Νεόφυτος Δημητρίου

(~k2pts)

Βασικά, δεν θέλω να φύγω. Ήρθα στη Βιέννη μισοπεθαμένος. Και, νομίζω, μόλις που πρόλαβα. Έχει να νιώσω τόσο ζωντανός από το καλοκαίρι που γνώρισα τη Χρι. Σήμερα, υποτίθεται ότι θα είναι το τελευταίο μου Σάββατο. Το επόμενο θα είμαι στη Πολωνία (για το γάμο του Αυγουστίνου) και το μεθεπόμενο (υπό κανονικές συνθήκες) επιστρέφω. Πήγα να πω της Χρι ότι σκέφτομαι να κάτσω κι αλλό. Έκοψε μου το αμέσως (αν και για να πω την αλήθεια όλα παίζουν αυτή τη στιγμή). Οι επόμενες 14 μέρες είναι περίοδος αποφάσεων. Ξέρω ακριβώς τι με περιμένει όταν επιστρέψω στη Κύπρο.

Τις προάλλες με ρώτησαν στο πανεπιστήμιο αν είδα τίποτα αξιοθέατα (εννοώντας εκκλησιές, μουσεία, κτλ). Εξήγησα τους ότι τα αξιοθέατα για μένα είναι οι ανθρώποι. Δεν πήγα να δω εκκλησιές. Ούτε μουσεία. Μου 'ναι αρκετό που γνώρισα τους ανθρώπους. Ξέρω τι μπορούν να καταφέρουν σήμερα. Αν θα κάνουν κάτι αξιόλογο ή όχι.

Και, γνώρισα κάμποσους ανθρώπους… από Αμερική, Ρωσία, Ιταλία, Τουρκία, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιράν, Μολδαβία, Ρουμανία, FYROM, Αλβανία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Αυστραλία, Καναδά, Μεξικό, Γουατεμάλα, Βέλγιο, Λίχτενσταϊν και, φυσικά, Αυστρία.

Ειδικά για την Αυστρία, έχω να πω ότι έχει κεντρική θέση στη καρδιά μου. Ίσως επειδή ήμουν τυχερός να γνωρίσω τον καλύτερο από όλους (αγαπητέ κι αγαπημένε μου Gustaf, σε ευχαριστώ θερμά, για όλα).

Τελειώνοντας και κλείνοντας, θέλω να πώ ότι στη γειτονιά που μεγάλωσα είχε μια σωλήνα (περίπου ένα μέτρο διάμετρο — ίσως λίγο πιο μεγάλη) και κάτω από τη σωλήνα είχε ένα γκρεμό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τρέχαμε (με το Περικλή και με τον άλλο το Φύτο) πάνω από τη σωλήνα για να πάμε από τη μια μεριά του γκρεμού στην άλλη. Δεν θυμάμαι να φοβόμουνα.

Λίγο παρακάτω (στον ίδιο γκρεμό) είχε μια πηγή (έτσι τη λέγαμε γιατί είχε μια σχισμή που ανάβλυζε νερό). Κοντά σ'εκείνη τη πηγή είχαμε μάθει ότι γυρόφερνε ένα σπάνιο είδος φίνας (το μάθαμε από ένα ειδικό που την αναζητούσε χρόνια). Ούτε τότε θυμάμαι να φοβήθηκα.

Έχουν περάσει τα χρόνια… Πάνε περισσότερα από 20 από τότε που περνούσα πάνω από τη σωλήνα και πήγαινα στη πηγή. Σήμερα, δεν νομίζω… ούτε για όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα πήγαινα στη πηγή, ούτε για όλα τα παλάτια δεν θα περνούσα πάνω από τη σωλήνα. ΑΛΛΑ, χαίρομαι που ΚΑΠΟΤΕ περνούσα πάνω από τη σωλήνα και που ΚΑΠΟΤΕ πήγαινα στη πηγή.