Είμαι ρεζίλης επειδή προσπαθώ να συννεννοούμαι στα ελληνικά;
Posted by Χάρης Μιλητός Thu, 01 Jun 2006 10:47:56 EEST
Ανάμεσα στα πράγματα που μου την σπάνε στην σύγχρονη κυπριακή ζωή, είναι η μη επαρκής γνώση της ελληνικής γλώσσας από μέρους ομάδας αλλοδαπών (ή και ημεδαπών δυστυχώς), των οποίων η φύση της εργασίας τους επιβάλλει την εξυπηρέτηση άλλων ατόμων. Μια καλή εξυπηρέτηση φυσικά προϋποθέτει μια καλή συνεννόηση.
Εντάξει ρε παιδί μου, ξέρω, η γνώση της αγγλικής σήμερα είναι εκ των ων ουκ άνευ. Το δέχομαι αυτό αλλά μέχρι ενός σημείου. Η αγγλική έχει κυριαρχήσει σχεδόν παντού, στην πλειοψηφία των τομέων της καθημερινότητας μας, όπως για παράδειγμα στον επαγγελματικό τομέα, στον ακαδημαϊκό κτλ. Υπάρχουν δε και επαγγέλματα, στα οποία η αγγλική θεωρείται ως πρωτεύουσα γλώσσα ορολογίας και επικοινωνίας όπως για παράδειγμα στο δικό μου (Πληροφορική).
ΌΜΩΣ δεν ανέχομαι να είμαι υποχρεωμένος να συνεννοούμαι στα αγγλικά όταν βρίσκομαι σε ένα καφέ / μπαράκι / μπυραρία / κλαμπ κτλ, επειδή τα γκαρσόνια δεν μιλούν γρι ελληνικά ή επειδή τα ελληνικά τους είναι επιπέδου ενός τρίχρονου νηπίου. Διαμαρτύρομαι έντονα για την πρόσληψη τέτοιων ατόμων σε τέτοια ή συναφή πόστα από τους εργοδότες λόγω προφανώς φθηνότερων εργατικών κοστών. Διαμαρτύρομαι έντονα για την ανοχή που επιδεικνύει ο Κύπριος για τέτοιες καταστάσεις.
Και για να μην λέτε ότι είμαι μόνο λόγια, δηλώνω ότι το τελευταίο καιρό αποτελώ τον "ρεζίλη" της παρέας, διότι όταν υποβάλω την παραγγελία μου την υποβάλλω στα ελληνικά. Τα άλλα παιδιά της παρέας διασκεδάζουν με τα κατορθώματα μου μαζί μου αλλά έτσι μου "φκαίννει". Κι όμως, το καλό είναι ότι κάποια γκαρσόνια καταβάλλοντας επιπλέον προσπάθεια συνεννοούνται.
Κρυφή αμαρτία: Ψες, έκανα την παραγγελία στα αγγλικά διότι η προσπάθεια "εξελληνισμού" της παραγγελίας απέτυχε και θα έμενα νηστικός !.
Reader's Comments
Συμφωνώ μαζί σου Χάρη, έχω βαρεθεί κι εγώ αυτή την κατάσταση η οποία έχει φθάσει στο απροχώρητο. Έχω πάρει απόφαση (όταν δεν πεθαίνω από την πείνα - και πρέπει να φάω εδώ και τώρα αλλιώς θα φάω άνθρωπο) να επιμένω να κάνω την παραγγελία μου στα ελληνικά και αν δεν καταλαβαίνει το γκαρσόνι ας πάει (όχι να πνίγει :P) αλλά να φέρει κάποιον που να μιλά ελληνικά. Αν όλοι μας το κάνουμε αυτό τότε οι εργοδότες θα αναγκαστούν να επιβάλλουν στους εργοδοτούμενους τους να μαθαίνουν ελληνικά. Είσαι κύρια/ε μου στην Κύπρο και θέλεις να εργασθείς; Πρέπει να ξέρεις πρωτίστως ελληνικά, μετά αγγλικά και μετά ότι άλλη γλώσσα θέλεις!!!
Και όχι δεν είμαι ρατσίστρια, να εξηγούμαστε! ;)
Χρησιμοποιείς την αγάπη της Ελληνικής γλώσσας ως πρόφαση για να δικαιολογήσεις την υφάρπαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μια ομάδα συνανθρώπων σου. Αυτό είναι κατά την άποψή μου καταρχάς πέρα για πέρα ρατσιστικό και προκλητικά υποκριτικό καθώς έρχεται σε αντίφαση με το δημοκρατικό πνεύμα του Ελληνισμού, φιλανθρωπικό πνεύμα του Χριστιανισμού.
