Νεόφυτος Δημητρίου

(~k2pts)

Μόλις επέστρεψα από Ιταλία όπου πέρασα τις τελευταίες πέντε μέρες στη γραφικότατη πόλη της Πίζας —περισσότερο γνωστή για ένα από τα χαρακτηριστικότερα μνημεία της Ιταλίας, τον Πύργο της Πίζας.

Ο κεκλιμένος Πύργος της Πίζας γέρνει λιγότερο μετά την ολοκλήρωση του έργου συντήρησης και αναστύλωσης για το οποίο είχε κλείσει τις πύλες του στο κοινό το 1990. Ο Πύργος της Πίζας έχει ανοίξει και πάλι, ωστόσο, εγώ αρκέστηκα σε μερικούς βραδινούς περιπάτους στο περιβάλλον του μαζί με τους υπόλοιπους ερευνητές του project στο οποίο εργάζομαι. Κάτι που δεν γνώριζα και το έμαθα εκεί είναι ότι ο Πύργος της Πίζας χρησίμευε ως καμπαναριό της παραπλήσιας εκκλησίας κι ότι αυτός ήταν και ο λόγος που είχε κτισθεί.

Άλλες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που έμαθα για την πόλη είναι ότι το 33% του πληθυσμού είναι φοιτητές και γι αυτό τα καλοκαίρια η πόλη είναι πιο ερημωμένη. Επιπρόσθετα, ο Ανδρέας —που είναι ντόπιος— μας ενημέρωσε ότι εκεί γεννήθηκε ο Γαλλιλαίος (15 Φεβρουαρίου 1564) από πατέρα μουσικό. Για όσους δεν το γνωρίζουν, οι παρατηρήσεις του Γαλλιλαίου επιβεβαίωναν, για πρώτη φορά, τις θεωρίες των Κοπέρνικου - Κέπλερ, που θεωρούσαν τον Ήλιο και όχι τη Γη ως κέντρο του συστήματος. Ο Γαλιλαίος πέθανε απογοητευμένος από τις διώξεις του Καθολικισμού που τον κατηγόρησε σαν αιρετικό. Σήμερα, δύο οικίες είναι οι διεκδικητές για το που πραγματικά έζησε και μεγάλωσε ο Γαλλιλαίος.

Οι εντυπώσεις είναι πολλές και καλές ενω οι ιστορίες από το ταξίδι ακόμη περισσότερες. Θα μου μείνει η ομορφιά του τοπίου, τα ποδήλατα, τα καφενεία, κι η προσεγμένη εμφάνιση των Ιταλών/ίδων.

Μου έλειψε λίγο που δεν δημοσίευα αυτές τις μέρες αλλά τα αλλεπάλληλα ταξίδια στο εξωτερικό, οι ανακατάξεις στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία και άλλα για τα οποία θα γράψω ξανά δεν μου το επέτρεψαν.