Posted by Γεωργία Γεωργίου Fri, 23 Sep 2005 14:48:20 EEST
Μαρία μου, επειδή σήμερα φεύγω για "διακοπές", χωριό μου χωριουδάκι μου, σπίτι μου σπιτάκι μου, σου εύχομαι από τώρα καλό ταξίδι! Ελπίζω να σ’ αρέσει η Αγγλία ως χώρος διαμονής,σπουδών και να είσαι η πρώτη που θα μου πει ότι είναι πολύ ωραία! Κάθε επιτυχία στο μεταπτυχιακό σου( πώς περνάνε τα χρόνια!) και καλή σταδιοδρομία!
Όσο για την προσωπική σου ζωή…σου εύχομαι τα καλύτερα! Όταν επιστρέψεις με το καλό χρωστάω μαγείρεμα, επειδή δεν κατάφερα να σας καλέσω από την τελευταία φορά που βρεθήκαμε μέχρι σήμερα… ;ο)
Να τα λέμε!
xx
Παω μάθημααααα
Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Sun, 18 Sep 2005 22:19:40 EEST
Πήρα την απόφαση να τον τελειώσω…
Πίνακας
Μαρία μου νομίζω εσύ συγκεκριμένα ήθελες να το δεις!
Για σένα το δείχνω περισσότερο. Είμαι κάπως απογοητευμένη από τον εαυτό μου από αυτόν τον πίνακα….
Permanent Link [+ 8 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Sun, 04 Sep 2005 20:20:53 EEST
….ακόμη δε συνήλθα από τις διακοπές και αρχίζουμε! Πεθύμησα το Πανεπιστήμιο;
Αν και θα ακουστεί παράξενο…ΝΑΙ,…ΠΟΛΥ!
Αύριο λοιπόν ξεκινάμε!
Καλή αρχή σε όσους επιστρέφουν από διακοπές, είτε στη δουλειά είτε στο Πανεπιστήμιο!
Κύπρο πάτησα ξανά το πόδι μου 1 Σεπτεμβρίου! Παρασκευή μάλλον γιατί 11:45 μ.μ πετούσαμε από Ελλάδα! Πέρασα υπέροχα, νιώθω ανανεωμένη και έτοιμη για δράση!
Τα λέμε λοιπόν σύντομα!
Permanent Link [+ 6 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 02 Aug 2005 11:12:53 EEST
Η διαίσθηση είναι ο συναισθηματικός μας εξοπλισμός,αναβαθμισμένος σε μια μορφή αντιληπτικής ικανότητας.Κατά κανόνα, βιώνουμε τα συναισθήματά μας ως αντίδραση σε κάτι. Αντιδρούμε συναισθηματικά σε όλα όσα συνθέτουν τον κόσμο μας: στις σχέσεις μας, στον καιρό,στα νέα,στο άγχος της δουλειάς…Σπάνια ή και καθόλου,προβάλλουμε τα συναισθήματα μας εκ των προτέρων σε μία κατάσταση με την ξεκάθαρη πρόθεση να αποκτήσουμε πληροφορίες γι'αυτή τη συγκεκριμένη κατάσταση. Για το λογικό νου, η ιδέα να προβάλλει κανείς συναισθήματα σε μια άλλη κατάσταση από αυτή που βιώνει το φυσικό μας σώμα είναι παράλογη.
Φανταστείτε τώρα αυτή την περίπτωση. Συναντάτε κάποιον σε ένα πάρτι και αμέσως νιώθετε κι οι δύο έντονη έλξη ο ένας για τον άλλο. Κανονίζετε να βγείτε το επόμενο βράδυ για φαγητό. Όλη τη νύκτα και την επόμενη μέρα, τα συναισθήματα και οι σκέψεις σας "τρέχουν" στην αυριανή συνάντηση. Φαντάζεστε τι θα φοράει το πρόσωπο που σας ενδιαφέρει, τι θα συζητήσετε και πώς θα σας φερθεί. Αυτό βέβαια μπορεί να λέγετε φαντασίωση ή ονειροπόληση,αλλά μιλάμε όντως για κάτι διαφορετικό απ' τη διαίσθηση; Οι φαντασιώσεις είναι,στην πραγματικότητα, επεκτάσεις των συναισθημάτων που γεννιούνται μέσα από διάφορες εμπειρίες, και εμείς, βασιζόμενοι σ'αυτά τα συναισθήματα, δημιουργούμε τις προβολές μας. Με το να χρησιμοποιούμε τους όρους "φαντασίωση" ή "ονειροπόληση" απλά αποφεύγουμε τη λογοκρισία από τη λογική μας.
