Νεόφυτος Δημητρίου

(~k2pts)

Η δουλειά δεν είναι τόσο ευχάριστη τελευταία. Ο λόγος είναι ότι έχω παραφορτωθεί με χίλιες-δυο εργολαβίες κι όλο και περισσότερο περνώ το χρόνο μου να αγχώνομαι με τι θα πρωτοασχοληθώ παρά να διεκπεραιώνω αυτά που θα 'πρεπε. Συγχρόνως, όλο και περισσότερο συμμερίζομαι τον ορισμό περί τέχνης του Scott McCloud («αν δεν γίνεται για αναπαραγωγή ή επιβίωση, είναι τέχνη») αφού διαπιστώνω ότι η δουλειά μου —αν και ίδια με το χόμπι μου— κατάντησε απλά θέμα επιβίωσης για μένα αυτή την περίοδο. Νιώθω την ανάγκη τώρα να κάμω πράγματα, απλά έτσι —για το κέφι μου— αλλά, δυστυχώς, οι υποχρεώσεις είναι τόσες πολλές που δεν μου επιτρέπουν να ξεφύγω από το "λούκι" που 'χω πέσει.

Θα μου περάσει… πάντα περνά εξάλλου! Έτσι, αν όλα πάνε καλά, ευελπιστώ ότι θα προχωρήσω υλοποιώντας κάποια από τα βραχυπρόθεσμα σχέδια μου εκ των οποίων το ένα είναι να ξεκινήσω γυμναστική (για τα υπόλοιπα λογαριάζω να γράψω μέσα στο καλοκαίρι).