Νεόφυτος Δημητρίου

(~k2pts)

Χάχες... ΙΙ [updated again]

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Thu, 26 Aug 2010 19:33:38 EEST

Πρώτα διαβάστε τούτο: Χάχες…. Και μετά τη νέα ανακοίνωση της Προοδευτικής Κίνησης Καθηγητών:

Άμαν κάμνουμε μαγειρέματα, ούλλα γίνονται: τι νέες ανάγκες προέκυψαν τις τελευταίες δύο βδομάδες; Και, παρεπιπτόντως, να μας εξηγήσουν πως περπατά η σειρά προτεραιότητας στο κατάλογο διοριστέων μαζί με τις προτιμήσεις που υποβάλλονται στην αίτηση για διορισμό.

Update (30 Αυγούστου 2010)

Ανακοινώθηκαν τελικά οι "αναμενόμενοι" διορισμοί-προσλήψεις κι έχω μερικά ερωτήματα:

1. Στη Πληροφορική προσλήφθηκαν 3 άτομα κι επειδή η ανακοίνωση αναφέρει 10: Να εκπλαγώ αν διορισθούν 7 ή περισσότερα άτομα το επόμενο διάστημα;

2. Είναι συνήθης πρακτική ένα άτομο να μετατίθεται μετά από αμοιβαία αλλάγή με κάποιο άλλο από το Χ στο Ψ και μετά από μερικές μέρες να μετατίθεται στο Ζ; Πως εξυπηρετείται έτσι ο σκοπός της αμοιβαίας αλλαγής; Εκτός βέβαια αν ο σκοπός δεν ήταν η αμοιβαία αλλαγή αλλά η διευκόλυνση της μετάθεσης στο Ζ. Ακόμα πιο ασυνήθιστο μου φαίνεται το γεγονός ότι μετατέθηκε από το Ψ στο Χ μόλις ένα μήνα πριν (δηλαδή μέσα σε δύο μήνες μετατέθηκε από το Ψ στο Χ, από το Χ στο Ψ με αμοιβαία αλλαγή, κι από το Ψ στο Ζ).

3. Πρέπει να εκπλαγώ επίσης όταν κάποιος μετατίθεται από το Ψ στο Ζ και μετά από μερικές μέρες μετατίθεται πίσω στο Ψ για ειδικό λόγο; Ο λόγος είναι φανερό ότι υπάρχει αλλά είναι επίσης φανερό ότι υπήρχε και πριν την αρχική μετάθεση.

4. Για τούτο που θα πω λυπάμαι προκαταβολικά αλλά εννά το πω κι ελπίζω να μου συγχωρεθεί κάποτε. Από τον Ιούνιο μέχρι σήμερα έχουν προσληφθεί 6 άτομα (Μόνιμος Διορισμός - Επι Δοκιμασία), 12-13 άτομα (Διορισμός με Σύμβαση), 2 άτομα (Έκτακτος Διορισμός). Ο ένας έκτακτος διορισμός είναι από τους πίνακες ειδικών κατηγοριών. Πριν προχωρήσω, το ξαναλέω, ελπίζω να μου συγχωρεθεί αλλά εννα το πω αυτό που έχω να πω:

5. Γιατί και πως καλέσατε τόσους ανθρώπους να συμμετέχουν στο Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης αφού δεν θα διορίζονταν; Οι άνθρωποι ήρθαν, αφιέρωσαν τόσο χρόνο και υποστήκαν όλα εκείνα που έχουν υποστεί με την ελπίδα του διορισμού. Κάποιοι, μάλιστα, ήταν διορισμένοι και τώρα δεν είναι (θα είναι άνεργοι από 1η Σεπτεμβρίου). Η Πληροφορική, ειδικά, δεν έχει ούτε αφυπηρετήσεις ούτε τίποτα.

