GOD bless you
Posted by Γιώργος Ιορδάνου Thu, 17 Mar 2005 18:06:24 EET
Ένα φίλος πριν λίγο καιρό είπε «ποτέ σου μην κάνεις μια συζήτηση με κάποιο που είναι πιο κλειστόμυαλος από εσένα».
Τώρα που είπα κλειστόμυαλους θα μιλήσουμε για τους θεοσεβούμενους. Προσέξτε τον διαχωρισμό, άλλο πιστοί και άλλο θεοσεβούμενοι. Η κυρία Χ (αντικατέστησε το Χ με διάφορα παράξενα ονόματα, όχι κατ’ ανάγκη άσχημα) λοιπόν πιστεύει φανατικά στο θεό. Είναι grouppie που λέμε. Ό,οτιδήποτε κακό είναι έργο του σατανά. Το κακό δυστυχώς είναι εξαιρετικά υποκειμενική περίπτωση, συνεπώς ότι δε συνάδει με την ανατροφή, εμπειρίες, μόρφωση και επιρροές του περιβάλλοντος της κυρίας Χ είναι κακό.
Ένας απλός πιστός άνθρωπος λογικό είναι να έχει καμιά εικονίτσα της Παναγίας, ούτως ώστε όταν κάνει καμιά μαλακία, να βλέπει την εικονίτσα και να παρακαλά να μην τον σκοτώσει η γυναίκα του. Δικαιολογώ ακόμα και ένα μικρό εικονοστάσι (με εικόνες συνολικής αξίας 30-40ΛΚ). Έτσι εικονοστάσι λοιπόν είχε και η κυρία Χ στο χωρκό της μάνας της. Όταν όμως παντρεύτηκε τον άντρα της και άλλαξε κοινωνικό κύκλο, ανέβηκε κλάση και στην κοινωνία της εκκλησίας. Συνεπώς καιρός είναι να αναβαθμίσει το υφιστάμενο εικονοστάσι για να αντικατοπτρίζει το σημερινό της στάτους. Στο κάτω κάτω είναι πρωτευουσιάνα πλέον, δεν είναι από χωριό.
Το καινούριο εικονοστάσι στοιχίζει 1000 λίρες. Ένα παιδί μόλις πέθανε επειδή δεν είχε 50 σεντ να αγοράσει ένα ψωμί. Καλή σου όρεξη.
 |  |
ΥΓ1: Η περίπτωση που περιγράφω είναι συγκεκριμένη και αληθινή.
ΥΓ2: Μην δω σχόλια τύπου Ελένη Λουκά.
ΥΓ3: Η καταχώρηση αυτή έγινε μετά που διάβασα την καταχώρηση του Βαλεντίνου [http://www.phigita.net/~noizrok/blog/]. Eδώ παρουσιάζω ένα άλλο είδος πιστών / θεοσεβούμενων / πρόσθεσε_ότι_σε_συμφέρει
Reader's Comments
Δε με χαλά ιδιαίτερα αν θέλει να έχει και εικονοστάσι των 500 χιλιάδων λιρών (αν και συμφωνώ μαζί σου ως προς το ηθικό κώλυμα που προκύπτει για κάποιο που υποτίθεται ότι ακολουθεί τη χριστιανική διδασκαλία). Το πρόβλημα όμως μετακομίζει από το εικονοστάσι της κυρίας στην ευρύτερη κοινωνία, όταν αυτή επιμένει να το προσκυνώ, και άμα δεν το προσκυνώ μου κάνει κύρηγμα (με καλό ή άσχημο τρόπο).
Όσο για το παράδειγμα σου, άκου ακόμα ένα ωραίο. Την περασμένη Κυριακή, έξω από την εκκλησία του Αγίου Στυλιανού στο Στρόβολο υπήρχε ένας ζητιάνος με ένα καλαθάκι. Εγώ στεκόμουν κοντά του, όταν ένας από τους υπεύθυνους βγήκε έξω, του είπε να φύγει και να μη ξαναπατήσει, και ότι δεν δικαιούται να ζητιανεύει εκεί. Γυρίζοντας προς εμένα, είπε με αποτροπιασμό "εκάμαν το επιχείρηση" και ξαναμπήκε μέσα να μετρήσει τα λεφτά από το δίσκο. Γλυκιά ειρωνία…
Εφαν τους οι συμβολισμοί και έχουν προ πολλού χάσει την ουσία.
Όντως ειρωνικό.
Μια απορία, άσχετη με το θέμα, υπάρχει λέξη κλειστόμυαλος; Ξέρω το close minded, αλλά πρώτη φορά ακούω κλειστόμυαλος (αν και το ανοιχτόμυαλος χρησιμοποιείται).
Έζησα/είδα/άκουσα άπειρα τέτοια περιστατικά όπως ούλλοι μας. Εν η φάση που σε πιάνει το νευρικό γέλιο με την ειρωνεία τζαι την υποκρισία της ζωής.
Μιχάλη νομίζω το αντίστοιχο είναι στενόμυαλος.
Όχι δεν υπάρχει. Συνώνυμα του όμως είναι ο στενόμυαλος και ο δογματικός.