Γεγονός είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι παίρνουν τις φαντασιώσεις και τις ονειροπολήσεις τους πολύ πιο σοβαρά απ' όσο θα ήθελαν να παραδεχτούν. Άλλωστε η φαντασίωση ανεκπλήρωτων προσδοκιών δεν είναι, στην πραγματικότητα, η φαντασίωση ανεκπλήρωτων συναισθηματικών προβολών; Προβάλλεις τις επιθυμίες σου και ελπίζεις, αλλά και φαντάζεσαι ότι η κατάσταση θα εξελιχθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο.Όταν όμως αυτές οι νοητικές/συναισθηματικές εικόνες δεν επαληθευτούν στο φυσικό κόσμο, απογοητεύεσαι. Οι τόσο αληθινές "προβολές" σου δεν κατάφεραν να υλοποιηθούν.
Permanent Link - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Wed, 27 Jul 2005 09:33:50 EEST
….Ναι πάει ένας χρόνος από τότε που με ξύπνησαν στις 9:30 το πρωί…
"Γεωργία ξύπνα και βγήκαν τα αποτελέσματα" μου λέει η μαμά.
Του ύπνου εγώ…Τις προηγούμενες μέρες ήμουν Λάρνακα στον θείο μου διακοπές και την ακριβώς προηγούμενη Λατσί.
Γυρίζω από την άλλη γιατί δεν κατάλαβα και ήθελα να κοιμηθώ κι άλλο από την κούραση των προηγούμενων ημερών.Άνοιξα τα μάτια μου και για 2-3 λεπτά σκεφτόμουν τι μου είπε η μαμά.Ξαφνικά εκείνο το απότομο βλέμμα. Δεν χρειάστηκα δεύτερη κουβέντα. Ήταν σαν να καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα και δεν άντεχα άλλο και πετάχτηκα. Ο φορητός υπολογιστής μου ήταν δίπλα μου. Τον άρπαξα και έτρεξα στο σαλόνι. Τον ανοίγω, ενώνομαι στο διαδίκτυο και μπαίνω στη σελίδα του Υπουργείου Παιδείας. Τώρα τον αριθμό υποψηφίου που είχα δεν τον θυμάμαι. Νομίζω αν δεν με απατά η μνήμη μου, που συνήθως με απατά ήταν το 776.Τέλος πάντων… είδα ότι πέρασα και ενθουσιάστηκα γιατί επιτέλους αυτό που περίμενα ότι θα περάσω το πέρασα.
Μέχρι φέτος τον Μάη έλεγα καταραμένη η ώρα και η στιγμή που έβαλα πρώτη επιλογή Πληροφορική και μάλιστα Κύπρο.Η βαθμολογία όμως μου άρεσε γιατί στο σχολείο αρκετοί καθηγητές δεν ήθελαν να πιστέψουν στις δυνατότητες μου. Τότε φάνηκε πόσο λάθος είχαν κάνει και ότι μου άξιζαν βαθμοί που έβαζαν σε μαθητές οι οποίοι έδειξαν ότι δεν τους άξιζαν στην πραγματικότητα! Αλλά ήταν τα παιδιά των τάδε…
Τώρα πια ευχαριστώ το Θεό γιατί…ομολογώ ότι πεθύμησα να γράψω κώδικα και να βλέπω τους καθηγητές μου και να λέω πόσο πιεστικοί,"χαζός" ή οτιδήποτε άλλο λέγαμε ότι είναι.