Update (31 Αυγούστου 2010)

Η ΕΕΥ σε ανακοίνωση της αναφέρει:

Υποθέτω ότι η ΟΕΛΜΕΚ θα ζητήσει ενημέρωση κατά πόσο έχουν τηρηθεί οι σχετικές πρόνοιες της Εκπαιδευτικής Νομοθεσίας σχετικά με τις αντικαταστάσεις (ώστε να διασφαλίσει ότι δεν πρόκειται για θέσεις που είναι ήδη κενές και στις οποίες δεν έχουν διοριστεί άτομα αλλά θέσεις που πρόκειται να κενωθούν στο μέλλον). Το ίδιο είχε πράξει εξάλλου και για τις Μεταθέσεις και Τοποθετήσεις Εκπαιδευτικών με ειδικούς λόγους (01/07/2010).

Θα ανάμενε συγχρόνως κανείς να εξετάσει (η ΟΕΛΜΕΚ) και το ζήτημα με τους διορισμούς από τους πίνακες ειδικών κατηγοριών. Και είναι ζήτημα επειδή (α) είναι η πρώτη χρονιά που εφαρμόζεται η σχετική νομοθεσία και (β) υπάρχουν ερωτηματικά κατά πόσο κάποιος με "ανεπάρκεια ή μειονεξία η οποία προκαλεί μόνιμο ή απροσδιόριστης διάρκειας σωματικό, διανοητικό ή ψυχικό περιορισμό" μπορεί να υπηρετήσει ως καθηγητής, για παράδειγμα, Πληροφορικής και συγχρόνως η ανεπάρκεια ή μειονεξία που επικαλείται να "μειώνει ουσιωδώς ή αποκλείει τη δυνατότητα εξεύρεσης και διατήρησης κατάλληλης απασχόλησης". Πως και πότε (σε ποιες περιπτώσεις), για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε ένας καθηγητής Πληροφορικής να βρει και να διατηρήσει κατάλληλη απασχόληση ως Προγραμματιστής;

Κι επειδή είναι ευαίσθητα τούτα τα θέματα (τόσο οι πίνακες ειδικών κατηγοριών αλλά και η εργοδότηση-ανεργία συναδέλφων) να πω ότι με τον έλεγχο μόνο διασφαλίζεται ότι όλα γίνονται με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου (προπάντων με το πνεύμα του νόμου). Κι όταν γίνονται με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου υποθέτω είναι για την προστασία κι εκείνων που περιμένουν στον κατάλογο χρόνια ολόκληρα αλλά και των ατόμων με αναπηρίες (επειδή πολύ απλά διασφαλίζεται ότι εκείνοι που πιάνουν τις θέσεις είναι εκείνοι που ήθελε ο νομοθέτης να τους παρέχει αυτή τη δυνατότητα).

Παρεπιπτόντως, είναι η ΕΕΥ (στις ανακοινώσεις της) που αναφέρεται στους πίνακες ειδικών κατηγοριών ως ειδικούς καταλόγους διοριστέων για άτομα με αναπηρίες.

Those who thirst for knowledge learn everywhere

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Tue, 24 Aug 2010 00:31:53 EEST

Βασικά πρέπει να μεγάλωσα και δεν αντέχω τις συγκινήσεις όπως παλιά.

Σήμερα, όπως περίμενα τη Χρι στο σταθμό, κτυπά το τηλέφωνο μου (ήταν από τις λίγες φορές που το είχα μαζί μου). Ήταν ένας μαθητής μου που πέρσι. Μια που τις εφτά περιπτώσεις που είχα σε μια τάξη. Και, ειδικά αυτή την τάξη - το ομολογώ, είχα τους αδυναμία. Ίσως επειδή μεγαλώσαμε στις ίδιες περιοχές. Ίσως επειδή ήταν όλοι περιπτώσεις (όπως τζι εγώ). Ίσως κι επειδή συνεννοηθήκαμε που την πρώτη μέρα.