Ένας σωστός χριστιανός σίγουρα δεν χαρακτηρίζεται από πόσες φορές πάει στην Εκκλησία, αν νηστεύει 40 μέρες, αν υπερασπίζεται το δόγμα τυφλά κτλ κτλ κτλ.
Η ουσία της χριστιανοσύνης είναι η αγάπη και η βοήθεια προς τον συνάνθρωπο. Ορθώς πράττεις Γιώργο και στηλιτεύεις την πράξη της εν λόγω κυρίας. Οπότε αν κάποιος θέλει να θεωρείται σωστός χριστιανός (περιλαμβανομένου και του υποφαινομένου) πρέπει να κάνει το καλό.
Πολλές φορές σκεφτόμαστε ότι δεν έχουμε κάνει κακό σε κανένα. Όμως λίγοι από εμάς σκεφτόμαστε αν έχουμε κάνει καλό σε ένα συνάνθρωπο.
Θα κλείσω το σχόλιο μου με ένα μικρό περιστατικό. Είχα ένα συγγενή (εξ αγχιστείας), φανατικό αριστερό και δηλωμένο άθεο. Όταν άκουγε για παπάες τον τυλίγανε τα φίδια, "τον πίανναν οι θκιαόλοι" όπως λέμε και στα κυπριακά. Αλλά αν του ζητούσες κάτι μπορούσε να σου δώσει και την ψυχή του. Βοήθησε πολύ κόσμο και πολύς κόσμος τον εκμεταλλεύτηκε. Άλλοι θεοσεβούμενοι εστιάζονται στους συμβολισμούς και στο θεαθήναι, ουσιαστικά είναι Φαρισαίοι. Ο άνθρωπος αυτός αποδήμησε. Όλοι τον θυμούνται με αγάπη και συμπάθεια. Κατ' εμένα είναι καλύτερος χριστιανός από πολλούς άλλους "χριστιανούς".
Ακριβώς, γι'αυτό δε χρειάζομαι τον κάθε παπά νου μου υποδείξει πως να είμαι καλός άνθρωπος. Αυτό είναι δουλειά των γονιών μου.
Και όχι μόνο. Οι γονείς σίγουρα θα προσπαθήσουν να σου προσφέρουν τις καλύτερες προϋποθέσεις για να γίνεις σωστός άνθρωπος.
Όπως μην υποτιμάς/αγνοείς το υπόλοιπο κοινωνικό περιβάλλον. Ο κάθε άνθρωπος με τον οποίο διατηρείς επαφή, ακόμη και ο πιο ασήμαντος μπορεί να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος άνθρωπος.
Η πείρα της ζωής, η τριβή με τους υπόλοιπους συνανθρώπους, τα διάφορα σκαμπανεβάσματα θα σε βοηθήσουν να γίνεις σωστότερος και καλύτερος άνθρωπος. Σε τελική ανάλυση, αυτός που θα σε βοηθήσει να βελτιωθείς εσωτερικά, κατά μεγαλύτερο ποσοστό είναι ο ίδιος σου ο εαυτός.
Συμφωνώ. Σίγουρα όμως δεν θα είναι ο κάθε παπάς. Όταν βρώ καιρό και πάρω άδεια από τον νικόλα θα δημοσιεύσω ένα άρθρο που έγραψε για τα κοινά στις αρχές τους σοσιαλισμού και του χριστιανισμού και θα καταλάβεις τι εννοώ.
Πάω για μπάνιο και για καφέ. Τα λέμε
Καταρχήν θα σχολιάσω την πρώτη γραμμή της δημοσίευσης. Είναι το ίδιο κλειστόμυαλο να μην θέλεις να ακούσεις κάποιον επειδή εσύ πιστεύεις ότι είναι κλειστόμυαλος. Το ίδιο φαντάζομαι κάνει και αυτός όταν μιλάς εσύ, σε αγνοά, γι'αυτό και σου φaiνετε κλειστό-μυαλος. (Μιλάω γενικά και όχι σε σένα Γιώργο, άπλα το έγραψα σε 1ο πρόσωπο).
Όσο αφορά τις ειρωνείες και αντιφάσεις που παρουσιάζεις για τους Θεοφοβούμενους όπως τους λες, δεν είναι πάρα μόνο άνθρωποι, αμαρτωλοί. Το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να χάνεις τον χρόνο σου κατηγορώντας άλλους, ενώ θα μπορούσες πιο δημιουργικά να αφιερώσεις στον εαυτό σου κάποιες πιο ευχάριστες στιγμές. Ακόμα αν θέλεις μπορείς να συμμετέχεις σε κάποια εθελοντική εργασία αν θέλεις να προσφέρεις στον συνάνθρωπο σου.
Στο κάτω κάτω κανένας δεν σου ζήτησε να πιστέψεις στους θεοφοβούμενους, δεν είναι Θεοί. Ακόμη το τι σημαίνει Θεός είναι διαφορετικά διαμορφωμένο στο μυαλό του καθενός μας. Έχω κάνει κάποιο σχολείο στην καταχώρηση του Βαλεντίνου σχετικά με το τι σημαίνει Θεός για μένα, αν και κάπως καθυστερημένα.