκουριασμένο μυαλό τους, ενεργώντας είτε με σπιουνιά είτε με ένα τρόπο πλήρους επιδεικτικής αναισθησίας . Υπάρχουν όμως θα μου λέγε κανείς, και οι περιπτώσεις που γίνεται άθελα. Σωστά. Θα προτιμούσα τη σπιουνιά ή το άθελα, από τα τρία. Αν θέλεις να σε κλέφτης απόδειξε ότι έχεις προσόντα. Το δεύτερο με ενοχλεί . Κι αν θέλεις να σε κλέφτης, λήστεψε τίποτα που να αξίζει. Πάρε για παράδειγμα ένα εκατομμύριο χωρίς να σε πάρουν μυρωδιά. Πού θα το πληρώσεις την πράξη σου αυτή ;; μπορεί να είναι και θρησκευτικό ζήτημα. Αφού θα σου βγει το όνομα που θα σου βγει. Κλέφτης των 100 ευρώ ή των 1000 ευρώ είναι απλά βλάκας πλήρους επιδεικτικής αναισθησίας και θα του ευχόμουν να του κλέψουν το μωρό απ’ τη κούνια. Έρχομαι τώρα να απαντήσω στην ερώτηση της πρώτης γραμμής. Το μόνο που μένει είναι ο προβληματισμός.

Permanent Link [+ 4 comments] - Add a Comment

Η Υπερ-προστασία της Κυρά Μαριώς

Posted by Γιώργος Παπαδόπουλος Wed, 12 Nov 2008 00:31:40 EET

Η μακροχρόνια μανία του ανθρώπινου είδους να καταστρέφει το ίδιο του το περιβάλλον συνεχίζεται…. Αφού κάνει τη ζημιά του προσπαθεί να βρει λύσεις ώστε να διορθώσει αυτό που κατάστρεψε μέχρι την επόμενη φορά που θα το ξανακαταστρέψει…Και πάει λέγοντας..

Μια φορά και ένα καιρό ήταν η τροφική αλυσίδα…Η Αλεπού έτρωγε ό,τι έβρισκε (περδίκια, λαγούς, κότες κλεμμένες από γουμάες κτλ) …Τα περδίκια, οι λαγοί κτλ, έτρωγαν μόνο χόρτα αλλά παράλληλα οι φυσικοί τους εχθροί πλήθαιναν. Μπορεί εύκολα κάποιος να παρατηρήσει ότι η αλεπού δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Οπότε ο αριθμός των αλεπούδων που ζουν σε ένα βιότοπο μεγαλώνει ολοένα και μάλιστα εκθετικά, αφού ο μόνος τρόπος να ψοφήσει μια αλεπού είναι η ηλικία. Όπως γίνεται σ' όλο το κόσμο και είναι ο μόνος τρόπος να κρατηθεί σε ισορροπία ο υπερπληθυσμός της αλεπούς, είναι να εκτεθεί σε θηρεύσιμο είδος προς τον άνθρωπο. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην Κύπρο όπου η αλεπού υπερπροστατεύεται με αποτέλεσμα να έχει αναταραχές η τροφική αλυσίδα. Σύμφωνα με μετρήσεις του Ταμείου Θήρας σε τυχαίο βιότοπο ο αριθμός των αλεπούδων που ζούσαν εκεί ήταν ο ίδιος με τον αριθμών των λαγών, πράγμα παράλογο για βιότοπο. Ο αριθμός του θηράματος (λαγός) πρέπει να υπερβαίνει κατά πολύ τον αριθμό του εχθρού του(αλεπού). Έτσι άρχισαν σοβαρές αναταραχές στην πανίδα της Κύπρου.

Μετά άρχισαν και οι απόρροιες από τους κυνηγούς, πού πήγαν τα περδίκια;, πού χάθηκαν οι λαγοί;, γιατί κάθε χρόνο και χειρότερα;… κτλ.

Η υπερπροστασία και του αγρινού έφερε υπερπληθυσμό στο είδος, αιμομιξίες οι οποίες θα δημιουργήσουν σοβαρά πρόβλημα στην αναπαραγωγή του και θα έρθει μια φάση που μπορεί να κινδυνέψει και πάλι το είδος του, όπως κινδύνεψε πριν μερικά χρόνια.

Πρέπει σιγά σιγά να παρθούν κάποια ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΑ μέτρα για να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Permanent Link [+ 3 comments] - Add a Comment

Ένας σύγχρονος Πιλάτος στην Αθήνα.....

Posted by Γιώργος Παπαδόπουλος Mon, 29 Sep 2008 23:57:54 EEST

**** Πρόκειται για μια ιστορία που μου συνέβη στις 23-9-08 στην πρωτεύουσα μιας κρατικά ανάπηρης χώρας. Τ ην άλλοτε πλούσια σε πολιτισμό Αθήνα. Όχι πως τώρα δεν είναι, αλλά ο πολιτισμός της είναι μόνο μία βιτρίνα που δυσκολεύεται να ταυτιστεί με τη σημερινή πραγματικότητά της. Αυτό φυσικά είναι μεγάλο θέμα , δηλαδή η μετάλλαξη των ηθών, το σταδιακό ξεθώριασμα των εθίμων και η δικαιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης σε θρησκευτικό, κοινωνικό και ατομικό επίπεδο.