Επιάσαν όλοι 20/20 το τελευταίο τρίμηνο. Και, ξέρετε κάτι, έχω τους εμπιστοσύνη. Ξέρω ότι έννα προκόψουν. Ξέρω μάλιστα από τώρα ότι έννα διαβάσουν για να περάσουν τις εξετάσεις τους (ελπίζω να διαβάσουν τζι ελπίζω να τις περάσουν). Ξέρω επίσης ότι σε λίγα χρόνια που θα μπαινοβγαίνω στα νοσοκομεία εννα 'χω κάποιο να με φροντίζει (ελπίζω να έχω τζι ελπίζω να έχετε κι εσείς). Ξέρω ομώς ότι έτσι και τύχει και δεν περάσουν εννά συνεισφέρουν όπως μπορούν καλύτερα σε τούτο που ονομάζουμε κοινωνία.

Και τούτο δεν το αλλάζω με τίποτα.

ΥΓ. Αν δεν υπάρξει καμιά αναποδιά (να με μεταθέσουν δίπλα από το σπίτι μου) κι αν τα καταφέρω να ήβρω διαμέρισμα όπως το θέλω (η Χρι έδωσε έγκριση), να κοπιάσετε στο Κ.Πύργο να φάμε ψάρι ή να πάμε για περίπατο.

χου φουγκς για

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Wed, 18 Aug 2010 10:35:50 EEST

Από τον Κάτω Πύργο έφυγα το Φθινόπωρο του 1996. Έφυγα και δεν ξαναπήγα. Όχι επειδή δεν πέρασα καλά. Αντιθέτως, ήταν από τους λίγους τόπους που πέρασα καλά (ήμουν "μόνιμος" στο στρατό). Ο νέος διοικητής μάλιστα ήθελε να με κάνει αναγκαίο τάγματος (να περάσω δηλαδή όλη τη θητεία μου εκεί). Του 'πα, θυμάμαι, στο γραφείο του ότι ήδη είχαν βγει οι μεταθέσεις (το 'χα μάθει από ένα φίλο μου που 'χε, πως να το πω, μέσο). Δεν είχα ιδέα αν ήμουν ή όχι στις μεταθέσεις (είχα ακούσει κάποιες φήμες αλλά ως εκεί). Κάπως έτσι έφυγα, κι έφυγα (ο μόνος τότε) χωρίς φυλακή.

Από τη μια λυπούμαι που δεν έμεινα γιατί ο συγκεκριμένος άνθρωπος (παρά την "φιλολογία" γύρω από το όνομα του) ήταν από τους λίγους που έκανε κάτι για να αναβαθμίσει την υπόψη μονάδα (δεκαπενθήμερες αποσπάσεις από άλλες μονάδες). Από την άλλη, χαίρομαι που έφυγα γιατί κι εκεί που πήγα πάλι αναγκαίος τάγματος έγινα (αν δεν κάνω λάθος ήμουν το μόνο άτομο που δεν πήγα απόσπαση). Χαίρομαι όμως για ακόμη ένα λόγο: το επόμενο καλοκαίρι — εξοδούχος πλέον καθημερινά — γνώρισα τη σύζυγο η οποία παρεπιπτόντως έρχεται Βιέννη τέλος της βδομάδας.

Άρα, το θέμα δεν είναι ότι διορίστηκα Κάτω Πύργο (εννοείται ότι θα περάσω καλά). Το θέμα είναι γιατί και πως διορίστηκα στο Κάτω Πύργο (ειδικά τη στιγμή που είμαι δηλωμένος ως βοηθός προγραμματιστής στο Πολέμι). Κι εδώ γίνεται πολύπλοκο. Και γίνεται πολύπλοκο για τρεις λόγους. Ο ένας έχει να κάνει με την εμπλοκή μου στα όσα έγιναν πέρσι στο Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης. Ο δεύτερος έχει να κάνει με το γεγονός ότι το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού (μέσω της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας) δεν έχει κάνει τίποτα απολύτως για αναγνώριση προϋπηρεσίας σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Και ο τρίτος έχει να κάνει με αυτά που δημοσιεύω εδώ.