Για να δούμε φέτος οι εξαδέλφες μου τι έκαναν…
Πέρασε λοιπόν ένας χρόνος και ήδη μελαγχολώ…άραγε εσείς, που πέρασαν 4,5,6 και βάλε χρόνια πώς νιώθετε;
Permanent Link [+ 6 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Fri, 22 Jul 2005 15:16:01 EEST
Καιρός πολλής πέρασε από τότε που πληγώθηκαν από άτομο που το έχω καλύτερα από'τι τις αδελφές μου.Καιρό πολλή έχει να κλάψω και να θέλω να χαθώ από τον κόσμο. Να θέλω να συγκρατήσω τα δάκρυά μου και να μη μπορώ.
Να θέλω να βρεθώ μακριά πολύ μάκρυνα να ξεσπάσω και να μη μπορώ.
Ξέρετε πώς είναι αυτό το αίσθημα; Θέλετε να μάθετε; Δεν σας το συστήνω. Και η συνταγή να μην γνωρίσετε αυτό το αίσθημα;
Να μη δείξετε ποτέ ποιος η ποια είστε όσο ώριμος/ ώριμη και αν φαίνεται μια φίλη σας ή ένας φίλος σας. Όσα και να κάνετε, όση κατανόηση και να του δείξετε ποτέ δε θα το εκτιμήσει. Ομολογώ ότι από το συγκεκριμένο άτομο δεν το περίμενα ή καλύτερα δεν ήθελα να πιστέψω ότι θα έρθει μια μέρα που θα με "χτυπήσει" τόσο άσχημα.Να με "κτυπήσει" όσο δε θα "κτυπούσε" τον χειρότερο του εχθρό. Νιώθω σαν να είμαι κάτω στο πάτωμα να μη κουνιέμαι και να με κτυπά ακόμη. Τόσο έντονο μέχρι σήμερα δεν το ένιωσα από κανένα άλλο.
Πιστεύεις ότι είναι ώριμη/ ώριμος και σε καταλαβαίνει ενώ τελικά μέσα σε λεπτά το διαψεύδει.
Μπράβο του που έχει τόση δύναμη να πληγώνει. Μπράβο του που τολμά. Του εύχομαι αυτά που κάνει να μην τα βρει ποτέ του. Εύχομαι να μη πονέσει ποτέ τόσο.
Και ένα ερώτημα που παρακαλώ αφού διαβάσετε να μου απαντήσετε.
Μπορεί ένας ευαίσθητος άνθρωπος να πληγώνει και να "κτυπά" τόσο έναν άνθρωπο που έδωσε τα πάντα για αυτόν,δηλαδή, πάντα τον κατανοούσε και δεν του έλεγε όχι, παρά μόνο ότι επιθυμείς και προτιμάς;
Ευχαριστώ πολύ!
ΣΗΜΙΩΣΗ: Αγαπη ερωτική στην πιο πάνω καταχώριση δεν αναφέρθηκε ποτέ.
Permanent Link [+ 7 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Thu, 14 Jul 2005 11:33:12 EEST
…τώρα μου τραγουδάει ένα από τα τραγούδια του Σάκη Ρουβά, ένα από τα καινούρια του! …"στης πυραμίδας τα σκαλιάααααααααααα".
Είναι 5 χρονών! Η μικρότερη κόρη του εργοδότη μου(για το καλοκαίρι)!
Τώρα ζωγραφίζουμε!Εδώ και 2 μέρες μαθαίνω την Χρυστάλλα, 9 χρονών, πώς να ζωγραφίζει! Της τυπώνω σχέδια από το διαδίκτυο, της βάζω σε κάθε κομμάτι ποιο χρώμα να χρησιμοποιήσει και μετά το ζωγραφίζει! Την έχω μάθει και πώς να ζωγραφίζει, πώς να είναι οι γραμμές,δηλαδή να ζωγραφίζει κάνοντας μικρές κυκλικές κινήσεις!
…Νομίζω πως βρήκα το κουμπί της μικρής! Μαζί μου είναι ήσυχη, και όταν δίνω σημασία στη μεγαλύτερη, ζηλεύει και θέλει να τις λέω τη γνώμη μου για αυτά που ζωγραφίζει! Με τρόπο προσπαθώ να την μάθω να ζωγραφίζει σωστά χωρίς να την πληγώσω!