Επίαμεν εμείς οι κυπραίοι…(Εγώ και ένας συμφοιτητής μου και καλός φίλος) στες Αθήνες…..Μιά καλή μέρα αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την Ακρόπολη. Μέσο μεταφοράς το λεωφορείο και έπειτα το μετρό. Πάμε σ’ ένα περίπτερο να αγοράσουμε εισιτήρια και μας πιάνει κουβέντα ο περιπτεράς (χαρά τους η κουβέντα τζικάτω).

(π): - Κύπριοι; (Κλασσικό)

(Γ): - Ναί

Μας είπε κάτι άλλα δικά του εκεί και πάνω στη κουβέντα μας ρώτησε αν είμαστε φοιτητές

(Γ): -Ναί (Λακωνικά όπως ένας κύπριος)

Και μας κόβειδύο εισιτήρια

(π): - 1 ευρώ παρακαλώ

Τον πληρώνουμε και φεύγουμε. Πήραμε λεωφορείο μέχρι την κοντινότερη στάση μετρό.. Μπαίνουμε και στο μετρό και σταματάμε στο Σύνταγμα να αλλάξουμε γραμμή για Ακρόπολη. Δύο κύριοι κουστουμαρισμένοι μας σταμάτησαν καθώς περπατούσαμε μέσα στο σταθμό.

Κύριοι μας λένε τα εισιτήρια σας παρακαλώ.!!

Ω! ελεκτές.. Εντάξει ωρίστε…..

(Ε): - Τα πάσα σας πού είναι;

(Λ): - Ποια πάσα ρε κουμπάρε εν και ήμαστε λαθρομετανάστες! (Διαφορετικά το είπε αλλά χάριν αποφυγής παρεξήγησης)

(Ε): - Αφού είσαστε φοιτητές λέει πρέπει να έχετε πάσα….

(Γ): - Ρε φίλε εμείς είπαμε του περιπτερά φερ’ μας θκιό εισιτήρια τζιαι έοκε μας…Ήντα που θέλεις.. άησμας να πάμε …

Η συζήτηση ήταν μεγάλη αλλά ώσπου περνούσε η ώρα κατάλαβα ότι δεν θα βγάζαμε άκρη. Η πραγματικότητα ήταν ότι άθελά μας παρανομήσαμε. Το εισιτήριο που πήραμε (που μας έδωσαν) έκανε 50 Σεντ ενώ εμείς έπρεπε να πάρουμε εισιτήριο των 80 Σεντ χώρις να γνωρίζουμε ότι κάν υπάρχει…

(Ε): - Ταυτότητες παρακαλώ

(Γ): - Έν κρατούμε !!!

(Ε): - Είσαστε σε ξένη χώρα και δεν κρατάτε ταυτότητες πάνω σας.;;;

(Γ): - Ευρώπη εμείς,, Ευρώπη και εδώ!! Εν καταλάβεις πόθεν ήμαστεν….;

(Ε): - Πάμε αστυνομία λέει….

(Λ): - Άτε ρε κουμπάρε δώσμας ησυχία που να πάμε αστυνομία για 30 Σεντ τωρά!!!….

(Γ): - Επειδή βλέπω ότι εν καταλάβεις πε μας πόσα εν τω πρόστιμο να τελειώνουμε.

(Ε): -48ευρώ ο ΚΑΘΕΝΑΣ!!!!

(Γ) (Λ): - Όι πάμε αστυνομία…. (Μπορούσε να βρίσκαμε τρόπο να ξεφύγουμε ,είτε νομικά είτε τρέχοντας)

Μας πάει σε ένα δωμάτιο όπου είχε παράνομους ταξιδιώτες, αλλοδαπούς κτλ. Χάλια κατάσταση. Ένιωσα σαν λαθρομετανάστης…

Αδιάλλακτος ο κύριος καθ όλη την συζήτηση.. Εμείς καταλάβαμε ότι είχαμε νομικά άδικο και προσπαθούσαμε να τον κάνουμε να καταλάβει πως έγινε άθελά μας. Τελικά μπαίνουμε στον αστυνομικό σταθμό του μετρό. Ο ελεγκτής έμεινε έξω.

(Α): - Καθίστε !!!! Από πού είστε..; Ταυτότητες….. (Ήταν καλή η συμπεριφορά του)

(Γ) (Λ): - Κύπριοι

Ο αστυνομικός όταν μας άκουσε να μιλάμε και να του λέμε πως είμαστε από Κύπρο θύμωσε και φώναξε τον ελεγκτή!