Ξεκινώντας λοιπόν από το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης να πω ότι είχε προβλήματα (και πολλά μάλιστα). Την ίδια ώρα που με υπόδειξαν ως εκπρόσωπο τους (όσοι παρακολουθούσαν το Πρόγραμμα στη Λεμεσό) ήξερα τι θα ακολουθούσε. Για τους Παφίτες υπήρχε επιπρόσθετα το πρόβλημα της απόστασης και κατά συνέπεια των οδοιπορικών. Αυτό σήμαινε γύρω στις 10 ώρες εβδομαδιαίως μέσα στο δρόμο (μετά το σχολείο). Αστειότητες του τύπου "εσείς το επιλέξατε" (κουβέντα του Υπουργού) δεν περπατούν. Και, δεν περπατούν γιατί όσοι έκαναν το λάθος να επιλέξουν πρωϊνή φοίτηση, πολύ απλά δεν διορίστηκαν φέτος (αυτό θα είχε συμβεί τουλάχιστον στην περίπτωση μου). Άλλες αστειότητες του τύπου "που ήσασταν πέρσι να θέσετε αυτό το θέμα [οδοιπορικά]" (επίσης κουβέντα του Υπουργού) πάλι δεν περπατούν. Την προηγούμενη χρονιά ήμουν Αμερική. Δεν νομίζω να ανάμενε ο Υπουργός να έρθω από Αμερική να του ζητήσω να φροντίσει για τα οδοιπορικά της επόμενης χρονιάς (που έτσι κι αλλιώς δεν ήξερα ότι θα με καλούσαν). Εξάλλου μόνο εγώ ξέρω τι τραβήσαμε για να γίνει η συνάντηση μαζί του. Και μόνο εγώ ξέρω γιατί ήμουν εγώ που μάζεψα τις υπογραφές (γύρω στις 125 υπογραφές μέσα σε μισή ώρα στη Λεμεσό) και τις έστειλα από τον Υπουργό ως την Επιτροπή Παιδείας της Βουλής των Αντιπροσώπων. Χρειάστηκε τελικά να κάνουμε έφοδο στο γραφείο του για να μας δει και να μας κλείσει ραντεβού (και είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία για το πως έγινε κατορθωτό αυτό). (*)

