Χάρης Μιλητός

(~harry)

Στενοχωρήθηκα πάνως με αυτά που έμαθα, ότι το phigita έφτασε στο τέλος του. Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω για να μεταπείσουμε τον Φύτο αλλά ότι είναι να κάνουμε ας το κάνουμε. Φίλε Νεόφυτε, δεν αφιέρωσες μόνο το αίμα, τα δάκρυα και ιδρώτα για το phigita αλλά την ίδια την ψυχή σου, το ίδιο σου το είναι.

Ήταν μια όμορφη, ευγενής και πάνω από όλα ανιδιοτελής πρωτοβουλία. Μάζεψες μια ομάδα ανθρώπων κάτω από την ίδια ομπρέλα, μας έδωσες τον χώρο να εκφραζόμαστε και να "λογομαχούμε" αλλά πάντα με αγάπη (σχεδόν πάντα :P). To phigita αποτέλεσε ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου τόσο ως φοιτητή όσο μετέπειτα ως εργαζόμενου. Μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω νέους αξιόλογους ανθρώπους αλλά και να εμβαθύνω τις σχέσεις που είχα με άτομα που ήξερα.

Πέρασα ατελείωτες ώρες γράφοντας δημοσιεύσεις, απαντώντας, σχολιάζοντας ή ακόμα απλά διαβάζοντας τις σκέψεις άλλων phigito-χωριανών μου. Μα και εκτός phigita, είχα μακρές συζητήσεις με φίλους και γνωστούς για θέματα του phigita, και πολλές φορές έντονες. Αλλά εν τούτα που μινήσκουν. Το phigita μου έδωσε το υπόβαθρο να εκφράζομαι ελεύθερα και καθαρά και να σκέφτομαι βαθύτερα. Έβαλε το δικό του λιθαράκι στην ανάπτυξη μου ως ανθρώπου και ως προσωπικότητας. Η φιλία μου με τον Φύτο και με τα άλλα παιδιά αποτελεί για μένα ένα προνόμιο. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που υπήρξα μέλος αυτής της κοινότητας.

Παρόλαταυτα, η φυσική πορεία των πραγμάτων είναι η αρχή και το τέλος, όλα έχουν ένα Α και ένα Ω. C'est la vie. Είναι κάτω που πρέπει να δεκτούμε. Εάν η απόφαση σου Νεόφυτε μου είναι τελεσίδικη, εγώ θα το σεβαστώ και θα κλείσω την τελευταία μου δημοσίευση στο phigita.net με ένα μεγάλο Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ω.