…Ξέρετε τα παιδιά πληγώνονται εύκολα μέχρι κάποια ηλικία. Για να εξηγήσω, δεν μπορείς να πεις σε ένα παιδί 3 χρονών, ζωγραφίζεις λάθος, έτσι να ζωγραφίζεις. Αν το κάνεις αυτό, τότε ποτέ δεν θα θελήσει να μάθει ή δεν θα ξαναζωγραφίσει, χωρίς να αναφέρω της αντιδράσεις του ως προς το άτομο που απέρριψε την ζωγραφιά του!
Όταν όμως του πεις, "θες να ζωγραφίσουμε όπως ζωγραφίζει η αδελφή σου ή η φίλη σου σήμερα;".Τότε δεν θα το πάρει ως απόρρυψη σαν να του λές ότι ζωγραφίζει λάθος!
Στην τέχνη δεν υπάρχει σωστό και λάθος! Για τα σχέδια που δίνουμε στα παιδιά, τα καλουπομένα κατ 'εμένα υπάρχει! Υπάρχει γιατί εδώ μαθαίνουμε τα χρώματα καθώς και το τι χρώμα έχει το πρόσωπο, τα δέντρα, η γη κλπ.
…Θα σας πάω πίσω τώρα, στο θέμα του τίτλου μου αν και το πως άλλαξαν κατά κάποιο τρόπο τα κέφια μου το προ ανάφερα!
Αφού έκλεισα λοιπόν 12 ώρες ύπνου, με διάλειμμα στις 9 ψες(ξάπλωσα από τις 6 ,ξύπνησα μετά από 3 ώρες αν όχι 3.30 ώρες ύπνο και πεινούσα. Παράγγειλα, έφαγα και ξάπλωσα πάλι) και στις 11.27 για νεράκι!Ούτε γυμναστήριο πήγα χθες, ούτε είδα κανέναν μετά την δουλειά. Ήμουν πάρα πάρα πολύ κουρασμένη και άυπνη! Άξιζε όμως τον κόπο η αιτία της κούρασης! Ήταν γλυκιά κούραση!
…Πάλι εκτός θέματος! Ήρθα λοιπόν 6:50 δουλεία και ένιωθα μια πικρία, λύπη δεν ξέρω πως να εξηγήσω το αίσθημα αυτό! Είναι το αίσθημα που νιώθουμε όταν μας λείπει κάτι ή κάποιος…Αυτό λοιπόν!Στης 9.30 ήρθε ο κ. Πανίκος(εργοδότης μου), η κ.Μαρία(γυναίκα του εργοδότη μου, συνάδελφος και εργοδότης μου) και τα παιδιά τους! Μπαίνει στο γραφείο η Χρυστάλλα και μου λέει σου έχουμε μια έκπληξη σήμερα! Τι έκπληξη την ρωτάω; Και φωνάζει στη μικρή έλα μέσα! Μπαίνει μέσα με ένα μεγάλο χαμόγελο το οποίο μου μετέδωσε! Πόσο ωραίο πράγμα εκεί που είσαι στη μιζέρια σου να βλέπεις ένα γλυκό μωράκι να σου χαμογελά! Πηγή ζωής και χαράς!Εδώ και μέρες έλεγα στην Μαρία να φέρνει και την μικρή. Είναι ζωηρή λένε αλλά μαζί μου πάντα είναι ήσυχη και της αρέσει το ότι της δίνω προσοχή.Της αρέσει επειδή την πρόσεξα από την πρώτη στιγμή και την πλησίασα! Δεν της χαμογέλασα μόνο.Της πήρα το χέρι και τις μίλησα!Τα τυπικά! Είσαι η Αγγέλα εσύ; Τι κάνεις; Πέρασες καλά στο σχολείο σήμερα; κλπ!Είναι πολύ γλυκούλα όπως και η Χρυστάλλα!