Με την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας έχουμε προηγούμενα. Κι έχουμε προηγούμενα γιατί όταν κατάθεσα το μεταπτυχιακό, δεν μου πέρασαν τις μονάδες. Και δεν πέρασαν τις μονάδες ούτε μετά την αποδοχή της ένστασης που είχα υποβάλει τότε. Αυτό είχε ως συνέπεια να μην κληθώ στο προηγούμενο Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης (είχε κληθεί άτομο που θα ήταν χαμηλότερα από μένα στον κατάλογο) με ότι αυτό συνεπάγεται. Εδώ να πω ότι δεν με ενδιαφέρει ποιος έχει την τελική ευθύνη (αν ήταν μια υπάλληλος που ενδεχομένως εξυπηρετούσε κομματικά συμφέροντα ή όχι). Το θέμα είναι ότι έγινε αυτό που έγινε χωρίς έλεγχο από κανένα (παρά το γεγονός ότι έγινε και νέα παρέμβαση δική μου). Έτσι, το γεγονός ότι ο μισθός μου θα παραμείνει κατά πολύ μικρότερος από των συμφοιτητών μου (που επέλεξαν από τη πρώτη στιγμή να πάνε στην εκπαίδευση αντί να γυρίσουν το κόσμο, να δουλέψουν σε δύο πανεπιστήμια, σ' ένα ερευνητικό κέντρο και σ' ένα δορυφορικό οργανισμό) δεν με εκπλήττει. Όπως δεν με εκπλήττει ότι έχουν διορισθεί μόνιμα κι εγώ εξακολουθώ να είμαι με σύμβαση (αν αναγνωριζόταν η προϋπηρεσία που αναφέρω θα ήμουν πρώτος στο κατάλογο διοριστέων φέτος). Ήξερα τι θα έπαιρνα στην εκπαιδεύση (όλα αυτά που αναφέρω) και γι αυτό προσπάθησα να τα αποφύγω. Για τους καλοθελητές που νομίζουν ότι πήγα στην εκπαίδευση λόγω οικονομικής κρίσης λανθάνονται. Για να πάω, χρειάστηκε να τερματίσω πρόωρα συμβόλαιο αξίας κατά πολύ μεγαλύτερης από όσα έβγαλα πέρσι (και ενδεχομένως τα επόμενα χρόνια) στην εκπαίδευση. Το ότι είμαι Βιέννη αυτή τη στιγμή λέει επίσης πολλά από μόνο του (παρεπιπτόντως, για τους πασh-πατριώτες, θέλω να πω ότι οπουδήποτε αλλού έτυχα καλύτερης μεταχείρισης από τον τόπο μου). Για εκείνον και εκείνη που είπαν ότι είμαι "μοναδική περίπτωση" θέλω να τους πω ότι (ενώ μπορούσαν) δεν έκαναν τίποτα και γι αυτό στο βιβλίο μου πιάνουν κουλούρα (την οποία μπορούν να μοιράσουν όπως θεωρούν ότι είναι πιο δίκαιο καθώς θα πίνουν το καφέ τους). Για όσους νομίζουν ότι η νομική οδός είναι η καλύτερη (hello, ποιος κάμνει τους νόμους;) θέλω να τους ευχηθώ καλή τύχη.

Τελειώνοντας και κλείνοντας να πω ότι με το ΑΚΕΛ έχουμε μια μεγάλη διαφορά. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι εγώ ψήφισα ΝΑΙ στο δημοψήφισμα (**). Αλλά, έχουμε κι άλλες μικρότερες διαφορές για τις οποίες έγραψα και παλαιότερα. Με το ΔΗΣΥ έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα. Και το πρόβλημα είναι ότι δεν έκαναν αυτό που έπρεπε όταν έπρεπε. Δηλαδή, να κλειδωθούν στη Πινδάρου και να πετάξουν το κλειδί. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην κέρδιζαν τις επόμενες εκλογές.

Το τελευταίο (υπονοούμενο) ξέρω είναι δύσκολο να το τεκμηριώσεις. Το θέμα είναι ότι δεν χρειάζεται να το τεκμηριώσω. Εναπόκειται σε εκείνο που έχει την εξουσία να αποδείξει ότι η γυναίκα του Καίσαρα είναι τίμια γιατί εμένα δεν μου φαίνεται τίμια καθόλου.

(*) Για όσους θεωρούν ότι ο λόγος που έκανα ότι έκανα με το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης είναι τα οδοιπορικά θέλω να τους πω ότι βρήκα τρόπο να καλύψω τα έξοδα μου. Έχω φυλάξει τις αποδείξεις κι έπιασα κι ένα κουμπαρά που κάθε μήνα βάλλω μέσα τη συνδρομή που θα έδινα στην ΟΕΛΜΕΚ. Όταν συμπληρωθούν τότε εννα το σκεφτώ να γραφτώ μέλος της. Παρεπιπτόντως, κάπως έτσι θα πληρώσουν κι οι υπόλοιποι που αναφέρω (απλά εν είχα χρόνο να σκεφτώ τον τρόπο ακόμα).

