Ο Κληρωτός
Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Tue, 14 Jun 2005 05:22:21 EEST
Σε μια μάχη δεν έχει νικητές και ηττημένους, όλοι χάνουν!.. Χθες, μετά από πολλές μάχες, μια εξάμηνη αναστολή φοίτησης, 8 φορές υποστήριξη διδασκαλίας, 9 ερευνητικές δημοσιεύσεις (6 συνεδριακές και 3 σε journals) και πολλά-πολλά άλλα, φαίνεται τελικά ότι κατάφερα να αποφοιτήσω με M.Sc (ναι σωστά διαβάζεις M.Sc) από το ΠανΚυπ.
Όσοι με ξέρουν καλά, θα ξέρουν ότι πολλές φορές είπα εκείνο το περίφημο ότι δεν θα έφευγα ποτέ από το πανεπιστήμιο ακριβώς επειδή μου άρεσε σαν ιδέα περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο. Ήθελα μάλιστα κάποτε —πριν πολλά-πολλά χρόνια— να γινόμουν καθηγητής όπως όταν ήμουν δημοτικό κι ήθελα να γίνω γυμναστής ή λίγο αργότερα όταν ήθελα να γίνω αστροναύτης. Ξέρετε γιατί δεν θα γίνω ποτέ…; Επειδή δεν θέλω να είμαι όλη μου τη ζωή όπως ήμουν τον τελευταίο μήνα. Αν ήμουν όλη μου τη ζωή έτσι, θα γινόμουν,… και δεκαπέντε φορές μάλιστα.
Τελειώνοντας, να πω μια ανέκδοτη ιστορία που κυκλοφορούσε πολύ τον καιρό που έκανα τη θητεία μου. Ήταν λοιπόν ένας κληρωτός που κάθε φορά που θα ζητούσε άδεια εξόδου —πως τα κατάφερνε— τον έβγαζαν στην αναφορά για χίλιους-δυο λόγους. Εκεί, ο λοχαγός ακούγοντας (όχι με ιδιαίτερη προσοχή) αυτά που είχε να του πει ο νεαρός —που σημειωτέον καθ όλη τη διάρκεια ήταν με το όπλο επ ώμου— του επέβαλλε κάθε φορά την ποινή της πενθήμερης φυλάκισης κι έτσι περνούσε η ζωή… Τέλος πάντων, μια από τις πολλές φορές που ο νέος ήταν αναφερόμενος, αποφασίζει ο λοχαγός να του την χαρίσει. Γυρίζει λοιπόν προς το στρατιώτη και του λέει: "πέρνα δίπλα, φτηνά τη γλύτωσες σήμερα". Ο στρατιώτης —που καθ όλη τη διάρκεια ήταν επ ώμου— οπλίζει ξανά κι από τη θαλάμη του όπλου του πετάγεται έξω ένας κάλυκας. Γυρίζει τότε προς το λοχαγό και του λέει: "Κι εσύ…"
Reader's Comments
Φίλε συγχαρητήρια! Άντε και καλή πόρευση.
Τελικά καθάρισες εε; Δόξα τω Θεώ. Τέλος καλό όλα καλά !
Συγχαρητήρια Φύτο! Τέλειωσε ένα κεφάλαιο στην ζωή σου τώρα, όχι και το καλύτερο απ'ότι κατάλαβα γι'αυτό λοιπόν σου εύχομαι όλα τα επόμενα να είναι όπως εσύ τα θέλεις… Καλή συνέχεια σε ό,τι και να κάνεις! :)
Συγχαρητήρια! Και στα δικά μας ;-).
"Τέλος καλό, όλα καλά!" …. ή τουλάχιστον… "Τέλος καλό." ;-)
Συγχαρητήρια φίλε και καλή συνέχεια σε ότι αποφασίσεις να κάνεις.
Συγχαρητήρια Νεόφυτε και καλή ξεκούραση.
από Βαλεντίνο και Ιωάννα.
Συγχαρητήρια!
Συγχαρητήρια!Κάθε καλό στη συνέχεια Νεόφυτε, να είναι μαζί σου.
Άτε, και "καλός πολίτης"…
Συγχαρητήρια Νεόφυτε! Χθες τέλειωσα κι εγώ επιτέλους. 8 χρόνια στο παν. Κύπρου δεν είναι και λίγο πράγμα. :-/ Και φυσικά συνειδητοποίησα πως "το τέλος (σε οτιδήποτε) είναι κι αυτό απλά μια στιγμή". Τουλάχιστον αυτές που θα έρθουν ελπίζω να είναι πιο ευχάριστες! :)
Συγχαρητήριά, καλή συνέχειά …
Ίσως να μην είχε σημασία ο στόχος, άλλα η πορεία.
Συγχαρητήρια Νεόφυτε ! Είναι γνωστό μέχρι σήμερα το ανέκδοτο αυτό στις τάξεις της ΕΦ
Σας ευχαριστώ όλους…. θέλω να πω όμως και κάτι τελευταίο. Ότι έκαμα στη ζωή μου, το αγάπησα. Σήμερα το πρωί καθώς έγραφα κάτι τελευταία λόγια πάνω στη διατριβή μου και χωρίς να το θέλω, συγκινήθηκα. Οκτώ χρόνια είναι μια ζωή και δεν μπορώ να μην νιώθω τυχερός που την έζησα κι εγώ. Νομίζω ότι έξω από τόσα χαρτιά, τόσα συναισθήματα, τόσες διαμάχες και τόσες διδασκαλίες, το μόνο που θα μου μείνει είναι αυτή η συγκίνηση, τίποτα άλλο. Σας εύχομαι κάθε καλό.
Άτε Νεόφυτε, μπράβο σου. Ποιος σε σταματά τωρά λαλείς μου; Καλή θετική ενέργεια για όλες τις επόμενες κινήσεις σου :)
Συγχαρητήρια Νεόφυτε!
Συγχαρητήρια. Συμφωνώ με τον Γιώργο, στη ζωή μας δεν είναι το χαρτί / χαρτιά που μετρούν (σίγουρα μετρούν για να βρούμε κάποια εργασία κλπ κλπ), αλλά η πορεία είναι πιο σημαντική. Η δρόμος μέχρι να φτάσουμε μέχρι εκεί είναι πιο σημαντικός γιατι σου προσφέρει εμπειρίες. Είναι ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής σου, το χαρτί είναι απλα το αποτέλεσμα. Να το πούμε και πιο γενικά, σε όλη μας τη ζωή υπάρχει μία αρχή και ένα τελός. (Μαθητική Ζωη, Φοιτητικη Ζωη, και μετέπειτα στη εργασιακή ζωή). Είναι σαν ένας κύκλος, όλα εχουν αρχή και τέλος, καλύτερα να έχουμε τη προσοχή μας στη πορεία και να αποκομίσουμε όσα πιο πολλα μπορούμε και να σκεφτόμαστε πάντα το παρόν, γιατι απλα το τέλος είναι ένα όνειρο που ίσως να έρθει ίσως να μην έρθει ποτε.