(Α): Ρε μ……α! Τα παιδιά είναι από την Κύπρο γιατί τους έπιασες.;;;

Και τότε εξακρίβωσε το χαρακτήρα του ο ελεγκτής αρχίζοντας να του λέει διάφορα για περισσότερη ώρα παρά από ότι έπρεπε να μιλήσει…

(Α): - Εγω παιδιά δεν μπορώ να κάνω τίποτα είσαστε στην κρίση του ελεγκτή ( Να! Ο σύγχρονος πιλάτος!!!)

Βγήκαμε έξω και προσπάθησα να χρησιμοποιήσω την παράμετρο ότι ήμασταν και πολύτεκνοι αφού και οι πολύτεκνοι δικαιούνται μειωμένο εισιτήριο. (Τι μειωμένο ρε μας υποχρέωσες 30 σεντ ;;;;;; )

(Ε): -Πού είναι η κάρτα πολυτέκνου ; (οι ελεγκτές ήτα δύο αλλά πάντα μιλούσε ο παράγοντας, ο δεύτερος σαν να κατάλαβε και ήθελε να μας αφήσει)

(Γ): - Ένα λεπτό να πάω Κύπρο να τη φέρω…. Η μάνα μου έχει τη κρατά δεν είμαι εγώ που γέννησα..

Συζητήθηκε και αυτό αρκετά . Ανακαλύψαμε πως αν θέλαμε δεν πληρώναμε πρόστιμο αλλά η διαδικασία ήταν πολύ μεγάλη και χρονοβόρα. Εμείς πήγαμε μια βδομάδα να περάσουμε καλά και να επιστρέψουμε. Στα πολλά του λέω…

(Γ): - Πάρε κύριε 50 ευρώ αλλά δεν σου πληρώνω το πρόστιμο παρά μόνο τον κόπο μου να κάνω την διαδικασία όλη. Καλή σας μέρα κύριοι…

Το ίδιο έκανε και ο φίλος μου και φύγαμε…

(Λ):- Καλά ρε Γιώρκο αν μέν εκρατούσαμεν πάνω μας ριάλια ήντα που τα να μας κάμουν…. Να μας κάτσουν μέσα;;;;;

Πέρασε αρκετή ώρα μιλώντας για το θέμα. Παραλίγο να μην μας αρκέσουν τα χρήματα να μπούμε στην ακρόπολη. Επιντώσαμεν σελινούθκια….

Η διάθεση μας δεν χάλασε και πολύ… Κάναμε πως το διασκεδάσαμε.. Και γενικά στην εκδρομή όλη τη βδομάδα περάσαμε πολύ καλά. Το θέμα όμως είναι πως ο τρόπος και του ελεγκτή και του αστυνομικού ήταν ικανός να σε κάνουν να σκεφτείς διάφορα.. Αλίμονο να με ένοιαζε για τα 30 Σεντ. Αλίμονο να γίνω κλέφτης για 30 Σεντ.. Το κράτος όμως έγινε… αλλά πρόσθεσε άλλες 60 φορές την τιμή του κανονικού εισιτηρίου των 80 Σεντ. Αλίμονο να με ένοιαζε και για τα 48 ευρώ. Το θέμα είναι άλλο !!!!!!

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

Αφιέρωμα στο Στέλιο

Posted by Γιώργος Παπαδόπουλος Mon, 14 Jul 2008 21:07:53 EEST

Την Παρασκευή 18-7-08 και ώρα 9:00 μμ. θα γίνει αφιέρωμα στον μεγάλο Στέλιο Καζαντζίδη στη Σαλαμιού (το χωριό μου) στην ταβέρνα του Βιολάρη στις 9:00 μμ.

Λίγα λόγια για τη ζωή του Στελλάρα και το έργο του θα πει ο Ανδρέας Καρός .

Θα ακολουθήσει ο DJ Άντρος ο οποίος είναι καλός συλλέκτης λαϊκού τραγουδιού και θα μας ΄΄σερβήρει΄΄ επιτυχίες του Καζαντζίδη καθώς επίσης και σπάνιες εκτελέσεις από το έργο του καλλιτέχνη.

Το σπάνιο φωτογραφικό υλικό που θα προβληθεί είναι από τη συλλογή του κυρίου Άντρου.

Θα ακολουθήσει ο Σάββας Πίτσιλλος με το μπουζούκι του ο οποίος έχει φωνή που μοιάζει με αυτή του Αγγελόπουλου, Ο Αγγελόπουλος που τραγουδά Καζαντζίδη…..

Υγρασία μηδέν,, Καλό φαγητό ,, Άφθονο ποτό και καλό ξημέρωμα…

Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment

Η καθιερωμένη Πανήγυρης

Posted by Γιώργος Παπαδόπουλος Fri, 16 May 2008 17:44:38 EEST

Σε λίγες μέρες πρόκειται να διεξαχθεί ή καλύτερα να διοργανωθεί ένα πανηγύρι. Όχι σε κάποια λαϊκή γειτονιά ούτε στην πλατεία του χωριού αλλά ούτε στον παραλιακό δρόμο όπως γίνετε το τριήμερο του κατακλυσμού.

Permanent Link [+ 8 comments] - Add a Comment