(**) Ξέρω το ίδιο ισχύει για το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ, το ΕΥΡΩΚΟ, κλπ. Η διαφορά είναι ότι αυτοί τουλάχιστον δεν μου γράφουν αρθρίδια περί διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας. Και, παρά τις καλοπροαίρετες προσπάθειες του Προέδρου η ιστορία θα γράψει ότι το ΑΚΕΛ είπε ΟΧΙ. Κι επειδή ανάφερα τον Πρόεδρο να πω ότι περίμενα περισσότερα. Κάποτε είχα πει ότι θα μπορούσε (και ενδεχομένως μπορεί ακόμη) να πιάσει Νόμπελ Ειρήνης αλλά δεν συνειδητοποίησε έγκαιρα ο άνθρωπος ότι οι συνομιλίες δεν μπορούν να συνεχίζονται για πάντα. Όπως (φοβάμαι να πω) ότι δεν συνειδητοποίησε τη σοβαρότητα των όσων γίνονται στο εσωτερικό…

Come Back, Good Luck, Get Married

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Mon, 16 Aug 2010 09:10:41 EEST

Γέμισα το σημειωματάριο μου με πράγματα που ήθελα να γράψω. Τελικά αποφάσισα να μη γράψω τίποτε. Να πω μόνο ότι έχουν περάσει 10 χρόνια από το ταξίδι στο Stanford. Δεν υπήρξαν όλοι τόσο τυχεροί όσο εγώ. Ήταν ωραία!

it's difficult being me

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Sun, 15 Aug 2010 17:39:26 EEST

Memorable Quotes apo mia tainia (Rudy, 1993) pou itan panta h agapimeni mou. Exei ki alla, alla grafo apo to kinito mou kai den volevei.

Χάχες...

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Tue, 10 Aug 2010 20:35:50 EEST

Πιάνω τηλέφωνο ένα που τους δικηγόρους μου. Λέει μου "δεν ιδρώνει το αυτί τους".

Την τελευταία φορά που νιώθα τόσο έντονα για κάτι ήταν όταν έστειλα επιστολή στο ΠανΚυπ να κάνω το παράπονο μου. Ήταν λίγο πριν αποφασίσω να πάω στην Hellas SAT (Φθινόπωρο του 2003).

Έπιασε με που κοντά ο Πρόεδρος του Τμήματος τότε και μου λέει (ούτε λίγο, ούτε πολύ) απόσυρε την επιστολή σου τζιαι θα περάσεις το μάθημα. Είπα του ότι δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση. Δεν πήγα στην τελική εξέταση (που τις αρχές Οκτωβρίου — τζείνη τη μέρα είχαν βάλει τη συνεδρία του τμήματος — τέλη Δεκεμβρίου). Ήταν το μόνο μάθημα που 'μεινα στο πανεπιστήμιο (ήταν για το μεταπτυχιακό). Ακόμα έννα μου απαντήσουν.

Έβγαλε ανακοίνωση η Προοδευτική Κίνηση Καθηγητών και καλεί τον Υπουργό να ενδιατρίψει ώστε να ανακοινωθούν τζιαι οι υπόλοιποι διορισμοί (δεν το λέει έτσι — έτσι το καταλαβαίνω εγώ). HELLO, εν το ΑΚΕΛ που κυβερνά.

Χαχα...

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Tue, 10 Aug 2010 13:06:24 EEST

Πέρσι, όταν γίνονταν όσα γίνονταν με το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης, έκαμνα πλάκα ότι έννα με στείλουν Κάτω Πύργο. Και, guess what, εστείλαν με Κάτω Πύργο. Που τη Βιέννη στο Κάτω Πύργο. Wow!..

vion anthosparto

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Sat, 07 Aug 2010 19:04:51 EEST

Molis vgikame apo tin ekklisia. Proigoumenos ekamna plaka oti otan pantrevkontai filoi mou klaio (epeidi 3ero tis tous perimenei). Touti fora den fainotan oti tha sigkinoumoun. Isos epeidi imoun me pireto apo xthes. Isos epeidi o Avgoustinos efatsare anetos kai etoimos. Kai, den sigkinithika os tin ora pou o Avgoustinos 3ekinise na leei tous orkous tou sta polonika. En e3anaeida pio sigouro gampro… egemosan ta matia mou.

