Posted by Ιάκωβος Κωνσταντίνου Wed, 01 Oct 2003 12:03:13 EEST
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους
Από την αποχαιρετιστήρια επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
2 comments
Απλά μια διόρθωση ότι το ποίημα δεν ήταν του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες αλλά κάποιου επονόματι Johny Welch που την απέστειλε στην τοπική εφημερίδα προς δημοσίευση. Εκ παραδρομής γράφτηκε το όνομα του Νομπελίστα λογοτέχνη και συγγραφέα κλασσικών έργων όπως τα "Εκατό χρόνια μοναξιάς" κι ως εκ τούτου διαδόθηκε αστραπιαία ανά το παγκόσμιο. Η Άνδρια Καραολιά έκανε την ίδια διαπίστωση που είχε επισημάνει παλιότερα η Φανή Αθηαινίτου όταν πρωτοβγήκε το phigita.net δύο χρόνια πριν.
Το πρωτότυπο του ποιήματος έχει ως εξής:
Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το θέμα μπορείτε να επισκεπτείτε τη σελίδα: http://www.museumofhoaxes.com/marquez.html