Λήθη , 1974

Posted by Χάρης Μιλητός Thu, 20 Jul 2006 12:25:38 EEST

Σήμερα αρκεστήκαμε μόνο σε κάποιες συμβολικές εκδηλώσεις και στον ήχο των σειρήνων. Σήμερα θα έπρεπε να ήταν μέρα αργίας, μια μέρα που όλοι θα πενθούσαμε (όχι πως δεν υπάρχει κόσμος που πενθεί), με ένα κερί στο χέρι για τους νεκρούς και τα θύματα της εισβολής. Όλες οι υπηρεσίες πλην των απαραίτητων θα έπρεπε να ήταν κλειστές και όλες οι σημαίες θα έπρεπε να κυματίζουν μεσίστια. Θα έπρεπε να διαδηλώναμε και να διαμαρτυρόμαστε, να δείχνουμε πιο έντονα την απαρέσκεια μας για τα τετελεσμένα της εισβολής.

Αλλά κάποιοι από εμάς θα πάνε στις εκδηλώσεις, κάποιοι θα βγουν έξω για το άκουσμα των σειρήνων, κάποιοι θα πάνε για καφέ και … η ρουτίνα συνεχίζεται.

ΟΝΗΣΙΛΟΣ

Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος
βγαλμένος απ' την ιστορία και το θρύλο
ολοζώντανος.

Αρχιλεβέντης βασιλιάς αυτός
κρατούσε στο χέρι ό,τι του' χε απομείνει:
ένα καύκαλο
- το δικό του κρανίο -
γεμάτο μέλισσες

Δέκα χρόνια έστελλε τις μέλισσες του ο Ονήσιλος
να μας κεντρίσουν
να μας ξυπνήσουν
να μας φέρουν ένα μήνυμα

Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος
κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα
χωρίς τίποτα να νιώσουμε.

Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων
έφτασε στη Σαλαμίνα
φρύαξε ο Ονήσιλος.
Άλλο δεν άντεξε.
Άρπαξε το καύκαλό του
και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.

Κι έγειρα νεκρός.
Άδοξος, άθλιος,
καταραμένος απ' τον Ονήσιλο.

Παντελής Μηχανικός
Κατάθεση 1975

Posted in Επετειακά, Κυπριακό | 1 comments

    Reader's Comments

  1. ….και κάποιοι άλλοι εκείνη την μέρα θα ξεριζωθούν για πολλοστή φορά, θα τους θυμιατίσουν βόμβες και θα τους κλάψουν σειρήνες.

    Σωστός είσαι Χάρη και μπράβο σου. Χαίρομαι αφάνταστα όταν βλέπω ανθρώπους να μην ξεχνούν.

    Μετά τα τελευταία φυσικά διεθνή γεγονότα και η ρουτίνα-ειρήνη έχει κατασπαραχτεί από το τέρας τον πολέμου. Ναι, πάλι ήρθε ο καιρός να αρχίσει ο φόβος την αφύπνιση.

    -- Κωνσταντίνος Γεωργίου ~constantin7geo, July 25, 2006