1 τζιαι πόψε

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Thu, 05 Aug 2010 22:07:26 EEST

Κλασσικός Κυπραίος έμεινα τη τελευταία στιγμή να βγάλω εισιτήρια, να πιάσω κουστούμι και να βρω κάρτα. Έτσι, αναγκαστικά, η κάρτα γράφει ότι γράφει στα Γερμανικά. Γράφει τζι ένα κατεβατό (δεν βρίσκαμε άλλη). Άστα… Έβαλα τον άνθρωπο να μου τη μεταφράσει επί τόπου. Ο Αυγουστίνος ξέρει ακριβώς πως τα κατάφερα κάποτε και ευχήθηκα σ'ένα γερούι (βουλγάρο καθηγητή πανεπιστημίου) να του σηκωστεί γρήγορα (καλού-κακού, ας εξηγήσει τζιαι της Καρολίνας να 'μαστε πάντα μέσα). Για να μπείτε στο θέμα, είχα ζητήσει τότε (1995) του ξεναγού μας να μου μεταφράσει το "ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία" στα Βουλγάρικα. Τζιαι μετάφρασε μου το ο άνθρωπος. Απλά, το μετάφρασε όπως ήθελε τζείνος. Από τότε βασικά σταμάτησα να μαθαίνω ξένες γλώσσες.

Όπως και να 'χει είμαι έτοιμος τώρα. Πρέπει να πιάσω αεροπλάνα, τρένα, λεωφορεία αύριο (ελπίζω να μη χαθώ στο δρόμο). Να πω, επίσης, ότι χαίρομαι πολλά για τον Αυγουστίνο (που τη πρώτη μέρα που τον γνώρισα ήξερα ότι ήταν εξαιρετικός άνθρωπος) και θέλω να τους ευχηθώ υγεία, χαρά, ευτυχία και κάθε άλλο καλό στη ζωή τους.

Clouds in my coffee

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Thu, 05 Aug 2010 15:31:20 EEST

Αν τζιαι πεθυμήσα το Μαξούι (το γιούι μου) τζιαι το Μάιλο (το πιο μπήχτη σιήλλο που ξέρω) αποφάσισα ότι πρέπει να κάτσω εδώ που είμαι γι ακόμα λίγο. Όσο όμως τζιαι να πεθύμησα τους σιήλλους μου, την οικογένεια και τους φίλους μου, περισσότερο απ'όλους πεθύμησα τη Χρι (by far ότι καλύτερο συνέβηκε στη ζωή μου).

Πολλές φορές λέω ότι εξάντλησα όλη την τύχη μου τη μέρα που τη γνώρισα κι είναι ακριβώς έτσι γιατί ακόμη δεν έχω καταλάβει τι μου βρήκε κι έκατσε μαζί μου τόσα χρόνια. Έτσι, ειδικά σήμερα, χρειάστηκε πολύ θάρρος να της τηλεφωνήσω και να της πω να έρθει (επειδή λογαριάζω να μείνω Βιέννη ακόμα λίγο). Ελπίζω ότι εννά μου κάνει το χατίρι τούτη τη φορά. Αλλά, και να μην έρθει, ελπίζω να ξέρει ότι μου λείπει κι ότι (όταν επιστρέψω) θα είναι η μόνη μου δουλειά.

Διαβάζω τους στίχους και γεμώνουν τα μάτια μου…

πας μη Έλλην βάρβαρος

Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Mon, 02 Aug 2010 14:42:21 EEST

Αν μου λέγατε (πριν έρθω Βιέννη) ότι θα έκανα παρέα μ'ένα καλαμαρά, θα σας έλεγα ότι χαποπίνετε. Από την άλλη, ο φίλος μου (που δεν θα πω τ'όνομα του για να τον προστατέψω) δεν είναι καλαμαράς. Είναι ελλαδίτης κι έλληνας. Είναι που τους λίγους ανθρώπους που με κάνει να γελώ με τη καρδιά μου. Εκεί ακριβώς που δεν το περιμένω καθόλου, με όλο του το πάθος, μου λέει κάτι κουβέντες που και την επομένη όταν τις θυμάμαι γελώ.