Απορώ πως κάποιοι άνθρωποι τολμούν να φοβίζουν τα παιδιά. Τους λένε ένα σωρό ψέματα για να είναι φρόνιμα! Δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να κοιτάξουν με τα παιδικά τους μάτια και ψυχή ένα παιδί.Να δουν τις αντιδράσεις, κινήσεις του! Το πώς σκέπτονται και να αντιδράσουν και αυτοί με τον ίδιο τρόπο! Ναι σαν παιδιά και αυτοί! Τότε θα δουν πόσο ήσυχο, υπάκουο γίνεται ένα παιδί και σε αγαπάει!
Πώς μπορούν κάποιοι να μην θέλουν παιδιά; Να μην θέλουν να τα δουν μπροστά τους και να τα θεωρούν μπελά;
Μπελάς είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, που δεν αφήνει την ψυχή και τα αισθήματά του ελεύθερα! Όταν θες να κάνεις κάτι κάνε το ελεύθερα, μην καταπιέζεις τον εαυτό σου γιατί είσαι δήθεν μεγάλος! Μεγάλοι είναι οι άνθρωποι μόνο στο σώμα! Η ψυχή δεν μεγαλώνει ούτε αλλάζει! Αποτελείται από πολλά κομμάτια!
Τα κομμάτια αυτά αποτελούν ένα κύκλο!Ό κύκλος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Δεν μπορείς να τον αλλάξεις να γίνει τετράγωνο ή ορθογώνιο! Το μόνο που μπορείς να κάνεις αν δεν τον σπάσεις είναι να τον γυρίζεις και να τον σταματάς στο κομμάτι που θες!Αν τον σπάσεις θα υποφέρεις και ίσως να μην το καταλάβεις! Αν τον σπάσεις κάποια κομμάτια φεύγουν! Αν φύγει το κομμάτι παιδί είναι ότι χειρότερο! Καλύτερα να το βρούμε και να το βάλουμε στη θέση του! Έτσι ο κύκλος θα μπορεί να γυρίζει και πάλι και να τον σταματας εκεί που θες!
…τελειώνω με αυτό! Πριν από λίγα λεπτά με την Αγγέλα
-Θέλω ξύστρα!
-(της την δίνω)Ορίστε!
-Θενκιου!
:D
Τώρα θέλει να παίξουμε μωράκια και μαμάδες. Εγώ είμαι η μαμά και είμαι δουλειά! :D
Παιδιά και πάλι παιδιά!Χαρά μεγάλη και ανεκτίμητη…
Permanent Link - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Sun, 10 Jul 2005 20:45:01 EEST
…βέβαια είναι ατέλειωτος. Άρχισα να κουράζομαι γιατί ξεκίνησα από τις τρεις και τώρα άρχισα να χάνω τη συγκέντρωσή μου. Φαίνεται από τις πινελιές μου αυτό και από το ότι δε μ'αρέσει το τριαντάφυλλο. Κατά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας αποφάσισα να πάρω κάποιες φωτογραφίες έτσι ώστε να δείτε και εσείς την εξέλιξη του πίνακα αυτού. Δεν τον θεωρώ καλό πίνακα αλλά ελπίζω να τον τελειώσω σύντομα. Οι τοίχοι του διαμερίσματος μου φωνάζουν γιατί τους άφησα «γυμνούς». Βέβαια είναι φοβερή ζέστη αλλά επιμένουν…Με το δίκαιο τους όμως, αφού είναι «τελείως γυμνοί». Να μη πολυλογώ πιο κάτω είναι τα link των φωτογραφιών που τράβηξα:
Βήμα 1α
Βήμα 1β
Βήμα 2α
Βήμα 2β
Βήμα 3α
Βήμα 3β
Βήμα 4α
Βήμα 4β
Βήμα 5α
Βήμα 5β
Permanent Link [+ 5 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Fri, 01 Jul 2005 14:05:48 EEST
Σήμερα όπως σχεδόν κάθε μέρα τελειώνω νωρίς τη δουλειά μου στο γραφείο που δουλεύω. Αποτέλεσμα να βαριέμαι, κάθε ένα λεπτό να βλέπω το ρολόι, η ώρα να μην περνά και να μη βρίσκω τίποτα στο internet να ασχοληθώ. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν ξέρω τι κάνουν. Και να σκέφτομαι ότι έχω πολλά πράγματα να κάνω μόλις σχολάσω. Καταστήματα, γυμναστήριο, υπεραγορά και συγύρισμα του σπιτιού.