Ξύλινα λόγια κύριε Ευαγγέλου. Που βρίσκεται ο ρατσισμός στην απαίτηση να μιλώ την γλώσσα της χώρας μου στην χώρα μου;
Καλά κάνεις αγαπητέ, αν συνεχίσει έτσι στο τέλος θα πρέπει να μιλάμε ρώσσικα όχι μόνο αγγλικά. Η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να αντέξει τα εκατομύρια μετανάστες που κυκλοφορούν αν δεν είμαστε προσεκτικοί. Θα το πώ στην κυπριακη.. Φκάλλουμεν τρείς μπακίρες παραπάνω τζε νομίζουμεν ότι εγελάσαμεν τους, τζε εν θωρούμεν πως αλλο λλίο εννά μας ηφκάλουν έξω πόσσο μας.
Χάρη, για να καταλάβω δηλ. συννενοήσε εσύ καλύτερα στην ελληνική ή απλά νιώθεις ότι στην Κύπρο πρέπει όλοι να μλάνε ελληνικά για να μην "μπασταρτοποιηθούμε"; Μήπως δεν μιλάνε αρκετά καλά τα ελληνικά για σένα; Και γιατί είναι τα ελληνικά η γλώσσα της χώρας σου; Επίσημες είναι η ελληνική και η τουρκική - αν θέλω εξυπηρέτηση στα τούρκικα δεν υπάρχει ούτε καν στις κυβερνητικές υπηρεσίες!; Εσύ θέλεις μου γκαρσόνι που να μιλά άπταιστα ελληνικά;
Η αλληλογραφία σου σε τι γλώσσα είναι; Εννοώ την αλληλογραφία της δουλειάς και την προσωπική.
Προς Κωνσταντίνο:
Η αλληλογραφία μου κυρίως είναι στα ελληνικά (γύρω στο 80%) άλλοτε με ελληνικούς και άλλοτε με λατινικούς χαρακτήρες. Αλλά θα ήθελα να μάθω το σκεπτικό της ερώτησης σου εάν επιτρέπεται.
Προς Μιχάλη:
Ενδιαφέρουσα προσέγγιση σου. Θα απαντήσω αναλυτικά στα θέματα που θίγεις.
Δεν θα έλεγα ότι ομιλώ απταίστως την αγγλική αλλά νομίζω ότι την γνωρίζω επαρκώς, για τα δικά μου δεδομένα, αφού φοίτησα σε δημόσιο σχολείο και ελληνόφωνο πανεπιστήμιο (ΠανΚύπ). Φυσικά πάντοτε υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Σίγουρα συνεννοούμαι καλύτερα στην ελληνική αφού είναι η μητρική μου γλώσσα.
Δεν μου πέρασε τέτοιο πράγμα από το μυαλό όταν έγγραφα την δημοσίευση.
Το πρόβλημα αγαπητέ Μιχάλη είναι ότι ελάχιστα άτομα από αυτά που αναφέρω κάνουν μια αξιοπρεπή προσπάθεια για να συνεννοηθούν μαζί σου στην γλώσσα (*) του τόπου που εργάζονται και επομένως οφείλουν να μάθουν, τουλάχιστον τα βασικά, της "πιάτσας".
(*) Σωστός, τυπικά. Αλλά η πλειοψηφία των κατοίκων της ελεύθερης Κύπρου τουλάχιστον, είναι Έλληνες. Επομένως είναι το σωστότερο (κατ' εμένα) να μάθουν τουλάχιστον την γλώσσα της πλειοψηφίας.
Δεν μπορώ να σχολιάσω επ'αυτού διότι δεν το έχω διερευνήσει.
Απάντησα στο 4.
Διόρθωση:
Απάντησα στο 3.
Παρενθετικά:
Πως πρέπει να νιώθει ένας άνθρωπος, ο οποίος για τους δικούς του λόγους δεν ξέρει αγγλικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Θα νιώθει άβολα, παρείσακτος στον ίδιο του τον τόπο.