Κι ένα φίλο του (που γνώρισα όταν επισκέφτηκε τη Βιέννη), κι αυτός τσιακκούι ήτανε (με τη σημασία της λέξεως). Επίτιμος Κυπραίος και επίτιμος Παφίτης αν μου επιτρέπετε να πω (τσιακκούι σε βαθμό που ακόμα κι ο Σιδέρης θα τον συμπαθούσε). Του χρωστώ μάλιστα πολλά ποτά (δεν μ'άφησε να πληρώσω εκείνη τη νύκτα — όσοι με ξέρετε, θα καταλάβατε τι τύπος είναι ο άνθρωπος).

Από τη μέρα που 'φυγαν οι Αμερικανοί, δεν έχω πάει στο μπαρ της γειτονιάς. Τους αδίκησα με τη κριτική μου τις πρώτες μέρες. Η πραγματικότητα είναι ότι όποτε έμπαιναν μέσα, έφερναν μαζί τους τη χαρά και τη καλή διάθεση (οι περισσότεροι τουλάχιστον απ' αυτούς). Τη τελευταία μέρα, με συγκίνησαν με τη συμπεριφορά τους. Ειδικά, ένας απ' αυτούς, όπως τον αποχαιρετούσα, μου λέει "θα σε πεθυμήσω". Δεν θυμάμαι αν είπε "θα σε πεθυμήσω, φίλε μου" ή "θα σε πεθυμήσω, άνθρωπε μου" ή "θα σε πεθυμήσω, σιήλλε μου" αλλά ότι κι αν είπε, χάρηκα που το 'πε. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι τους περιμένει ένα λαμπρό μέλλον.

Η Λένα έστειλε email (τη βοήθησε η αδερφή της με τα αγγλικά). Δεν ήμουν σίγουρος αν είχε καταλάβει τι γινόταν στο αεροδρόμιο (όταν τους αποχαιρέτησα μου φάνηκε έτσι κι έτσι). Με ευχαρίστησε που βοήθησα την Αλπίνα και μου 'πε ότι επέστρεψε (η Αλπίνα) σώα και αβλαβής στη Ρωσία. Μου ευχήθηκε επίσης να αποκτήσω σύντομα νέο γείτονα (και να 'ναι αγόρι, όχι κορίτσι — έτσι είπε) που να ξέρει αγγλικά ώστε να 'χω κάποιο να μιλώ μαζί του. Χάρηκα που μου έγραψε. Εκείνη τη νύκτα (που πίναμε τσάι) έδειξα της τα διαβατήρια μου (το παλιό και το νέο), πως ήμουν (1998) και πως έγινα (2008). Με συγκίνησε όταν είδε τη φωτογραφία μου του 1998 (η καλύτερη ίσως περίοδος της ζωής μου). Έβγαλε ένα επιφώνημα, όπως λέμε "μανα μου το…" (λες κι ήταν κάποιος άλλος ή κανένα μωρούι) — εσκλάβωσε με.

Χτες, στη παραλία, γνώρισα ένα γκρουπ από χορευτές (contemporary dance). Αποφάσισα να πάω να δω μια παράσταση (που μου εισηγήθηκαν) τη Τετάρτη. Ελπίζω να μην τραβήσω πίσω. Αργότερα το βράδυ, ξύπνησα και μπορούσα να αναπνεύσω. Δεν ήθελα να σηκωστώ από το κρεβάτι. Είμαι πλέον καλά κι έτοιμος για όλα… όλα όσα έχουν να γίνουν το φθινόπωρο-χειμώνα που μας έρχεται (The Winter of our Discontent).