Ένεση ανθρωπισμού . . .
Posted by Χάρης Μιλητός Wed, 26 Jan 2005 23:38:22 EET
Ανταποκρίθηκα στο κέλευσμα του Νεόφυτου και πήγα στην εν λόγω εκδήλωση, αν και είχα αρκετές δουλειές. Το κείμενο της ομιλίας του Δρος Σταύρου Φωτίου κατάμεστο από νοήματα, πραγματεύεται τους κάποιους τρόπους εξανθρωπισμού του ανθρώπου, δηλαδή κάποιους τρόπους ούτως ώστε ο άνθρωπος, ο πολίτης του κόσμου πλέον (διότι οι γεωγραφικές αποστάσεις έχουν μηδενιστεί και όχι μόνο), να γίνει σωστότερος άνθρωπος απέναντι στον εαυτό του, στους συνανθρώπους του αλλά και στο περιβάλλον, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης. Θα προσπαθήσω να βρω και το γραπτό κείμενο του λόγου του.
Ακολούθως, ακούσαμε κάποιους ψαλμούς, απολυτίκια και τραγούδια, δημοτικά και μη, από την χορωδία "ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ", με διευθύντρια την κα Μάρω Σκορδή, μια εξαίρετη μουσικό, της οποίας είχα την τύχη να ήμουν μαθητής της. Εξαίρετη τετραφωνία ! Η εν λόγω χορωδία, άνευ της συνοδείας μουσικών οργάνων, απέδωσε με υπέροχο τρόπο τα τραγούδια και τις ψαλμωδίες που επρόκειτο να ακούσουμε.
Εγώ προσωπικά, λόγω των διάφορων μου υποχρεώσεων, δεν βρίσκω τον χρόνο να πηγαίνω σε διάφορα πολιτιστικά γεγονότα ή εκδηλώσεις, ούτε να πολυασχολούμαι με πράγματα εκτός του κλάδου της Πληροφορικής. Σε καμία περίπτωση δεν μετανιώνω για τις επιλογές μου σε αυτό το θέμα. Όμως ο κλάδος μας είναι τεχνοκρατικός, μας προσφέρει γνώσεις και πείρα που αφορούν θέματα τεχνολογίας και τεχνικά θέματα. Τελευταία (θα μου πείτε κάλλιο αργά παρά ποτέ), άρχισα να νιώθω την ανάγκη, την εσωτερική ανάγκη, να ασχοληθώ ή τουλάχιστον να παρακολουθώ θέματα που αφορούν τον πολιτισμό, τις τέχνες και τα γράμματα. Διότι κάποτε πολλές πνευματικές ανάγκες δύνανται να ικανοποιηθούν μέσω του ανθρωπισμού, διότι πολλές φορές εμείς οι ίδιοι αντιλαμβανόμαστε από μόνοι μας ότι πρέπει να γίνουμε πιο σωστοί και ολοκληρωμένοι άνθρωποι, ψυχή τε και σώματι.
Η εκδήλωση αυτή ήταν μια ευχάριστη απόδραση από την τεχνοκρατική μου καθημερινότητα, μια ένεση ανθρωπισμού.
Reader's Comments
Ένας σκληροπυρηνικός της παράδοσης θα σου έλεγε ότι το να αποδώσεις τη συγκεκριμένη μουσική με τετραφωνη χορωδία είναι το λιγότερο βλασφημία (π.χ ο Κόντογλου, υπάρχουν καταγραμμένες οι απόψεις του για ανάλογες προσπάθειες του Σακελλαρίδη).
Από την άλλη σύμφωνα με τα ελευθεριαζοντα μουσικά ήθη της εποχής μας, το να εναρμονίσεις μουσική της καθ'ημάς Ανατολής με βάση την αρμονία της δυτικής μουσικής είναι ένα πείραμα ανάμειξης(fusion), που μπορεί να έχει άψογα ή γελοία αποτελέσματα. Η βυζαντινή μουσική είναι λόγια (έντεχνη αν προτιμάς, αλλά με την κυριολεκτική σημασία του όρου) μουσική, με τεράστιο θεωρητικό υπόβαθρο και θα ήταν καλά να την προσεγγίζουμε με τον ανάλογο σεβασμό.
Στην περίπτωση μας είχε άψογα αποτελέσματα !
Συμφωνώ και επαυξάνω! Όμως μια διαφορετική απόδοση ενός απολιτυκίου ή μιας ψαλμωδίας δεν αποτελεί πάντα ύβρη, κατά την άποψη, μου νοουμένου ότι είναι προσεκτικά σχεδιασμένη και προσεγμένη, και νοουμένου ότι προκαλεί αν όχι το ίδιο αλλά τουλάχιστον παραπλήσιο αίσθημα κατάνυξης.
Χάρη, δεν ξέρω αν το έχεις προσέξει αλλά είναι ο μόνος που δεν ξεχώρισε τον κόσμο κατά την διάρκεια της ομιλίας του —γνώρισμα και χαρακτηριστικό ενός σοφού ανθρώπου. Αντίθετα με τους υπόλοιπους ομιλητές, απευθυνόταν σε όλους με τον χαιρετισμό εκλεκτοί προσκεκλημένοι, δηλαδή, δεν χώρισε το ακροατήριο σε εκλεκτούς και μη-εκλεκτούς, σε καθηγητές και φοιτητές. Όντως, ευχαριστήθηκα τη χθεσινή εκδήλωση κι ένας σοβαρός λόγος γι αυτό ήταν η ομιλία του Φωτίου.
Πράγματι η ομιλία του Φωτίου ήταν εξαιρετική και μεταδοτική.