Χάρη, Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι το να επιμένεις εσύ να μιλάς ελληνικά, είναι το ίδιο "άσχημο" με το γκαρσόνι που δεν προσπαθεί να μάθει (έστω λίγα) ελληνικά. Προέρχονται από τον ίδιο "τόπο", διαμορφώνονται με την ίδια "λογική".
Αν το να παραγγέλεις στα αγγλικά, σε κάνει να νιώθεις παρείσακτος στην ίδια σου την χώρα είναι καθαρά δικό σου πρόβλημα. Έχεις την επιλογή να πηγαίνεις σε τόπους που έχουν γκαρσόνια που μιλάνε καλά ελληνικά.
Προσωπικά, εγώ το βλέπω σαν ευλογία: ζω σε μια χώρα που ευημερεί και δέχεται μετανάστατες (αντι να φεύγουμε μετανάστες). Φυσικά, δεν είμαι και το καλύτερο παράδειγμα γιατί πιστέφκω ότι η εθνικότητα (και αυτά που έρχονται πακέτο με αυτή) είναι το πιο τεχνητό χαρακτηριστικό που έχουμε σαν άνθρωποι.
Χάρη, χωρίς να θέλω να δείξω ειρωνεία, απλά θέλω να σου τονίσω πόσο κωμικό ακούεται τούτο που λαλείς:
"ΌΜΩΣ δεν ανέχομαι να είμαι υποχρεωμένος να συνεννοούμαι στα αγγλικά όταν βρίσκομαι σε ένα καφέ / μπαράκι / μπυραρία / κλαμπ κτλ, επειδή τα γκαρσόνια δεν μιλούν γρι ελληνικά ή επειδή τα ελληνικά τους είναι επιπέδου ενός τρίχρονου νηπίου. Διαμαρτύρομαι έντονα για την πρόσληψη τέτοιων ατόμων σε τέτοια ή συναφή πόστα από τους εργοδότες λόγω προφανώς φθηνότερων εργατικών κοστών. Διαμαρτύρομαι έντονα για την ανοχή που επιδεικνύει ο Κύπριος για τέτοιες καταστάσεις."
Διαβάζω εγώ τέτοια διαμαρτυρία, τσαι λαλώ στον εαυτό μου: "Αμάν! Εννά βαλεν καμιάν πόμπα!". Τσαι τί μας λαλείς τελικά ότι έκαμες;
"όταν υποβάλω την παραγγελία μου την υποβάλλω στα ελληνικά."
Έχεις πολλά απλά την επιλογή να μεν πηαίνεις στο συγκεκριμένο καφέ/μπαρ κλπ. Μεν πάεις λοιπόν. Αν το θεωρείς τόσο μεγάλο πρόβλημα, μεν πάεις τζιαι άφηκε τον εργοδότη να καταλάβει ότι χάνει πελατεία. Αν πιστεύκουν τζιαι άλλοι το ίδιο με σένα, τσαι εφαρμόσετε τούντο μπουκοτάρισμα, τότε εννα έβρετε το δίκαιό σας. Αν δεν το ακολουθήσουν τζιαι άλλοι, τότε απλά αναρωτήθου μήπως το πρόβλημα εν σε εσένα τζιαι όχι στους άλλους.
Αν εκατάλαβα καλά, η απάντηση σου στο θέμα που σε απασχολεί, είναι ουσιαστικά να περιπαίζεις τα γκαρσόνια που δεν σε καταλαβαίνουν. Χωρίς να σκεφτείς σε τί κατάσταση μπορεί να βρίσκουνται τα άτομα που είναι σε χώρα της οποίας δεν ξέρουν τη γλώσσα (λαλείς ναν για πασιαμά που έρκουνται δαμέ;), αποφασίζεις να τους φέρεις σε δύσκολη θέση. Οι συνέπειες της πράξης σου; Ίσως η παρέα σου να σε πει "ρεζίλη" για αστείο τζιαι να γελάσετε. Μπορεί να σε πουν τζιαι "τάραμα", ή "αρφόν της πελλάρας". Για τον αλλοδαπό όμως, του οποίου μπορεί να του στοιχίσεις τη δουλειά αν συνεχίσεις τούντη συμπεριφορά γιατί ο εργοδότης δεν θα θέλει να έχει προβλήματα με την πελατεία, εν πολλά πιο σοβαρές οι συνέπειες.
Συγγνώμη αν εφάνηκα εριστικός, δεν ήταν η πρόθεσή μου.