Μη μου πείτε msn γιατί άλλοι δουλεύουν και με άλλους δεν έχω τι άλλο να πώ.
Ούφου….
Permanent Link [+ 3 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Tue, 28 Jun 2005 20:14:36 EEST
Σήμερα η μέρα μου δύσκολη. Το κεφάλι γεμάτο προβληματισμούς και απογοήτευση. Αλήθεια πώς θα νιώθατε και τι θα κάνατε αν κάποιος που καλά καλά δεν σας ξέρει σας χαρακτήριζε ψυχοπαθή; Ναι ΨΥΧΟΠΑΘΗ. Είναι από τις λίγες φορές που νιώθω απογοήτευση από άτομο που συμπαθώ και "θαυμάζω".Θέλω να είμαστε φίλοι.
Πως να αντιδράσω δεν ξέρω.Το μόνο που ξέρω είναι ότι μπορώ να συγχωρώ και να δίνω δεύτερη ευκαιρία να με γνωρίσει καλύτερα.
Permanent Link [+ 5 comments] - Add a Comment
Posted by Γεωργία Γεωργίου Thu, 16 Jun 2005 20:01:56 EEST
"Πρέπει να μάθω να συγχωρώ. Τους άλλους και τον εαυτό μου."
…
ουσιαστικό είναι να ζω και να αγκαλιάζω τη ζωή τώρα, οπουδήποτε και να
βρίσκομαι.Την αρπάζω στην αγκαλιά μου με πάθος! Είναι περιττό να κλαις για το
χτες-το χτες έχει τελειώσει! Το συγχωρώ το παρελθόν μου.Συγχωρώ τους
ανθρώπους που με πλήγωσαν. Δε θέλω να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου
κατηγορώντας και δείχνοντας με το δάχτυλο.
…
Μπορείς να συγχωρείς;Μπορείς να ξεχάσεις; Μπορείς να πεις, "Δεν πειράζει;
"Μπορείς να πεις, "Άνθρωποι είναι και αυτοί" και να τους αγκαλιάσεις; Μετά
αγκάλιασε τον ίδιο τον εαυτό σου.Ανακάλυψε ξανά ότι είσαι ιδιαίτερος, ότι είσαι
μοναδικός, ότι είσαι καταπληκτικός, πως μέσα σ' ολόκληρο τον κόσμο δεν
υπάρχει πάρα μόνον ένας σαν εσένα. Αγκάλιασε τον παλιό καλό σου φίλο!
Βέβαια έχεις ένα σωρό ελαττώματα και μερικές φορές κάνεις βλακείες και ξεχνάς
ότι είσαι άνθρωπος,όμως το πιο καταπληκτικό με σένα είναι πώς, όπου και αν
βρίσκεσαι,έχεις τη δυνατότητα να αναπτυχθείς. Βρίσκεσαι μόλις στην αρχή.
Υπάρχει αυτό που είσαι τώρα κι άλλο ένα άπειρο κομμάτι να αναζητήσεις και να
ανακαλύψεις.Μην ξοδεύεις τον καιρό σου κλαίγοντας! Συγχώρα τους άλλους!
Συγχώρα τον εαυτό σου! Συγχώρα τον εαυτό σου που δεν είναι τέλειος.Και δέξου
την ευθύνη για την ίδια τη ζωή σου.
Ο αξέχαστος Νίκος Καζαντζάκης είπε: "Έχεις τα πινέλα,έχεις τα χρώματα,
ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα." Καν' το! Πάρε πορτοκαλί και μώβ και
μπλε και ροζ…και πράσινο και κίτρινο-και ζωγράφισε τον δικό σου παράδεισο.
Μπορείς να το κάνεις αυτό! Μπορείς να το κάνεις τώρα.Αυτό που μετρά είναι η
ζωή σου.
Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment
