Χιλιοειπωμένα λόγια για την ζωή . . . (2)
Posted by Χάρης Μιλητός Wed, 15 Mar 2006 21:01:05 EET
Μερικές φορές βαριόμαστε να λέμε ξανά τετριμμένες λόγια, κλισέ, κουβέντες χιλιοειπωμένες, διότι απλά είναι … κλισέ. Όμως άραγε γιατί έχουν χιλιωειπωθεί; Επειδή ίσως είναι αλήθεια, για να μην πω θέσφατα ή επειδή μας ανακουφίζουν έστω προσωρινά από τα καθημερινά μας προβλήματα. Δεν ξέρω για να είμαι ειλικρινής τους πραγματικούς λόγους. Πιστεύω ότι ο καθένας από εμάς έχει τις δικές του απαντήσεις.
Πρόσθεσα το (2) στον τίτλο της δημοσίευσης διότι αποτελεί την δεύτερη δημοσίευση μου με αυτό τον τίτλο. Εν τω μεταξύ, η πρώτη δημοσίευση μου που έφερε αυτό τον τίτλο, αποτελεί την δεύτερη δημοσίευση μου στο phigita, η οποία έγινε εν έτει 2003. Άσχετο.
Για να μπω στο ψαχνό θα αναφέρω το ρητό:
Μερικές φορές είμαι δυσαρεστημένος για κάποια πράγματα που οι συγκυρίες ή η τύχη δεν επιτρέψανε να είναι όπως θα ήθελα να ήταν, όπως θα τα προτιμούσα ή θα μου ήταν βολικά. Από την μια στενοχωριέμαι διότι νιώθω αδικημένος, αλλά από την άλλη καταλαβαίνω ότι υπάρχουν άτομα σε πολύ πιο χειρότερη κατάσταση από μένα όσον αφορά το θέμα που με απασχολεί αλλά και σε πολλά άλλα θέματα πιο σοβαρής φύσεως.
Έτσι πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στον Θεό για αυτά που έχουμε. Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες διότι είμαστε σε πλεονεκτικότερη και πιο προνομιακή θέση από κάποιους άλλους.
Φυσικά τα προαναφερθέντα δεν υπονοούν ότι δεν πρέπει στην ζωή μας να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε αναζητώντας το καλύτερο, αυτό που μας αξίζει. Όμως είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η ζωή έχει σκαμπανεβάσματα, έχει επιτυχίες και αποτυχίες, έχει minima και maxima. Είναι σημαντικό να δεχόμαστε τις πτώσεις και τις αποτυχίες αξιοπρεπώς. Πάνω από όλα, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε.
ΥΓ: εγώ.
Reader's Comments
Δεν θέλω να σχολιάσω την καταχώρηση μιας και φαίνεται ότι είναι προσωπική αλλά θέλω να σχολιάσω το Δεν είχα παπούτσια και ήμουν λυπημένος, μέχρις ότου συνάντησα κάποιον που δεν είχε πόδια. Το βρίσκω ιδιαίτερα αρνητικό και με ενοχλεί (και δεν εννοώ το μέρος για αυτόν που δεν έχει πόδια). Βρίσκω το ρητό ότι παρακινεί κάποιον να είναι ικανοποιημένος με αυτά που έχει και κατά κάποιον τρόπο, μειώνει την θέληση ή δικαιολογεί την αποτυχία υλοποίησης ενός ονείρου ή στόχου.
Έστω ένα άτομο που έχει ως στόχο να αγοράσει παπούτσια και δεν τα καταφέρνει. Έχει δυο επιλογές. Πρώτον, να συνεχίσει την προσπάθεια επίτευξης του στόχου του και δεύτερον, να σταματήσει την προσπάθεια. Μου φαίνεται ότι το ρητό παρακινεί προς το δεύτερο.
Θυμάμαι πόσα όνειρα είχα όταν ήμουν μικρός και σκέφτομαι πόσα λιγότερα όνειρα έχω τώρα. Κατά καιρούς συμβιβάστηκα, δέχτηκα περιορισμούς, αλλά τώρα περισσότερο από ποτέ, θέλω να μπορέσω να υλοποιήσω τους στόχους μου! Έχω παρατηρήσει άτομα που σταμάτησαν να ζουν οι ίδιοι και είναι απλοί παθητικοί παρατηρητές της ζωής τους. Τους έχω σαν παράδειγμα προς αποφυγήν!
Τονίζω στην δημοσίευση μου ότι το να είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε, δεν συνιστά αιτία για εφησυχασμό Αναφέρω συγκεκριμένα:
Απλά μερικές φορές οι συγκυρίες δεν μας αφήνουν την συγκεκριμένη στιγμή τουλάχιστον, να πραγματοποιήσουμε ένα όνειρο. Η προσπάθεια να είναι ευχαριστημένος με αυτά που έχει κάποιος, αποτελεί ένα "παυσίπονο" στον πόνο που συνεπάγεται μια αποτυχία ή ένα θλιβερό περιστατικό στην ζωή μας. Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι.
Όμως θα έλεγα ότι η παραπάνω δημοσίευση θα συνιστούσε ένα εφησυχασμό όσον αφορά την απόκτηση υλικών αγαθών. Εάν για παράδειγμα εσύ οδηγάς είναι ΒΜW X5, ενώ εγώ έχω το MITSUBISHAκι μου, δεν νομίζω ότι θα πρέπει να χολοσκώ διότι δεν μπορώ να αποκτήσω το δικό σου αυτοκίνητο. Εντάξει ρε παιδί μου, σε κάποια φάση θα χρειαστεί να αγοράσω άλλο αυτοκίνητο. Όμως δεν χάθηκε ο κόσμος εάν το νέο μου αυτοκίνητο είναι ένα Opel ή ένα Honda. Τουλάχιστον εγώ θα έχω αυτοκίνητο. Γνωρίζοντας όμως ότι έχει κόσμο που δεν μπορεί να οδηγήσει ή δεν μπορεί να αγοράσει αυτοκίνητο, τότε θα είμαι ευχαριστημένος και με το Opel μου.
Πιστεύω πως το ρητό που είπε ο Χάρης, δεν μιλάει για εφησυχασμό. Πιστεύω πως εννοεί ότι δεν πρέπει οι στόχοι μας και γενικά η ζωή μας να περιστρέφεται γύρω από υλικά αγαθά. Ίσως επειδή υπάρχουν άλλοι πάνω στην γη με λιγότερα (ή ακόμη καθόλου) υλικά αγαθά από εμάς και πρέπει να είμαστε λιγότερο εγωιστές.
Επίσης, οι στόχοι και τα όνειρα κάποιου ανθρώπου πιστεύω δεν είναι η απόκτηση υλικών αγαθών αλλά να πετύχει κάτι σημαντικό για εκείνο στην ζωή Για παράδειγμα, δεν θεωρώ όνειρο - στόχο να θέλω να αποκτήσω μια mercedes ή ένα σπίτι με πισίνα! Αλλά όνειρο - στόχο θεωρώ να πιάσω το πτυχίο μου και να πάω Αγγλία έτσι ώστε να κάνω κάτι που μου αρέσει. Φυσικά, ο ορισμός όνειρο και στόχος είναι διαφορετικός για τον καθένα…